Τρίτη 25 Μαρτίου 2014
Δευτέρα 10 Μαρτίου 2014
ΕΘΝΙΚΗ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΚΑΙ ΠΑΙΔΕΙΑ
Τα παιδιά που κάθονται τώρα στα θρανία θα είναι Έλληνες;
Η Ελλάδα «τρώει» τα καλά της παιδιά και αφήνει να την «τρώνε» τα κακά της παιδιά
Μεν. Παλλάντιος
Μεν. Παλλάντιος
Γράφει ο Δημήτρης Νατσιος
Δάσκαλος, Κιλκίς
Δάσκαλος, Κιλκίς
«…Και τα Νέα Ελληνικά θα ξαναγυρίσουν κι όχι πια με τ’ άθλια εκείνα κείμενα που διαλέγουν ως τώρα οι κλίκες και οι λογοκρισίες των πολιτικών ψευτοϊδεολογικών παρατάξεων και κομμάτων, αλλά τ’ άριστα κείμενα της Ελληνικής Γραμματείας…». («Ελλάδα και Πολιτισμός», Ι.Μ. Κουτλουμουσίου, σελ. 158, κείμενο του Ρ. Αποστολίδη, 1995). Ωσπου να έρθει όμως αυτή η ευλογημένη ώρα, ώσπου να έρθουν «καινούργιοι άνθρωποι / για να συνοδέψουν την βλακεία / στην τελευταία της κατοικία» (Παλαμάς), το έθνος είναι βυθισμένο «εις την απόλυτον αγραμματείαν», όπως έλεγε ο
μεγάλος Δάσκαλος του Γένους Κωνσταντίνος Κούμας. Οχι κείμενα άριστα, άλλα σκύβαλα ακατ-ανόητα.
Εχω γίνει κουραστικός, όμως επιμένω και βροντοφωνάζω. Αυτήν την στιγμή, συντελείται μες στις σχολικές αίθουσες, έγκλημα «καθοσιώσεως», όπως έλεγαν παλαιότερα. (Καθοσίωσις = εσχάτη προδοσία). Αν βγούμε και όποτε βγούμε απ’ αυτήν την κρίση, δεν ξέρω αν θα βρεθούν Ελληνες στην Ελλάδα. Είναι η πρώτη φορά, από ιδρύσεως του ελληνικού κράτους, που κυκλοφορούν μες στα σχολεία, βιβλία πολύ πιο επικίνδυνα από Τουρκοκρατίες και Κατοχές. Ενα ύπουλο, σύγχρονο «παιδομάζωμα». Εκπαιδεύεται μια ολόκληρη γενιά χωρίς ιθαγένεια, χωρίς τα πολυτίμητα τζιβαϊρικά του λαού μας, την Πίστη, την Γλώσσα, την έξοχη Παράδοσή του. Δεν πολεμούνται μέσω των βιβλίων, αλλά κάτι πολύ χειρότερο: Γελοιοποιούνται, ευτελίζονται, στρεβλώνονται τα «ριζιμιά λιθάρια» του Γένους. Ας το καταλάβουμε όλοι μας. Μόνο η Παιδεία μπορεί να μας σώσει και να μας ανορθώσει. Η Παιδεία είναι το λίπασμα για να δυναμώσει η αφυδατωμένη ρίζα. Μια Παιδεία επιστροφής – που δεν είναι οπισθοδρόμηση, αλλά επιβεβαίωση της διαχρονικότητάς μας – στην Ορθόδοξη ταυτότητά μας, στο Ελληνικό ήθος, στην δωρική απλότητα και εγκαρδιότητα του τρόπου ζωής, στον επαναγνισμό μας, να ξαναγίνουμε αγνοί ζώντας με τα δικά μας παλιά πλούτη. Να μοσχοβολήσουν οι τάξεις μας, από τα τιμαλφή της μυρίπνοης Γλώσσας μας, κεφάλαιο ατίμητο και θησαυρός αδαπάνητος. Να ανεβούμε στους ώμους των πατέρων μας, για να δούμε μακρύτερα στο μέλλον, όπως μας κανοναρχεί σοφός τις.
Εσχάτη ώρα εστί!!
Τις προάλλες, μου τηλεφωνεί συνάδελφος, δασκάλα μάχιμη, εξαιρετική, που παλεύει για «ψυχή και Χριστό» μες στην τάξη. (Και έχει βρει το μπελά από σχολικό σύμβουλο. Για τον «θεσμό» αυτό ας σκεφτεί το υπουργείο το εξής απλό και γόνιμο. Μετά από δύο θητείες – 8 έτη – να επιστρέφουν οι σύμβουλοι στην τάξη. Πολλοί αγνοούν και το περιεχόμενο των βιβλίων. «Ερέτην χρη πρώτον γενέσθαι και είτα πηδαλίοις επιχειρείν». Πρώτα μαθητεύεις, τραβάς κουπί και ύστερα παίρνεις το πηδάλιο. Και όταν επισκέπτονται τα σχολεία να μην τρομοκρατούν τον κόσμο, αλλά να μιλούν σαν δάσκαλοι).
Οργισμένη η συνάδελφος, δασκάλα Γ’ Δημοτικού, μου καταγγέλει – τι άλλο – για τα σκύβαλα που φιλοξενούν τα βιβλία Γλώσσας. Με παραπέμπει στην σελίδα 56 του β’ τεύχους Γλώσσας της Γ’ Δημοτικού. Διάβασα το κείμενο, το οποίο απευθύνεται σε 8χρονα – 9χρονα παιδιά. Είναι ένας «διασκευασμένος αφρικανικός μύθος», όπως γράφουν τα «σαϊνια» που τον επέλεξαν, με τίτλο: «Φτιάξε μου ένα σιδερένιο άνθρωπο». Λοιπόν. Εχω 25 περίπου χρόνια μες στην τάξη. Δόξα τω Θεώ δεν έγινα κηφήνας συνδικαλιστής. Είναι η πρώτη φορά που δεν καταλαβαίνω, δεν κατανοώ σχολικό κείμενο. Το διάβασα, το ξαναδιάβασα, πλην εις μάτην. Ακρη δεν έβγαζα. Τι στην ευχή! Ξέρω ότι τα βιβλία περιέχουν κείμενα καντιποτένια, αλλά κατανοητά. Σαν τους λόγους του άληστου μνήμης ΓΑΠ. Αξεπέραστες κενολογίες και πρωτότυπες σαχλολογίες. Αλλά πάντοτε στου «Κακού τη Σκάλα» σε τούτο τον τόπο, δεν στεκόμαστε στο τελευταίο σκαλοπάτι. Υπάρχει και πιο κάτω. Παρένθεση. Θυμήθηκα μια ιστορία. «Πήγαιναν κάποιον να τον τουφεκίσουν και του λέει ένας γέρος: και μη χειρότερα! Λέει ο κατάδικος: Τι χειρότερα μπάρμπα; Ε, να, μπορεί να σε κρεμάσουν. Υστερα του λέει ένας άλλος, και μη χειρότερα. Τι χειρότερα, ψελλίζει ο θανατοποινίτης; Ε, να, μπορεί να σε παλουκώσουν».
Τέλος πάντων. Ξεστρατίζει κάπου – κάπου ο λόγος, γιατί αλλιώς δεν αντέχεις. Το ευτράπελο είναι η κρούστα, που σε προστατεύει από την περιρρέουσα παράνοια. Παραθέτω το «υψιπετές» κείμενο, μήπως και κάποιος αναγνώστης βγάλει νόημα.
«Πριν από πολλά πολλά χρόνια ζούσε ένας βασιλιάς, που ήθελε να φτιάξει έναν άνθρωπο. Φώναξε, λοιπόν, τον αρχηγό των σιδηρουργών και τον πρόσταξε να του φτιάξει ένα σιδερένιο άνθρωπο.
“Μα…” πήγε να πει ο σιδεράς.
“Δεν έχει μα” τον διέκοψε ο βασιλιάς. “Εδώ σου έχω όλο το σίδερο που θα χρειαστείς. Έχε υπόψη σου ότι θέλω ένα ζωντανό άνθρωπο, που θ’ ανασαίνει, με αίμα στο σώμα του και μυαλό στο κεφάλι του”.
Ο αρχισιδηρουργός πήρε το σίδερο κι επέστρεψε λυπημένος σπίτι του. Ρώτησε όλους τους φίλους του, αλλά κανείς δεν ήξερε πώς φτιάχνεται ένας αληθινός άνθρωπος.
Μια μέρα, συνάντησε έναν παλιό του φίλο που ζούσε μόνος στην ερημιά. Ο αρχισιδηρουργός είπε στο σοφό τα βάσανά του κι αυτός του είπε τι να κάνει. Έχοντας στα αυτιά του τα λόγια του σοφού, πήγε στο βασιλιά και του είπε: “Μεγαλειότατε, πρέπει να διατάξεις όλους τους υπηκόους σου να ξυρίσουν τα κεφάλια τους και να κάψουν τα μαλλιά τους, ώστε να μαζευτούν χίλια φορτία κάρβουνο για να λιώσει ο σίδηρος. Μετά θα τους βάλεις να μαζέψουν χίλιους κουβάδες δάκρυα για να σβηστεί η φωτιά. Γιατί, όπως καταλαβαίνεις, το κάρβουνο από ξύλα και το νερό από ποτάμι, δεν αρκούν για να φτιαχτεί ένας άνθρωπος!”.
Ο βασιλιάς έκανε ό,τι του ζήτησε. Ολοι οι άνθρωποι ξύρισαν τα κεφάλια τους και έκαψαν τα μαλλιά τους, αλλά έβγαλαν μόνο ένα φορτίο κάρβουνο. Μετά όλοι άρχισαν να κλαίνε, αλλά μάζεψαν μονάχα δύο κουβάδες δάκρυα.
Ο βασιλιάς κάλεσε ξανά τον αρχηγό των σιδηρουργών. “Δεν χρειάζεται να φτιάξεις έναν άνθρωπο” του είπε. “Δυστυχώς, δεν μπόρεσα να μαζέψω ούτε τα κάρβουνα ούτε το νερό”.
“Μεγαλειότατε» απάντησε ο αρχισιδηρουργός του “χαίρομαι που δε βρήκες αρκετά μαλλιά και δάκρυα, επειδή, για να πω την αλήθεια, δε θα μπορούσα να σου φτιάξω έναν άνθρωπο!».
Ερωτώ και καλώ σε βοήθεια: Μετά από τόσες τρίχες, μαλλιά, κάρβουνα και λοιπά κρανιοκενή «διασκευάσματα» κατάλαβε κανείς κάτι; Tι καταλαβαίνει ένα παιδί Γ’ Δημοτικού από αυτό το πράγμα; Ποιος είναι ο διδακτικός στόχος του «κειμένου»; (Επαναλαμβάνω: είναι διασκευασμένος. Στην πρωτότυπή του μορφή και γλώσσα θα είναι σίγουρα «έλλογος»). Εμείς δεν έχουμε μύθους διδακτικότατους, του Αισώπου, με τους οποίους «παιδεύεται» όλη η Οικουμένη; Τι μου βάζουν «διασκευές», ουσιαστικά δικά τους φτηνά και σάπια υποπροϊόντα; Τι ονειροφαντάζονται ότι είναι τρανοί λογοτέχνες; Σε κάθε τάξη συναντάς καμμιά 15αριά κείμενα της «συγγραφικής ομάδας» όπως την ονομάζουν, κάτι ατάλαντες μωρολογίες. Καμμιά 30αριά κείμενα από περιοδικά και ιστοσελίδες (Σε κάθε τάξη). Η γλώσσα μας, που διατηρήθηκε τόσους αιώνες, η γλώσσα μας που αποτέλεσε τη γύρη, η οποία διασκορπίστηκε και πάνω της βλάστησε ο παγκόσμιος πολιτισμός, η γλώσσα που άντεξε την σκλαβιά και αντιστάθηκε στους κατακτητές μας και που κατέκτησε τους κατακτητές μας, σήμερα κακοποιείται βάναυσα μέχει θανάτου, γιατί έτσι προέκρινε η Μ.Κ.Ο. που ονομάζεται «αφελληνισμένη διανόησις», η οποία λυμαίνεται Παιδεία και παιδιά. Και επειδή μυξοκλαίνε στα κανάλια για την σχολική βία, ας γνωρίζουν πως όποιος δεν έχει λόγο, λέξεις για να συν-εννοηθεί, καταφεύγει στην βία. (Τι ωραία το διατύπωσε ο ποιητής «πάρε τον λόγο μου δώσ’ μου το χέρι σου»!!). Το ερώτημα παραμένει και ενδιαφέρει όσους αγαπούν την πατρίδα μας και όχι τους πολυπολιτισμικούς Γραικύλους: τα παιδιά που κάθονται τώρα στα θρανία θα είναι Έλληνες;
μεγάλος Δάσκαλος του Γένους Κωνσταντίνος Κούμας. Οχι κείμενα άριστα, άλλα σκύβαλα ακατ-ανόητα.
Εχω γίνει κουραστικός, όμως επιμένω και βροντοφωνάζω. Αυτήν την στιγμή, συντελείται μες στις σχολικές αίθουσες, έγκλημα «καθοσιώσεως», όπως έλεγαν παλαιότερα. (Καθοσίωσις = εσχάτη προδοσία). Αν βγούμε και όποτε βγούμε απ’ αυτήν την κρίση, δεν ξέρω αν θα βρεθούν Ελληνες στην Ελλάδα. Είναι η πρώτη φορά, από ιδρύσεως του ελληνικού κράτους, που κυκλοφορούν μες στα σχολεία, βιβλία πολύ πιο επικίνδυνα από Τουρκοκρατίες και Κατοχές. Ενα ύπουλο, σύγχρονο «παιδομάζωμα». Εκπαιδεύεται μια ολόκληρη γενιά χωρίς ιθαγένεια, χωρίς τα πολυτίμητα τζιβαϊρικά του λαού μας, την Πίστη, την Γλώσσα, την έξοχη Παράδοσή του. Δεν πολεμούνται μέσω των βιβλίων, αλλά κάτι πολύ χειρότερο: Γελοιοποιούνται, ευτελίζονται, στρεβλώνονται τα «ριζιμιά λιθάρια» του Γένους. Ας το καταλάβουμε όλοι μας. Μόνο η Παιδεία μπορεί να μας σώσει και να μας ανορθώσει. Η Παιδεία είναι το λίπασμα για να δυναμώσει η αφυδατωμένη ρίζα. Μια Παιδεία επιστροφής – που δεν είναι οπισθοδρόμηση, αλλά επιβεβαίωση της διαχρονικότητάς μας – στην Ορθόδοξη ταυτότητά μας, στο Ελληνικό ήθος, στην δωρική απλότητα και εγκαρδιότητα του τρόπου ζωής, στον επαναγνισμό μας, να ξαναγίνουμε αγνοί ζώντας με τα δικά μας παλιά πλούτη. Να μοσχοβολήσουν οι τάξεις μας, από τα τιμαλφή της μυρίπνοης Γλώσσας μας, κεφάλαιο ατίμητο και θησαυρός αδαπάνητος. Να ανεβούμε στους ώμους των πατέρων μας, για να δούμε μακρύτερα στο μέλλον, όπως μας κανοναρχεί σοφός τις.
Εσχάτη ώρα εστί!!
Τις προάλλες, μου τηλεφωνεί συνάδελφος, δασκάλα μάχιμη, εξαιρετική, που παλεύει για «ψυχή και Χριστό» μες στην τάξη. (Και έχει βρει το μπελά από σχολικό σύμβουλο. Για τον «θεσμό» αυτό ας σκεφτεί το υπουργείο το εξής απλό και γόνιμο. Μετά από δύο θητείες – 8 έτη – να επιστρέφουν οι σύμβουλοι στην τάξη. Πολλοί αγνοούν και το περιεχόμενο των βιβλίων. «Ερέτην χρη πρώτον γενέσθαι και είτα πηδαλίοις επιχειρείν». Πρώτα μαθητεύεις, τραβάς κουπί και ύστερα παίρνεις το πηδάλιο. Και όταν επισκέπτονται τα σχολεία να μην τρομοκρατούν τον κόσμο, αλλά να μιλούν σαν δάσκαλοι).
Οργισμένη η συνάδελφος, δασκάλα Γ’ Δημοτικού, μου καταγγέλει – τι άλλο – για τα σκύβαλα που φιλοξενούν τα βιβλία Γλώσσας. Με παραπέμπει στην σελίδα 56 του β’ τεύχους Γλώσσας της Γ’ Δημοτικού. Διάβασα το κείμενο, το οποίο απευθύνεται σε 8χρονα – 9χρονα παιδιά. Είναι ένας «διασκευασμένος αφρικανικός μύθος», όπως γράφουν τα «σαϊνια» που τον επέλεξαν, με τίτλο: «Φτιάξε μου ένα σιδερένιο άνθρωπο». Λοιπόν. Εχω 25 περίπου χρόνια μες στην τάξη. Δόξα τω Θεώ δεν έγινα κηφήνας συνδικαλιστής. Είναι η πρώτη φορά που δεν καταλαβαίνω, δεν κατανοώ σχολικό κείμενο. Το διάβασα, το ξαναδιάβασα, πλην εις μάτην. Ακρη δεν έβγαζα. Τι στην ευχή! Ξέρω ότι τα βιβλία περιέχουν κείμενα καντιποτένια, αλλά κατανοητά. Σαν τους λόγους του άληστου μνήμης ΓΑΠ. Αξεπέραστες κενολογίες και πρωτότυπες σαχλολογίες. Αλλά πάντοτε στου «Κακού τη Σκάλα» σε τούτο τον τόπο, δεν στεκόμαστε στο τελευταίο σκαλοπάτι. Υπάρχει και πιο κάτω. Παρένθεση. Θυμήθηκα μια ιστορία. «Πήγαιναν κάποιον να τον τουφεκίσουν και του λέει ένας γέρος: και μη χειρότερα! Λέει ο κατάδικος: Τι χειρότερα μπάρμπα; Ε, να, μπορεί να σε κρεμάσουν. Υστερα του λέει ένας άλλος, και μη χειρότερα. Τι χειρότερα, ψελλίζει ο θανατοποινίτης; Ε, να, μπορεί να σε παλουκώσουν».
Τέλος πάντων. Ξεστρατίζει κάπου – κάπου ο λόγος, γιατί αλλιώς δεν αντέχεις. Το ευτράπελο είναι η κρούστα, που σε προστατεύει από την περιρρέουσα παράνοια. Παραθέτω το «υψιπετές» κείμενο, μήπως και κάποιος αναγνώστης βγάλει νόημα.
«Πριν από πολλά πολλά χρόνια ζούσε ένας βασιλιάς, που ήθελε να φτιάξει έναν άνθρωπο. Φώναξε, λοιπόν, τον αρχηγό των σιδηρουργών και τον πρόσταξε να του φτιάξει ένα σιδερένιο άνθρωπο.
“Μα…” πήγε να πει ο σιδεράς.
“Δεν έχει μα” τον διέκοψε ο βασιλιάς. “Εδώ σου έχω όλο το σίδερο που θα χρειαστείς. Έχε υπόψη σου ότι θέλω ένα ζωντανό άνθρωπο, που θ’ ανασαίνει, με αίμα στο σώμα του και μυαλό στο κεφάλι του”.
Ο αρχισιδηρουργός πήρε το σίδερο κι επέστρεψε λυπημένος σπίτι του. Ρώτησε όλους τους φίλους του, αλλά κανείς δεν ήξερε πώς φτιάχνεται ένας αληθινός άνθρωπος.
Μια μέρα, συνάντησε έναν παλιό του φίλο που ζούσε μόνος στην ερημιά. Ο αρχισιδηρουργός είπε στο σοφό τα βάσανά του κι αυτός του είπε τι να κάνει. Έχοντας στα αυτιά του τα λόγια του σοφού, πήγε στο βασιλιά και του είπε: “Μεγαλειότατε, πρέπει να διατάξεις όλους τους υπηκόους σου να ξυρίσουν τα κεφάλια τους και να κάψουν τα μαλλιά τους, ώστε να μαζευτούν χίλια φορτία κάρβουνο για να λιώσει ο σίδηρος. Μετά θα τους βάλεις να μαζέψουν χίλιους κουβάδες δάκρυα για να σβηστεί η φωτιά. Γιατί, όπως καταλαβαίνεις, το κάρβουνο από ξύλα και το νερό από ποτάμι, δεν αρκούν για να φτιαχτεί ένας άνθρωπος!”.
Ο βασιλιάς έκανε ό,τι του ζήτησε. Ολοι οι άνθρωποι ξύρισαν τα κεφάλια τους και έκαψαν τα μαλλιά τους, αλλά έβγαλαν μόνο ένα φορτίο κάρβουνο. Μετά όλοι άρχισαν να κλαίνε, αλλά μάζεψαν μονάχα δύο κουβάδες δάκρυα.
Ο βασιλιάς κάλεσε ξανά τον αρχηγό των σιδηρουργών. “Δεν χρειάζεται να φτιάξεις έναν άνθρωπο” του είπε. “Δυστυχώς, δεν μπόρεσα να μαζέψω ούτε τα κάρβουνα ούτε το νερό”.
“Μεγαλειότατε» απάντησε ο αρχισιδηρουργός του “χαίρομαι που δε βρήκες αρκετά μαλλιά και δάκρυα, επειδή, για να πω την αλήθεια, δε θα μπορούσα να σου φτιάξω έναν άνθρωπο!».
Ερωτώ και καλώ σε βοήθεια: Μετά από τόσες τρίχες, μαλλιά, κάρβουνα και λοιπά κρανιοκενή «διασκευάσματα» κατάλαβε κανείς κάτι; Tι καταλαβαίνει ένα παιδί Γ’ Δημοτικού από αυτό το πράγμα; Ποιος είναι ο διδακτικός στόχος του «κειμένου»; (Επαναλαμβάνω: είναι διασκευασμένος. Στην πρωτότυπή του μορφή και γλώσσα θα είναι σίγουρα «έλλογος»). Εμείς δεν έχουμε μύθους διδακτικότατους, του Αισώπου, με τους οποίους «παιδεύεται» όλη η Οικουμένη; Τι μου βάζουν «διασκευές», ουσιαστικά δικά τους φτηνά και σάπια υποπροϊόντα; Τι ονειροφαντάζονται ότι είναι τρανοί λογοτέχνες; Σε κάθε τάξη συναντάς καμμιά 15αριά κείμενα της «συγγραφικής ομάδας» όπως την ονομάζουν, κάτι ατάλαντες μωρολογίες. Καμμιά 30αριά κείμενα από περιοδικά και ιστοσελίδες (Σε κάθε τάξη). Η γλώσσα μας, που διατηρήθηκε τόσους αιώνες, η γλώσσα μας που αποτέλεσε τη γύρη, η οποία διασκορπίστηκε και πάνω της βλάστησε ο παγκόσμιος πολιτισμός, η γλώσσα που άντεξε την σκλαβιά και αντιστάθηκε στους κατακτητές μας και που κατέκτησε τους κατακτητές μας, σήμερα κακοποιείται βάναυσα μέχει θανάτου, γιατί έτσι προέκρινε η Μ.Κ.Ο. που ονομάζεται «αφελληνισμένη διανόησις», η οποία λυμαίνεται Παιδεία και παιδιά. Και επειδή μυξοκλαίνε στα κανάλια για την σχολική βία, ας γνωρίζουν πως όποιος δεν έχει λόγο, λέξεις για να συν-εννοηθεί, καταφεύγει στην βία. (Τι ωραία το διατύπωσε ο ποιητής «πάρε τον λόγο μου δώσ’ μου το χέρι σου»!!). Το ερώτημα παραμένει και ενδιαφέρει όσους αγαπούν την πατρίδα μας και όχι τους πολυπολιτισμικούς Γραικύλους: τα παιδιά που κάθονται τώρα στα θρανία θα είναι Έλληνες;
Σάββατο 8 Φεβρουαρίου 2014
H ΑΡΧΗ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΗΜΙΣΥ ΤΟΥ ΠΑΝΤΟΣ "ΒΑΘΜΟΛΟΓΙΑ Α΄ ΛΥΚΕΙΟΥ"
Πως υπολογίζεται η βαθμολογία στην Α λυκείου
Όλα όσα πρέπει να γνωρίζουν οι μαθητές, με αναλυτικά παραδείγματα
Οι μαθητές της Α λυκείου εγκαινιάζουν το νέο σύστημα εισαγωγής στα ΑΕΙ και ΑΤΕΙ αφού η «Τράπεζα θεμάτων» θα εφαρμοστεί ενώ όπως δήλωσε και ο Υπουργός Παιδείας , θα τηρηθεί το χρονοδιάγραμμα για το Νέο Λύκειο. Το news.gr παρουσιάζει τον τρόπο υπολογισμού της βαθμολογίας για την Α τάξη. Στόχος είναι να ενημερωθούν οι μαθητές για τον υπολογισμό της, καθώς έχει συμμετοχή κατά 20% στη διαμόρφωση του 5ου βαθμού για την εισαγωγή τους στα ιδρύματα της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης, του ονομαζόμενου Βαθμού Προαγωγής και Απόλυσης (ΒΠΑ).
Σύμφωνα με το Ν4186/2013 ο Μ.Ο. της προφορικής βαθμολογίας των τετραμήνων και της γραπτής εξάγεται κατά τις ισχύουσες διατάξεις. Τι σημαίνει αυτό;
Το σχολικό έτος στο λύκειο χωρίζεται σε δύο τετράμηνα. Σε κάθε τετράμηνο οι μαθητές βαθμολογούνται. Για παράδειγμα στο πρώτο τετράμηνο ένας μαθητής έχει 16 στην Ιστορία. Στο 2ο τετράμηνο βελτιώνει την επίδοση του και έχει 18. Η προφορική του βαθμολογία είναι ο μέσος όρος των 2 τετραμήνων. Στο συγκεκριμένο παράδειγμα ο μαθητής έχει 16+18=34/2 =17 μέσο όρο προφορικής βαθμολογίας.
Α τετράμηνο
|
Β τετράμηνο
|
Προφορική βαθμολογία
| |
Ιστορία
|
16
|
18
|
17
|
Αν ο μαθητής γράψει στις εξετάσεις 14 τότε ο τελικός βαθμός στο μάθημα της Ιστορίας για την Α τάξη θα είναι 15.5
Προφορικά
|
Γραπτά
|
Τελική βαθμολογία
|
17
|
14
|
15.5
|
Βέβαια υπάρχουν και μαθήματα με διακριτά αντικείμενα όπως τα μαθηματικά, η Ελληνική γλώσσα, οι φυσικές επιστήμες όπου ο βαθμός προκύπτει από τις επιμέρους βαθμολογίες των γνωστικών αντικειμένων. Τα μαθήματα αυτά είναι:
Ελληνική γλώσσα
α) Αρχαία Ελληνική Γλώσσα και Γραμματεία, β) Νέα Ελληνική Γλώσσα, γ) Νέα Ελληνική Λογοτεχνία
Φυσικές Επιστήμες
α) Φυσική, β) Χημεία, γ) Βιολογία
Μαθηματικά
Α) Άλγεβρα β) Γεωμετρία
Α τετράμηνο
|
Β τετράμηνο
|
Προφορικά Τελικός
| |
Μαθηματικά
|
16.5
|
17.5
|
17
|
Άλγεβρα
|
17
|
18
|
17.5
|
Γεωμετρία
|
16
|
17
|
16.5
|
Ποια μαθήματα εξετάζονται γραπτά και ποια δεν εξετάζονται:
Τα μαθήματα χωρίζονται σε αυτά που εξετάζονται γραπτώς καθώς και σε αυτά που δεν εξετάζονται γραπτώς
- Μαθήματα Γενικής Παιδείας που εξετάζονται γραπτώς: Ελληνική Γλώσσα, Θρησκευτικά, Ιστορία, Μαθηματικά, Ξένη Γλώσσα, Φυσικές Επιστήμες, Πολιτική Παιδεία, μάθημα επιλογής)
- Μαθήματα που δεν εξετάζονται γραπτώς: Ερευνητική Εργασία (Project) και Φυσική Αγωγή
Τελικός βαθμός στην Α Τάξη
Σύμφωνα με το νόμο 4186/2013 ο γενικός βαθμός προαγωγής από την Α΄ Τάξη Ημερησίου και Α΄ και Β΄ Τάξη Εσπερινού Γενικού Λυκείου αποτελεί το πηλίκον της διαιρέσεως δια του συνόλου των διδασκομένων μαθημάτων του αθροίσματος του μέσου όρου προφορικής ή και γραπτής, εφόσον αυτά εξετάζονται γραπτώς, επίδοσης του μαθητή σε κάθε μάθημα.
Πιο απλά για κάθε μάθημα, εφόσον αυτό εξετάζεται γραπτώς, υπολογίζεται ο μέσος όρος προφορικής και γραπτής εξέτασης, ενώ γι’ αυτά που δεν εξετάζονται γραπτά ο Μ.Ο των δυο τετραμήνων. Στη συνέχεια αθροίζονται όλοι οι μέσοι όροι και το άθροισμα αυτό διαιρείται με το σύνολο των μαθημάτων. Το πηλίκο αυτό αποτελεί τον Γενικό βαθμό προαγωγής από την Α ́ Τάξη στη Β Τάξη.
Για τα μαθήματα με διακριτά αντικείμενα αναμένεται να ισχύσει ότι και στο παρελθόν όπου ο κλάδος-μάθημα της Ελληνικής Γλώσσας μετρούσε στον τελικό βαθμό σαν τρία (3) μαθήματα, ο κλάδος-μάθημα των Μαθηματικών για δύο (2) και των Φυσικών Επιστημών για τρία (3).
Παράδειγμα:
Μάθημα:
Μαθηματικά
|
Προφ. Α
|
Προφ. Β
|
Μ.Ο Προφ.
|
Γραπτά
|
Τελικός Βαθμός
|
12
|
14
|
13
|
11.5
| ||
Άλγεβρα
|
10
|
12
|
11
|
10
|
10.5
|
Γεωμετρία
|
14
|
16
|
15
|
10
|
12.5
|
Από τον πιο πάνω πίνακα προκύπτει ότι η βαθμολογία στα μαθηματικά είναι 11.5. Αυτός ο βαθμός θα μετρά σαν δυο μαθήματα (11.5Χ2). Κατά τον ίδιο τρόπο εξάγεται η βαθμολογία στην Ελληνικά γλώσσα και στις φυσικές επιστήμες. όπου εκεί οι βαθμοί θα μετράνε σαν τρία μαθήματα λόγω τριών διακριτών αντικειμένων.
Ελληνικά γλώσσα: 12
Φυσικές Επιστήμες: 14
Μαθηματικά:11.5
Πολιτική Παιδεία:12
Θρησκευτικά: 10
Ιστορία: 14
Μάθημα επιλογής: 14
Project:11
Φυσική Αγωγή: 11
Αγγλικά: 12
(Ελληνική γλώσσα:14Χ3 + Μαθηματικά 11.5Χ2 + Φυσικές Επιστήμες 14Χ3 + Θρησκευτικά 10+ Πολιτική Παιδεία 12+Ιστορία 14 + Project 11 + Αγγλικά 12 + Φυσική Αγωγή 11 + Επιλογής 12) /15 = 12.33 το οποίο λόγω της στρογγυλοποίησης γίνεται 12.3. Στο σημείο αυτό υπάρχει ένα θέμα, καθώς όπως μας ενημέρωσαν εκπαιδευτικοί που χειρίζονται το myschool δεν έχει διευκρινιστεί αν θα συνυπολογίζεται στην εξαγωγή του τελικού βαθμού και η φυσική αγωγή.
Πότε προάγεται ένας μαθητής
Απαραίτητη προϋπόθεση για την προαγωγή του μαθητή αποτελεί: α) η επίτευξη γενικού βαθμού ίσου ή ανώτερου του δέκα (10) και β) Μ.Ο. προφορικής και γραπτής βαθμολογίας κατά διακριτό γνωστικό αντικείμενο των μαθημάτων: Ελληνικής γλώσσας, Μαθηματικών τουλάχιστον δέκα (10) και τουλάχιστον οκτώ (8) σε καθένα από τα υπόλοιπα μαθήματα.
Δηλαδή εάν ένας μαθητής έχει βαθμολογία 9 στην Άλγεβρα και 11 στη Γεωμετρία παρά το γεγονός ότι ο Μ.Ο είναι 10 θα πρέπει να επανεξεταστεί στο μάθημα της Άλγεβρας.
Όταν μαθητής δεν πληροί τις προϋποθέσεις α΄ και β΄ του προηγούμενου εδαφίου επαναλαμβάνει τη φοίτηση, ενώ όταν δεν πληροί την προϋπόθεση β΄ του προηγούμενου εδαφίου, κατά διακριτό ή διακριτά γνωστικά αντικείμενα μαθημάτων ή στα υπόλοιπα μαθήματα, παραπέμπεται σε επανεξέταση σε αυτό ή σε αυτά και προάγεται ή επαναλαμβάνει τη φοίτηση κατά τα οριζόμενα ως άνω
Πως διεξάγονται οι εξετάσεις στην Α λυκείου
Οι γραπτές προαγωγικές εξετάσεις στην Α΄ τάξη του Ημερήσιου Γενικού Λυκείου και Α΄ και Β΄ Εσπερινού Λυκείου διεξάγονται ενδοσχολικά και περιλαμβάνουν όλα τα διδασκόμενα μαθήματα εκτός των μαθημάτων της Ερευνητικής Εργασίας και της Φυσικής Αγωγής, με κοινά θέματα για όλα τα τμήματα του ίδιου σχολείου, που ορίζονται ως εξής: α) κατά ποσοστό 50%, με κλήρωση, από τράπεζα θεμάτων διαβαθμισμένης δυσκολίας και β) κατά ποσοστό 50%, από τον διδάσκοντα ή τους διδάσκοντες.
Αξίζει να σημειωθεί ότι τα γραπτά διορθώνονται από τον οικείο διδάσκοντα.
Καλόγηρος Βασίλειος
Κυριακή 29 Δεκεμβρίου 2013
ΟΛΑ ΓΙΝΙΚΑΝΕ ΣΕ ΛΑΘΟΣ ΒΑΣΗ ή ΤΟ 81 Η ΧΩΡΑ ΕΣΤΡΙΨΕ ΛΑΘΟΣ.
του Σαράντου Καργάκου, Συγγραφέως - Φιλολόγου - Ιστορικού
Ακούω ότι το μεγαλύτερο σήμερα πρόβλημα των νέων μας είναι η ανεργία. Διαφωνώ. Εδώ καί τριάντα χρόνια είναι η ...εργασία. Ο νέος δε φοβάται την αναδουλειά, φοβάται τη δουλειά. Μια οικογενειακή αντίληψη, ότι δουλειά είναι ό,τι δεν λερώνει, επεκτάθηκε και στο νεοσουσουδιστικό σχολείο με ευθύνη των κομμάτων, που για λόγους ψηφοθηρίας απεδόθησαν σε μία χυδαία πολιτική παιδοκολακείας, η οποία μετά τη δικτατορία, εξέθρεψε καί διαμόρφωσε δύο γενιές «κουλοχέρηδων», παιδιών δηλαδή πού δεν μπορούν να χρησιμοποιήσουν τα χέρια τους -πέρα από τη μούντζα- για καμμιά εργασία από αυτές πού ονομάζονται χειρωνακτικές, επειδή -τάχα- είναι ταπεινωτικές...
Κι ας βρίσκεται μέσα στη λέξη «χειρώναξ», σαν δεύτερο συνθετικό το «άναξ» πού κάνει τον δουλευτή, τον άνακτα χειρών, βασιλιά στο χώρο του, βασιλιά στο σπιτικό του, νοικοκύρη δηλαδή, λέξη άλλοτε ιερή πού ποδοπατήθηκε κι αυτή μες στην ασυναρτησία μιας πολιτικής πού έδειχνε αριστερά καί πήγαινε δεξιά καί τούμπαλιν. Γι' αυτό τουμπάραμε... Κάποτε, ακόμη κι από τις στήλες του περιοδικού αυτού, πού δεν είναι πολιτικό με την ευτελισμένη έννοια του όρου, έγραφα πώς η ανεργία στον τόπον μας είναι επιλεκτική, ότι δουλειές υπάρχουν αλλά ότι δεν υπάρχουν χέρια να τις δουλέψουν.
Κι έπρεπε να κατακλυσθεί ο τόπος από 1,5 εκατομμύριο λαθρομετανάστες, για να αποδειχθεί ότι στην Ελλάδα υπήρχε δουλειά πολλή αλλ' όχι διάθεση για δουλειά. Τα παιδιά -τα μεγάλα θύματα αυτής της ιστορίας- είχαν γαλουχηθεί με τη νοοτροπία του «White color workers». Έτσι σήμερα το πιο φτηνό εργατικό καί υπαλληλικό δυναμικό είναι οι πτυχιούχοι, που ζητούν εργασία ακόμη καί στον ΟΤΕ ως έκτακτοι τηλεφωνητές, προσκομίζοντας στα πιστοποιητικά προσόντων ακόμη καί διδακτορικά! Γέμισε ο τόπος πανεπιστήμια, σχολές επί σχολών, επιστημονικούς κλάδους αόριστους, ομιχλώδεις καί ασαφείς, απροσδιορίστου αποστολής καί χρησιμότητας. Πτυχία-φτερά στον άνεμο σαν τις ελπίδες των γονιών, πού πιστεύουν ότι τα παιδιά καί μόνον με τα «ντοκτορά» θα βρουν δουλειά. Έτσι παράγονται επιστήμονες πού είναι δεκαθλητές του τίποτα, ικανοί μόνον για το δημόσιο ή για υπάλληλοι κάποιας πολυεθνικής.
Παρ' όλο πού γέμισε η χώρα μας τεχνικές σχολές (τι ΤΕΛ, τι ΤΕΙ, τι ΙΕΚ!) οι πιο άτεχνοι νέοι είναι οι νέοι της Ελλάδος. Παίρνουν πτυχίο τεχνικής σχολής καί δεν έχουν πιάσει κατσαβίδι οι πιο πολλοί. Δεν ξέρουν να διορθώσουν μια βλάβη στο αυτοκίνητό τους, στο ραδιόφωνο ή στο τηλέφωνό τους. Είναι άχεροι, ουσιαστικά χωρίς χέρια. Τώρα με τα ηλεκτρονικά ξέχασαν να γράφουν, ξέχασαν να διαβάζουν, εκτός φυσικά από «μηνύματα» του αφόρητου «κινητού» τους.
Τούτη η παιδεία, πού όχι μόνο παιδεία δεν είναι αλλ' ούτε καν εκπαίδευση, αφού δεν καλλιεργεί καμμιά δεξιότητα, εκτός από την ραθυμία, την αναβλητικότητα καί το φόβο της δουλειάς, όχι μόνο δεν καλλιεργεί τον νέο εσωτερικά αλλά τον πετρώνει δημιουργικά σαν τα παιδιά της Νιόβης. Τα κάνει άχρηστα τα παιδιά για παραγωγική εργασία, γιατί ο θεσμός της παπαγαλίας καί η νοοτροπία της ήσσονος προσπάθειας, με το πρόσχημα να μην τα κουράσουμε, τους αφαιρεί την αυτενέργεια, την πρωτοβουλία, τη φαντασία καί την πρωτοτυπία. Το σχολείο, αντί να μαθαίνει τα παιδιά πώς να μαθαίνουν, τα νεκρώνει πνευματικά. Δεν τα μαθαίνει πώς να σκέπτονται αλλά με τί να σκέπτονται. Έτσι τα κάνει πτυχιούχους βλάκες. Βάζει όρια στον ορίζοντα της σκέψης καί των ενδιαφερόντων. Τα χαμηλοποιεί. Τα κάνει να βλέπουν σαν τα σκαθάρια κοντά, κι όχι να θρώσκουν άνω, να έχουν έφεση για κάτι πιο πέρα, πιο τρανό καί πιο μεγάλο. Το έμβλημα πια του ελληνικού σχολείου δεν είναι η γλαύξ, είναι ο παπαγάλος, ο μαθητής-βλάξ πού καταπίνει σελίδες σαν χάπια καί πού θεωρεί ως σωστό ό,τι γράφει το σχολικό. Καί το λεγόμενο «σχολικό» είναι συνήθως αισχρό καί ως λόγος καί ως περιεχόμενο.
Καί τολμώ να λέγω αισχρό, διότι πρωτίστως το «Αναγνωστικό» πού πρέπει να είναι ευαγγέλιο πνευματικό ειδικά στο Δημοτικό, αντί να καλλιεργεί την αγάπη για τη δουλειά, καλλιεργεί την απέχθεια. Που πια, όπως παλιά, ο έρωτας για την αγροτική, τη βουκολική καί τη θαλασσινή ζωή; Ο ναύτης δεν είναι πρότυπο ζωής. Πρότυπο ζωής είναι ο «χαρτογιακάς». Όσο κι αν ήσαν κάπως ρομαντικά τα παλιά «Αναγνωστικά», καλλιεργούσαν τον έρωτα για τη δουλειά. Ακούω πώς δεν πάει καλά η οικονομία. Μα πως να πάει, όταν με τη ναυτιλία πού προσφέρει το 5,6% του ΑΕΠ ασχολείται μόνο το 1% των Ελλήνων; (Με τον αγροτικό τομέα πού προσφέρει το 6,6% του ΑΕΠ ασχολείται το 14,5% του πληθυσμού). Διερωτώμαι, τί είδους ναυτικός λαός είμαστε, όταν αποστρεφόμαστε την θάλασσα καί στα ελληνικά καράβια κυριαρχούν Φιλιππινέζοι, Αλβανοί καί μελαψοί κάθε αποχρώσεως; Το σχολείο καλλιεργο7ούν Φιλιππινέζοι, Αλβανοί καί μελαψοί κάθε αποχρώσεως; Το σχολείο καλλιεργεί τον έρωτα για την τεμπελιά, όχι για δουλειά. Τα πανεπιστήμια καί οι ποικιλώνυμες σχολές επαυξάνουν τον έρωτα αυτό. Πράγματα πού μπορούν να διδαχθούν εντός εξαμήνου -καί μάλιστα σε σεμιναριακού τύπου μαθήματα- απαιτούν τετραετία! Βγαίνουν τα παιδιά από τις σχολές καί δικαίως ζητούν εργασία με βάση τα «προσόντα» τους, αλλά τέτοιες εργασίες πού ζητούν τέτοια προσόντα δεν υπάρχουν. Αν δεν απατώμαι, υπάρχουν δύο σχολές θεατρολογίας -πέρα από τις ιδιωτικές θεατρικές σχολές- πού προσφέρουν άνω των 300 πτυχίων το έτος. Που θα βρουν δουλειά τα παιδιά αυτά;
Αν όμως το σχολείο από το Δημοτικό καλλιεργούσε την τόλμη, την αυτενέργεια, βράβευε την πρωτοβουλία, την ανάληψη ευθυνών, την αγάπη για την οποιαδήποτε δουλειά ακόμη καί του πλανόδιου γαλατά, θα είχαμε κάνει την Ελλάδα Ελδοράδο, όπως έγινε Ελδοράδο για τους εργατικούς Αλβανούς, Βουλγάρους, Πολωνούς, Γεωργιανούς, Αιγυπτίους αλιείς, Πακιστανούς καί Ουκρανούς. Σήμερα αυτοί είναι η εργατική κι αύριο η επιχειρηματική τάξη της Ελλάδος. Κι οι Έλληνες, αφήνοντας την πατρώα γη στα χέρια των Αλβανών πού την δουλεύουν, την πατρώα θάλασσα στα χέρια των Αιγυπτίων πού την ψαρεύουν, θα μεταβληθούν σε νομάδες της Ευρώπης ή των ΗΠΑ ή θα τρέχουν για δουλειά στην Αλβανία πού ξεπερνά σε νόμιμη και παράνομη επιχειρηματική δραστηριότητα όλες τις χώρες της Βαλκανικής. Γέμισαν τα Τίρανα ουρανοξύστες, κτήρια γιγάντια, κακόγουστα μεν, σύγχρονα δε. Περίπου 100 ιδιωτικά σχολεία λειτουργούν στην πρωτεύουσα της χώρας των αετών.
Εμείς αφήσαμε αδιαπαιδαγώγητη την εργατική καί την αγροτική τάξη. Στήν πρώτη περάσαμε σαν ιδεολογία-θεολογία το σύνθημα «Νόμος είναι το δίκιο του εργάτη» καί υποχρεώσαμε πλήθος επιχειρήσεις να κλείσουν ή να μεταφερθούν αλλού. Μετά διαφθείραμε τους αγρότες με παροχές χωρίς υποχρεώσεις καί τους δημιουργήσαμε νοοτροπία μαχαραγιά. Γέμισε η επαρχία με «Κέντρα Πολιτισμού», οπού «μπαγιαντέρες» κάθε λογής καί φυλής άναβαν πούρο με φωτιά πεντοχίλιαρου! Το μπουκάλι με το ουίσκι βαπτίστηκε ... αγροτικό! Τώρα, όμως, πού έρχονται τα «εξ εσπερίας νέφη» χτυπάμε το κεφάλι μας. Καί που να φθάσουν τα «εξ Ανατολής» σαν εισέλθει η Τουρκία στην Ευρωπαϊκή Ένωση! Θα γίνει η Ελλάς vallis flen-tium (-κοιλάς κλαυθμώνων) καί θα κινείται quasi osculaturium inter flen-tium (=σαν εκκρεμές μεταξύ θλίψεως καί οδύνης).
Δεν είμαι υπέρ μιας παιδείας πού θα υποτάσσεται στην οικονομία. Θεωρώ ολέθριο να χαράσσεται μια εκπαιδευτική πολιτική με κριτήρια οικονομικής αναγκαιότητας. Θεωρώ ολέθρια όμως καί την παιδεία πού εθίζει τα παιδιά στην οκνηρία, πού τα κουράζει με την παπαγαλία καί το βάρος άχρηστων μαθημάτων. Το μεγαλύτερο κεφάλαιο της χώρας είναι τα κεφάλια των παιδιών της. Τούτη η παιδεία αποκεφαλίζει τα παιδιά. Τα κάνει ικανά να μην κάνουν τίποτε. Είναι θλιβερή η εικόνα πού παρουσιάζει σήμερα, παρουσίαζε χθες καί θα παρουσιάζει κι αύριο η ελληνική κοινωνία: να υπάρχουν άνθρωποι άνω των 65 ετών, άνω των 70 ετών, πού, ενώ έχουν συνταξιοδοτηθεί, εργάζονται νυχθημερόν, για να συντηρούν τα παιδιά τους μέχρι να τελειώσουν τις ατελείωτες σπουδές τους, τα παιδιά πού λιώνουν τα νιάτα τους στα «κηφηνεία», πού πάνε σπίτι τους να κοιμηθούν την ώρα πού οι Αλβανοί πάνε για δουλειά, θα μου πείτε, τι δουλειά; Οποιαδήποτε δουλειά, αρκεί να είναι τίμια. Όταν μικροί -ακόμη στο Δημοτικό- μαθαίναμε απ' έξω τον Τυρταίο (ποιος τολμά σήμερα να διδάξει Τυρταίο;) δεν τον μαθαίναμε για να γίνουμε πολεμοχαρείς αλλά για να νοιώθουμε ντροπή, όταν στην μάχη της ζωής, στην πρώτη γραμμή είναι οι παλαιότεροι, οι «γεραιοί» καί οι νέοι κρύβονται πίσω από τη σκιά τους. «Αισχρόν γαρ δη τούτο... κείσθαι πρόσθε νέων άνδρα παλαιότερον».
Σήμερα, βέβαια, οι χειρωνακτικές εργασίες ελέγχονται σχεδόν κατ' αποκλειστικότητα από ξένους. Στίς οικοδομές μιλούν αλβανικά, στα χωράφια πακιστανικά. Σέ λίγο οι χειρωνακτικές επιχειρήσεις θα περάσουν στα χέρια των Κινέζων πού κατασκευάζουν ήδη το μεγαλύτερο μέρος των τουριστικών ειδών πού θυμίζουν... Ελλάδα. Ακόμη καί τις σημαίες μας στην Κίνα τις φτιάχνουν! Κι εμείς; Εμείς, όπως πάντα, φτιάχνουμε τα τρία κακά της μοίρας μας. «Φτιάχνουμε» τη ζωή μας στην τηλοψία, πού δίνει τα μοντέρνα πρότυπα οκνηρίας στη νεολαία, ποθούμε μια χρυσίζουσα ζωή σαν αυτήν πού προσφέρει το «γυαλί», αγοράζουμε πολυτελή αυτοκίνητα με δόσεις, κάνουμε διακοπές με «διακοποδάνεια», εορτάζουμε με «εορτοδάνεια» καί πεθαίνουμε με «πεθανοδάνεια». Έλεγε ο Φωκίων, πού πλήρωσε τέσσερις δραχμές τη δεύτερη δόση του κώνειου πού χρειαζόταν για να «απέλθει», πως στην Αθήνα δεν μπορεί ούτε δωρεάν να πεθάνει κανείς. Έπρεπε να ζούσε τώρα...
Λυπάμαι πού θα το πω, αλλά πρέπει να το πω: το σχολείο, οι σχολές καί τα ΜΜΕ σακάτεψαν καί σακατεύουν τη νεολαία, γιατί μιλούν συνεχώς για τα δικαιώματα της -δικαιώματα στην τεμπελιά- καί ποτέ για υποχρεώσεις, ποτέ για χρέος, ποτέ για καθήκον. Το καθήκον έγινε άγνωστη λέξη.
Τετάρτη 20 Νοεμβρίου 2013
ΖΩΝΤΑΝΗ ΚΑΙ ΠΑΡΟΥΣΑ
Ποιες είναι οι εκφράσεις από τα Αρχαία Ελληνικά που χρησιμοποιούμε σήμερα
Μπορεί η επαφή των νεοελλήνων με την αρχαιοελληνική παράδοση και γλώσσα να είναι εξαιρετικά προβληματική, ωστόσο υπάρχουν λέξεις και εκφράσεις που πέρασαν αυτούσιες στην καθημερινότητά μας και ευτυχώς μας θυμίζουν το δοξασμένο παρελθόν.
- Αιδώς Αργείοι: όταν θέλουμε να καταδείξουμε αισθήματα ντροπής αναφερόμενοι σε κάποιον άλλο. Ειπώθηκε από τον Στέντορα (σε έντονο ύφος) προς τους Αργείους κατά τη διάρκεια του Τρωικού πολέμου, με σκοπό να τους ανυψώσει το ηθικό όταν ο Αχιλλέας αποχώρησε από τη μάχη. (Ομήρου Ιλιάδα – Ε 787)
- Αντίπαλον δέος: όταν αναφερόμαστε σε ισχυρό αντίπαλο. (Θουκυδίδης – Γ 11)
- Από μηχανής θεός: μη αναμενόμενη βοήθεια – λύση – συνδρομή σε κάποιο πρόβλημα ή δύσκολη κατάσταση. Προέρχεται από θεατρικό τέχνασμα στην αρχαία Ελλάδα που χρησιμοποιούσαν οι τραγικοί ποιητές όταν ήθελαν να δώσουν διέξοδο στη πλοκή του έργου και στο οποίο κατά τη διάρκεια της παράστασης εμφανιζόταν ένας Θεός επάνω σε εναέρια κατασκευή (γερανός).
- Αρχή άνδρα δείκνυσι: όταν οι πράξεις – έργα χαρακτηρίζουν τον άνθρωπο στον οποίο αναφερόμαστε. (Βίας ο Πριηνεύς – Σοφοκλής.... Αντιγόνη 62)
- Ασκός του Αιόλου: σε περιπτώσεις επικείμενων δεινών – καταστροφών. Ο Αίολος έδωσε έναν ασκό στον Οδυσσέα ο οποίος περιείχε ανέμους. Όταν λοιπόν οι σύντροφοι του Οδυσσέα άνοιξαν τον ασκό, απελευθερώθηκαν οι άνεμοι και παρέσυραν το πλοίο στο νησί των Λαιστρυγόνων. (Ομήρου Οδύσσεια Κ 1-56)
- Αχίλλειος πτέρνα: αδύνατο σημείο. Η φράση προέρχεται από το μύθο του Αχιλλέα, σύμφωνα με τον οποίο, όταν τον βύθιζε στο αθάνατο νερό η μητέρα του, επειδή τον κρατούσε από τη φτέρνα, στο συγκεκριμένο σημείο του σώματός του παρέμεινε θνητός.
- Βίος αβίωτος : ζωή ανυπόφορη. (Χίλων Ο Λακεδαιμόνιος)
- Γαία πυρί μειχθήτω: σε περιπτώσεις καταστροφής, όταν θέλουμε να δώσουμε έμφαση.
- Γη και ύδωρ: υποδηλώνει περιπτώσεις υποταγής , πλήρους υποχώρησης, παράδοσης άνευ όρων. Η φράση προέρχεται από τον Ηρόδοτο, σύμφωνα με τον οποίο οι Πέρσες απεσταλμένοι ζήτησαν από τους Σπαρτιάτες γη και ύδωρ σε ένδειξη υποταγής. (Ηροδότου Ιστορία V 17-18)
- Γόρδιος δεσμός: αναφέρεται σε περιπτώσεις δύσκολων προβλημάτων (άλυτων). Η φράση λέγεται σε περιπτώσεις δύσκολων καταστάσεων, όπως αυτή που αντιμετώπισε ο Μέγας Αλέξανδρος, όταν προσπάθησε να λύσει ένα πολύπλοκο κόμπο, το «γόρδιο δεσμό» τον οποίον σύμφωνα με τον χρησμό όποιος τον έλυνε θα γινόταν κυρίαρχος της Ασίας. (Αρριαννού 11 3)
- Δαμόκλειος σπάθη: απειλητικές καταστάσεις Η φράση προέρχεται από επεισόδιο που συνέβη μεταξύ του τυράννου των Συρακουσών Διονυσίου και του Δαμοκλή, ενός αυλικού κόλακα , όταν ο πρώτος θέλοντας να δείξει στο Δαμοκλή πόσο επικίνδυνο ήταν το αξίωμα του τυράννου τον έβαλε να καθίσει στο θρόνο, ενώ από πάνω του κρεμόταν ξίφος σε μια τρίχα αλόγου.
- Διέβην τον Ρουβίκωνα : σε περιπτώσεις που λαμβάνεται μία παράτολμη απόφαση. Η φράση αποδίδεται στον Ιούλιο Καίσαρα ο οποίος όταν το 49 π.Χ. αποφάσισε να κηρύξει εμφύλιο πόλεμο στην Ιταλία, πέρασε με το στρατό του τον ποταμό Ρουβίκωνα κατευθυνόμενος προς την Ρώμη.
- Δούρειος Ίππος: αναφέρεται σε περιπτώσεις δολιότητας, ή δώρων τα οποία υποκρύπτουν δόλο. Η φράση προέρχεται από τον Όμηρο και αναφέρεται κατά την περίοδο των Τρωικών πολέμων τότε που οι Έλληνες ενώ χάρισαν στους Τρώες ξύλινο άλογο μεγάλων διαστάσεων ως αφιέρωμα στους Θεούς, στο εσωτερικό του ήταν κρυμμένοι ο Οδυσσέας με τους συντρόφους του, οι οποίοι άνοιξαν τις πύλες της Τροίας στους υπόλοιπους Έλληνες (Ομήρου Οδύσσεια λ 529)
- Δρακόντεια μέτρα: αναφέρεται σε περιπτώσεις λήψης αυστηρών – σκληρών μέτρων Η φράση προέρχεται από τον Δράκοντα (7ος αιώνας π.Χ) αρχαίο νομοθέτη των Αθηνών, ο οποίος ήταν γνωστός για τους αυστηρούς και σκληρούς νόμους που επέβαλε.
- Eξ απαλών ονύχων: αναφέρεται στην νηπιακή ηλικία κυριολεκτικά, ή σε παλαιότερη χρονική περίοδο μεταφορικά. Η φράση χρησιμοποιείται για να προσδιορίσει τη νηπιακή ηλικία κατά την οποία ο άνθρωπος έχει μαλακά νύχια.
- Έπεα πτερόεντα: αερολογίες, αβάσιμα επιχειρήματα. Ομηρική έκφραση βασισμένη στην αντίληψη ότι τα λόγια όταν εκστομίζονται τα παίρνει ο αέρας. (Ομήρου Ιλιάδα Α 201)
- Επί ξυρού ακμής : στην κόψη του ξυραφιού, σε πολύ κρίσιμη κατάσταση, σε κρίσιμο σημείο. Ομηρική φράση η οποία ειπώθηκε από το Νέστορα στο Διομήδη στην προσπάθειά του να τον παροτρύνει για συμμετοχή στον πόλεμο εναντίον των Τρώων. (Ομήρου Ιλιάδα Κ 173)
- Εκατόμβη: Θυσία με πολλά θύματα, μεγάλη απώλεια. Εκατόμβη στην αρχαία Ελλάδα ονόμαζαν την θυσία κατά την οποία γινόταν προσφορά από εκατό βόδια στους θεούς. (Ομήρου Ιλιάδα Α 65)
- Ες αύριον τα σπουδαία: Αργότερα θα ασχοληθούμε με τα σοβαρά ζητήματα – θέματα, αναβολή. Τη φράση είπε ο Θηβαίος Αρχίας, όταν έλαβε το γράμμα που τον προειδοποιούσε ότι κινδυνεύει από τον Πελοπίδα. (Πλουτάρχου Πελοπ. 10)
- Ή ταν ή επί τας : Ή θα την φέρεις νικητής (ασπίδα) ή θα σε φέρουν επάνω της νεκρό.................ή θα επιτύχουμε, ή θα αποτύχουμε. Τη φράση έλεγαν οι Σπαρτιάτισσες μητέρες στα παιδιά τους, όταν τους έδιναν την ασπίδα για τον πόλεμο. (Πλουτάρχου Λακεδαιμ. Αποφθ.16)
- Ήξεις αφήξεις: Λέγεται όταν κάποιος αλλάζει συνεχώς γνώμη. Η φράση προέρχεται από το χρησμό του μαντείου των Δελφών « ήξεις αφήξεις ου θνήξεις εν πολέμω». Η θέση του κόμματος πριν ή μετά το αρνητικό μόριο ου, καθορίζει και τη σημασία του χρησμού.
- Κέρβερος: Σκληρός, ανυποχώρητος. Προέρχεται από το ομώνυμο τέρας που φύλαγε τον Άδη και δεν επέτρεπε την είσοδο.
- Κέρας Αμαλθείας: Παραπέμπει σε πλούτο – αφθονία υλικών αγαθών. Η φράση προέρχεται από περιστατικό όπου η Αμάλθεια έτρεφε το μικρό Δία με κέρατο κατσίκας γεμάτο γάλα και μέλι.
- Και συ τέκνον Βρούτε: Φράση που απευθύνεται σε πρόσωπα που προδίδουν την εμπιστοσύνη μας.Την είπε ο Καίσαρας, όταν αναγνώρισε τον Βρούτο ανάμεσα στους δολοφόνους του.
- Κόπρος του Αυγείου: Συγκεντρωμένες ατασθαλίες – καταστάσεις οι οποίες δύσκολα διορθώνονται. Η φράση προέρχεται από άθλο του Ηρακλή, κατά τον οποίο καθάρισε την κοπριά από τους στάβλους του Αυγείου.
- Ιδού η Ρόδος ιδού και το πήδημα: Λέγεται για όσους υπερηφανεύονται και καυχώνται για ανεπιβεβαίωτα κατορθώματα και καλούνται να αποδείξουν ότι λένε την αλήθεια. Η φράση προέρχεται από Αισώπειο μύθο σύμφωνα με τον οποίο κάποιος ισχυριζόταν ότι κάποτε στη Ρόδο έκανε ένα πολύ μεγάλο άλμα και του ζήτησαν να το επαναλάβει λέγοντάς του την παραπάνω φράση. (Αισώπου Μύθοι «Ανήρ Κομπαστής»)
- Mηδένα προ του τέλους μακάριζε : Μην βιάζεσαι να μακαρίσεις κάποιον πριν το τέλος. Με αυτή τη φράση σχολίασε ο Σόλωνας τους θησαυρούς του Κροίσου, όταν ο τελευταίος τους έδειξε με υπερηφάνεια. (Ηροδότου Ι 32 7)
- Κύκνειο άσμα: Η τελευταία ενέργεια – πράξη – έργο κάποιου. Προέρχεται από το τελευταίο τραγούδι του κύκνου πριν το θάνατό του. (Πλάτωνος Φαίδων 84 Ε)
- Ιστός της Πηνελόπης : Λέγεται για έργο που δεν τελειώνει. Η φράση είναι από τον Όμηρο όπου στην Οδύσσεια αναφέρεται στην Πηνελόπη η οποία ύφαινε ένα ύφασμα την ημέρα και το ξήλωνε τη νύχτα, θέλοντας να ξεγελάσει τους μνηστήρες μέχρι να γυρίσει ο Οδυσσέας από την Τροία. (Ομήρου Οδύσσεια τ 149)
- Κουτί της Πανδώρας : Εμφάνιση πολλών δεινών ταυτόχρονα. Η φράση προέρχεται από τη μυθολογία, σύμφωνα με την οποία ο Δίας για να τιμωρήσει τους ανθρώπους έδωσε στην Πανδώρα ως δώρο ένα κιβώτιο γεμάτο με όλες τις συμφορές, με αποτέλεσμα μόλις το άνοιξε να βγουν όλα τα δεινά, εκτός από την ελπίδα.
- Ο κύβος ερρίφθη: Η απόφαση έχει ληφθεί. Τη φάση είπε ο Καίσαρας όταν αποφάσισε να κηρύξει εμφύλιο πόλεμο. Οι λατινομαθείς ευρωπαίοι το λένε στα λατινικά alea jacta est.
- Προκρούστειος Κλίνη: Προσαρμογή κάποιας κατάστασης βάσει συμφέροντος. Προέρχεται από τον μυθικό κακούργο Προκρούστη ο οποίος έδενε τα θύματά του σε κρεβάτι κι έπειτα τους έκοβε ή εξάρθρωνε τα πόδια, προκειμένου να τους φέρει σε ίσο μήκος με το κρεβάτι.
- Μέμνησο των Αθηναίων : Μην ξεχνάς αυτόν που πρόκειται να εκδικηθείς.Τη φράση έλεγε καθημερινά ένας υπηρέτης στο Δαρείο (κατόπιν εντολής του) υπενθυμίζοντας ότι έπρεπε να τιμωρήσει τους Αθηναίους, διότι συμμετείχαν στην πυρπόληση των Σάρδεων. (Ηροδότου V 105)
- Μερίς του λέοντος : Το μεγαλύτερο μερίδιο. (Αισώπου μύθοι «Λέων και αλώπηξ»)
- Κομίζω γλαύκα εις Αθήνας : Όταν λέγονται ήδη γνωστά πράγματα. Η φράση λέγεται διότι στην Αθήνα η γλαύκα, η κουκουβάγια, ήταν γνωστή, σαν σύμβολο της Αθήνας και εικονιζόταν παντού, όπως στις στροφές των σπιτιών, στα νομίσματα κ.λ.π. (Αριστοφάνη, Όρνιθες, 301)
Πηγή: http://www.xespao.gr
Δευτέρα 18 Νοεμβρίου 2013
ΤΕΛΙΚΟ ΣΧΕΔΙΟ ΓΙΑ ΤΟ ΝΕΟ ΛΥΚΕΙΟ
Οι τελικές αλλαγές στο νέο Λύκειο – Τι προβλέπει το νομοσχέδιο για μαθητές, καθηγητές, εξετάσεις
Σημαντικές αλλαγές στη δευτεροβάθμια εκπαίδευση, φέρνει το νομοσχέδιο για το Νέο Λύκειο, που δόθηκε για διαβούλευση στη δημοσιότητα από το υπουργείο Παιδείας.
Οι αλλαγές θα ισχύσουν από το ακαδημαϊκό έτος 2013-14 για τους μαθητές που θα φοιτήσουν στην Α’ Λυκείου.
Ειδικότερα, στην Α’ Λυκείου οι μαθητές θα διδάσκονται μόνο μαθήματα γενικής παιδείας (συνολικά εννέα και διάρκειας 33 ωρών εβδομαδιαίως), ενώ εισάγεται το σύστημα των ερευνητικών εργασιών (τα λεγόμενα project), η διάρκεια των οποίων καθορίζεται σε δύο ώρες.
Τα μαθήματα επιλογής για τους μαθητές της Α’ Λυκείου είναι Εφαρμογές Πληροφορικής, Τεχνολογία και Διαχείριση Φυσικών Πόρων και Εκφραση – Πολιτιισμός και Ευρωπαϊκός Πολιτισμός.
Στη Β’ τάξη του Λυκείου τα μαθήματα γενικής παιδείας γίνονται δέκα συνολικής διάρκειας 30 ωρών. Παράλληλα, οι μαθητές της δεύτερης τάξης του Λυκείου θα παρακολουθούν μία εκ των δύο ομάδων προσανατολισμού (όπως μετονομάζονται οι κατευθύνσεις) η διάρκεια των οποίων καθορίζεται σε πέντε ώρες.
Η μία ομάδα προσανατολισμού περιλαμβάνει μαθήματα ανθρωπιστικών επιστημών (Αρχαία Ελληνικά και Λατινικά) και η δεύτερη μαθήματα θετικών επιστημών (Φυσική και Μαθηματικά). Με την κατάργηση της τεχνολογικής κατεύθυνσης βγαίνουν από το διδακτικό πρόγραμμα τα μαθήματα της Χημείας και της Τεχνολογίας Επικοινωνιών.
Τα θέματα των προαγωγικών εξετάσεων από την Α’ στη Β’ Λυκείου και από τη Β’ στη Γ’ ορίζονται ως εξής: κατά ποσοστό 50%, με κλήρωση, από τράπεζα θεμάτων διαβαθμισμένης δυσκολίας και κατά ποσοστό 50%, από τον διδάσκοντα ή τους διδάσκοντες.
Στη Γ’ Λυκείου τα μαθήματα γενικής παιδείας μειώνονται από 11 σε 5, ενώ οι μαθητές θα έχουν την δυνατότητα επιλογής μιας νέας ομάδας προσανατολισμού, αυτής των Οικονομικών, Πολιτικών και Κοινωνικών Σπουδών.
Η προθεσμία για την επιλογή επιστημονικών πεδίων εκπνέει για τους μαθητές της τελευταίας τάξης του Λυκείου στις 10 Οκτωβρίου. Έως τότε οι μαθητές θα πρέπει να έχουν επιλέξει δύο επιστημονικά πεδία με τα οποία συνδέονται και οι αντίστοιχες σχολές.
Το 1ο Επιστημονικό πεδίο περιλαμβάνει τις Ανθρωπιστικές, τις Νομικές και τις Κοινωνικές Επιστήμες, το 2ο τις Θετικές και Τεχνολογικές, το 3ο τις Επιστήμες Υγείας και το 4ο τις Επιστήμες Οικονομίας, Διοίκησης και Πολιτικές Επιστήμες.
Στις εξετάσεις για την εισαγωγή στην Τριτοβάθμια Εκπαίδευση οι μαθητές θα διαγωνίζονται σε τέσσερα μαθήματα (από έξι, που ίσχυε έως σήμερα) και τα θέματα θα ορίζονται κατά ποσοστό 50%, με κλήρωση από τράπεζα θεμάτων διαβαθμισμένης δυσκολίας και κατά ποσοστό 50%, από την κεντρική επιτροπή εξετάσεων.
Βαθμός προαγωγής και απόλυσης
Για τον υπολογισμό του Βαθμού Πρόσβασης στην Τριτοβάθμια Εκπαίδευση θα προσμετράται και ο «Βαθμός Προαγωγής και Απόλυσης» (ΒΠΑ), δηλαδή η τελική βαθμολογία του μαθητή και στις τρεις τάξεις του Λυκείου.
Ο ΒΠΑ υπολογίζεται ως εξής:
Ο γενικός βαθμός προαγωγής της Α’ τάξης Γενικού Λυκείου πολλαπλασιάζεται με συντελεστή 0,5, της Β’ τάξης Γενικού Λυκείου πολλαπλασιάζεται με συντελεστή 0,7 και ο γενικός βαθμός απόλυσης της Γ’ τάξης Γενικού Λυκείου πολλαπλασιάζεται με συντελεστή 0,9. Τα τρία γινόμενα αθροίζονται και διαιρούνται δια τρία. Ο ΒΠΑ είναι το αποτέλεσμα της διαίρεσης.
Όταν ο ΒΠΑ είναι μεγαλύτερος του μέσου όρου της βαθμολογίας των τεσσάρων πανελλαδικώς εξεταζόμενων μαθημάτων, τότε ο μέσος όρος των μαθημάτων πολλαπλασιάζεται με συντελεστές 0,5 και 0,7 και 0,9 και τα γινόμενα αυτών αθροίζονται και διαιρούνται δια του τρία. Το αποτέλεσμα της διαίρεσης αποτελεί τον πέμπτο βαθμό εισαγωγής του μαθητή στην Τριτοβάθμια Εκπαίδευση.
Όταν ο ΒΠΑ είναι μικρότερος του μέσου όρου της βαθμολογίας των τεσσάρων μαθημάτων, τότε ο γενικός βαθμός προαγωγής της Α’ τάξης Γενικού Λυκείου προσαυξανόμενος κατά μία μονάδα και πολλαπλασιαζόμενος με συντελεστή 0,5, ο γενικός βαθμός προαγωγής της Β’ τάξης Γενικού Λυκείου προσαυξανόμενος κατά μία μονάδα και πολλαπλασιαζόμενος με συντελεστή 0,7 και ο γενικός βαθμός απόλυσης της Γ’ τάξης Γενικού Λυκείου προσαυξανόμενος κατά μία μονάδα και πολλαπλασιαζόμενος με συντελεστή 0,9, αθροίζονται και διαιρούνται δια του τρία. Το αποτέλεσμα της διαίρεσης αποτελεί τον πέμπτο βαθμό εισαγωγής του μαθητή στην Τριτοβάθμια Εκπαίδευση.
Εξεταζόμενα μαθήματα ανά επιστημονικό επίπεδο
Για την εισαγωγή στην τριτοβάθμια εκπαίδευση τα πανελλαδικώς τέσσερα εξεταζόμενα μαθήματα ανά Ομάδα Μαθημάτων Προσανατολισμού και Επιστημονικό Πεδίο Εξειδίκευσης είναι τα εξής:
Για την εισαγωγή στην τριτοβάθμια εκπαίδευση τα πανελλαδικώς τέσσερα εξεταζόμενα μαθήματα ανά Ομάδα Μαθημάτων Προσανατολισμού και Επιστημονικό Πεδίο Εξειδίκευσης είναι τα εξής:
α) Ε.Π.Ε. – Ανθρωπιστικές Σπουδές, Νομικές:
I. Νεοελληνική Γλώσσα
II. Αρχαία
III. Ιστορία και
IV. Λατινικά
β) Ε.Π.Ε. – Θετικές και Τεχνολογικές Επιστήμες:
I. Νεοελληνική Γλώσσα
II. Μαθηματικά
III. Φυσική και
IV. Χημεία
γ) Ε.Π.Ε – Επιστήμες Υγείας:
I. Νεοελληνική Γλώσσα
II. Φυσική
III. Χημεία και
IV. Βιολογία
δ) Ε.Π.Ε – Επιστήμες Οικονομίας, Διοίκησης και Πολιτικές Επιστήμες:
I. Νεοελληνική Γλώσσα
II. Μαθηματικά & Στοιχεία Στατιστικής
III. Οικονομία & Διοίκηση
IV. Στοιχεία Κοινωνικών & Πολιτικών Επιστημών
ε) Ε.Π.Ε. – Παιδαγωγικών Τμημάτων:
I. Νεοελληνική Γλώσσα
II. Μαθηματικά & Στοιχεία Στατιστικής
III. Ιστορία και
IV. Αρχές Φυσικών Επιστημών
Από Τράπεζα Θεμάτων η εξεταστέα ύλη των τάξεων του λυκείου
Ακόμα και στις ενδοσχολικές εξετάσεις έχει εισχωρήσει το νέο νομοσχέδιο, εισάγοντας πρότυπο Πανελλαδικών με τη δημιουργία Τράπεζας Θεμάτων. Για παράδειγμα, στην Α’ τάξη Λυκείου, όλα τα μαθήματα είναι εξεταζόμενα πλην της Φυσικής Αγωγής και της Ερευνητικής Εργασίας. Μέχρι στιγμής οι καθηγητές επέλεγαν οι ίδιοι τα θέματα των εξετάσεων, ενώ από την εφαρμογή του νομοσχεδίου οι διδάσκοντες θα καλύπτουν το 50% των θεμάτων από Τράπεζα Θεμάτων Διαβαθμισμένης Δυσκολίας. Τα θέματα θα επιλέγονται μετά από κλήρωση, ενώ για το υπόλοιπο 50% των θεμάτων, αρμόδιος θα είναι ο οικείος διδάσκων, ο οποίος θα διορθώνει και τα γραπτά. Παρόμοια τακτική ακολουθείται και στη Β’ Λυκείου.
Για τις γραπτές απολυτήριες εξετάσεις στη Γ’ τάξη Γενικού Λυκείου που διεξάγονται ενδοσχολικά περιλαμβάνονται τα μαθήματα των Θρησκευτικών, της Ιστορίας, της Ξένης Γλώσσας και τρία από τα μαθήματα της επιλεχθείσας Ομάδας Προσανατολισμού σε θέματα που είναι κοινά για όλα τα τμήματα του ίδιου σχολείου και επιλέγονται κατά το ήμισυ από την Τράπεζα Θεμάτων και από το διδάσκοντα.
Αρμόδιος για την ανάπτυξη και τη λειτουργία της Τράπεζας Θεμάτων Διαβαθμισμένης Δυσκολίας θα είναι ο Εθνικός Οργανισμός Εξετάσεων, την ίδρυση του οποίου προβλέπει το νέο νομοσχέδιο. Ο νέος φορέας θα είναι αρμόδιος για τον προσδιορισμό της εξεταστέας ύλης, τον ορισμό των βαθμολογητών αλλά και τη διοργάνωση των εξετάσεων σε περιφερειακό και κεντρικό επίπεδο.
Επαγγελματική Εκπαίδευση
Στα Επαγγελματικά Λύκεια τα έτη παρακολούθησης ορίζονται σε τέσσερα. Στον πρώτο κύκλο σπουδών θα λειτουργήσουν οι τρεις τάξεις των ΕΠΑΛ, με τους μαθητές να παρακολουθούν 4 ομάδες προσανατολισμού (Τεχνολογικών Εφαρμογών, Διοίκησης και Οικονομίας, Γεωπονίας, Τεχνολογίας, Τροφίμων και Διατροφής και Ναυτιλιακών Επαγγελμάτων).
Στα Επαγγελματικά Λύκεια τα έτη παρακολούθησης ορίζονται σε τέσσερα. Στον πρώτο κύκλο σπουδών θα λειτουργήσουν οι τρεις τάξεις των ΕΠΑΛ, με τους μαθητές να παρακολουθούν 4 ομάδες προσανατολισμού (Τεχνολογικών Εφαρμογών, Διοίκησης και Οικονομίας, Γεωπονίας, Τεχνολογίας, Τροφίμων και Διατροφής και Ναυτιλιακών Επαγγελμάτων).
Στην Α’ ΕΠΑΛ οι μαθητές θα παρακολουθούν πρόγραμμα 35 ωρών την εβδομάδα με 10 μαθήματα γενικής παιδείας και 4-6 μαθήματα των ομάδων προσανατολισμού.
Και στη Β’ και Γ’ τάξη των επαγγελματικών λυκείων οι μαθητές θα παρακολουθούν 23 ώρες για τα μαθήματα των ομάδων προσανατολισμού και 12 ώρες γενικής παιδείας.
Παράλληλα, στον δεύτερο κύκλο, υλοποιείται το πρόγραμμα της «Προαιρετικής τάξης Μαθητείας», σε συνεργασία με τον ΟΑΕΔ, όπου θα εγγράφονται οι προαγόμενοι της Γ’ τάξης και θα εργάζονται επ΄αμοιβή. Την ευθύνη τοποθέτησης σε χώρους εργασίας των φοιτούντων έχει αποκλειστικά ο ΟΑΕΔ.
Παρασκευή 8 Νοεμβρίου 2013
ΦΥΛΗ ΑΡΧΑΙΑ-ΓΝΩΣΗ ΣΠΟΥΔΑΙΑ
ΤΑ ΜΥΣΤΗΡΙΑ ΠΟΥ ΚΡΥΒΟΥΝ
Κανένα ολοκληρωμένο έργο που να αφορά την εσωτερική σημασία των αριθμών δεν έχει διασωθεί, Πέραν από ένα σύγγραμμα που αποδίδεται στον Ιάμβλιχο, το Περί θεολογουμένης Αριθμητικής, στο οποίο αναπτύσσονται οι ιδιότητες των 10 πρώτων αριθμών από μαθηματικής και αρμονικής πλευράς και παρέχονται πολυάριθμα προσηγορικά ονόματα για τον κάθε ένα.
Το σύγγραμμα αυτό περιέχει μέρη από την ομώνυμη χαμένη πραγματεία του Νικομάχου του Γερασηνού, από το χαμένο σύγγραμμα του Ανατόλιου (Περί της Δεκάδος και των Αριθμών), του δασκάλου του Ιάμβλιχου και από κάποια χωρία που έχουν γραφεί από κάποιον άγνωστο μελετητή, ο οποίος πιθανόν να είναι ο Ιάμβλιχος, καθώς ο ίδιος αναφέρει τόσο τον Νικόμαχο όσο και τον Ανατόλιο.
Κυριακή 27 Οκτωβρίου 2013
ΥΨΩΜΑ "731" ΚΑΙ ΑΥΤΑ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΛΕΓΟΝΤΑΙ ΣΤΑ ΣΧΟΛΕΙΑ ΜΑΣ
26/10/13 - 15:09
Ένας τιτάνιος αγώνας διεξήχθη στο ύψωμα 731 (υψόμετρο) κατά την «Εαρινή Επίθεση» των Ιταλών στα μέσα Μαρτίου 1941, προκειμένου οι ιταλικές φασιστικές δυνάμεις με την παρουσία του ίδιου δικτάτορα Μουσολίνι -μετά από τέσσερις μήνες πόλεμο - να δρέψουν μία νίκη κατά της Ελλάδας και να κατέβουν μαζί με τις ναζιστικές δυνάμεις των Γερμανών «νικητές» στην Αθήνα! Το 731 όμως, ανέτρεψε τα σχέδια του(ς). Στο ύψωμα αυτό, καθώς και στα γειτονικά υψώματα, πολέμησαν οι άνδρες του 5ου Συντάγματος της 1ης Μεραρχίας πού κατάγονταν κυρίως από την Καρδίτσα και τα Τρίκαλα.
Παρασκευή 18 Οκτωβρίου 2013
ΦΤΙΑΓΜΕΝΟΙ ΑΠΟ ΘΑΛΑΣΣΑ ΚΙ ΑΓΕΡΑ
Ο Καπετάν Μάρκος και η απελευθέρωση της παραμυθιάς
21/02/2013
Ένας κρητικός καπετάνιος όμως έχει αφήσει ξεχωριστή ανάμνηση από τη δράση του, το όνομα του έγινε θρύλος και οι πράξεις του τραγούδι στην περιοχή: Ο Μάρκος Δεληγιαννάκης…
Άκουγα, αλλά δεν είχα συνειδητοποιήσει πόση αίγλη έχει το όνομα του εκεί, μέχρι που βρέθηκα στην Παραμυθιά, σε εκδήλωση του τοπικού Φιλοπρόοδου Ομίλου, μαζί με το Λαογραφικό Σύλλογο Χανίων. Οι ντόπιοι δεν ξεχνούν την αντάρτικη δράση του, που συνίστατο στην παρεμπόδιση των Τουρκαλβανών της περιοχής από το να ενισχύσουν τα Ιωάννινα. Ούτε ξεχνούν ότι αυτός τους λύτρωσε από την ηγεσία, αυτών που σήμερα επανέρχονται με διεκδικήσεις για τη Θεσπρωτία, την κατ’ αυτούς Τσαμουριά.
Τέτοιες επέτειοι, προσφέρονται για βαθύτερες σκέψεις, αρκεί να μην τις περιορίζουμε σε μνημόσυνα, αρκεί να προβληματιζόμαστε από τα μηνύματά τους και να εφαρμόζουμε τα διδάγματά τους στο παρόν.
Ο καπετάν Μάρκος θα ένιωθε πολύ ξένος στη σημερινή Ελληνική κοινωνία της φιγούρας, της διαφθοράς, των πουλημένων πολιτικών, των τούρκικων σήριαλ, της φοβικής εξωτερικής μας πολιτικής. Αυτός αναλίκωσε σε ένα περιβάλλον που διαπνεόταν από το πνεύμα και τη νοοτροπία της αντίστασης του λαού μας απέναντι στους δυνάστες του, σε μια περίοδο όπου η άμιλλα μεταξύ των νέων ήταν ποιος θα δώσει περισσότερα στους αγώνες της πατρίδας. Με πατέρα που ήταν αρχηγός Ρεθύμνης στο σηκωμό του 1866, αδερφούς καπετάνιους το ’97 και στο Μακεδονικό αγώνα, χάραξε τη δική του πορεία στην Ήπειρο. Η προσωπική του ζωή ήταν υπόδειγμα αρχών και αγώνων. Κοιμόταν στο χώμα πολεμώντας, πάντα δίπλα στους καταπιεσμένους αδελφούς του. Οι χριστιανοί, εκείνη ακόμα την περίοδο, υπέφεραν τα πάνδεινα. Σώζεται η μαρτυρία μιας γυναίκας, που ζούσε ακόμα πριν μερικά χρόνια, που έφερε από πολύ μικρή χαραγμένο στο χέρι της με ανεξίτηλη γραφή ένα μικρό σταυρό και τα αρχικά του ονόματος της, χάραγμα που της έκαμαν οι γονείς της ώστε να μην ξεχάσει ποια είναι η ταυτότητά της αν την παίρνανε οι Τούρκοι για να την τουρκέψουν.
Κι αυτά αρχές του 20ου αιώνα, όχι τον καιρό του Σουλεϊμάν. Τότε η διατήρηση και μόνο της ταυτότητας ήταν αντίσταση σ’ ένα περιβάλλον που κάθε στιγμή σε καλούσε να τουρκέψεις από την καταπίεση.
Μετά τον πόλεμο, ο καπετάν Μάρκος, ολιγαρκής και έτσι πάντα ελεύθερος, έζησε στο χωριό του, την Αργυρούπολη Ρεθύμνης. Η καταγωγή του ήταν από το Ασφέντου Σφακίων. Κάποια στιγμή, ένας φιλιότσος του από την Παραμυθιά που είχε βαφτίσει δι’ αντιπροσώπου επειδή πολεμούσε και δε μπορούσε να παρευρεθεί στο μυστήριο, έγινε υφυπουργός Οικονομικών και τον αναζήτησε να του προσφέρει μεγαλύτερη σύνταξη. Ο καπετάνιος την αρνήθηκε, γιατί η πατρίδα είναι φτωχή κι έχει πολλές ανάγκες, κι αυτός δεν έκαμε ό,τι έκαμε για να ανταμοιφθεί με χρήματα.
Η στάση αυτών των ανθρώπων, προκαλεί σήμερα δέος. Γιατί είναι μπροστά μας συνεχώς, προσφέροντας μας ένα παράδειγμα αντίστασης, αυτοθυσίας, συλλογικότητας, αξιοπρέπειας. Κι εμείς σήμερα δεν έχομε τίποτα απ’ αυτά, τα χάσαμε τρέχοντας πίσω από κόμματα που θα μας βόλευαν και ανέσεις δανεικές, κατασκευασμένες ανάγκες που μας στέρησαν την ελευθερία μας, που μας κάμανε να συμβιβαστούμε. Κι αναμετριούμαστε μ’ Αυτούς και ντρεπόμαστε για την κατάντια μας, ενώ σήμερα πληρώνομε και το λογαριασμό.
Όμως, εκεί βρίσκονται τα κλειδιά που θα μας βγάλουν από το σημερινό αδιέξοδο, αν έχομε τη θέληση κι αν είμαστε άξιοι να τα δούμε και τα φέρομε στα σημερινά μέτρα κι ανάγκες, πραγματικές ανάγκες.
Οι παλιοί μας δείχνουν το δρόμο, με τις παρακαταθήκες τους και τις αξίες που διείπαν τη ζωή τους.
Παραγωγικοί, αυτάρκεις, ελεύθεροι, δίχως το ρεαλισμό των σημερινών προσκυνημένων, με πίστη στα δίκαια τους και αποφασιστικότητα, επέβαλαν τη θέλησή τους στους Δυτικούς και τους Τούρκους, αυτούς που σήμερα επανακάμπτουν για να μας εξαφανίσουν, οικονομικά οι πρώτοι, πολιτικά και στρατιωτικά οι δεύτεροι. Δεν είναι τυχαίο ότι όταν ο καπετάν Μάρκος εξόντωσε την ηγεσία των κατακτητών, οι Δυτικοί έκαναν διαβήματα στο Βενιζέλο ζητώντας την τιμωρία του. Αυτοί όμως ήταν τότε οι Άντρες, κι αυτοί είμαστε εμείς σήμερα. Αν θέλομε, μπορούμε να τους πλησιάσομε, κι αυτό κέρδος θα’ ναι, γιατί να τους φτάσομε είναι μάλλον αδύνατο.
* Οι πληροφορίες για τη ζωή του καπετάν Μάρκου προέρχονται από προφορικές οικογενειακές αφηγήσεις και από την καταγραφή του Στρατηγού Ηλία Δεληγιαννάκη στο έργο του “Γενεαλογία Δεληγιαννάκηδων – Βαρδουλάκηδων”.
Μανώλης Εγγλέζος – Δεληγιαννάκης
ΠΗΓΗ
Εγγραφή σε:
Σχόλια (Atom)

