fotjou blog

KUKUXUMUSU : ΠΟΙΟΣ ΘΥΜΑΤΑΙ ΤΗΝ ΖΩΗ ΠΡΙΝ ΤΟ 2009;

2012-01-12T13:44:00.000-08:00

ΤΟ ΒΑΘΜΟΛΟΓΙΟ ΚΑΙ ΤΟ ΜΙΣΘΟΛΟΓΙΟ ΤΩΝ 170.000 ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΩΝ

Η νέα βαθμολογική και μισθολογική εξέλιξη των εκπαιδευτικών

Οι 170.000 εκπαιδευτικοί που υπηρετούν στις Α/βάθμια και Β/βάθμια εκπαίδευση, κατατάσσονται αυτοδικαίως στους βαθμούς της κατηγορίας που υπηρετούν, με βάση τον συνολικό χρόνο πραγματικής δημόσιας υπηρεσίας και το χρόνο προϋπηρεσίας στο δημόσιο ή τον ιδιωτικό τομέα που έχει αναγνωριστεί για τη βαθμολογική ή τη μισθολογική κατάταξη και εξέλιξή τους, ως εξής:

1) οι εκπαιδευτικοί των κατηγοριών Πανεπιστημιακής Εκπαίδευσης (ΠΕ) και Τεχνολογικής Εκπαίδευσης (ΤΕ):
α) με συνολικό χρόνο πραγματικής δημόσιας υπηρεσίας μέχρι τρία (3) έτη, στο Βαθμό ΣΤ΄,
β) με συνολικό χρόνο πραγματικής δημόσιας υπηρεσίας μέχρι εννέα (9) έτη, στο Βαθμό Ε΄,
γ) με συνολικό χρόνο πραγματικής δημόσιας υπηρεσίας μέχρι δεκαπέντε (15), στο Βαθμό Δ΄,
δ) με συνολικό χρόνο πραγματικής δημόσιας υπηρεσίας μέχρι είκοσι ένα (21) έτη για την ΠΕ κατηγορία και είκοσι τρία (23) έτη για την ΤΕ κατηγορία, στο Βαθμό Γ΄,
ε) με συνολικό χρόνο πραγματικής δημόσιας υπηρεσίας περισσότερο από είκοσι ένα (21) έτη για την ΠΕ κατηγορία και είκοσι τρία (23) έτη για την ΤΕ κατηγορία, στο Βαθμό Β΄.
2) οι εκπαιδευτικοί της κατηγορίας ΔΕ:
α) με συνολικό χρόνο πραγματικής δημόσιας υπηρεσίας μέχρι τρία (3) έτη, στο Βαθμό ΣΤ΄,
β) με συνολικό χρόνο πραγματικής δημόσιας υπηρεσίας μέχρι έντεκα (11) έτη, στο Βαθμό Ε΄,
γ) με συνολικό χρόνο πραγματικής δημόσιας υπηρεσίας μέχρι δέκα εννέα (19), στο Βαθμό Δ΄,
δ) με συνολικό χρόνο πραγματικής δημόσιας υπηρεσίας μέχρι είκοσι επτά (27) έτη, στο Βαθμό Γ΄,
ε) με συνολικό χρόνο πραγματικής δημόσιας υπηρεσίας περισσότερο από είκοσι επτά (27) έτη, στο Βαθμό Β΄.

Τι ισχύει για τους προϊσταμένους και τους κατόχους μεταπτυχιακών;
Για την κατάταξη των εκπαιδευτικών, που κατέχουν διδακτορικό δίπλωμα καθώς και για τους αποφοίτους της Εθνικής Σχολής Δημόσιας Διοίκησης και Αυτοδιοίκησης του Εθνικού Κέντρου Δημόσιας Διοίκησης και Αυτοδιοίκησης, αφαιρούνται από τον απαιτούμενο χρόνο για την τελική κατάταξη έξι (6) έτη.
Για τους κατόχους αναγνωρισμένου μεταπτυχιακού τίτλου σπουδών, αφαιρούνται δύο (2) έτη.
Οι εκπαιδευτικοί που κατά την έναρξη ισχύος των διατάξεων ασκούν καθήκοντα προϊσταμένου επιπέδου Γενικής Διεύθυνσης, Περιφερειακής Διεύθυνσης Εκπαίδευσης και Διεύθυνσης πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης κατόπιν επιλογής από το αρμόδιο όργανο και έχουν τον απαιτούμενο χρόνο πραγματικής δημόσιας υπηρεσίας κατατάσσονται στο Βαθμό Α΄.

ΤΙ ΔΕΝ ΥΠΟΛΟΓΙΖΕΤΑΙ ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΚΑΤΑΤΑΞΗ
Για την ως άνω κατάταξη, δεν υπολογίζεται:

- ο χρόνος της διαθεσιμότητας,
- ο χρόνος της αργίας που επήλθε είτε εξαιτίας ποινικής δίωξης που κατέληξε σε οποιαδήποτε καταδίκη είτε εξαιτίας πειθαρχικής δίωξης που κατέληξε σε πειθαρχική ποινή τουλάχιστον προστίμου αποδοχών τριών (3) μηνών,
- ο χρόνος της αδικαιολόγητης αποχής από τα καθήκοντα,
- ο χρόνος της προσωρινής παύσης,
- ο χρόνος της άδειας άνευ αποδοχών που δεν αποτελεί χρόνο πραγματικής δημόσιας υπηρεσίας,
- ο χρόνος της αναστολής άσκησης καθηκόντων,
- το χρονικό διάστημα κατά το οποίο στερήθηκε ο εκπαιδευτικός το δικαίωμα για προαγωγή,
- χρονικό διάστημα ίσο προς το μισό του απαιτούμενου προς προαγωγή χρόνου, σε περίπτωση επιβολής της πειθαρχικής ποινής του υποβιβασμού.

Επίσης για την κατάταξη, στο συνολικό χρόνο πραγματικής δημόσιας υπηρεσίας δεν υπολογίζεται το μισό του πέραν της δεκαετίας χρόνου, που διανύθηκε με τυπικό προσόν κατώτερης κατηγορίας, με την επιφύλαξη ότι ο υπολογισμός αυτός δεν έχει ως συνέπεια την κατάταξη του υπαλλήλου σε βαθμό χαμηλότερο από αυτόν που θα κατατάσσονταν εάν παρέμενε σε χαμηλότερη κατηγορία.

Στο επί του άρθρου 29 του ν.4024 "Κατάταξη σε μισθολογικά κλιμάκια του υπηρετούντος προσωπικού", η εγκύκλιος του Γενικού Λογιστηρίου του Κράτους, στη σελίδα 25, αναφέρει χαρακτηριστικά: "Μετά την ανωτέρω μισθολογική ένταξη, η μισθολογική εξέλιξη των υπαλλήλων πραγματοποιείται σύμφωνα με τις διατάξεις της παρ. 2 του άρθρου 12 του κοινοποιούμενου νόμου, οι οποίες προβλέπουν ότι για τη μισθολογική εξέλιξη των υπαλλήλων απαιτείται η παρέλευση διετίας ή τριετίας ανάλογα με το βαθμό στον οποίο έχει ενταχθεί ο υπάλληλος. Αυτό σημαίνει ότι ο πλεονάζων χρόνος που τυχόν απομένει μετά την ανωτέρω μισθολογική κατάταξη των υπαλλήλων στους οικείους βαθμούς και Μ.Κ. δεν θα ληφθεί υπόψη για τη μισθολογική εξέλιξη στο επόμενο μισθολογικό κλιμάκιο. Συνεπώς, το επόμενο μισθολογικό κλιμάκιο σε όλους τους υπαλλήλους θα δοθεί μετά την παρέλευση διετίας ή τριετίας από την ημερομηνία έναρξης ισχύος των διατάξεων του κεφαλαίου δεύτερου του κοινοποιούμενου νόμου(1-11-2011)."
Οι εκπαιδευτικοί που υπηρετούν σε θέσεις προϊσταμένων οργανικών μονάδων οποιουδήποτε επιπέδου, ανεξαρτήτως του βαθμού στον οποίο κατατάσσονται, συνεχίζουν να ασκούν τα καθήκοντά τους, μέχρι την επιλογή νέων προϊσταμένων με βάση τις ισχύουσες διατάξεις. Όπου για τη συμμετοχή σε συλλογικό όργανο ή την κατάληψη θέσης απαιτείται ως τυπική προϋπόθεση η κατοχή συγκεκριμένου βαθμού, οι υπάλληλοι συνεχίζουν να ασκούν τα καθήκοντά τους, ανεξαρτήτως του βαθμού που κατατάσσονται, μέχρι τη λήξη της θητείας τους.

Με το νέο βαθμολόγιο οι προαγωγές θα γίνονται με αυστηρές διαδικασίες και με το σταγονόμετρο. Για παράδειγμα: 100 εκπαιδευτικοί (ΠΕ) διορίζονται στον βαθμό ΣΤ΄. Μετά 2 χρόνια, αν κριθούν ικανοί, θα ανέβουν στον Ε΄ βαθμό. Υστερα από 4 χρόνια, το 90% θα προχωρήσει στον βαθμό Δ΄, στον οποίο θα παραμείνουν τουλάχιστον 4 χρόνια και οι 10 στον ίδιο βαθμό. Στον επόμενη βαθμολογική κλίμακα θα περάσει το 80% των 90 εκπαιδευτικών που κατέχουν τον Δ΄ βαθμό. Δηλαδή, 72 εκπαιδευτικοί θα περάσουν στον Γ΄ βαθμό, στον οποίο θα μείνουν άλλα 4 χρόνια. Το 60% των υπαλλήλων αυτών, δηλαδή 43 εκπαιδευτικοί θα φθάσουν στον Β΄ βαθμό, στον οποίο θα παραμείνουν για 6 χρόνια. Στην κορυφή της πυραμίδας, τον βαθμό Α΄, θα ανελιχθεί το 20% από τους 43 εκπαιδευτικούς, δηλαδή μόλις 8 (στους 100 συνολικά).

Το νέο σύστημα μισθολογικής εξέλιξης των εκπαιδευτικών

Οι εκπαιευτικοί λαμβάνουν το βασικό μισθό που αντιστοιχεί στο βαθμό τους. Περαιτέρω, σε κάθε βαθμό θεσπίζονται μισθολογικά κλιμάκια (Μ.Κ.) στα οποία ο εκπαιδευτικός εξελίσσεται σύμφωνα με τα παρακάτω:

Τα Μ.Κ. χορηγούνται ανά διετία, με εξαίρεση τα Μ.Κ. των Βαθμών Β΄ και Α΄, τα οποία χορηγούνται ανά τριετία. Η εξέλιξη των εκπαιδευτικών στα Μ.Κ. γίνεται αυτοδίκαια με την παρέλευση του ανωτέρω οριζόμενου χρόνου. Κατ’ εξαίρεση, σε περίπτωση που, από τις εκθέσεις αξιολόγησής του, προκύπτει ότι ο υπάλληλος δεν έχει επιτύχει την υλοποίηση της προβλεπόμενης στοχοθεσίας σε ποσοστό τουλάχιστον πενήντα τοις εκατό (50%), για δύο συνεχή χρόνια, δεν εξελίσσεται μισθολογικά μέχρις ότου επιτύχει το ως άνω ελάχιστο ποσοστό.

Τα μισθολογικά κλιμάκια κάθε βαθμού, πέραν του βασικού μισθού που αντιστοιχεί σε αυτόν, είναι τα εξής:

α) Βαθμός Ε ΄: δύο (2) Μ.Κ. για τις κατηγορίες ΠΕ και ΤΕ και τρία (3) Μ.Κ. για την κατηγορία ΔΕ.
β) Βαθμός Δ΄: τρία (3) Μ.Κ. για τις κατηγορίες ΠΕ και ΤΕ και τέσσερα (4) Μ.Κ. για την κατηγορία ΔΕ.
γ) Βαθμός Γ΄: τέσσερα (4) Μ.Κ. για τις κατηγορίες ΠΕ και ΤΕ και πέντε (5) Μ.Κ. για την κατηγορία ΔΕ.
Με τη βαθμολογική προαγωγή ο υπάλληλος λαμβάνει το βασικό μισθό του νέου βαθμού ή του μικρότερου Μ.Κ. του βαθμού αυτού, ο οποίος είναι υψηλότερος από το βασικό μισθό που κατείχε πριν την προαγωγή του.

Βασικός Μισθός

Ο εισαγωγικός μηνιαίος βασικός μισθός του Βαθμού ΣΤ΄ της ΥΕ κατηγορίας προσωπικού ορίζεται σε επτακόσια ογδόντα (780) ευρώ.
Οι εισαγωγικοί μηνιαίοι βασικοί μισθοί των υπόλοιπων κατηγοριών προσωπικού προσδιορίζονται με βάση το μισθό της προηγούμενης παραγράφου, πολλαπλασιαζόμενο με τους παρακάτω συντελεστές, στρογγυλοποιούμενοι στην πλησιέστερη μονάδα ευρώ:

ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ ΒΑΘΜΟΣ ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΕΣ

ΔΕ ΣΤ΄ 1,10
ΤΕ ΣΤ΄ 1,33
ΠΕ ΣΤ΄ 1,40

Οι βασικοί μισθοί των λοιπών βαθμών όλων των κατηγοριών διαμορφώνονται ως εξής:

Α. Του βαθμού Ε΄ με προσαύξηση του βασικού μισθού του βαθμού ΣΤ΄ σε ποσοστό δέκα τοις εκατό (10%).
Β. Του βαθμού Δ΄ με προσαύξηση του βασικού μισθού του βαθμού Ε σε ποσοστό δέκα πέντε τοις εκατό (15%).
Γ. Του βαθμού Γ΄ με προσαύξηση του βασικού μισθού του βαθμού Δ΄ σε ποσοστό δεκαπέντε τοις εκατό (15%).
Δ. Του βαθμού Β΄ με προσαύξηση του βασικού μισθού του βαθμού Γ΄ σε ποσοστό είκοσι τοις εκατό (20%).
Ε. Του βαθμού Α΄ με προσαύξηση του βασικού μισθού του βαθμού Β΄ σε ποσοστό δέκα τοις εκατό (10%).
Οι βασικοί μισθοί των Μ.Κ. των Βαθμών διαμορφώνονται ως εξής:
α) Του πρώτου Μ.Κ. κάθε βαθμού και κατηγορίας με προσαύξηση του βασικού μισθού του βαθμού αυτού κατά δύο τοις εκατό (2%).
β) Του κάθε επόμενου Μ.Κ. με προσαύξηση του βασικού μισθού του προηγούμενου μισθολογικού κλιμακίου σε ποσοστό ίδιο με αυτό που ορίζεται στην προηγούμενη περίπτωση.

Οι βασικοί μισθοί που προκύπτουν από την εφαρμογή στρογγυλοποιούνται στην πλησιέστερη μονάδα ευρώ.

Διευκρινίσεις:
1. Από την έναρξη ισχύος του νόμου για το νέο μισθολόγιο, οι αναλογούσες ασφαλιστικές εισφορές για κύρια σύνταξη, επικουρική ασφάλιση, πρόνοια και υγειονομική περίθαλψη υπολογίζονται επί των συντάξιμων αποδοχών του παλιού μισθολογίου, σύμφωνα με την παρ.2γ του άρθρου 1 λαμβανομένων υπόψη των διατάξεων της παρ.5 του άρθρου 38 του ν.3986/2011, περί αναστολής των μισθολογικών ωριμάνσεων από 1-7-2011 Από τη στιγμή που η σύνταξη των εξερχομένων της υπηρεσίας μέχρι 31-12-2015 υπολογίζεται με βάση τις συντάξιμες αποδοχές, όπως έχουν σήμερα, (άρθρο 1 παρ. 2α) είναι ορθό και οι κρατήσεις για την κύρια σύνταξη και τα ασφαλιστικά ταμεία να μην υπολογιστούν στις συντάξιμες αποδοχές του νέου
μισθολογίου αλλά του παλιού.
2. Στα 23,24 έτη υπηρεσίας και στα 29,30 του Β Βαθμού, επειδή τα Μ.Κ χορηγούνται ανά τριετία στο βαθμό αυτό, δεν υπάρχει αντιστοιχία αυτών των ετών με τα παλιά Μ.Κ με αποτέλεσμα να έχουμε αυξημένες εισφορές στον ίδιο βαθμό σε κάποια έτη πχ στα 21-22 -23 έτη είναι ο ίδιος βασικός 1906 , ενώ τα παλιά Μ.Κ είναι 1425 για τα 21-22 έτη και 1465 για τα 23 έτη και αυτό έχει σαν συνέπεια οι καθαρές αποδοχές των 23 ετών να είναι κατάτι λιγότερες από τα 22. Ίσως η Δ/νση Μισθολογίου να δώσει κάποια λύση σ' αυτό το θέμα (Πηγή: ΔΙΔΑΣΚΑΛΙΚΗ ΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑ ΕΛΛΑΔΑΣ – Μπαλάγκας Γιάννης)

Διευκρίνιση: Από την έναρξη ισχύος του νόμου για το νέο μισθολόγιο, οι αναλογούσες ασφαλιστικές εισφορές για κύρια σύνταξη, επικουρική ασφάλιση, πρόνοια και υγειονομική περίθαλψη υπολογίζονται επί των συντάξιμων αποδοχών του παλιού μισθολογίου, σύμφωνα με την παρ.2γ του άρθρου 1 λαμβανομένων υπόψη των διατάξεων της παρ.5 του άρθρου 38 του ν.3986/2011, περί αναστολής των μισθολογικών ωριμάνσεων από 1-7-2011 Από τη στιγμή που η σύνταξη των εξερχομένων της υπηρεσίας μέχρι 31-12-2015 υπολογίζεται με βάση τις συντάξιμες αποδοχές, όπως έχουν σήμερα,
(άρθρο 1 παρ. 2α) είναι ορθό και οι κρατήσεις για την κύρια σύνταξη και τα ασφαλιστικά ταμεία να μην υπολογιστούν στις συντάξιμες αποδοχές του νέου μισθολογίου αλλά του παλιού (Πηγή: ΔΙΔΑΣΚΑΛΙΚΗ ΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑ ΕΛΛΑΔΑΣ – Μπαλάγκας Γιάννης)

Ορισμός Αποδοχών – Τα επιδόματα θέσης ευθύνης

Οι μηνιαίες αποδοχές κάθε υπαλλήλου αποτελούνται από το βασικό μισθό και τα επιδόματα εφόσον πληρούνται οι προϋποθέσεις καταβολής τους. Τα επιδόματα είναι:

1. Επίδομα απομακρυσμένων παραμεθόριων περιοχών (100 ευρώ μηνιαίως)

2. Οικογενειακό επίδομα ανάλογα με την οικογενειακή κατάσταση των υπαλλήλων, ως εξής: Για υπάλληλο με τέκνα ανήλικα ή ανίκανα σωματικά ή πνευματικά για άσκηση βιοποριστικού επαγγέλματος με ποσοστό αναπηρίας 50% τουλάχιστον, η παροχή ορίζεται σε πενήντα (50) ευρώ για ένα τέκνο, σε εβδομήντα (70) ευρώ συνολικά για δύο τέκνα, σε εκατόν είκοσι (120) ευρώ συνολικά για τρία τέκνα, σε εκατόν εβδομήντα (170) ευρώ συνολικά για τέσσερα τέκνα, και προσαυξάνεται κατά εβδομήντα (70) ευρώ ανά επιπλέον τέκνο.

3. Επίδομα Θέσης Ευθύνης: Στους προϊσταμένους οργανικών μονάδων του Δημοσίου, οποιουδήποτε επιπέδου καταβάλλεται, για όσο χρόνο ασκούν τα καθήκοντά της, μηνιαίο επίδομα θέσης ευθύνης ως εξής:
α) Περιφερειακοί Διευθυντές εννιακόσια (900) ευρώ.

β)Προϊστάμενοι Διευθύνσεων Πρωτοβάθμιας και Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης πεντακόσια πενήντα (550) ευρώ.
γ) Προϊστάμενοι Επιστημονικής και Παιδαγωγικής Καθοδήγησης των Περιφερειακών Διευθύνσεων Εκπαίδευσης, τετρακόσια πενήντα (450) ευρώ.
δ) Σχολικοί Σύμβουλοι προσχολικής αγωγής, δημοτικής εκπαίδευσης, ειδικής αγωγής και δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης, τετρακόσια (400) ευρώ.
ε) Διευθυντές Ενιαίων Λυκείων, Επαγγελματικών Λυκείων, ΚΕ.Δ.Δ.Υ. και Ε.Ε.Ε.Ε.Κ., και προϊστάμενοι Γραφείων Πρωτοβάθμιας και Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης τριακόσια (300) ευρώ και εφόσον τα σχολεία διαθέτουν τουλάχιστον έξι (6) τμήματα τριακόσια πενήντα (350) ευρώ.
στ) Διευθυντές Γυμνασίων, Επαγγελματικών Σχολών, Σχολείων Δεύτερης Ευκαιρίας (ΣΔΕ), Δημοσίων ΙΕΚ, Τετραθέσιων και άνω Δημοτικών Σχολείων και Σχολικών Εργαστηριακών Κέντρων, διακόσια πενήντα (250) ευρώ. Εφόσον τα σχολεία διαθέτουν τουλάχιστον εννέα (9) τμήματα τριακόσια (300) ευρώ.
ζ) Υποδιευθυντές Σχολικών Μονάδων και Σχολικών Εργαστηριακών Κέντρων, Υπεύθυνοι Τομέων Σχολικών Εργαστηριακών Κέντρων, και Προϊστάμενοι Τμημάτων Εκπαιδευτικών Θεμάτων των Διευθύνσεων Πρωτοβάθμιας και Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης, και Υπεύθυνοι Κέντρων Περιβαλλοντικής Εκπαίδευσης, εκατόν πενήντα (150) ευρώ.
η) Προϊστάμενοι Μονοθέσιων, Διθέσιων και Τριθέσιων Δημοτικών Σχολείων και Νηπιαγωγείων και προϊστάμενοι Παιδικών Σταθμών εκατό (100) ευρώ.

Η ΔΟΚΙΜΑΣΤΙΚΗ ΠΕΡΙΟΔΟΣ ΚΑΙ Η ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΤΟΥ ΥΠΑΛΛΗΛΟΥ

Οι υπάλληλοι όλων των κατηγοριών διανύουν δοκιμαστική περίοδο δύο ετών, στο βαθμό που εισάγονται. Μετά το πέρας της δοκιμαστικής αυτής περιόδου, ο υπάλληλος μονιμοποιείται ή συνεχίζει να απασχολείται εφόσον πρόκειται για προσωπικό με σχέση εργασίας ιδιωτικού δικαίου αορίστου χρόνου, εφόσον:
α) στην έκθεση αξιολόγησής του εξασφαλίζει, με βάση τη βαθμολόγηση της απόδοσής του και της υλοποίησης της στοχοθεσίας, καθώς και τη βαθμολόγηση λοιπών κριτηρίων αξιολόγησης στο σύστημα αξιολόγησης βαθμολογία μεγαλύτερη της βάσης και
β) κριθεί από το οικείο υπηρεσιακό συμβούλιο επιτυχής η δοκιμαστική του υπηρεσία.
Εφόσον ο δόκιμος υπάλληλος μονιμοποιηθεί, προάγεται στο Βαθμό Ε.

Η ικανότητα, η απόδοση ιδίως σε σχέση με τους προβλεπόμενους στόχους, τόσο σε ατομικό επίπεδο όσο και σε επίπεδο μονάδας και η συμπεριφορά του υπαλλήλου στην υπηρεσία, αποτελούν αντικείμενο περιοδικής εκθέσεως αξιολόγησης, που συντάσσεται κάθε χρόνο.

Επίσης καθορίζονται οι περιπτώσεις κατά τις οποίες απαιτείται αξιολόγηση, ο χρόνος έναρξης και λήξης της αξιολόγησης, τα όργανα, η διαδικασία και ο τύπος αξιολόγησης, καθώς και η βαρύτητα των επί μέρους κριτηρίων για την προαγωγική εξέλιξη, για την επιλογή του υπαλλήλου σε θέσεις προϊσταμένων οργανικών μονάδων οποιουδήποτε επιπέδου, για την αξιολόγηση της θητείας των προϊσταμένων στις θέσεις ευθύνης, καθώς και η συμμετοχή του Εθνικού Κέντρου Δημόσιας Διοίκησης (ΕΚΔΔΑ) στη διαδικασία της αξιολόγησης. Παράλληλα προβλέπεται η συγκρότηση των Συμβουλίων Αξιολόγησης κατά φορέα, που διασφαλίζουν την ορθή εφαρμογή του συστήματος αξιολόγησης και έχουν δυνατότητα επανεξέτασης της αξιολόγησης ή αναπομπής της στα όργανα αξιολόγησης των προηγούμενων επιπέδων.

Η ΑΠΟΛΥΣΗ

Σε περίπτωση που το υπηρεσιακό συμβούλιο κρίνει τον υπάλληλο μη ικανό να μονιμοποιηθεί ή να συνεχίσει την απασχόλησή του, ο υπάλληλος απολύεται. Το υπηρεσιακό συμβούλιο μπορεί, κατά περίπτωση, να αποφασίσει, άπαξ, την παράταση της δοκιμαστικής υπηρεσίας του υπαλλήλου από έξι (6) μέχρι δώδεκα (12) μήνες, εφόσον, με βάση την έκθεση αξιολόγησης και τα λοιπά στοιχεία του φακέλου του, δεν προκύπτει σαφώς η καταλληλότητα του κρινομένου προκειμένου να μονιμοποιηθεί ή να συνεχίσει να απασχολείται. Σε αυτή την περίπτωση, μετά τη λήξη της παράτασης της δοκιμαστικής υπηρεσίας, ο υπάλληλος επαναξιολογείται. Το υπηρεσιακό συμβούλιο, κατά την επανάκριση, καλεί σε συνέντευξη τον υπάλληλο. Για την περίοδο αυτή ο υπάλληλος δεν εξελίσσεται μισθολογικά.

alfavita.gr

ΜΙΣΘΟΛΟΓΙΟ ΠΕΙΝΑΣ ΚΑΙ ΕΞΕΥΤΕΛΙΣΜΟΥ ΤΩΝ ΑΝΘΡΩΠΩΝ ΠΟΥ ΚΑΛΟΥΝΤΑΙ ΝΑ ΒΟΗΘΗΣΟΥΝ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΜΑΣ ΣΤΟ ΔΥΣΚΟΛΟ ΔΡΟΜΟ ΤΗΣ "ΑΡΕΤΗΣ" ΚΑΙ ΤΟΥ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ
ΧΩΡΑ ΣΤΗΝ ΟΠΟΙΑ ΠΕΙΝΟΥΝ ΟΙ ΔΑΣΚΑΛΟΙ ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΜΕΛΛΟΝ

O ΕΛΛΗΝΟΚΕΝΤΡΙΣΜΟΣ ΣΤΗΝ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΕΙΝΑΙ ΣΤΟΙΧΗΜΑ ΠΟΥ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΚΕΡΔΙΘΕΙ

2011-12-22T13:49:00.000-08:00

Δασκάλες ηρωίδες και εκπαιδευτικοί του...μειωμένου ωραρίου

Οι εκδρομές πάντοτε ενθουσιάζουν τους μαθητές. Αν και τα τελευταία χρόνια απαγορεύονται οι ψυχαγωγικές και επιτρέπονται μόνον οι μορφωτικές-διδακτικές, εν τούτοις, τα παιδιά είναι παιδιά και χαίρονται και παιζογελούν, εδραία παιδαγωγική αρχή είναι το «τέρπειν και διδάσκειν», η παιδεία είναι χαρά και τα παιδιά χαρά μεγαλύτερη.

Φέτος στην Εʼ δημοτικού διδασκόμαστε την ιστορία της Νέας Ρώμης-(Βυζαντίου) και συμφωνήσαμε τα δύο τμήματα, 50 περίπου μαθητές, να επισκεφτούμε την όμορη συμβασιλεύουσα -πάλαι ποτέ- πόλη της Θεσσαλονίκης.

Τόποι προορισμού: ο περικαλλής ναός του πολιούχου Αγίου Δημητρίου και το μουσείο Βυζαντινού Πολιτισμού.

Όλα εξελίσσονται κατʼ ευχήν, τα παιδιά με κατάνυξη, ευλάβεια και σεβασμό προσκυνούν τον Μυροβλήτη, την υπόγεια κρύπτη, τις άγιες εικόνες. Κατόπιν στο Βυζαντινό Μουσείο, περιεργάζονται τα εκθέματα, διαβάζουν τις εξηγήσεις των προθηκών, συζητούν, ερωτούν, μαθαίνουν, μια πολύχρωμη κυψέλη όλο δροσιά και ζωντάνια. Ως γνωστόν στο μουσείο κυριαρχεί η εικόνα. Ο πολιτισμός της Ρωμηοσύνης είναι άρρηκτα δεμένος με την τέχνη της αγιογραφίας. Είναι η ταυτότητά του.

Σε μία αίθουσα του μουσείου «συναντάμε» μία μάλλον ηλικιωμένη γυναίκα. Αμέσως δείχνει την δυσφορία της, ενοχλείται από την παρουσία των παιδιών. Κάνει παρατηρήσεις, τα μαλώνει, δείχνει την απέχθειά της για την παρουσία τους. Θέλει να πει: «τι δουλειά έχουν παιδιά σε μιά τόσο...ανεβασμένη (αν το λέω καλά) έκθεση;».

Πριν προχωρήσω, μια παρένθεση. Η «ενοχλημένη», μου είπε, αφού ξέρασε δηλητήρια και τα «σχολιά της σχόλια» ότι είναι συνταξιούχος εκπαιδευτικός. Δασκάλα, δηλαδή, αλλά όχι από εκείνες τις παλιές και πολιές, που έμπαιναν στην τάξη και «γεννούσαν σχολιαρούδια», καμάρι των γονιών τους και της κοινωνίας, αλλά τους αυριανούς κουκουλοφόρους. Είναι ο γνωστός εσμός των επικίνδυνων εκπαιδευτικών που βαπτίζουν την ασχετοσύνη και την σαχλαμάρα τους, «προοδευτική» διδασκαλία.

Σαπίσαμε τα προηγούμενα χρόνια από μια δράκα χαραμοφάηδων συνδικαλιστών, που «κατέβαζαν το κλάδο» (με σπαραγμό ψυχής γράφω τέτοια μπουρδολογήματα) με αίτημα την μείωση του ωραρίου και την αύξηση των μισθών. Ο σκοπός της παιδείας, η μετατροπή του σχολείου σε ΚΕΠ, η αθλιότητα των σχολικών βιβλίων, τα ουσιώδη και σοβαρά, δεν απασχολούσαν τους κηφήνες της ΔΟΕ (Διδασκαλικής Ομοσπονδίας).

Τώρα που μας βρήκε το κακό, παραμένουν στη θέση τους βέβαια, αλλά«απραγέστεροι των βατράχων και αφωνότεροι των ιχθύων».

Ας γυρίσουμε όμως λίγο πίσω στα περασμένα χρόνια, να δούμε κάποιες άλλες δασκάλες, από κείνες που σελάγιζαν ψηλά, στα «κρημνά της αρετής» του Κάλβου.

Στο κοιμητήριο της Ευαγγελίστριας στην Θεσσαλονίκη, καθώς μπαίνεις δεξιά, άγνωστο στους πολλούς, είναι θαμμένες τέσσερις δασκάλες, τέσσερις ηρωίδες: Η Λίλη Βλάχου, η Αικατερίνη Χατζηγεωργίου, η Βελίκα Τράικου και η Αγγελική Φιλιππίδου. Και οι τέσσερις είναι δασκάλες, νέα κορίτσια, που μαρτύρησαν για την Μακεδονία την περίοδο του Αγώνος. Η τελευταία ηρωίδα, η Αγγελική Φιλιππίδου, υπηρετούσε-διακονούσε, το 1906, στην Αγριανή Σερρών. Οι Βούλγαροι Κομιτατζήδες, επειδή ανασταίνει, στα φοβισμένα σκλαβόπουλα, «ψυχή και Χριστό», θέλουν να την δολοφονήσουν.

Στις 12 Δεκεμβρίου του 1906 οι συμμορίες των Κομιτατζήδων επιτίθενται στο χωριό. Η Αγγελική και ο άντρας της, επίσης δάσκαλος, είναι στο στόχαστρο. Το σπίτι της πολιορκείται. Οι δύο σύζυγοι ατρόμητοι πολεμούν. Μία σφαίρα θρυμματίζει το γόνατο της δασκάλας.

Ξημερώνει ο Θεός και οι Βούγλαροι φεύγουν. Στο χωριό καταφθάνει ο Έλληνας πρόξενος στις Σέρρες Αντώνης Σαχτούρης. Προτείνει στην τραυματισμένη δασκάλα να την μεταφέρουν αμέσως στο νοσοκομείο των Σερρών. Αρνείται. Τον παρακαλεί να την βάλουν επάνω σε φορείο και να σταματούν, για λίγο, σε όλα τα χωριά, που θα διασχίσουν ως τις Σέρρες. Έτσι και έγινε. Την βάζουν οι «αγαθοί» Μακεδόνες σε ένα πρόχειρο φορείο και διαβαίνουν τα χωριά. Σε κάθε πλατεία σταματούν. Η ηρωίδα δασκάλα φωνάζει, νουθετεί, βροντολαλεί το «εστιν ουν Ελλάς και η Μακεδονία».

Είναι συγκλονιστική η πορεία της, αιματοβαμμένη. «Το αίμα της στην τραγική εκείνη πορεία σταγόνα-σταγόνα έβαφε τη μακεδονική γη και γινόταν αρραβώνας με την λευτεριά», γράφει η εξαίρετη φιλόλογος-ιστορικός, Αθηνά Τζινίκου στο βιβλίο της «η Μακεδόνισσα στον θρύλο και την ιστορία».

Όταν φτάνει στις Σέρρες, ο κόσμος, ο λαός, σπεύδει δακρυσμένος και της φιλά το χέρι. Μεταφέρεται στην Θεσσαλονίκη. Εκεί αφήνει την τελευταί της πνοή, μπήκε στο Εικονοστάσι του Γένους, αιωνία η μνήμη.

Αυτές ήταν δασκάλες, φως περίλαμπρο, που εμείς τα μεταμοντέρνα απολειφάδια, δεν καταδεχόμαστε ούτε το όνομά τους στα σχολεία-τα νέα, καινά ή ...κενά να δώσουμε.

Εξηγώ. Πριν από 4-5 χρόνια η δία βίου ανοησία και αμάθεια, ζήτησε από τα εκπαιδευτήρια του κράτους να υιοθετήσουν -τιμής ένεκεν- ένα όνομα, «πάνυ ακριβούς», σπουδαίου Έλληνα. Ακούστηκαν και προτάθηκαν διάφορα γελοία και πολλά σοβαρά. (Μέχρι και τον Τσε Γκεβάρα πρότειναν κάποια πολυπολιτισμικά σαπρόφυτα. Λες και δεν έχουμε Καραϊσκάκη ή Παύλο Μελά). Τα ονόματα των τεσσάρων ηρωίδων «διδασκαλισσών» ουδείς τα πρότεινε, ακόμη και εδώ στην Μακεδονία. Ο φόβος της προοδευτικής σαβούρας και λίγδας επισκίαζε τα πάντα.

Ηρωϊσμός... τι είναι αυτό; τρώγεται;

Κλείνει, η παρένθεση, επανέρχομαι στην προλογική διήγηση, στις τσιρίδες και αιτιάσεις της τωρινής δασκάλας, στα παιδιά, τους μαθητές μας. Μεταφέρω φράσεις:

«Δεν ντρέπεστε εσείς οι δάσκαλοι, που αφήνετε τα παιδιά να φέρονται έτσι», «τι τα κουβαλάτε στα μουσεία, αφού δεν φέρονται σωστά». «Είστε απαράδεκτοι» και άλλα τινά.

Σημειώνω. Τα παιδιά, φέρονταν σαν παιδιά. Δεν μπορείς να τα βάλεις φίμωτρο, είναι αδύνατο. Όταν «δραπετεύουν» από την τσιμεντένια θαυμάσια, γεμάτη παιχνίδια και ηλεκτρονικά «καλούδια» φωλιά τους, το άψογο παιδικό δωμάτιο της πολυκατοικίας ή από το τσιμεντένιο κλουβί -που κάποτε το ονομάζαμε «αύλειο χώρο»- ανοίγουν τα φτερά τους, πετούν ψηλά, οι παπαγάλοι γίνονται θαλασσοπούλια που αγναντεύουν το πέλαγος. Τα παιδιά δεν αντέχουν, σεν καταλαβαίνουν τα πρέπει. (Λέει ο Ελύτης: «Να πιάσω το πρέπει από το γιώτα και να το γδάρω μέχρι το –πι»).

Δεν άντεξα την προσβολή. Της είπα το του αγίου Κοσμά του Αιτωλού, αείχλωρον ρηθέν. «Όταν τα μήλα είναι ξινά δεν φταίνε τα μήλα, αλλά οι μηλιές». Μας έρχονται από το σπίτι μοσχοαναθρεμμένοι μοναχογιοί και μοναχοκόρες, σατραπίσκοι κακομαθημένοι, και απαιτούν, οι γονείς και κηδεμόνες, να πράξουμε αυτό που δεν κάνουν αυτοί: να γίνουμε γονείς τους.

Επιπροσθέτως η ενοχλημένη «περιεργαζόταν» τις εικόνες -της Παναγίας και του Χριστού- ψιμυθιωμένη ωσάν μούμια και παντελονοφορούσα. Ήταν από αυτά τα παλιμπαιδίζοντα γραϊδια, που «επισκέπτονται» τις εκκλησιές και «προσκυνούν» τις εικόνες, ντυμένες σαν τις εγγονές τους.

Το έχω ξαναγράψει. Είμαι είκοσι τόσα χρόνια δάσκαλος-μάχιμος και όχι συνδικαλιστής-και δεν έχω ακούσει σχεδόν ποτέ να μεταφέρει μαθητής «εξωσχολική» γνώση, χωρίς να πει την κοινότοπη φράση: «Κύριε, είδα στην τηλεόραση». Πού είναι οι γονείς, πού είναι οι παππούδες; Οι σημερινές γιαγιάδες βλέπουν τα τούρκικα κοπροσήριαλ, παρέα με τα εγγόνια τους και μετά απορούν για την συμπεριφορά τους. (Φοιτητικό σύνθημα: «είμαστε αυτοί που μας έλεγαν οι γονείς μας να μην κάνουμε παρέα»).

Ζούμε σʼ έναν ξεπεσμένο «πολιτισμό», ο οποίος απεχθάνεται τα πολιτιμότερα μέλη του, τα τζιβαϊρικά του, τα παιδιά. Μόνο όμως από τα παιδιά μπορείς να «ταμιεύσεις» (για να χρησιμοποιήσω έναν επίκαιρο όρο) δύο πολυτίμητα σήμερα πράγματα. Αγάπη ανιδιοτελή και προσφορά φιλότιμη.

Νατσιός Δημήτρης

Πηγ:resaltomag

ΠΑΡΤΟ ΔΕΞΙΑ ΑΛΛΙΩΣ ΘΑ ΒΡΕΙΣ

2011-11-12T10:03:00.000-08:00

Η «καθεστωτική», η «ενοχική» και η πατριωτική Δεξιά

Στις κρίσιμες στιγμές οι μάσκες πέφτουν και αναδεικνύονται τα πραγματικά πρόσωπα, οι ανομολόγητοι στόχοι, οι αληθινές επιδιώξεις πολιτικών, κομμάτων και οικονομικών συμφερόντων.

Στο χώρο της Αριστεράς υπήρχε και υπάρχει εγγενής πάντα η διάσπαση. Τo ιστορικό πλαίσιο, οι διαφωνίες, τα αμφιλεγόμενα πρόσωπα. Όλα αυτά έχουν αναλυθεί επαρκώς, έχουν γίνει πενηνταράκια.

Η Δεξιά ήταν όμως πάντα κομμάτι του συστήματος. Αν δεν ήταν κυβέρνηση ήταν εν δυνάμει. Άρα πολυσυλλεκτική. Επομένως και κολυμβήθρα του Σιλωάμ.

Στη νικήτρια “εμφυλιακή Δεξιά”, όλα και όλοι μπήκαν στο ίδιο τσουβάλι. Αντιστασιακοί, συνεργάτες των κατοχικών δυνάμεων, ακόμη και πρόσωπα μέσα από τις τάξεις του ΕΑΜ. Συνοδοιπόρος εκείνης της δεξιάς, το «εθνικό κέντρο», με πλήθος νοικοκυραίους, αλλά και τυχοδιώκτες. Ως επακόλουθο της αδελφοκτόνου σύρραξης του εμφυλίου η κρατούσα αντικομμουνιστική αντίληψη θα οδηγήσει σε ακραίες πολλές φορές αποφάσεις και πρακτικές. Αποκορύφωμα της υστερίας θα αποτελέσει το πραξικόπημα των συνταγματαρχών, οι οποίοι θα προλάβουν το βασιλικό πραξικόπημα των στρατηγών. Έχει χυθεί πολλή μελάνι για το ρόλο του ξένου παράγοντα. Ελάχιστη όμως σημασία έχει δοθεί στους πρόθυμους εγχώριους θύλακες, οι οποίοι και ήταν έτοιμοι να κάνουν πράξη τις ασκήσεις επί χάρτου των ξένων συμφερόντων.

Τα λέμε όλα αυτά διότι και στις σημερινές συνθήκες οικονομικής υποδούλωσης, οι αυτόκλητοι σωτήρες της χώρας, οι πατριδοκάπηλοι, οι φτηνοί ατακαδόροι, οι τηλεμαϊντανοί, οι «αφελείς» νεοφιλελεύθεροι, συναινούν στην εκπαραθύρωση των νέων παιδιών από τη χώρα, στη διάλυση κάθε αξιοπρέπειας των ασθενών στρωμάτων, καταδικάζουν τις επερχόμενες γενιές Ελλήνων στη μιζέρια. Κι όλα αυτά στο όνομα της “εθνικής συνεννόησης”!

Να πούμε τα πράγματα με το όνομα τους: Εκείνη η “δεξιά” δεν έχει καμία σχέση με την ευρωπαϊκή –πατριωτική –φιλελεύθερη-δημοκρατική –λαϊκή δεξιά, (ας χρησιμοποιήσουμε για συντομία και όχι μόνο τον όρο «πατριωτική»). Αυτή η δεξιά θα οδηγήσει τη χώρα στην αβασίλευτη Δημοκρατία, στις Ευρωπαϊκές Κοινότητες, στη δημοσιονομική σταθερότητα και την οικονομική ανάπτυξη: θα κάνει πράξη το «μεταπολιτευτικό θαύμα» στην Ελλάδα. Και ταυτόχρονα θα απολογείται για δεκαετίες για τις ακρότητες, τους θανάτους, τους βασανισμούς της «εμφυλιακής δεξιάς». Κάπως έτσι θα προκύψει η «ενοχική δεξιά».

Η «πατριωτική» δεξιά επιδιώκει την απόλυτη ελευθερία των πολιτών, μέσα σε μια ευνομούμενη πολιτεία. Τη στήριξη των αδύναμων, τα δικαιώματα των επερχόμενων γενεών, την ισοπολιτεία. Δίχως κράτος δικαίου, ο φιλελευθερισμός γίνεται απλά η επιβολή του ισχυρότερου.

Η ενοχική δεξιά θα σιωπούσε υπό το βάρος των συμπλεγμάτων της και θα αποδεχόταν την όποια ιλαρή «εθνική λύση». Το κομμάτι αυτό της δεξιάς ακόμη ταλαιπωρείται από τα χρεοκοπημένα νεοφιλελεύθερα «ιδεολογήματα».

Η «εθνοκεντρκή» δεξιά δεν υπέκυψε στους συνεχείς και από κάθε πιθανή και απίθανη πλευρά εκβιασμούς. Η εθνική ανεξαρτησία γι’ αυτήν δεν είναι ιδεολόγημα. Είναι καθημερινή πολιτική πρακτική, πυξίδα και προορισμός ταυτόχρονα. Η Δημοκρατία είναι αδιαπραγμάτευτη. Προσφυγή στη λαϊκή ετυμηγορία, όχι στη νομή της εξουσίας.

Στις στιγμές μεγάλης πολιτικής έντασης αναδεικνύονται οι μεγάλοι ηγέτες. Οι οποίοι δεν είναι αλάνθαστοι, αλλά είναι αυτοί που σε μία διαπραγμάτευση θα λάβουν το μέγιστο. Κυρίως θα οδηγήσουν τη χώρα στην ομαλότητα, για να κατακτηθούν και πάλι τα αυτονόητα. Δεν έχουν τόσο σημασία τα μέσα, αλλά ο στόχος, που δεν είναι άλλος από ένα νέο ελληνικό θαύμα στη «Νέα Μεταπολίτευση»

Ο Ελληνισμός στη σκέψη της «πατριωτικής δεξιάς» δεν είναι «η κατάθεση της τάδε ή της δείνα δόσης του δανείου», η Ελλάδα δεν είναι μια θλιβερά καθυστερημένη και χρεοκοπημένη επαρχία της Ευρώπης, που χρειάζεται τοποτηρητές, επιτρόπους, τεχνικούς συμβούλους. Η Ευρώπη δεν είναι πακέτα στήριξης και μηχανισμοί διάσωσης. Είναι η «οικογένεια» στην οποία η Ελλάδα ανήκει από «φυσική επιλογή». Ως Έθνος ασφαλώς, όχι ως επαρχία. Όταν όμως διακυβεύεται το μέλλον του Έθνους, οι μεγάλες κατακτήσεις των Ελλήνων, θα ήταν ολέθριο λάθος οι δογματισμοί.

Και ασφαλώς δεν άρχισαν οι «εκπτώσεις». Άρχισε το ξήλωμα του φαύλου «διεθνιστικού» συστήματος ΠΑΣΟΚ, μέσα στις τραγικές συνθήκες που αυτό δημιούργησε. Από τη στιγμή που δρομολόγησαν μόνοι τους, με τις απίστευτες επιλογές τους, τη φυγή τους, δεν έχει κανείς δικαίωμα να τους σταματήσει…

Η «πατριωτική» δεξιά μένει αταλάντευτη στις θέσεις της για μια πατρίδα που: «της Ασίας αν αγγίζει από τη μια, της Ευρώπης λίγο αν ακουμπά, στον αιθέρα στέκει να και στη θάλασσα μόνη της» (Οδ. Ελύτης, Το Άξιον Εστί).

Μικρός Οδυσσέας

Antinews.gr

ΤΑ ΣΧΟΛΕΙΑ ΕΙΝΑΙ ΕΠΙΚΙΝΔΥΝΑ.ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ "ΚΟΥΡΕΥΘΟΥΝ"

2011-10-29T11:37:00.000-07:00

Οι περικοπές πνίγουν την παιδεία
Κατάρρευση της δημόσιας και δωρεάν παιδείας τα τελευταία δύο χρόνια, με τη «συμβολή» του μνημονίου, δείχνουν πλέον καθαρά οι αριθμοί για την Ελλάδα...

Τα στοιχεία παρουσιάστηκαν από την ΟΛΜΕ στη συνεδρίαση της Εκτελεστικής Επιτροπής της Ευρωπαϊκής Ομοσπονδίας Εκπαιδευτικών, που έγινε πριν από μερικές μέρες στις Βρυξέλλες.

Οπως επισημαίνει στην «Κ.Ε.» ο γ.γ. της ΟΛΜΕ Θ. Κοτσιφάκης, «όταν οι δαπάνες για τη δημόσια παιδεία φθάσουν, όπως υπολογίζεται, μόλις στο 2,23% του ΑΕΠ, αντιλαμβανόμαστε πως οι επιπτώσεις στο δημόσιο σχολείο θα είναι δραματικές.

Η μείωση των κρατικών δαπανών από το 2009 μέχρι και το 2015 θα είναι της τάξης των 1.436 εκατ. ευρώ, δηλαδή μείωση κατά 19,2%»!Τον περασμένο Ιούλιο ανακοινώθηκε επιπλέον περικοπή δαπανών για την εκπαίδευση που προβλεπόταν στο πρόγραμμα ΕΣΠΑ, από 2,058 δισ. ευρώ σε 1,694 δισ. ευρώ, δηλαδή μείωση κατά 18 %!

Αυτό σημαίνει στην πράξη, όπως λένε οι εκπαιδευτικοί, περαιτέρω μείωση των κρατικών δαπανών για την παιδεία από το Πρόγραμμα Δημόσιων Επενδύσεων του προϋπολογισμού.

Το υπουργείο Παιδείας συγχώνευσε συνολικά 1.933 σχολεία, από τα οποία 1.523 στην πρωτοβάθμια και 410 στη δευτεροβάθμια εκπαίδευση. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα να κλείσουν 1.056 σχολεία, 851 από τα 10.798 (7,8%) στην πρωτοβάθμια και 205 από τα 3.185 στη δευτεροβάθμια (6,5%), ενώ οι καταργήσεις και συγχωνεύσεις συνεχίζονται.

Οι καθηγητές λένε, επίσης, ότι καταργούνται ή υποβαθμίζονται υποστηρικτικές δομές της εκπαίδευσης και συγκεκριμένα:

*Καταργήθηκε η ενισχυτική διδασκαλία στο γυμνάσιο, υποβαθμίστηκε η διδασκαλία των ξένων γλωσσών στην πρωτοβάθμια και δευτεροβάθμια εκπαίδευση.

*Υποβαθμίστηκαν τα Σχολεία Δεύτερης Ευκαιρίας. Κλείνουν 22 από τα 58 Κέντρα Περιβαλλοντικής Εκπαίδευσης. Αναστέλλεται η λειτουργία των Συμβουλευτικών Σταθμών Νέων.

*Καταργείται ο Σχολικός Επαγγελματικός Προσανατολισμός. Υποβαθμίζεται σταδιακά ο θεσμός των βιβλιοθηκών που δημιουργήθηκαν από συγχρηματοδοτούμενα κονδύλια, ενώ επιβάλλονται πλέον τμήματα από 28-30 μαθητές.

Ειδικότερα, για τα σχολικά τμήματα: Ενας στους τέσσερις μαθητές (ποσοστό 23,64%) στα λύκεια της Αττικής φοιτά σε τμήμα με περισσότερους από 26 μαθητές. Οπως επισημαίνει στην «Κ.Ε.» ο καθηγητής Στρ. Στρατηγάκης το όριο ήταν 25 μαθητές, ενώ μέχρι το 2010 ο αριθμός αυτός αυξανόταν κατά 10% στις περιπτώσεις όπου υπάρχει πρόβλημα χώρου.

Φέτος η προσαύξηση του 10% υπάρχει και εφαρμόζεται ανεξάρτητα από τον διαθέσιμο χώρο, με αποτέλεσμα να συγκροτούνται πολλά τμήματα με όριο τους 28 μαθητές. Ετσι, 18.117 μαθητές γενικών λυκείων, φοιτούν σε τμήματα με περισσότερους από 25 μαθητές.

Στις χώρες της Ευρώπης ο μέσος όρος μαθητών ανά τμήμα είναι 21,9, ενώ στην Αττική είμαστε ήδη στους 22,45.

«Τις δραματικές συνέπειες των περικοπών», επισημαίνουν οι καθηγητές, «υφίστανται οι ήδη βαριά τραυματισμένες από την οικονομική κρίση ελληνικές οικογένειες.Δεδομένου μάλιστα ότι μειώθηκαν οι επιχορηγήσεις των σχολικών επιτροπών κατά 60%, προκάλεσε οικονομική ασφυξία του δημόσιου σχολείου, που αδυνατεί πλέον να ανταποκριθεί στις καθημερινές λειτουργίες του, ενώ συνεχώς καλούνται οι γονείς να συμβάλουν στη λειτουργία του σχολείου για είδη πρώτης ανάγκης».

Σύμφωνα με τα στοιχεία των καθηγητών: Κατά τη διετία 2010-11 έγιναν 3.400 προσλήψεις εκπαιδευτικών, ενώ συνταξιοδοτήθηκαν 17.500. Το σύνολο των εκπαιδευτικών είναι 160.000, μειώθηκαν δηλαδή πάνω από 10%! Επίσης, οι ετήσιες καθαρές αποδοχές των εκπαιδευτικών είναι πλέον λιγότερες κατά 4 μηνιαίους μισθούς, υπολογιζομένων των περικοπών των νέων κρατήσεων και φόρων που ανέρχονται στο 20%.

Το νέο μισθολόγιο προβλέπει επιπροσθέτως περικοπή 20%, ενώ συνδέει το μισθό με την παραγωγικότητα και την απόδοση. Ετσι το ετήσιο καθαρό εισόδημα θα κυμαίνεται μεταξύ 8.500-17.500 ευρώ. Ο μηνιαίος καθαρός μισθός από 577-680 ευρώ (1ος χρόνος), μέχρι 1.371 ευρώ στα 35 χρόνια.

Οπως τονίζει ο Θ. Κοτσιφάκης, ο μισθός των ελλήνων εκπαιδευτικών, που ήταν ήδη στο 50% του μέσου όρου του μισθού των εκπαιδευτικών της ευρωζώνης έμεινε μισός τα δύο τελευταία χρόνια.

Μειώσεις όμως υπέστησαν και οι συνταξιούχοι. Αυξήθηκαν τα όρια ηλικίας από 60 ή 65 στα 70, καθώς και τα έτη υπηρεσίας από 35 σε 40, ενώ καταργήθηκε η ειδική διάταξη για τους εκπαιδευτικούς που προέβλεπε χορήγηση μειωμένης σύνταξης με 30 χρόνια υπηρεσίας στα 60 χρόνια του εκπαιδευτικού.

Ακόμη και στην Πορτογαλία, όπου η οικονομική κατάσταση είναι παρόμοια με της Ελλάδας και η τρόικα επιβάλλει πολιτική λιτότητα, οι εκπαιδευτικοί βρίσκονται σε καλύτερη κατάσταση. Οταν ο βασικός μισθός είναι 485 ευρώ, οι μισθοί των εκπαιδευτικών κυμαίνονται από 1.236 ευρώ τον πρώτο χρόνο και φθάνουν στα 3.076 (μεικτά) στα 29 χρόνια. Στην πρωτοβάθμια και δευτεροβάθμια εκπαίδευση εργάζονται 148.955 εκπαιδευτικοί και στην τριτοβάθμια 25.092.

Και εκεί όμως οι εκπαιδευτικές δαπάνες μειώθηκαν κατά 800 εκατ. ευρώ το 2011 και προβλέπεται να μειωθούν κατά 600 εκατ. ευρώ το 2012.

Τα σχολεία που έκλεισαν τα τελευταία χρόνια ανέρχονται σε 3.500, ενώ εξίσου θλιβερή είναι -και εκεί-, η οικονομική εικόνα των εκπαιδευτικών λειτουργών, αφού: Μειώθηκε ο 14ος μισθός κατά 50% και ο αριθμός των εκπαιδευτικών κατά 4.528 ευρώ. Αντίστοιχα, αυξήθηκε ο αριθμός των εκπαιδευτικών που εντάχθηκαν στο ταμείο ανεργίας κατά 38,5%.

Η Ευρωπαϊκή Ομοσπονδία κάλεσε όλες τις οργανώσεις-μέλη της να εκφράσουν την αλληλεγγύη τους προς τους έλληνες συναδέλφους τους στέλνοντας επιστολές και διαμαρτυρίες στην κυβέρνηση, ενώ προγραμματίζεται έκτακτη συνδιάσκεψη για να δώσουν απάντηση στα όσα συμβαίνουν εναντίον της Ελλάδας.

enet.gr

ΞΕΧΩΡΙΣΤΟΙ ΚΑΙ ΑΝΑΠΑΝΤΕΧΟΙ ΤΗΣ ΦΥΣΗΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ

2011-10-28T13:32:00.000-07:00

ΚΩΣΤΑΚΗΣ VIII ΜΕΡΑΡΧΙΑ

Μακάρι οι κόρες μας να γεννήσουν τέτοιους ΕΛΛΗΝΕΣ

ΣΤΟ ΠΑΝΘΕΟ ΤΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ

2011-10-28T11:46:00.000-07:00

Καλώς ήρθατε

Ποιος είπε το “ΟΧΙ”; ξέρει κανείς;

Μεθαύριο ο μήνας έχει 28 (ενώ 'εννιά' έχει κάθε μέρα για τους πολιτικούς μας, χα, χα), κι εμείς από συνήθεια θα “γιορτάσουμε” για μια ακόμη φορά το “ΟΧΙ”. Οι ρεπόρτερ θα βγουν στο δρόμο με τα μαρκούτσια για να ρωτήσουν μαθητές τι έγινε στις 28 Οκτωβρίου του 1940, και τα παιδιά, που ξέρουν όλα τα ονόματα ποδοσφαιριστών απέξω κι ανακατωτά, θα τους απαντήσουν ένα σωρό ανοησίες. Στη συνέχεια οι ανοησίες αυτές θ’ ανακοινωθούν δίκην χαβαλέ στο τηλεοπτικό κοινό από τη μικρή οθόνη, κι όλοι μαζί θα διασκεδάσουμε, όπως είναι το έθιμο, με τα χάλια μας.

Εκείνο, βέβαια, για... το οποίο οι μαθητές έχουν πιο άγρια μεσάνυχτα είναι το ποιος διάολο είπε το “ΟΧΙ”. Αυτό είναι επτασφράγιστο μυστικό για να μην προσβληθεί η “δημοκρατία” μας και γίνει καμιά ανεπιθύμητη σύγκριση με τους χαραμοταϊσμένους πολιτικούς ηγετίσκους μας. Πω, πω, ανατριχιάζω! Ωστόσο, οι πιο διαβασμένοι από τους ερωτώμενους θα απαντήσουν, “ο λαός”, διότι αυτά τους λένε οι φαρισαίοι και υποκριτές. Και να φανταστείτε το 1940 δεν υπήρχε τηλεόραση για δημοσκοπήσεις, προπαγάνδα, πλύση εγκεφάλου και συντονισμό… Πάντως, δεν είναι η μοναδική φορά που οι “προοδευτικοί” Έλληνες φτύνουν την ιστορία τους.
Στο διάγγελμά του προς τον ελληνικό λαό ο (αμελέτητος) Ιωάννης Μεταξάς – χτύπα ξύλο – τόνιζε:

«Η στιγμή επέστη που θα αγωνισθώμεν διά την ανεξαρτησίαν της Ελλάδος, την ακεραιότητα και την τιμήν της.

Μολονότι ετηρήσαμεν την πλέον αυστηράν ουδετερότητα και ίσην προς όλους, η Ιταλία μη αναγνωρίζουσα εις ημάς να ζήσωμεν ως ελεύθεροι Έλληνες, μου εζήτησε σήμερον την 3ην πρωινήν ώραν την παράδοσιν τμημάτων του Εθνικού εδάφους κατά την ιδίαν αυτής βούλησιν και ότι προς κατάληψιν αυτών η κίνησις των στρατευμάτων της θα ήρχιζε την 6ην πρωινήν. Απήντησα εις τον Ιταλόν Πρεσβευτήν ότι θεωρώ και το αίτημα αυτό καθ' εαυτό και τον τρόπον με τον οποίον γίνεται τούτο ως κήρυξιν πολέμου της Ιταλίας κατά της Ελλάδος.

Έλληνες,τώρα θα αποδείξωμεν εάν πράγματι είμεθα άξιοι των προγόνων μας και της ελευθερίας την οποίαν μας εξησφάλισαν οι προπάτορές μας. Όλον το Έθνος θα εγερθή σύσσωμον. Αγωνισθήτε διά την Πατρίδα, τας γυναίκας, τα παιδιά μας και τας ιεράς μας παραδόσεις. Νυν υπέρ πάντων ο αγών.»

Δυστυχώς, όμως, το μεγάλο "ΟΧΙ" του 1940, που σύμφωνα με τη “δημοκρατική” εκδοχή της ιστορίας δεν το είπε ο Μεταξάς στο λαό αλλά το επέβαλε ο λαός στο Μεταξά, ακυρώθηκε στη συνέχεια με το "ΝΑΙ" στην επάρατη αδελφοσφαγή που είπε ο ίδιος ο ηρωικός λαός μας, απαντώντας “ΝΑΙ” στις αντιμαχόμενες εξωτερικές δυνάμεις που προωθούσαν τα δικά τους κυριαρχικά σχέδια στη χώρα μας. Ευτυχώς για τον (αμελέτητο) δικτάτορα, είχε πεθάνει στις 29 Ιανουαρίου του 1941, γιατί αλλιώς οι “δημοκράτες” θα του φόρτωναν και τις ευθύνες για τον αιματηρό εμφύλιο του 1944-49.

Ωστόσο, μέχρι τις μέρες μας, ο λαός συνεχίζει ποικιλοτρόπως να ακυρώνει το ηρωικό “ΟΧΙ” του 1940, παρόλο που το οικειοποιείται ως εντελώς δικό του... Βλέπετε, για να λειτουργήσει η κομματοκρατία, την οποία λιβανίζουμε ως θεά, χρειάζεται το μίσος, το διχασμό και τις πλατείες “Κλαυθμώνος”, ενώ τον πικρό καρπό της “δημοκρατίας” που απολαμβάνουμε τον γευόμαστε καθημερινά και μοιρολογάμε χωρίς τέλος για το τι μας βρήκε…

Τώρα, το παραμύθι ότι το μεγάλο "ΟΧΙ" το είπε ο λαός και όχι ο δικτάτορας Μεταξάς μου δημιουργεί την απορία: γιατί τις τελευταίες δεκαετίες ο ίδιος ηρωικός λαός λέει συνεχώς "ΝΑΙ" σ' εκείνους που τον ταπεινώνουν και τον καταδυναστεύουν οδηγώντας τη χώρα του στον απόλυτο εξευτελισμό, την αθλιότητα και τη χρεοκοπία; Αναρωτιέμαι, πώς εκφυλίστηκαν τόσο οι απόγονοι των υπερήφανων ηρώων του “ΟΧΙ” του 1940, που έχυσαν το αίμα τους για να υπερασπιστούν τα πάτρια εδάφη;

"Φταίνε οι πολιτικοί ηγέτες μας", θ’ απαντήσει ο δημοκράτης και φασιστοθάφτης. “Και τι σημασία έχουν οι ηγέτες;”, ρωτάω εγώ η αφελής. Ας κάνει μόνος του κουμάντο ο λαός, όπως ενήργησε και το 1940, απαντώντας “OXI” στα σχέδια της φασιστικής Ιταλίας του Μουσσολίνι, χωρίς εντολή άνωθεν! Αυτό δεν πιστεύουν οι “προοδευτικοί” δημοκράτες; Άλλωστε αυτό βροντοφωνάζουν με μολότοφ και οι αντιεξουσιαστές, ότι δηλαδή οι λαοί δε χρειάζονται ηγέτες για καθοδήγηση!

Λοιπόν, για να ανακεφαλαιώνουμε, έχουμε και λέμε: Το 1940 το "ΟΧΙ" δεν το είπε μόνο ο Ιωάννης Μεταξάς. Το είπε μετά απ' αυτόν ΚΑΙ ο λαός, και κυρίως ο στρατός, όχι μόνο επειδή το ένιωθε – και δεν έχω κανένα λόγο ν’ αμφισβητήσω τον πατριωτισμό των Ελλήνων – αλλά επειδή στις δικτατορίες οι λαοί, θέλουν δε θέλουν, λένε πάντα ό,τι τους διατάσσει ο δικτάτορας να πουν. Αυτός άλλωστε είναι και ο ορισμός της δικτατορίας: να λέει ο λαός "ΝΑΙ ΣΕ ΟΛΑ" τα κελεύσματα του δικτάτορα.

Το περίεργο είναι ότι σήμερα, χτες, και προχτές που οι πολιτικοί μας ηγετίσκοι, μωροφιλόδοξοι οσφυοκάμπτες, λένε συνεχώς "YES" στους καμουφλαρισμένους “αφέντες του κόσμου”, ο λαός λέει επίσης "YES" στους εκλεγμένους "yes men" του, αν και δεν έχουμε δικτατορία! Κάτι πράγματα! Ο παλιός καλός ηρωισμός φαίνεται πως εξέλιπε από τα κύτταρά μας… Το πώς και γιατί μπορεί να το απαντήσει εύκολα όποιος διαθέτει ακόμη εν λειτουργία κοινό νου.

Δια της εις άτοπον απαγωγής, λοιπόν, το μόνο λογικό συμπέρασμα στο οποίο οδηγούμαι, επειδή η αθλιότητα του "YES" των ηγετίσκων μας είναι επαναλαμβανόμενη και ο "περήφανος" λαός δεν τους λέει "ΟΧΙ", είναι ότι μόνο όταν βρεθεί κάποιος σαν τον Με... (Σσστ, πιπέρι!) να πει ξανά το "ΟΧΙ", μπορεί να δούμε άσπρη μέρα. Αλλά πού τέτοια τύχη... Μας προσέχουν τώρα οι εξαποδώ "φίλοι" μας μπας και ξεστρατήσουμε και τους χαλάσουμε τα καταχθόνια κυριαρχικά σχέδια...

Επί τω έργω τώρα παιδιά: αν δεν το έχετε ήδη κάνει, κολλήστε μου την ταμπέλα της "φασίστριας", επειδή τολμάω να ξεστομίσω αυτό που πολλοί αγανακτισμένοι πολίτες θα έβλεπαν σα σανίδα σωτηρίας, αλλά δεν τολμούν να το αρθρώσουν. (Μόνο στις κατ’ ιδίαν συζητήσεις το ψιθυρίζουν.) Μάλιστα, κάποιοι αμετανόητοι εθνικιστές – φασίστες του κερατά – ψιθυρίζουν πως αντί της εξυφαινόμενης παγκόσμιας δικτατορίας, που φαίνεται να την αποδεχόμαστε αναντίρρητα σα γνήσιοι ραγιάδες, θα ήταν προτιμότερη μια ντόπια… Η παροιμία δε λέει, «Παπούτσι από τον τόπο σου κι ας ειν’ και μπαλωμένο»;
Σκασμός, ρε! Τι μουρμούρισες ζωντόβολο φασιστόμουτρο; Για τη δικτατορία της κουκούλας που έχει εγκαθιδρυθεί; Α, αυτή είναι στις αρμοδιότητες του αρχάγγελου Μιχαήλ. Ας τον εμπιστευτούμε.

Τι θα έλεγε, άραγε, αν ζούσε ο μεγάλος πατριώτης Μάνος Χατζιδάκις για τη σημερινή πολιτική εξαχρείωση και κοινωνική εξαθλίωση; Ο εθνικός μας μουσικοσυνθέτης συνήθιζε να τα λέει έξω απ’ τα δόντια. Δείτε ένα προφητικό απόσπασμα από μια συγκλονιστική συνέντευξη του συνθέτη και διανοούμενου Μάνου Χατζιδάκι, που μεταδόθηκε από τον ραδιοφωνικό σταθμό ΤΟΡ-FΜ και δημοσιεύθηκε στον «Οικονομικό Ταχυδρόμο» της 9ης Φεβρουαρίου 1989, δηλαδή πριν από 20 χρόνια!

«"Όποια κι αν είναι η δουλειά σου, πρέπει να κατέβεις κάτω και να μιλήσεις. Αυτό είναι υποχρέωση κάθε πολίτου, και ακόμα περισσότερο ενός υπεύθυνου πολίτου, αλλά όχι μέσα από την τέχνη. Κάθε άνθρωπος έχει τη δυνατότητα να μιλήσει, πάντα την έχει. Αλλά πρέπει να είναι έτοιμος να πληρώσει ένα τίμημα. Και εκεί είναι που γίνεται η μεγάλη μάχη με τον εαυτό μας. Πόσοι είμαστε αποφασισμένοι να πληρώσουμε;

Ζούμε τη μοιραία κατάληξη ενός κόσμου που προετοιμάσθηκε για την εξαφάνισή του. Ο μεταπολεμικός κόσμος, και ιδιαίτερα ο πολιτικός, δεν προετοίμασε το σπάνιο είδος και το πολύ ακριβό, του ελεύθερου πολίτη. Εγώ δεν έχω καμιά ελπίδα (για τη χώρα μας), παρά αν γίνει ένα θαύμα. Εγώ δεν πιστεύω ότι έχουμε σήμερα τη δύναμη να επιβιώσουμε σαν εθνική οντότητα. Θα μείνουμε σαν νάνοι αλλοτινών καιρών. Και θα το δείτε, όταν θα έρθει η πλήρης ένωση με την Ευρώπη, σε ποια κατάσταση θα βρισκόμαστε. Ποια είναι η υποδομή για να υπάρξουν επιβιώνοντα έστω ένα δύο χαρακτηριστικά της εθνικότητάς μας;"

Στην ερώτηση: "Φρονείτε ότι δεν υπάρχει κάποια ελπίδα, κάποια διέξοδος; Τι θα μπορούσε να γίνει κατά τη γνώμη σας;" απαντά: "Τίποτα. Η πλήρης εξαφάνισή μας. Και θα γίνει. Είμαι βέβαιος. Και μην ξεχνούμε ότι, σε τελευταία ανάλυση, οι μόνες στιγμές που σκεφθήκαμε σοβαρά σαν έθνος ήταν στις καταστροφές. Ας περάσουμε μια καταστροφή μήπως και σωθούμε".

από Μαρία Σεφέρου

FUCK OFF

2011-10-09T11:26:00.000-07:00

ΠΗΓΑΙΝΤΕ ΤΗΝ ΚΑΡΕΚΛΑ ΣΑΣ ΑΡΚΕΤΑ ΠΙΣΩ ΓΙΑ ΝΑ ΤΟ ΔΕΙΤΕ.

Το Βρεττανικό κοινοβούλιο, με απόφασή του απέσυρε τον στόλο των αεροσκαφών Harrier από την αεροπορία και στον τελευταίο αποχαιρετιστήριο σχηματισμό τους τα αποσυρόμενα αεροσκάφη, πετώντας πάνω από το Εγγλέζικο Κοινοβούλιο έδωσαν το μύνημά τους στους Βουλευτάδες που ήταν φυσικά (πηγαίνετε πίσω την καρέκλα σας είπαμε) FUCK OFF.

Συγχαρητήρια στον Δκτή του σμήνους. Τα σέβη μου!!!!!!!!!!

Look at this carefully...it is a brilliant example of British Humour!
The British government has scrapped the Harrier fleet and on their farewell formation flypast over the Houses of Parliament they gave thegovernment a message.
Lean back a bit from your computer monitor and squint.. Seriously...push your chair back a couple of feet..
My hat is off to the man that was leading this Squadron.

Ωραίοι οι Αγγλοι πιλότοι.Ο Ελληνικός λαός γιατί αργεί τόσο πολύ;

"ΕΦΙΑΛΤΕΣ" ΕΝΟΣ ΛΑΟΥ

2011-09-26T13:06:00.000-07:00

Σχολικές Βιβλιοθήκες: Πόσο ανθέλληνες είναι αυτοί που μας κυβερνούν;

Γράφει η
Βασιλική Πιτούλη

Τώρα που όλα πια έχουν τελειώσει, και το υπέροχο Κράτος μας αποφάσισε ανερυθρίαστα να κλείσει τις Σχολικές Βιβλιοθήκες ( για τις οποίες, σημειωτέον, είχε εισπράξει χρήματα από τη Ε.Ε.) είναι σκόπιμο να κάνουμε μια σύντομη ιστορική αναδρομή, δεδομένου ότι το θέμα είναι μείζον, εφ’ όσον άπτεται της Παιδείας του τόπου, αλλά και κρίσιμα εθνικό, όπως θα δείτε στη συνέχεια.

Πριν από δέκα περίπου χρόνια, ιδρύθηκαν σε όλη την επικράτεια 500 περίπου Σχολικές Βιβλιοθήκες στη δευτεροβάθμια εκπαίδευση. Ήταν χώροι κυρίως μελέτης και δανεισμού βιβλίων, ενώ ταυτόχρονα εξυπηρετούσαν και άλλες ανάγκες του σχολείου, όπως προβολές ταινιών κ. λ. π. Υπήρχε η φιλοδοξία να γίνουν ένα κύτταρο μάθησης, οργανικά δεμένο με τη διδασκαλία των επιμέρους μαθημάτων, και πρωτίστως μέσα από αυτές να τονωθεί η φιλαναγνωσία των μελών της σχολικής κοινότητας, μαθητών και καθηγητών, και να αναχθεί το Βιβλίο σε ύψιστο πολιτιστικό αγαθό.

Για να μη μιλήσουμε για τις νέες τεχνολογίες που είναι αυτονόητο ότι εφαρμόζονται σε μια σύγχρονη Βιβλιοθήκη, και πρέπει να ενθαρρύνονται τα παιδιά να τις χρησιμοποιούν. Στην πορεία, πριν από τρία περίπου χρόνια, προστέθηκαν άλλες 300 Σχολικές Βιβλιοθήκες, ανεβάζοντας σε 800 το συνολικό αριθμό. Υπεύθυνοι των Σχολικών Βιβλιοθηκών ορίστηκαν εκπαιδευτικοί που αποσπάστηκαν σε αυτές τις θέσεις, αφού έκαναν σχετική αίτηση και πέρασαν με επιτυχία τη διαδικασία επιλογής.

Και ερχόμαστε στο δια ταύτα. Τι συμβαίνει τώρα, εν έτει 2011, μεσούσης μιας πρωτοφανούς για τα ελληνικά μεταπολεμικά δεδομένα οικονομικής κρίσεως; Το Κράτος αποφασίζει να κλείσει τις Σχολικές Βιβλιοθήκες, ή, για να το πω πιο κομψά, να τις αφήσει ακέφαλες, χωρίς υπεύθυνο καθηγητή.

Η δικαιολογία που προβάλλεται είναι ότι δεν υπάρχουν κονδύλια για να πληρώνονται οι αναπληρωτές, και επομένως κάθε εκπαιδευτικός πρέπει να επιστρέψει στη θέση του. Στο μεταξύ, αφήνει μετέωρους 800 καθηγητές που έδωσαν ψυχή σ’ αυτό το θεσμό, που δαπάνησαν αμέτρητες ώρες να στήσουν τις Σχολικές Βιβλιοθήκες, να τις οργανώσουν, να προσελκύσουν τα παιδιά, και όλα αυτά χωρίς ούτε ένα ευρώ ως ειδικό επίδομα.

Είναι γνωστό ότι οι Σχολικές Βιβλιοθήκες έμειναν «άπροικες», τα χρήματα που είχαν προβλεφθεί για τη λειτουργία τους εξανεμίστηκαν, και οι Σχολικές Βιβλιοθήκες λειτουργούσαν χάρη στο μεράκι κάποιων ανθρώπων και σε χορηγίες ιδιωτών.

Το Κράτος έκρινε ότι οι Σχολικές Βιβλιοθήκες κοστίζουν υπερβολικά, και προτιμά να τις αφήσει να παρακμάσουν, να αραχνιάσουν, να λεηλατηθούν. Κατά τα άλλα, ακούμε συνεχώς πομπώδεις προτάσεις για αναβάθμιση της Παιδείας και εκσυγχρονισμό της Εκπαίδευσης, για εισαγωγή των νέων τεχνολογιών στη διδακτική πρακτική, και άλλα μεγαλόστομα. Όλα αυτά, κατά τη γνώμη των ιθυνόντων του Υπουργείου Παιδείας, δια βίου Μάθησης και Θρησκευμάτων, θα επιτευχθούν με Σχολικές Βιβλιοθήκες – φαντάσματα, χωρίς υπεύθυνους, με τον αυτόματο πιλότο. Πολύ ωραία κρίση, πολύ ωραία λογική.

Διαβάστε όμως τώρα και τα χειρότερα. Από το Paraskinio on line και το Xanthi on line έχουν δημοσιοποιηθεί τα κάτωθι (το θέμα έφτασε και στη βουλή με επερώτηση των βουλευτών Γ. Ζιώγα, Σ. Καλαντίδου, Θ. Ιγνατιάδη): Με κλείσιμο απειλούνται οι 28 Βιβλιοθήκες του Οργανισμού Παιδικού Εφηβικού Βιβλίου (ΟΠΕΒ) λόγω διακοπής της χρηματοδότησης. Ο ΟΠΕΒ είναι μη κερδοσκοπικός οργανισμός που εποπτεύεται από το Υπουργείο Παιδείας.

Οι Βιβλιοθήκες Φερών Έβρου, Ξυλαγανής Ροδόπης, Μύκης Ξάνθης, απειλούνται με κλείσιμο. Αυτές οι εθνικά κρίσιμες περιοχές κινδυνεύουν να χάσουν τα μοναδικά φυτώρια ελληνικής γλώσσας και πολιτισμού, που είναι οι Βιβλιοθήκες, και μάλιστα η Μύκη της Ξάνθης, που έχει τη μοναδική ελληνόφωνη Βιβλιοθήκη στα Πομακοχώρια, τη στιγμή που οι εκεί τουρκικές βιβλιοθήκες ανθούν, και βεβαίως περιλαμβάνουν βιβλία εθνικιστικού περιεχομένου.

Δεδομένων των δυσμενών συνθηκών που επικρατούν στην ορεινή περιοχή, η υπεύθυνη κ. Δέσποινα Κοτόρνου κατόρθωσε να κάνει τη Βιβλιοθήκη της Μύκης πόλο έλξης για τα μικρά Πομακόπουλα, και τώρα το ελληνικό Κράτος την αφήνει αβοήθητη. Και το πιο εξοργιστικό: υπήρξε επιχειρηματίας που πρότεινε να αναλάβει εξ ολοκλήρου τα έξοδα λειτουργίας της συγκεκριμένης Βιβλιοθήκης, κοινοποιώντας την πρότασή του στο Υπουργείο Παιδείας, και στα μέσα ενημέρωσης. Δεν έλαβε απάντηση. Πόσο ανθέλληνες μπορούν να είναι αυτοί που μας κυβερνούν;

www.bibliofagos.vasilikipitouli.gr

ΨΩΜΙ-ΠΑΙΔΕΙΑ-ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ:ΤΑ ΩΡΑΙΑ ΛΟΓΙΑ ΤΑΜΠΕΛΕΣ ΓΙΑ ΕΞΑΠΑΤΗΣΗ ΤΟΥ ΛΑΟΥ ΜΑΣ

2011-09-23T02:53:00.000-07:00

Κλείνει το δημόσιο σχολείο η κυβέρνηση

-Πέρυσι με 11.466 συνταξιοδοτήσεις εκπαιδευτικών, έγιναν 2.850 διορισμοί.

-Φέτος έκαναν αίτηση συνταξιοδότησης περίπου 12.000 εκπαιδευτικοί και οι μόνιμοι διορισμοί δεν θα ξεπεράσουν τους 600. Συνολικά, οι οργανικές θέσεις που εκ των πραγμάτων καταργούνται μέσα σε μια διετία ξεπερνούν τις 20.000.

Οι μειώσεις στους μόνιμους διορισμούς και η μείωση κατά 50% των προσλήψεων αναπληρωτών είναι ένας κρίκος στην αλυσίδα των περικοπών που αφορούν την εκπαίδευση καθώς έχουν προηγηθεί οι προσλήψεις ωρομισθίων εκπαιδευτικών με 4 ώρες την εβδομάδα, οι μειώσεις στους μισθούς των μόνιμων εκπαιδευτικών, η μείωση κατά 50% στα κονδύλια για τις λειτουργικές δαπάνες των σχολείων και το κλείσιμο, μέσω των συγχωνεύσεων, εκατοντάδων σχολείων.

Είναι λοιπόν σαφές και ξεκάθαρο από τα στοιχεία και τις εξελίξεις στο χώρο της παιδείας και ειδικότερα στην πρωτοβάθμια και δευτεροβάθμια εκπαίδευση ότι το υπουργείο παιδείας έχει ως βασικό στόχο την διάλυση του εκπαιδευτικού συστήματος στην βάση του καθώς οι προωθούμενες αλλαγές μεταλλάσουν τόσο την οργανωτική δομή, όσο και την κουλτούρα των σχολείων.

Αντί να προσαρμοστεί το παιδαγωγικό μοντέλο του παρελθόντος στις ανάγκες της εποχής για να αντιμετωπίσει το μέλλον, το νέο εκπαιδευτικό πρότυπο προσαρμόζει τους μαθητές στις ανάγκες της οικονομίας που θέλουν την Ελλάδα να αυξάνει τις δαπάνες για πληρωμή τόκων.

Συνεπώς, το εκπαιδευτικό πλαίσιο που προωθούν καταργεί στην πράξη την «Δημόσια παιδεία για όλους», προάγει την ημιμάθεια, δεν προωθεί την ισότητα των ευκαιριών στην εκπαίδευση, καταργεί έναν πυρήνα βασικών θεμελιωδών αξιών, o ρόλος του εκπαιδευτικού μετατοπίζεται στο ρόλο του διαχειριστή της τάξης και γενικότερα δημιουργεί προϋποθέσεις για συστημική αλλαγή που μελλοντικά θα επηρεάσει προς το χειρότερο την συλλογική νοημοσύνη του τόπου μας.

από το neoinileias
apnear.gr

ΟΥ ΦΟΒΗΘΕΙΣ-ΟΥ ΕΞΑΠΑΤΗΣΕΙΣ

2011-09-17T12:55:00.000-07:00

Η ομιλία του Α. Σαμαρά στην ΔΕΘ

Πέρσι, από το βήμα αυτό, σας είχε πει τι προτείνω.

Φέτος θα σας πω τι θα κάνω.

Γνωρίζω την ανηφόρα που θα συνεχίσουμε,

για καιρό, να ανεβαίνουμε, ως λαός και ως χώρα.

Γι’ αυτό και πρέπει να δούμε κατάματα την πραγματικότητα.

Δεν θα χαϊδέψω αυτιά.

Απορρίπτω το εύκολο μονοπάτι των ψεύτικων υποσχέσεων.

Είναι η ώρα να πούμε καθαρά όσα η Νέα Δημοκρατία

μπορεί και πρέπει να κάνει.

Όχι μόνο για να γλιτώσουμε από τα χειρότερα.

Αλλά για να βάλουμε τέλος στον κατήφορο της Ύφεσης

και να στρίψουμε το τιμόνι της Οικονομίας προς την Ανάκαμψη…

Και της κοινωνίας προς την Ελπίδα.

Ώστε να αναγεννηθεί ξανά, η Ελλάδα που σήμερα βουλιάζει…

Διαφορετικά, φίλες και φίλοι,

θα εξακολουθήσουμε να είμαστε, στην καλύτερη περίπτωση,

το παραπεταμένο «αποπαίδι» της Ευρώπης.

Και στη χειρότερη, το «κλωτσοσκούφι» του κάθε κερδοσκόπου,

ή του κάθε ανθέλληνα, που διαλέγει την Ελλάδα,

ως το εύκολο θύμα κάθε ρητορικής του αθλιότητας…

Όχι, σε αυτόν τον τόπο δεν αρμόζει να γίνουμε το «κλωτσοσκούφι» κανενός!

Σε αυτόν τον τόπο αρμόζει μόνο η Ευθύνη της Ανόρθωσής του,

και η Ελπίδα που οφείλουμε όλοι να δώσουμε στα παιδιά μας

και στο μέλλον τους!

Δεν θα σας πω εγώ, «λεφτά υπάρχουν».

Γιατί, έτσι κι αλλιώς, εγώ δεν λέω τέτοια…

Άλλοι τα λέγανε αυτά. Πριν δύο χρόνια…

Ακούστε: λεφτά δεν υπάρχουν! Ούτε και τότε υπήρχαν…

Φίλες και φίλοι,

Τα εύκολα ψέματα τα χορτάσατε.

Τις πικρές αλήθειες πια τις ξέρετε…

Κάθε μέρα βλέπει γύρω του ο καθένας μας,

δυστυχία, απελπισία, απόγνωση,

Ψυχολογία κατάθλιψης…

Φόβο! Διάχυτο φόβο για το αύριο.

Και οργή για το σήμερα…

Βλέπει λουκέτα στους δρόμους,

βλέπει ανέργους, βλέπει πραγματική δυστυχία,

βλέπει οικογένειες με δύο εισοδήματα ως χθες, σήμερα να μην έχουν κανένα. Αλλά οι υποχρεώσεις τους να έχουν ανέβει…

Βλέπει και ξέρει ότι οι ακάλυπτες επιταγές έχουν ξεφύγει από κάθε έλεγχο,

κι έχουν γίνει αληθινή βόμβα στα θεμέλια της αγοράς…

Βλέπει μια ολόκληρη μεσαία τάξη να μην έχει που να πιαστεί, τι να ελπίσει.

Βλέπει μια νεολαία χωρίς αύριο

κι έναν ολόκληρο λαό να ακούει καθημερινά

να τον προσβάλλουν και να τον καθυβρίζουν.

Και κάθε τόσο να του λένε ότι τον… «σώζουν»!

Και μετά από κάθε «σωτηρία» η κατάσταση να γίνεται πιο απελπιστική!

Να έρχεται νέα κρίση. Και μετά να τον… ξανά-σώζουν.

Και να τον βεβαιώνουν ότι «μπήκε πάτος στο βαρέλι».

Κι ύστερα πάλι νέα κρίση, νέα κατάρρευση δίχως «πάτο»…

Και νέα «σωτηρία», με καινούργια χαράτσια.

Που κανείς δεν ξέρει πώς θα πληρωθούν.

Δεν θα σας μιλήσω για όλα αυτά σήμερα…

Θα σας μιλήσω για τις δυνατότητες που έχει αυτή η χώρα.

Αλλά και για το πώς θα μετατρέψουμε τη σημερινή αδυναμία σε δύναμη,

Την κρίση σε ευκαιρία. Και τη διάχυτη κατάθλιψη ενός ολόκληρου λαού.

σε αισιοδοξία ενός έθνους που στέκεται ξανά στα πόδια του

και παίρνει τη μοίρα του στα χέρια του…

Όπως του αξίζει. Κι όπως μπορεί…

Ξέρω ότι αναρωτιέστε:

Μπορούμε, στ’ αλήθεια, να σηκωθούμε ξανά;

Κοιτάξτε γύρω και αναλογιστείτε:

Όλα όσα βλέπετε πρέπει να τα αλλάξουμε.

Κοιτάξτε μέσα σας και αναρωτηθείτε:

Έχουμε το κουράγιο να τα αλλάξουμε;

Κοιτάξτε τα παιδιά σας και θα βρείτε την απάντηση:

Οφείλουμε να τα αλλάξουμε!

Οι Έλληνες μπορούμε!

Δεν μπορούμε να κληροδοτήσουμε στα παιδιά μας

χειρότερη Πατρίδα απ’ αυτή που κληρονομήσαμε εμείς

και χειρότερη μοίρα απ’ αυτή που αξίζει οποιαδήποτε γενιά Ελλήνων.

Φίλες και φίλοι,

Δεν μου αρέσει να ασχολούμαι με το παρελθόν.

Το τι έγινε ή δεν έγινε πριν δύο, τρία ή πέντε χρόνια,

δεν έχει πια καμιά σημασία.

Όμως, ως Πρόεδρος αυτής της ιστορικής Παράταξης,

δεν μπορώ να δεχθώ και χονδροειδή ψέματα…

Ακούστηκε πριν μια εβδομάδα από το βήμα αυτό,

από τον κ. Γιώργο Παπανδρέου,

ότι η Νέα Δημοκρατία τάχα «φυγομάχησε» το 2009.

Είναι ψέμα!

Τότε, ο κ. Παπανδρέου εκβίασε πρόωρες εκλογές

για την ψήφιση Προέδρου της Δημοκρατίας.

Την πιο δύσκολη στιγμή της παγκόσμιας κρίσης,

θα είχαμε στην Ελλάδα παρατεταμένη προεκλογική περίοδο.

Αυτό προκάλεσε τότε τις εκλογές:

Ο εκβιασμός του ΠΑΣΟΚ!

Ύστερα, ο κ. Παπανδρέου είπε ακόμα ότι το 2009

του παραδόθηκε έλλειμμα 36 δισεκατομμυρίων.

Κι εδώ δεν είπε την αλήθεια…

Διότι ο ίδιος κυβέρνησε το τελευταίο τρίμηνο της χρονιάς εκείνης.

Όταν ξέφυγε ο έλεγχος σε όλα!

Όταν αρνήθηκε να πάρει μέτρα, παρά τις παραινέσεις μας,

παρά και τη στήριξη που του προσφέραμε τότε.

Όταν ματαίωσε και τα μέτρα

που είχε προγραμματίσει η προηγούμενη κυβέρνηση.

Όταν συνέχισε να μοιράζει «παροχές»!

Κι όλα αυτά στοίχησαν στον Προϋπολογισμό της χρονιάς εκείνης

σχεδόν 10 δισεκατομμύρια!

Τα 10 από τα 36 δισεκατομμύρια έλλειμμα του 2009

ήταν δημιούργημα του τελευταίου τρίμηνου! Όταν ανέλαβε το ΠΑΣΟΚ…

Παλαιότερα το καταγγείλαμε εμείς

με πλήρη στοιχεία που ουδέποτε απαντήθηκαν.

Τώρα το καταθέτουν και μέλη από τη Διοίκηση της Ελληνικής Στατιστικής Υπηρεσίας που διορίστηκε από το ΠΑΣΟΚ και τώρα τους ξήλωσαν.

Ανθρώπους που φαίνεται να ξέρουν πολλά – ακόμα και δικούς του –

τους ξεφορτώνεται βιαστικά το ΠΑΣΟΚ τις τελευταίες μέρες.

Ας το γνωρίζουν: Η Νέα Δημοκρατία θα είναι αμείλικτη,

αν αποκαλυφθεί οργανωμένο σχέδιο πλαστογράφησης της αλήθειας…

Έτος κρίσης ήταν το 2009 για όλες τις ευρωπαϊκές χώρες.

Όλες, ακόμα και οι πιο ισχυρές, αναγκάστηκαν τότε

να αναθεωρήσουν τον Προϋπολογισμό τους πολλές φορές μέσα στο χρόνο.

Σε καμία, όμως, δεν βγήκε η αντιπολίτευση να εκβιάζει εκλογές

διαλαλώντας «λεφτά υπάρχουν».

Ο κ. Παπανδρέου μόνον το έκανε αυτό…

Και το έκανε όταν η Κυβέρνηση Καραμανλή τους παρέδωσε

τα spreads στις 130 μονάδες. Μόνο!

Κι όταν τον πρώτο μήνα μαθεύτηκε το διψήφιο έλλειμμα

τα spreads ανέβηκαν ως τις 200 μονάδες. Μόνο!

Τώρα, μετά από τόσες θυσίες,

τα spreads βρίσκονται στις 2000 μονάδες!

16 φορές ψηλότερα από τότε!

Κι όσο ανεβαίνουν τα spreads, τόσο καταρρέει η αξιοπιστία της χώρας…

Ψάχνοντας ευθύνες από τη Μεταπολίτευση και μετά, βρίσκεις παντού.

Αλλά όχι εκείνοι που έχουν τις μεγαλύτερες ευθύνες, να ζητούν και τα ρέστα!

Δεν θέλω να μιλάω γι’ αυτά…

Αλλά δεν πρόκειται μόνο για ψέματα που αφορούν το παρελθόν…

Δυστυχώς, πρόκειται και για σφάλματα που συνεχίζονται μέχρι σήμερα.

Η Ευρωπαϊκή απόφαση της 21ης Ιουλίου είναι σημαντική.

Και για την Ελλάδα μια που μειώνει τα επιτόκια και δίνει σοβαρές επιμηκύνσεις αποπληρωμής. Και για όλη την Ευρώπη…

Αλλά η κυβέρνηση, από την πλευρά της, έκανε μια σειρά από σφάλματα:

Πρώτα, δέχθηκε να μπει στο κείμενο απόφασης πρόβλεψη για «εγγυήσεις».

Δεν σκέφτηκε ότι αυτό θα ανοίξει την όρεξη πολλών

να ζητούν τέτοιες εγγυήσεις…

Ύστερα, ο υπουργός Οικονομικών πήγε και υπέγραψε με τη Φιλανδία

τέτοιες εγγυήσεις για το ελληνικό χρέος.

Τότε άρχισαν να ζητούν τα ίδια κι άλλες χώρες.

Κι αναγκάστηκε ο ίδιος υπουργός να ζητήσει από τα Κοινοτικά όργανα

να …ακυρώσουν τη συμφωνία

που ο ίδιος είχε υπογράψει με τη Φιλανδία μόλις πριν!

Θα σταθώ ακόμα στο τελευταίο επεισόδιο

αποχώρησης της Τρόϊκας πριν δέκα μέρες.

Ακούσαμε ότι δεν τα .έσπασαν» με την κυβέρνηση,

Ήταν, λέει, «προγραμματισμένη» η αποχώρηση τους. Έτσι μας είπαν…

Ύστερα ακούσαμε ότι οι εταίροι μας έστειλαν

μιαν «αυστηρή προειδοποίηση» στην Αθήνα!

Πώς; Με την… «προγραμματισμένη» αποχώρηση της Τρόϊκας;

Προφανώς δεν μας λένε την αλήθεια.

Όμως με αυτό το περιστατικό ξεκίνησε μια οξύτατη κρίση αξιοπιστίας

της κυβέρνησης, απέναντι στους εταίρους μας.

Την κρίση αυτή την πλήρωσε ο ελληνικός λαός, και ιδίως η μεσαία τάξη.

Κι έτσι ακούσαμε από το βήμα αυτό την περασμένη Κυριακή

το έκτο χαράτσι στα ακίνητα μέσα σε ενάμιση χρόνο!

Το οποίο μάλιστα θα είναι διπλάσιο απ’ όσο μας είπαν στην αρχή.

Και καλούνται να το πληρώσουν και οι άνεργοι και οι ανήμποροι.

υπό την άμεση απειλή να τους κοπεί το ηλεκτρικό ρεύμα!

Τι είναι αυτό; Δεν είναι πλήρης ομολογία αποτυχίας;

Δεν είναι ομολογία αδιεξόδου; Δεν θα χειροτερέψει την κρίση;

Θέλουν να μας πουν ότι όλα πηγαίνουν καλά;

Κι ότι τώρα, με τους νέους ατέλειωτους φόρους που θα πληρώσουμε,

θα βγάλουμε και… «πρωτογενή πλεονάσματα» του χρόνου;

Και θέλουν να το πιστέψουμε;

Πώς θα βγάλουμε πρωτογενή πλεονάσματα;

Με την ύφεση να βαθαίνει στο 6%;

Με το δημόσιο να μην πληρώνει τις ληξιπρόθεσμες οφειλές του;

Αυτό θέλουν να πιστέψουμε;

Οι ίδιοι το πιστεύουν; Δεν νομίζω…

Και για να κλείσουμε με τα σημερινά και τα τρέχοντα:

Πρώτα απ’ όλα το νέο χαράτσι:

Δεν λέω στον κόσμο «να μην πληρώσει».

Λέω ότι ο κόσμος δεν μπορεί να πληρώσει.

Το ’χω πει πολλές φορές: είμαι αντίθετος σε κάθε μορφή «δεν πληρώνω»…

Όμως, το νέο χαράτσι δεν μπαίνει για να χτυπήσει τη φοροδιαφυγή.

Μπαίνει επειδή δεν μπορούν να χτυπήσουν τη φοροδιαφυγή.

Κι επειδή έχουν ήδη παραλύσει την οικονομία

Απευθύνομαι στην κυβέρνηση:

Δεν αναστηλώνετε έτσι την αξιοπιστία της Ελλάδας στο εξωτερικό.

Αποδέχεστε πράγματα που εσείς οι ίδιοι θα τα βρείτε ανεφάρμοστα.

Καταδιώκετε την ιδιοκτησία! Κυρίως τη μικρή και μεσαία ιδιοκτησία.

Χάνετε τα τελευταία υπολείμματα αξιοπιστίας μέσα στην Ελλάδα

Και υπονομεύετε τα τελευταία υπολείμματα αξιοπιστίας σας διεθνώς.

Φίλες και φίλοι,

Η πολιτική που εφαρμόζεται απέτυχε! Δεν θα πούμε αριθμούς…

Μόνο αυτό συγκρατείστε:

Υπολόγιζαν το έλλειμμα για όλο το χρόνο να μειωθεί κατά 4% περίπου.

Και το πρώτο οκτάμηνο αυξήθηκε κατά 22%!

Έβαλαν φόρους και υπολόγιζαν να πάρουν περισσότερα έσοδα κατά 8,5%.

Και το πρώτο οκτάμηνο εισπράττουν λιγότερα κατά 5,3%.

Επέβαλαν θυσίες στο λαό, κι όμως

αύξησαν τις δαπάνες λειτουργίας του κράτους.

Γιατί συνέβη αυτός ο εκτροχιασμός; Γι’ αυτό που τους λέγαμε αρχικά:

Γιατί το Πρόγραμμά τους προκάλεσε ύφεση

που αχρήστευσε όλες τις θυσίες που έγιναν.

Παρ’ όλα αυτά επιμένουν στη λάσπη:

Ότι η Νέα Δημοκρατία, δήθεν, «κερδοσκοπεί στην κρίση»

και επιδιώκει την επιστροφή στη δραχμή!

Τους απαντώ ότι τα σενάρια της δραχμής τα διακινούν δικά τους στελέχη

– κι επώνυμοι υπουργοί και Επίτροποι μάλιστα.

Κανένας από τη Νέα Δημοκρατία! Κανένας!

Είμαστε το πρώτο και πιο Ευρωπαϊκό κόμμα της Ελλάδας.

Και μόνιμα Ευρωπαϊκό, εξ αρχής.

Είμαστε το Κόμμα του Μακεδόνα Κωνσταντίνου Καραμανλή,

που έβαλε τη χώρα στην Ευρώπη,

όταν κάποιοι άλλοι κραύγαζαν στους δρόμους…

Αλλά η Ευρώπη στην οποία πιστεύουμε εμείς,

είναι η Ευρώπη της Δημοκρατίας, όχι η σιωπή του στρατώνα!

Όταν διαφωνούμε το λέμε.

Κι όταν είναι για το καλό της χώρας μας, οφείλουμε να επιμείνουμε.

Άλλωστε, όλες οι μεγάλες συγκλίσεις στην Ευρώπη

ξεκίνησαν με κάποιες διαφωνίες.

Όταν εφαρμόζεται πολιτική που βλάπτει τη χώρα μου

ασφαλώς και θα το πω.

Γιατί εγώ υπερασπίζομαι τη χώρα μου.

Δεν βγήκα στο Εξωτερικό να τη διασύρω.

Δεν βγήκα ποτέ να πω ότι η Ελλάδα είναι «διεφθαρμένη χώρα»…

Παρ’ όλα αυτά, προχθές ο Πρωθυπουργός βγήκε και μας ζήτησε

«να αποστομώσουμε όσους στο εξωτερικό συκοφαντούν τη χώρα»!

Ποιους εννοούσε; Ο ίδιος επίσημα δεν κατεδάφισε;

την αξιοπιστία και την αξιοπρέπειά μας…

Εφαρμόστηκε μια λάθος πολιτική!

Έπρεπε να σιωπήσω; Έπρεπε να συμμορφωθώ προς τα υποδείξεις;

Έπρεπε να προσυπογράψω το λάθος;

Γιατί; Για να γίνω «αρεστός»;

Δεν είναι αυτή η Πολιτική που ασκώ…

Δεν είναι αυτή η Ελλάδα που με ’μαθαν

Και δεν είναι αυτή η Ευρώπη που πιστεύω…

Και κάτι ακόμα: με την πολιτική τους δεν διαλύουν μόνο την Οικονομία.

Δημιουργούν απογοήτευση, που γίνεται κατάθλιψη

που ήδη εξελίσσεται σε οργή.

Και πυροδοτούν εκρήξεις. Γιατί η οργή είναι πολύ κακός σύμβουλος…

Λειτουργούν ακόμα διχαστικά:

Καλλιεργούν κοινωνικό αυτοματισμό. Ό,τι χειρότερο!

Στρέφουν την κοινωνία εναντίον του εαυτού της.

Αντί να ενώνουν, διχάζουν.

Βάζουν στο στόχαστρο, πότε τη μία κοινωνική ομάδα πότε την άλλη.

Πότε τους γιατρούς, τους δικηγόρους, τους συμβολαιογράφους,

πότε τους καθηγητές, τους εστιάτορες,

πότε τους φορτηγατζήδες, τους ταξιτζήδες,

τους δημοσίους υπαλλήλους και τους στρατιωτικούς.

Εξοντώνουν όλη τη μεσαία τάξη, τους νοικοκυραίους…

Δημιουργούν μια «ζούγκλα» που οδηγεί σε αντικοινωνικές συμπεριφορές

που διαλύει τα πάντα και παραλύει τα πάντα.

Είμαστε αντίθετοι, προφανώς,

σε αντικοινωνικές συμπεριφορές που πυροδοτούνται.

Κατανοούμε πλήρως την αγανάκτηση του κόσμου.

Αλλά να θυμάστε: καμία οργή δεν δικαιολογεί

να χτυπάμε το καράβι που μέσα του βρισκόμαστε, την ώρα της θύελλας.

Η διαμαρτυρία, όταν είναι ειρηνική και ενωτική, γίνεται ανίκητη δύναμη.

Όταν εκφυλίζεται σε αντικοινωνικές συμπεριφορές βίας,

γίνεται καταστροφική αυτό-υπονόμευση.

Φίλες και φίλοι,

Ο Μπίσμαρκ είχε πει ότι οι μεγάλοι πολιτικοί ακούν πριν από τους άλλους

το μακρινό χλιμίντρισμα από τα άλογα της Ιστορίας.

Αλλά σήμερα, δεν χρειάζεται να είναι κανείς μεγάλος πολιτικός,

για να ακούσει τα άλογα τις Ιστορίας να χλιμιντρίζουν προειδοποιητικά

προς την πλευρά της Ευρωπαϊκής Ένωσης…

Που απομακρύνθηκε από τις παρακαταθήκες των ιδρυτών της!

Υπάρχουν πλέον στην Ευρώπη δύο σχολές σκέψης:

–Από τη μια πλευρά, η Σχολή που ξέρει πως πάντα η Ευρώπη βρίσκει λύσεις με βάση της αρχή της υπευθυνότητας όλων, αλλά και της αλληλεγγύης όλων.

–Κι από την άλλη, η Σχολή που σήμερα προτάσσει την τιμωρία των χωρών που έχουν πρόβλημα, προς παραδειγματισμό όλων των άλλων.

Εμείς ζητάμε να μας δοθεί ευκαιρία να διορθώσουμε τα σφάλματα του παρελθόντος.

Θυσίες ναι! Αλλά να βλέπουμε αποτέλεσμα! Και να υπάρχει προοπτική.

Όχι να καταδικαστούμε σε μια βασανιστική πορεία

με μάταιες θυσίες, χωρίς αποτέλεσμα.

Εγώ είμαι με εκείνους – εντός κι εκτός Ευρώπης – που θέλουν να δοθεί στην Ελλάδα η ευκαιρία να σταθεί στα πόδια της και να λύσει τα προβλήματά της.

Πράγματι, η Ευρώπη στην τελευταία κρίση έδειξε τις αδυναμίες της.

Το ζούμε κάθε μέρα:

κακοφωνία, αντικρουόμενα μηνύματα και αναποφασιστικότητα.

Αλλά αυτές τις αδυναμίες πρέπει να τις ξεπεράσει.

Όπως έχει συμβεί πολλές φορές στο παρελθόν.

Η Ελλάδα είναι αναπόσπαστο μέρος της Ευρώπης. Και θα παραμείνει.

Και θα κάνουμε ό,τι μπορούμε για να παραμείνει…

Η Ελλάδα θα μείνει και στο ευρώ.

Μπορούμε να κάνουμε όλοι κριτική,

αλλά κανείς, στα συγκαλά του, δεν επιδιώκει ή δεν εύχεται

να βγει η χώρα από το ευρώ.

Φίλες και φίλοι,

Απευθύνομαι σήμερα σε όλους τους Έλληνες. Και το εννοώ, σε όλους!

Ό,τι κι αν πίστεψαν, ό,τι κι αν ψήφισαν στο παρελθόν.

Θέλω τη στήριξή τους. Γιατί μόνον όλοι μαζί μπορούμε

να αλλάξουμε την Ελλάδα, να αλλάξουμε τη μοίρα μας.

Αυτή τη στιγμή μπορεί να καρκινοβατεί η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ

αλλά μαζί της βουλιάζει όλη η Ελλάδα.

Η κρίση που ζούμε δεν ξεχωρίζει πράσινους, μπλε και κόκκινους…

Όλοι μαζί κινδυνεύουμε. Κι όλοι μαζί θα σωθούμε.

Αυτά που θα πω δεν αφορούν μόνο κάποιους. Αφορούν όλους.

Και θέλω να τα ακούσουν και να τα κρίνουν όλοι.

Γιατί όποιος θέλει να σώσει τη χώρα του, την κρίσιμη στιγμή,

πρώτο μέλημά του έχει να ενώσει τη χώρα του!

Το πρώτο μήνυμα σήμερα είναι, ότι η Ελλάδα

έχει τεράστιες δυνατότητες και πλούτο.

Αλλά δυνατότητες ανεκμετάλλευτες. Και πλούτο αναξιοποίητο.

Μέχρι σήμερα…

Δεν είναι η Ελλάδα «Ψωροκώσταινα»!

Κι εμείς οι Έλληνες Μπορούμε!

Τέρμα αυτά τα συμπλέγματα μοιρολατρίας…

Μόνο η αξία της γνωστής δημόσιας περιουσίας μας

είναι όση περίπου το συνολικό μας χρέος!

Αυτό για το οποίο μας χλευάζουν σήμερα οι «καλοθελητές»,

δεν θα ήταν πρόβλημα καθόλου,

αν μπορούσαμε να αξιοποιήσουμε τον πλούτο μας.

Αν αξιοποιούσαμε ακόμα και μέρος μόνο από τον πλούτο μας…

Λέω να τον «αξιοποιήσουμε». Όχι να τον ξεπουλήσουμε!

Γιατί αν τον ξεπουλήσουμε τώρα, κοψοχρονιά,

δεν θα καταφέρουμε να βγούμε από την κρίση.

Και δεν θα μας έχει μείνει τίποτε μετά, να στηριχθούμε πάνω του…

Ακόμα, η Ελλάδα έχει τα μεγάλα πλεονεκτήματα

από τη φύση της, τη θέση της και το υπέδαφός της.

Για χρόνια επικράτησε στον τόπο μας η παρωχημένη άποψη

ότι για να αναπτυχθούμε πρέπει, τάχα, να περιορίσουμε ασφυκτικά

όλη την Πρωτογενή μας παραγωγή,

δηλαδή τη Γεωργία, την Κτηνοτροφία, την Αλιεία.

Τέρμα αυτά τα παραμύθια!

Υπάρχουν σύγχρονες, ιδιαίτερα αναπτυγμένες χώρες,

και μάλιστα με μέγεθος μικρότερο ή ίσο περίπου με την Ελλάδα

που κάνουν τα αντίθετα:.

Πάρτε τη Δανία και την Ολλανδία.

Έχουν εξαιρετική Γεωργία και Κτηνοτροφία,

ανταγωνιστική Μεταποίηση, δηλαδή βιομηχανία πάνω στις πρώτες ύλες που τους δίνει η Πρωτογενής παραγωγή τους.

Κι αυτό δεν τις εμποδίζει να έχουν και σύγχρονη βιομηχανία

σε πολύ μεγάλη γκάμα προϊόντων.

Μπορούμε λοιπόν, με σύγχρονες εκμεταλλεύσεις

να κάνουμε τον αγρότη επιχειρηματία.

Και με Μεταποίηση στηριγμένη στα προϊόντα της γης μας.

Και με σεβασμό στο περιβάλλον, όχι λεηλατώντας το.

Και με σύγχρονες μορφές εμπορικής διείσδυσης σε αγορές.

Όχι μόνο στην Ελληνική αγορά. Κυρίως στις ξένες αγορές!

Τώρα συμβαίνει το αντίθετο:

Κάποτε οι έλληνες παραγωγοί έλεγχαν

το 20% της αγοράς νωπών προϊόντων του Μονάχου.

Τώρα κι αυτά που εξάγαμε τότε, σήμερα τα εισάγουμε…

Οι ξένες αγορές εκτοπίζουν την Ελληνική παραγωγή.

Σκεφτείτε, οι εισαγωγές νωπού κρέατος στην Ελλάδα

ξεπερνούν το 1 δισεκατομμύριο ευρώ!

Όλο αυτό πρέπει να γίνει εισόδημα για τους Έλληνες,

να μείνει στην Ελλάδα και να πολλαπλασιαστεί στην Ελλάδα.

Θα είμαι δίπλα στον Έλληνα αγρότη και στον Έλληνα κτηνοτρόφο

να ανοίξουν τα φτερά τους, να γίνουν σύγχρονοι επιχειρηματίες.

Οι Έλληνες μπορούμε!

Όμως, η ελληνική φύση δεν δίνει μόνο προϊόντα.

Έχει και μοναδικές ομορφιές.

Ο Τουρισμός είναι ήδη ένας από τους δύο «πρωταθλητές» μας.

Αλλά μπορούμε πολύ περισσότερα.

Κυρίως στις σύγχρονες μορφές του ποιοτικού τουρισμού.

Της τουριστικής κατοικίας και του 12μηνου Τουρισμού…

Που είναι οι μαρίνες που έπρεπε να είχαμε εδώ και χρόνια;

Που είναι τα θαλάσσια και υποθαλάσσια πάρκα;

Που είναι τα οργανωμένα σκάφη

που θα μπορούσαν να οργώνουν κατά χιλιάδες τις θάλασσές μας

και να προσφέρουν μοναδικές υπηρεσίες σε προσιτές τιμές

σε εκατοντάδες χιλιάδες επισκέπτες;

Που είναι τα θεματικά πάρκα;

Που είναι οι σύγχρονες ψηφιακές υποδομές στα Μουσεία μας,

που θα μπορούσαν να αναδείξουν την Ελλάδα σε μοναδικό διεθνή προορισμό, για εκατοντάδες χιλιάδες μαθητές ή φοιτητές, απ’ όλο τον κόσμο,

συνδυάζοντας μια μοναδική πολιτιστική εμπειρία με αναψυχή;

Κι όμως, ο Τουρισμός μας είναι ο κλάδος

που μας «ξελασπώνει», εδώ και χρόνια!

Τον αξιοποιούμε σε πολύ μικρό βαθμό

κι όμως μας ξελασπώνει! Σκεφτείτε να τον αξιοποιήσουμε πλήρως…

Πάρτε τον άλλο μεγάλο «πρωταθλητή μας»: τη Ναυτιλία!

Θριαμβεύει σε όλο τον κόσμο.

Αλλά από την Ελλάδα, κάναμε ό,τι μπορούμε για να τη διώξουμε.

Επιτρέπεται η πρώτη ναυτιλία του κόσμου,

να μη πρωτοστατεί και στα ναυπηγεία;

Επιτρέπεται να μην υπάρχουν υπουργεία αυτοδύναμα

για τη Ναυτιλία και τον Τουρισμό;

Η κυβέρνηση αυτή, επί δύο χρόνια, πότε τα καταργεί, πότε τα μπερδεύει,

σκορπώντας τις αρμοδιότητές τους δεξιά-αριστερά,

λες και από κάποια ιδεοληψία τα εχθρεύεται!

Κυρίες και κύριοι,

και στην Ναυτιλία μπορούμε να κάνουμε ακόμα περισσότερα:

Να προσελκύσουμε τους εφοπλιστές μας, ως επενδυτές!

Και να τους δώσουμε ευκαιρίες να μετατρέψουν την Ελλάδα

σε διεθνή κόμβο: Ναυτιλιακό, τραπεζικό,

επικοινωνιακό, ενεργειακό, διαμετακομιστικό.

Να τους προσελκύσουμε και ως ευεργέτες, αναμφίβολα!

Αλλά πώς να τους φέρουμε ως ευεργέτες, όταν τους διώχνουμε ως επενδυτές;

Και στη Ναυτιλία και στον Τουρισμό,

θα τελειώσω αυτή την απίστευτη ταλαιπωρία.

Θα αποκαταστήσω αυτά τα δύο υπουργεία,

ως επιτελικά και διοικητικά κέντρα

άμεσης διεκπεραίωσης, σχεδιασμού και επενδύσεων,

δίπλα στον Πρωθυπουργό.

Για να τελειώνουμε με το ράβε-ξήλωνε της Κυβέρνησης Παπανδρέου.

Και να αρχίσουμε να παίρνουμε στα σοβαρά τα δύο αυτά μοναδικά

συγκριτικά πλεονεκτήματα του τόπου μας.

Δεν είναι μόνο η φύση της Ελλάδας…

Είναι και η θέση της: Στο μεταίχμιο θαλασσών και ηπείρων.

Μαζί με την Κύπρο, μοναδική «γέφυρα» Ευρώπης-Μέσης Ανατολής.

Και μοναδική «πύλη» και της Κεντρικής Ευρώπης και της Ρωσίας προς νότο.

Κρίσιμο πέρασμα χερσαίων και θαλάσσιων ενεργειακών αγωγών,

σημερινών και μελλοντικών.

Πόσο έχουμε εκμεταλλευτεί αυτή τη θέση μας;

Ελάχιστα!

Τεράστιες οι ευθύνες της κυβέρνησης Παπανδρέου και σε αυτό:

– Πρώτον, γι’ αυτά που έκανε: Προσπάθησε να ακυρώσει

την πολιτική των αγωγών που ξεκίνησε

η προηγούμενη κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας.

– Δεύτερον, γι’ αυτά που δεν έκανε: Δεν ανακήρυξε την ΑΟΖ, την Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη της Ελλάδας. Ώστε να προχωρήσει μετά σε οριοθέτησή της με άλλες χώρες, να κατοχυρώσει τα θαλάσσια συμφέροντά της και να αρχίζει να τα εκμεταλλεύεται.

Η Κύπρος – η μικρή Κύπρος – τα έκανε όλα αυτά, φίλες και φίλοι.

Εδώ και χρόνια!

Κι απ’ αυτό κέρδισε συμμάχους και στήριξη.

Η Ελλάδα δεν το έκανε ακόμα.

Εγώ θα το κάνω! Όχι χωρίς την απαραίτητη προεργασία, γιατί όλα τα μετράμε κι όλα τα υπολογίζουμε. Αλλά θα το κάνω! Και γρήγορα.

Έχουμε δικαιώματα που μπορούν να μετατραπούν

σε πλούτο για το λαό μας. Και ρόλο, και κύρος και ισχύ για τη χώρα…

Ε λοιπόν, είναι δικά μας κυριαρχικά δικαιώματα,

Όπως είναι και δική μας υποχρέωση να τα αξιοποιήσουμε!

Οι Έλληνες μπορούμε!

Ρωτήστε, επίσης όποιον γεωλόγο θέλετε.

Ανατρέξτε σε όποια επίσημη ερευνητική πηγή θέλετε.

Όλοι και όλα βεβαιώνουν ότι η Ελλάδα

είναι χώρα με πολύ πλούσιο υπέδαφος.

Περιέργως, όμως, έχει ελάχιστη εξορυκτική και μεταλλευτική δραστηριότητα.

Ελάχιστη και φθίνουσα! Γιατί;

Είμαστε η μόνη χώρα που το βεβαιωμένο ορυκτό της πλούτο

δεν τον εκμεταλλεύεται. Γιατί;

Και σε αυτή την αδράνεια, πρέπει να μπει – και θα μπει – ένα τέλος!

Επιτρέψτε μου και δύο λόγια για την Ενέργεια.

Ακούτε διάφορα, τα τελευταία χρόνια, για την «πράσινη ενέργεια».

Ασφαλώς και οφείλουμε να αξιοποιήσουμε

όλες τις εγχώριες μορφές ενέργειας.

Και «πράσινες» και «γαλάζιες» και όλων των χρωμάτων…

Αλλά εγώ θα δώσω προτεραιότητα στην φθηνή ενέργεια.

που είναι και περιβαλλοντικά ασφαλής.

Ασφαλώς από την ηλιακή ενέργεια και από την αιολική ενέργεια

μπορούμε να αντλήσουμε σημαντικά οφέλη.

Αλλά δεν θα ξεγράψουμε κι όλες τις άλλες.

Χώρα που ανεβάζει το κόστος της ενέργειάς της,

μακροχρόνια υπονομεύει την ανταγωνιστικότητά της.

Ενέργεια μπορούμε να βγάλουμε ακόμα κι από τα σκουπίδια.

Όπως κάνουν πολλές προηγμένες χώρες στον κόσμο.

Αντί να ψάχνουμε που θα τα… παραχώσουμε,

να τα εκμεταλλευτούμε ως ενεργειακή πηγή!

Υπάρχουν πολλές σύγχρονες τεχνολογίες

για να γίνει αυτό με απόλυτη ασφάλεια για το περιβάλλον.

Και με υψηλή απόδοση για την Οικονομία…

Κι επειδή η ενέργεια δίνει χρήματα, η ενεργειακή αξιοποίηση

των απορριμμάτων μπορεί να αποτελέσει και πηγή εσόδων

για την Τοπική Αυτοδιοίκηση.

Αντίθετα, όποιος θάβει τα σκουπίδια επιβαρύνει

για παρα πολλά χρόνια το περιβάλλον και τα υπόγεια ύδατα.

Και κάτι ακόμα:

Η Ελλάδα μπορεί να γίνει

παγκόσμιο κέντρο έρευνας, καινοτομίας και εφαρμογών

στις ανανεώσιμες πηγές, στη διαχείριση υδάτων,

στην αφαλάτωση και στις συνέργειες που έχουν μεταξύ τους.

Παγκόσμιου βεληνεκούς ειδικοί, θεωρούν

ότι η Ελλάδα είναι το κέντρο των ανανεώσιμων πηγών διεθνώς.

Έχει πολύ μεγάλη ηλιοφάνεια, πολύ υψηλό αιολικό δυναμικό,

πολύ πλούσιο γεωφυσικό ανάγλυφο.

Η Ελλάδα μπορεί να επενδύσει σε αυτές τις καινοτομίες,

Και σε λίγα χρόνια να παράγει και να πουλά έξω

την «αιχμή» τέτοιων εφαρμογών.

Όχι να αγοράζει απ’ έξω πανάκριβα και να εισάγει

ό,τι αποτελεί ήδη «ρουτίνα» παντού αλλού.

Οι καινοτομίες στην Ενέργεια, στη Φαρμακοβιομηχανία,

στις γεωλογικές έρευνες, στην ηλεκτρονική τεχνολογία

θα δώσουν στην Ελλάδα τεράστιο παραγωγικό πλεονέκτημα.

Αντικειμενικά, δεν έχουμε τίποτε να ζηλέψουμε

από χώρες όπως η Φιλανδία, η Ολλανδία και η Σουηδία.

Ίσως εκείνες έχουν να ζηλέψουν από μας.

Ο ισχυρισμός ότι η Ελλάδα, τάχα, είναι «μικρή χώρα»

και δεν μπορεί να αναπτύξει δική της ανταγωνιστική βιομηχανία,

είναι ένας ακόμα ξεπερασμένος μύθος.

Τέρμα αυτά τα παραμύθια, για το τι δεν μπορεί να κάνει η Ελλάδα!

Η Σουηδία και η Φιλανδία μπορούν, η Σλοβενία και η Σλοβακία μπορούν,

άρα μπορεί και η Ελλάδα. Ακόμα περισσότερο. Ακόμα καλύτερα.

Οι Έλληνες μπορούμε!

Και τα λέω αυτά σήμερα από δω, από τη Θεσσαλονίκη

Από την καρδιά και τον προμαχώνα της Μακεδονίας μας.

Της Μακεδονίας που έχει τα πάντα.

Και μπορεί να αναπτυχθεί σε όλους τους κλάδους.

Ενώ σήμερα δοκιμάζεται σκληρά.

Δεν έχει νόημα να κάτσω σήμερα να σας απαριθμήσω,

τα έργα που δεν έγιναν, τις υποσχέσεις που διαψεύστηκαν,

τα μεγάλα λόγια που ηχούν ακόμα στ’ αυτιά σας…

Για τη ΔΕΘ, μην την ξεγράφουν έτσι εύκολα…

Όταν κάτι αποδυναμώνεται ως θεσμός, το αναβαθμίζεις – δεν το σκοτώνεις!

Για το ΜΕΤΡΟ; Για το Λιμάνι;

Για τη Ζώνη Καινοτομίας, που μπορούσε να γίνει εφαλτήριο Ανάπτυξης;

Για τον Αυτοκινητόδρομο 10 της Σερβίας

και τους υπόλοιπους κάθετους άξονες

που μπορούν να γίνουν οι πύλες των εξαγωγών μας;

Κι όλα αυτά καρκινοβατούν, χωρίς γι’ αυτό να φταίνε

οι περικοπές λόγω της κρίσης…

Σας λέω μόνο πως όλα αυτά τα έργα που χρωστάμε

θα τα ξεμπλοκάρουμε. Και θα γίνουν!

Με το ΕΣΠΑ που πάγωσε η κυβέρνηση Παπανδρέου για δύο χρόνια!

Να ξέρετε η Μακεδονία μας είναι ευλογημένος τόπος.

Κι αυτή η ευλογία δεν θα πάει χαμένη.

Καμιά ευκαιρία, κανένα συγκριτικό πλεονέκτημα

κανένα στοιχείο του εθνικού πλούτου δεν θα πάει χαμένο.

Αυτό ισχύει για όλη την Ελλάδα

Ισχύει ιδιαίτερα για την Μακεδονία μας.

Που είναι Ελλάδα, όσο κι αν αυτό δεν αρέσει σε κάποιους…

Εμείς κρατάμε τη σωτηρία μας στα χέρια μας

Στο χέρι μας είναι να σηκωθούμε…

Οι Έλληνες μπορούμε!

Κι αυτό μας φέρνει στο άλλο μήνυμα που έχω σήμερα να σας πω:

Τι πρέπει να κάνουμε για να τα καταφέρουμε…

Να καταλάβουμε, ότι για να ξεπεράσουμε την κρίση

πρέπει να αρχίσει η Ανάκαμψη αμέσως.

Όχι μετά από ένα-δύο χρόνια…

Όχι «πρώτα να μειώσουμε τα ελλείμματα

κι ύστερα να δούμε τι θα γίνει με την Ανάπτυξη»,

όπως ισχυρίζονται κάποιοι…

Το ακριβώς αντίθετο: να ανακάμψουμε αμέσως,

για να αρχίσουν να μειώνονται τα ελλείμματα και να ελεγχθεί το χρέος.

Εκεί διαφωνήσαμε στην ουσία με την Κυβέρνηση,

με το Μνημόνιο και την Τρόικα.

Δεν είπαμε ποτέ να μη μειωθεί το σπάταλο κράτος!

Το αντίθετο: ήδη από το Δεκέμβρη του 2009 ζητήσαμε πρώτοι

να ληφθούν μέτρα για την περιστολή της σπατάλης.

Και ανακοινώσαμε λεπτομερώς, στο Ζάππειο-ΙΙ,

18,4 δισεκατομμύρια περικοπές σπατάλης!

Αλλά δεν ήταν «σπατάλη» η σύνταξη των 700 ευρώ που έκοψαν από πέρσι.

Και που την είχε πληρώσει πολλαπλά ο συνταξιούχος

από τις κρατήσεις του όταν δούλευε…

Αυτή την τεράστια αδικία θα κάνω τα αδύνατα δυνατά

για να την αποκαταστήσω το ταχύτερο!

Όμως, η Κυβέρνηση Παπανδρέου,

την ίδια στιγμή που κόβει τις πιο χαμηλές συντάξεις,

προσέλαβε στο κράτος τουλάχιστον 25 χιλιάδες μέσα σε ενάμιση χρόνο!

Το κομματικό κράτος σε όλη του τη «μεγαλοπρέπεια». Όπως και το παραμύθι που ρίχνουνε στην Τρόικα…

Εκείνο που είπαμε από την αρχή,

είναι ότι πέρα από τις περικοπές σπατάλης – που δεν έκανε η κυβέρνηση –

χρειάζεται και ενίσχυση της Οικονομίας.

Γιατί τα έσοδα τα παράγει η Οικονομία.

Κι όταν η Οικονομία παραλύει, στερεύουν και τα δημόσια έσοδα.

Και μεγαλώνουν τα ελλείμματα.

Αυτό τους είπαμε από την αρχή. Κι αυτό επαληθεύθηκε φέτος…

Οι προβλέψεις μας, δυστυχώς, επαληθεύθηκαν παντού!

Με τα δικά τους στατιστικά στοιχεία …

Βέβαια απέλυσαν – «δημοκρατικότατα» - τη διευθύντρια

του Γραφείου Προϋπολογισμού της Βουλής, όταν τους τα ανακοίνωσε!

Κι έτσι συνεχίζουν απτόητοι το ντελίριο των νέων φόρων,

την ώρα της πιο επικίνδυνης κατρακύλας της Οικονομίας μας

Ναι στη δημοσιονομική πειθαρχία λέμε κι εμείς.

Όμως η κυβέρνηση θεωρεί ότι η πειθαρχία αυτή προηγείται της Οικονομίας.

Κάνει λάθος! Αυτοί οι δύο στόχοι πρέπει να δουλεύουν παράλληλα.

Πειθαρχία χωρίς οικονομική Ανάπτυξη, είναι θάνατος για την Οικονομία!

Ανάπτυξη χωρίς πειθαρχία, είναι αυτό που γινόταν τόσα χρόνια,

αυτό που τώρα πληρώνουμε. Το αίτιο της αρρώστιας.

Ανάπτυξη με πειθαρχία είναι η σωστή συνταγή.

Που σήμερα δραματικά απουσιάζει…

Φίλες και φίλοι,

Η Ελλάδα χρειάζεται μεγάλες διαρθρωτικές αλλαγές.

Άλλα χρειάζεται και σωστά μέτρα. Με άμεσα αποτελέσματα.

Θα σας μιλήσω τώρα επιγραμματικά για τις πέντε μεγάλες προτεραιότητές μας σε διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις.

Όμως, το πιο σημαντικό – προϋπόθεση και επιστέγασμα όλων όσων θα ακούσετε – είναι η μεγάλη Αναθεώρηση του Συντάγματος.

Για να γίνουν οι θεσμοί πιο λειτουργικοί,

η χώρα πιο ανταγωνιστική,

και ο πολίτης να αισθάνεται ασφαλής.

Είναι αυτή η κεντρική ιδέα της σαρωτικής συνταγματικής αναθεώρησης 31 σημείων, που προτείνει η Παράταξη μας.

Κι όλες οι μεταρρυθμιστικές τομές, που θα σας πω τώρα,

μαζί με τη Συνταγματική Αναθεώρηση,

θα αποτελέσουν ένα νέο κοινωνικό συμβόλαιο.

Ώστε να υπάρξουν προοπτικές Επανεκκίνησης παντού.

Και να μπούμε πια στην εποχή της Νέας Μεταπολίτευσης.

Σε αυτή τη νέα αρχιτεκτονική της Ελληνικής Πολιτείας

έχουμε θέσει σε διαβούλευση

από τον ρόλο και τις αρμοδιότητες του Προέδρου της Δημοκρατίας

μέχρι το ασυμβίβαστο υπουργού βουλευτή,

την πρόβλεψη δημοψηφίσματος με λαϊκή πρωτοβουλία

και την ουσιαστική ανεξαρτησία της Δικαιοσύνης.

Στον τομέα των μεγάλων αλλαγών,

θα προχωρήσουμε σε πέντε αληθινές τομές.

Φορολογική μεταρρύθμιση, Διοικητική μεταρρύθμιση,

Εκπαιδευτική μεταρρύθμιση, Μεταρρύθμιση στη Δικαιοσύνη

και μεγάλη μεταρρύθμιση στη Δημόσια Ασφάλεια.

* Φορολογική μεταρρύθμιση: Που σημαίνει, πρώτα απ’ όλα,

να χτυπηθεί η φοροδιαφυγή. Δηλαδή, να πληρώνουν όλοι!

– Αλλά για να πληρώνουν όλοι,

πρέπει να μειωθούν οι φορολογικοί συντελεστές!

– Κι ακόμα, να αυξηθούν οι ποινές για τους φοροφυγάδες.

Γιατί όταν σου μειώνω τα φορολογικά βάρη και σε πιάσω να κλέβεις,

τότε μόνο μπορώ να εξαντλήσω την αυστηρότητα του νόμου!

– Κι ακόμα, να γίνει το σύστημα πιο αντικειμενικό, ώστε να μειωθεί

η σχέση φορολογούμενου-έφορου.

– Κι ακόμα, να μπορεί να επιλέγει ο μικρομεσαίος επιχειρηματίας,

αν θα φορολογηθεί με τεκμαρτό υπολογισμό ή με πλήρη έλεγχο.

Ώστε, με ευέλικτο φορολογικό μηχανισμό,

το δημόσιο να αντλεί έσοδα που ξέρει ότι παράγονται,

χωρίς να εξαντλεί την επιχείρηση.

–Κι ακόμα να γίνει επιτέλους πράξη συμψηφισμός οφειλών από και προς το Δημόσιο.

Με ρωτάνε κάποιοι:

Μα πώς θα πολεμήσουμε τα ελλείμματα με μειωμένους φόρους;

Μα δεν βλέπουν τι γίνεται τώρα;

Οι φορολογικές επιδρομές μείωσαν τελικά τα έσοδα,

αύξησαν τις δαπάνες και χειροτέρεψαν τα ελλείμματα.

Προτείνουμε να αντιστραφεί αυτή η καταστροφική πολιτική!

Γιατί τώρα ποιος να επενδύσει σε μια χώρα

που υπερφορολογεί ό,τι αναπνέει κι ό,τι κινείται;

Τώρα φορολογούν εκτάκτως – για έκτη φορά – και τα ακίνητα!

Ανεβάζουν τους φορολογικούς συντελεστές και δεν εισπράττουν φόρους.

Κι ύστερα ανεβάζουν κι άλλο τους φορολογικούς συντελεστές

και εισπράττουν… ακόμα λιγότερα!

Εμείς τους προτείνουμε να μειωθούν οι φορολογικοί συντελεστές

για να μπορέσει το κράτος να εισπράξει…

Τώρα, οι εταιρίες φεύγουν από την Ελλάδα και πάνε δίπλα,

σε γειτονικές χώρες με πολύ χαμηλότερους φόρους.

Κι όσες δεν μπορούν να φύγουν, κλείνουν.

Αυτή τη στιγμή, με τα απανωτά χαράτσια, πνίγουν κυριολεκτικά

και τις ελάχιστες κερδοφόρες επιχειρήσεις που έχουν μείνει.

Και φέρνουν νέα λουκέτα.

Άντε να δούμε, τι θα βρουν να φορολογήσουν,..

– Ζητάμε φόρο επιχειρήσεων 15% και φόρο μερισμάτων 15%,

–Ο Φόρος Φυσικών προσώπων, σε πρώτη φάση

να επιστρέψει στο 40% ανώτατο,

και σε τρία-τέσσερα χρόνια να μη ξεπερνά το 30%, με λίγα απλά κλιμάκια.

– Το ΦΠΑ να πέσει εκεί που ήταν πριν δύο χρόνια.

Με τις συνεχείς αυξήσεις του ανεβαίνουν οι τιμές, πέφτουν οι τζίροι,

κλείνουν επιχειρήσεις, πολλαπλασιάζονται οι άνεργοι.

Το κράτος χάνει και το έλλειμμα ανεβαίνει…

– Να μειωθούν οι εργοδοτικές εισφορές κατά 25%.

Ώστε η Ελληνική επιχείρηση να αντέξει και να ορθοποδήσει.

Το «αφορολόγητο» να επιστρέψει στις 12 χιλιάδες ευρώ.

Να καταργηθούν κάποιες φοροαπαλλαγές,

ώστε το σύστημα να γίνει πιο διαφανές.

Και να μπουν κάποια λογικά «τεκμήρια» πολυτελούς διαβίωσης.

Κι ακόμα – προσέξτε: θα απλοποιήσουμε τη φορολογική νομοθεσία.

Σε διακόσιες σελίδες θα υπάρχουν κωδικοποιημένα τα πάντα!

Και θα μένουν σταθερά.

Σήμερα βρίσκονται σκόρπιες οι σχετικές διατάξεις,

σε χιλιάδες σελίδες γραφειοκρατίας. Και αλλάζουν συνεχώς…

Αυτό θα σταματήσει…

Ακόμα να μειωθεί και ο ΦΠΑ σε οικοδομές και κατοικία.

Το ίδιο και ο φόρος μεταβίβασης ακινήτων.

Παραδοσιακή «ατμομηχανή» της Οικονομίας μας

ήταν η οικοδομή! Κι τώρα αυτήν πρέπει να βάλουμε μπροστά.

Επειγόντως μάλιστα…

Αυτή τη στιγμή η οικοδομική δραστηριότητα

έχει πέσει κατά 50% περίπου σε όλη την Ελλάδα.

Αν μπει μπροστά, ξανά, η Οικοδομή,

το κράτος θα αρχίσει και πάλι να εισπράττει.

Αλλιώς η κυβέρνηση των «μαθητευόμενων μάγων»

θα φτάσει να φορολογήσει και τον… αέρα που αναπνέουμε!

Και ο κόσμος θα κρατά την αναπνοή του.

Γιατί πια δεν έχει τίποτε να πληρώσει…

Προσέξτε κάτι: Όλοι δέχονται ότι αν μειώσουμε τους φόρους θα υπάρξουν πολύ ευεργετικά αποτελέσματα για την Οικονομία, αλλά σε βάθος χρόνου.

Το πρόβλημα, μας λένε, είναι τι γίνεται άμεσα, για να μειωθεί το έλλειμμα.

Απαντάμε: Αυτό ισχύει σε οικονομίες που λειτουργούν ομαλά.

Εδώ η Οικονομία έχει παραλύσει! Βουλιάζει…

Χρειάζεται ένα σοκ για να ξαναπάρει μπρός.

Και να δώσει εισοδήματα στο δημόσιο.

Και να μειωθούν τα ελλείμματα άμεσα.

–Κι αυτό το σοκ είναι – επιτέλους – ξένες επενδύσεις και κεφάλαια απ’ έξω. Οργανωμένα και αξιόπιστα. Αληθινές ξένες επενδύσεις.

Όχι σαπουνόφουσκες τύπου «Σχεδίου Μάρσαλ»…

–Αλλά και μειώσεις φορολογικών συντελεστών στο εσωτερικό της χώρας χωρίς τις οποίες δεν θα έλθουν ξένες επενδύσεις.

Αυτά τα δύο – προσέλκυση ξένων επενδύσεων και μείωση φορολογικών συντελεστών – είναι ο κύριος κορμός αυτού του δημιουργικού σοκ που θα προκαλέσει την Επανεκκίνηση της Ελληνικής Οικονομία.

Μαζί με λύσεις για την αποκατάσταση της ρευστότητας – το αίμα της οικονομίας.

Της ρευστότητας, που είναι κρίσιμης σημασίας για όλα τα υπόλοιπα που συζητάμε.

Μαζί με την αξιοποίηση της δημόσιας περιουσίας,

που είναι κρίσιμη για να ανακοπεί η εκτόξευση χρέους

και να αποκατασταθεί η Ελληνική αξιοπιστία στις αγορές.

Μαζί με τις πραγματικές μειώσεις της δημόσιας σπατάλης,

που είναι το άλλο μεγάλο σκέλος της πολιτικής μας.

Και που το ΠΑΣΟΚ δεν θέλησε ή δεν μπόρεσε. Πάντως δεν έκανε.

Και γι’ αυτό χαρατσώνει τον κόσμο κάθε τόσο.

Μαζί και με πολιτικές που εξασφαλίζουν δημοσιονομικό ισοδύναμο

και επιτρέπουν να ξεμπλοκάρει η πολιτική μας από τις δεσμεύσεις

που έχει ήδη αναλάβει η κυβέρνηση.

Ώστε να εγκριθούν και τα επανορθωτικά μέτρα:

η αποκατάσταση των χαμηλών συντάξεων και τα επιδόματα των πολυτέκνων

Αυτή είναι η συνολική πολιτική μας για την Οικονομία!

Όπως βλέπετε: Βασικό της στοιχείο η φορολογική μεταρρύθμιση.

Αλλά όχι μοναδικό…

Η δεύτερη μεγάλη μεταρρύθμιση είναι η διοικητική αλλαγή και το χτύπημα της γραφειοκρατίας.

– Συνολική αναδιάρθρωση του διοικητικού μηχανισμού.

– Μικρότερη επιτελική κυβέρνηση.

– Διοίκηση, με προτεραιότητες και επιλεγμένους στόχους – το λεγόμενο task force management – για άμεσο ξεμπλοκάρισμα της γραφειοκρατίας και

– εσπευσμένη διεκπεραίωση επενδυτικών σχεδίων, το λεγόμενο φαστ τρακ.

Κι όλα αυτά μαζί!

Δεν θα μπω σε λεπτομέρειες. Δύο πράγματα μόνο:

– Ενοποίηση των υπουργείων.

Δηλαδή, λίγα υπουργεία. Μέχρι δώδεκα!

Η συγχώνευση των υπουργείων θα αρχίσει από την πρώτη μέρα της διακυβέρνησής μου. Και θα ολοκληρωθεί μέσα στην τετραετία.

Πολλοί μπορεί να πουν, ότι «δεν είναι αυτά για την Ελλάδα».

Ε λοιπόν, ας πάψουμε να υποτιμάμε εμείς οι ίδιοι τη χώρα μας!

Ό,τι είναι καλό και λειτουργεί αλλού, εμείς θα το προσαρμόσουμε

και θα το φέρουμε στην Ελλάδα.

Οι Έλληνες μπορούμε!

Αυτό που έχει συμβεί τα τελευταία δύο χρόνια,

είναι το ακριβώς αντίθετο απ’ όλα αυτά.

Ο αριθμός των υπουργείων μεγάλωσε, η δημόσια διοίκηση διαλύθηκε,

οι συγχωνεύσεις των δήμων οδήγησαν σε πλήρη διάλυση,

οι εκλεγμένοι πια περιφερειάρχες, χωρίς χρήματα,

μαζί με τους εκλεγμένους δημάρχους,

πελαγωμένοι κι αυτοί μέσα στις προχειρότητες του «Καλλικράτη»,

ψάχνουν απεγνωσμένα να βρουν πώς θα πληρώσουν

κάθε μήνα τους υπαλλήλους τους…

Όχι μόνο λόγω των αιματηρών οικονομιών, που ήταν αναπόφευκτες.

Αλλά γιατί όλα έγιναν χωρίς κανένα απολύτως Σχέδιο…

Ακόμα διοικητική μεταρρύθμιση σημαίνει

σημαντικά μικρότερο αριθμό δημοσίων υπαλλήλων.

Αλλά αυτό δεν μπορεί να γίνει – το τονίζω δεν μπορεί να γίνει – με μαζικές απολύσεις.

Εμείς το είδαμε έγκαιρα και προτείναμε το θεσμό της Εργασιακής Εφεδρείας, ώστε να προχωρήσει η μείωση του Δημοσίου, χωρίς απολύσεις.

Σε εποχές βαθιάς και παρατεταμένης ύφεσης

δεν δημιουργείς πρόσθετους άνεργους κατά δεκάδες ή εκατοντάδες χιλιάδες.

Ακόμα, προσέξτε: μαζικές απολύσεις από το Δημόσιο

θα προκαλέσουν νέες μαζικές απολύσεις και στον ιδιωτικό τομέα!

Και το Δημόσιο θα χάσει περισσότερα απ’ όσα θα κερδίσει.

Γιατί όταν το δημόσιο απολύει έναν υπάλληλο,

δεν κερδίζει μόνο τις αποδοχές του που παύει πια να τις πληρώνει.

Χάνει και το φόρο εισοδήματος, γιατί οι άνεργοι δεν πληρώνουν φόρο.

Επίσης οι άνεργοι κόβουν δραστικά την κατανάλωσή τους.

Άρα το Δημόσιο χάνει και από φόρους κατανάλωσης και ΦΠΑ.

Ακόμα θα πληρώσει αποζημιώσεις σε όσους απολύσει.

Και επιδόματα ανεργίας στη συνέχεια…

Γι’ αυτό προτείναμε το θεσμό της Εργασιακής εφεδρείας,

ώστε να μειωθεί το κόστος του Δημοσίου,

χωρίς απολύσεις και χωρίς να γονατίσει η υπόλοιπη οικονομία.

Όσοι θα μπαίνουν στην Εφεδρεία όπως την προτείναμε εμείς,

θα παραμένουν για μία ή δύο τριετίες, ανάλογα με την ηλικία τους,

ή ως τη σύνταξη αν είναι κοντά στην σύνταξη.

Και στο μεταξύ θα επαν-εκπαιδεύονται, με διαθέσιμα κοινοτικά κονδύλια,

για να βρουν δουλειά στον ιδιωτικό τομέα, μόλις αρχίσει η Ανάκαμψη.

Πάντως δεν θα απολύονται…

Με την Εφεδρεία που προτείνουμε εμείς,

μαζί με το πλήρες πάγωμα προσλήψεων για μια τριετία

(με εξαίρεση υπέρ-επείγουσες ανάγκες σε Άμυνα, Παιδεία και Υγεία),

μπορεί να μειωθεί σε τρία χρόνια το προσωπικό του δημοσίου

κατά 150 χιλιάδες!

Με καθαρό όφελος για το κράτος περίπου 2 δισεκατομμύρια το χρόνο.

Και χωρίς απολύσεις…

Σήμερα δημιουργούν κατ’ όνομα ένα θεσμό «Εργασιακής εφεδρείας»,

ο οποίος οδηγεί στην ανεργία μετά από ένα χρόνο!

Οι επιπτώσεις πάνω στην ύφεση οδυνηρές,

η πραγματική ωφέλεια στο δημόσιο ταμείο μηδαμινή.

Κι επί πλέον – προσέξτε – αμφιβάλλω αν το κράτος θα μπορέσει

να πληρώσει τον επόμενο χρόνο μεγάλο αριθμό αποζημιώσεων απόλυσης.

Για να μη σας πω ότι με τέτοια κυβέρνηση, υπάρχει δυστυχώς η βεβαιότητα,

ότι όλα αυτά θα γίνουν, «αλά ΜΚΟ», με απόλυτα κομματικά κριτήρια.

Αυτό – ας το ακούσει καλά ο κ. Παπανδρέου -

δεν το δεχόμαστε και δεν θα το επιτρέψουμε!

Φίλες και φίλοι,

Σχεδιάζουμε πολλές ακόμα μεταρρυθμιστικές τομές:

Αναφέρω ενδεικτικά από το χώρο της Εκπαίδευσης.

Το νομοσχέδιο για τα Πανεπιστήμια που έφερε η Κυβέρνηση στη Βουλή δεν προέβλεπε πλήρη κατάργηση του ασύλου.

Με τη δική μας επιμονή αναγκάστηκαν και το δέχθηκαν.

Μέχρι πριν λίγους μήνες, βουλευτές του ΠΑΣΟΚ καυτηρίαζαν την κατάργηση του ασύλου ως «ακραία άποψη»…

Τώρα ψήφισαν και πανηγυρίζουν,

αυτό που στιγμάτιζαν ως «ακραία άποψη» μέχρι πριν λίγο.

Αλλά χρειάζονται πολλά ακόμα…

Εμείς καταργήσαμε το άσυλο, εμείς θα αναβαθμίσουμε το δημόσιο Πανεπιστήμιο, εμείς θα φέρουμε και τα ιδιωτικά Πανεπιστήμια στην Ελλάδα, μέσα από την επόμενη συνταγματική αναθεώρηση.

Το Ελληνικό δημόσιο Πανεπιστήμιο, εφ’ όσον αναβαθμιστεί,

δεν έχει τίποτε να φοβηθεί από τον ανταγωνισμό του με τα ιδιωτικά.

Φέτος έγινε τεράστιος θόρυβος για την αδυναμία του υπουργείου να έχει έτοιμα τα σχολικά βιβλία με την έναρξη της σχολικής χρονιάς.

Απίστευτη προχειρότητα, που δεν δικαιολογείται, από τις οικονομικές περικοπές σε συνθήκες κρίσης.

Όμως, το κύριο πρόβλημα με τα σχολικά βιβλία δεν είναι πότε δίνονται, αλλά το τι γράφουν. Ή τι παραλείπουν πολλές φορές…

Η Ιστορία διδάσκεται στα παιδιά μας, χωρίς να καλλιεργεί ούτε την υπερηφάνεια για την Πατρίδα τους, ούτε την κριτική σκέψη.

Σαν να διδάσκεται, όχι σε Ελληνόπουλα, αλλά σε… «μαθητευόμενους διεθνιστές» άλλων καιρών και άλλων καθεστώτων!

Ακόμα, εξαφανίστηκαν ή υποβαθμίστηκαν από τα σχολικά βιβλία

Έλληνες στοχαστές: Όπως ο Παπαδιαμάντης, ο Κωστής Παλαμάς,

ο Βιζυινός, ο Παπαντωνίου, ο Θεοτοκάς, ολόκληρη η γενιά του τριάντα…

Σαν ένα αόρατο χέρι να έσβησε κάθε αναφορά στην εθνική ίδιο-προσωπεία, στην εθνική παράδοση του τόπου αυτού.

Σαν να μη θέλουμε τα παιδιά μας να νιώσουν την Ελληνικότητα

και να γίνουν μέτοχοι της Πολιτιστικής μας παράδοσης.

Τη στιγμή μάλιστα που όλοι οι άλλοι λαοί προχωρούν αντίστροφα:

τη στιγμή που οι Βρετανοί ανακαλύπτουν τη «Βρετανικότητα»

και οι Ισπανοί την «Ισπανικότητα»…

Για να μη μιλήσουμε για Γερμανούς, Αυστριακούς, Δανούς, Σουηδούς και Ολλανδούς. Πάμε ανάποδα απ’ όλους τους άλλους…

Αυτό θα το τελειώσω!

Και το περιεχόμενο των διδακτικών βιβλίων – όλων των βιβλίων –

θα αναθεωρηθεί από επιτροπές

που θα λειτουργήσουν υπό την εποπτεία Ακαδημίας Αθηνών.

Η μεταρρύθμιση στη Δικαιοσύνη θα έχει ως επιδίωξη,

όλες οι υποθέσεις να τελεσιδικούν σε σύντομο χρόνο,

όπως συμβαίνει στα ευνομούμενα κράτη παντού.

Τέρμα οι υποθέσεις που εκκρεμούν για χρόνια και δεν καταλήγουν ποτέ.

Οι δικαστές θα είναι επαρκείς σε αριθμό,

θα αποφασίζουν ελεύθεροι από σκοπιμότητες, πιέσεις, επιρροές…

Θα αλλάξει ο τρόπος ανάδειξης ηγεσίας των Ανωτάτων δικαστηρίων,

με τη συμμετοχή των ίδιων των δικαστικών,

ώστε να κοπεί ο ομφάλιος λώρος Εκτελεστικής και Δικαστικής Εξουσίας.

Και μια και ο λόγος για Δικαιοσύνη, κάτι τελευταίο, αλλά πολύ σημαντικό:

Θα αποκαταστήσουμε δύο πράγματα ταυτόχρονα:

Το αίσθημα δικαίου του πολίτη. Και την τιμή των πολιτικών.

Θα ελέγξουμε αναδρομικά την περιουσιακή κατάσταση

όσων κατέλαβαν δημόσιες θέσεις, υπουργικούς θώκους κλπ.,

από τη Μεταπολίτευση μέχρι σήμερα.

Το έχω υποσχεθεί και θα το κάνω!

Για να έλθουν στην επιφάνεια όλες οι περιπτώσεις «περίεργου» πλουτισμού.

Και θα θεσπίσουμε μέτρα για να μην επαναληφθεί ποτέ πια.

Αυτός ο νόμος της σιωπής, αυτή η «ομερτά»

για το «πολιτικό χρήμα», θα σπάσει!

Ακόμα η μεγάλη μεταρρύθμιση για την αντιμετώπιση της Εγκληματικότητας.

Η λαθρομετανάστευση, ασφαλώς, έχει επιβαρύνει την ασφάλεια των πολιτών. Αλλά δεν είναι μόνο η λαθρο-μετανάστευση…

Σε ότι αφορά στην λαθρομετανάστευση,

θα καταργήσω αμέσως τον Νόμο Ραγκούση για την ιθαγένεια,

το νόμο που καθιστά την Ελλάδα «μαγνήτη» για την είσοδο

παράνομων μεταναστών, σε μια χώρα με αφύλακτα σύνορα.

Και θα φέρω νόμο παρόμοιο με ό,τι ισχύει σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες

που έχουν προβλήματα αντίστοιχα με τα δικά μας.

Ακόμα θα διαπραγματευθώ με τους εταίρους μας

κοινή ευρωπαϊκή πρωτοβουλία για το μαζικό επαναπατρισμό

των λαθρομεταναστών που ήδη ζουν εδώ σε άθλιες συνθήκες.

Η Συμφωνία Δουβλίνο-ΙΙ τους παγιδεύει στην Ελλάδα!

Και η υπόλοιπη Ευρώπη, που υπέγραψε το Δουβλίνο-ΙΙ,

- για να γλιτώσει η ίδια από τα κύματα των λαθρομεταναστών -

οφείλει να βοηθήσει την Ελλάδα,

να τους επιστρέψει στις χώρες προέλευσής τους.

Η ασφάλεια είναι το πρώτιστο ανθρώπινο δικαίωμα,

γιατί είναι προϋπόθεση για όλα τα άλλα.

Η ασφάλεια δεν είναι αντίπαλος της Ελευθερίας.

Είναι προϋπόθεση Ελευθερίας!

Μιλώντας πάντα για την ασφάλεια του πολίτη,

ό,τι ισχύει σε άλλες δημοκρατικές χώρες,

για τις δικονομικές προϋποθέσεις καταδίκης,

θα ισχύσει και στην Ελλάδα.

Δεν χρειάζεται να ανακαλύψουμε τον τροχό.

Ας ξεκινήσουμε μεταφέροντας και στην Ελλάδα

ό,τι υπάρχει και δουλεύει παντού στον κόσμο.

Θα αλλάξω ακόμα όλη την αντιμετώπιση για τα ναρκωτικά.

Οι μικροί χρήστες είναι, πράγματι, «άρρωστοι».

Και η κοινωνία οφείλει, πράγματι, να τους θεραπεύσει.

Αλλά οι χρήστες είναι συχνά και έμποροι και «βαποράκια»…

Πως θα αντιμετωπίζεται πλέον ο χρήστης όταν,

νόμιμα πια, θα μεταφέρει μικρές ποσότητες έξω από τα σχολεία

και θα τα πλασάρει σε εφήβους, για να βγάλει ο ίδιος τη «δόση» του;

Τα ναρκωτικά δεν είναι μόνο βλαβερά γι’ αυτόν που τα χρησιμοποιεί.

Δημιουργούν και μια ολόκληρη κουλτούρα που διαχέεται στην κοινωνία.

Ας το πούμε καθαρά: Όχι, το Άμστερνταμ δεν είναι πρότυπό μας!

Δεν θέλουμε να γίνουμε Άμστερνταμ.

Πολύ περισσότερο που αυτό που ισχύει στο Άμστερνταμ

δεν ισχύει καν στην υπόλοιπη Ολλανδία.

Πολύ περισσότερο που ακόμα και στο Άμστερνταμ

τώρα αναθεωρούν την ελεύθερη λειτουργία μαγαζιών

που σερβίρουν ελεύθερα ναρκωτικά.

Και τώρα που το αναθεωρούν οι Ολλανδοί

θα το φέρουμε εμείς σε ολόκληρη την Ελλάδα;

Κυρίες και κύριοι,

Μαντεύω, αυτό που θα με ρωτούσαν κάποιοι:

Καλά όλα αυτά, όμως χρειάζονται χρόνο για να ολοκληρωθούν:

Τι σκέπτεστε να κάνετε άμεσα; Και μάλιστα με δεδομένους τους περιορισμούς που έχει υπογράψει ήδη η χώρα;

Μήπως θα διαχειρίζεστε κι εσείς τα ίδια με τη σημερινή κυβέρνηση

υπό την αυστηρή επιτήρηση της Τρόικας;

Απαντώ: Τα περισσότερα απ’ αυτά που ανέφερα ήδη,

δεν χρειάζονται την έγκριση της Τρόικας.

– Η αλλαγή του νόμου Ραγκούση για την ιθαγένεια,

δεν προσκρούει στην Τρόικα…

– Το μικρό κι ευέλικτο υπουργικό συμβούλιο, δεν προσκρούει στην Τρόικα.

– Η καλύτερη αστυνόμευση, η αλλαγή του δικονομικού πλαισίου,

δεν εμποδίζονται από την Τρόικα.

– Η επίσπευση απονομής δικαιοσύνης, δεν εμποδίζεται από την Τρόικα.

– Ούτε η αλλαγή του νόμου για τη νομιμοποίηση των ναρκωτικών,

ούτε η κατάργηση των σκανδαλωδών προνομίων κάποιων ΔΕΚΟ

- προνομίων που δεν υπάρχουν πουθενά στον κόσμο.

Τίποτε απ’ όλα αυτά δεν εμποδίζεται από την Τρόικα.

Για να έλθουμε τώρα στην Οικονομία:

– Δεν εμποδίζεται από την Τρόικα ούτε η αξιοποίηση του ΕΣΠΑ!

Κι αυτό, από μόνο του, θα μπορούσε να είχε δώσει τεράστια αναπτυξιακή πνοή και να είχε ξεκινήσει την Ανάκαμψη.

Γιατί αυτό που συμβαίνει με το ΕΣΠΑ ξεπερνά κάθε λογική:

Την ώρα που η Κυβέρνηση ζητά από τους εταίρους έντοκα δάνεια,

την ώρα που στοχοποιεί κάθε κινητό και ακίνητο περιουσιακό στοιχείο των πολιτών, προκειμένου να καλύψει τις τρύπες των ελλειμμάτων,

ένα πρόγραμμα μεγαλύτερο από 15 δισεκατομμύρια, αραχνιάζει στα συρτάρια των υπουργών της εδώ και δύο χρόνια!

Ακόμα, όλα τα μέτρα τόνωσης της Οικονομίας μας, που έχουμε προτείνει μπορούν να γίνουν, εφ’ όσον βέβαια – πέραν του ΕΣΠΑ –

υπάρχει και η τραπεζική ρευστότητα. Τίποτε απ’ αυτά δεν εμποδίζει η Τρόικα

Ιδιαίτερα οι μεγάλοι οδικοί άξονες που έχουν ξεκινήσει κι επί δύο χρόνια έχουν παγώσει.

Αυτά είναι πραγματικά έργα αναπτυξιακής υποδομής με έτοιμη χρηματοδότηση. Που τα σταμάτησαν. Και μπορούμε να τα ξεκινήσουμε ξανά. Η κυβέρνηση, δεν μπόρεσε…

Όλα αυτά, δεν τα εμποδίζει η Τρόικα…

Εμείς θα τα ξεμπλοκάρουμε άμεσα!

Χρειαζόμαστε και επενδύσεις απ’ έξω.

Ξένες παραγωγικές επενδύσεις. Από την Ευρώπη, από παντού!

Αλλά μόνον μια κυβέρνηση με αξιοπιστία προς τα έξω,

μπορεί να προσελκύσει ξένες επενδύσεις.

Και πάντως την προσέλκυση κεφαλαίων κι επενδύσεων

δεν την εμποδίζει κανένας ξένος περιορισμός.

Την εμποδίζει μόνον η αναξιοπιστία, οι ανακολουθίες

και το βαρύ κλίμα που έχει δημιουργήσει η κυβέρνηση.

–Τέλος, δεν εμποδίζει η Τρόικα το χτύπημα του παραεμπορίου που τσακίζει το νόμιμο εμπόριο. Δεν μπορεί μπροστά από τα μαγαζιά, μαζί με την πραμάτεια των παρανόμων, να ξεδιπλώνεται και η φοροδιαφυγή και η εισφοροδιαφυγή, το λαθρεμπόριο των προϊόντων-μαϊμού και κάθε μορφή αθέμιτου ανταγωνισμού.

Αυτή τη μεγάλη πληγή θα τη σταματήσουμε.

Και δεν έχει λόγο να μας σταματήσει καμία Τρόϊκα…

Ο «Πόλεμος στο παραεμπόριο» είναι δέσμευσή μου.

Υπάρχουν ακόμα μερικά πράγματα που επίσης η Τρόικα έχει αντιληφθεί ότι είναι απαραίτητο να γίνουν και αναζητούμε τρόπους να τα κάνουμε.

– Ένα παράδειγμα, είναι η πληρωμή 7 δισεκατομμυρίων ληξιπρόθεσμων οφειλών του Δημοσίου. Αυτό για μένα έχει προτεραιότητα.

Γιατί ανταγωνιστικές ελληνικές επιχειρήσεις που άντεξαν την κρίση, κινδυνεύουν να κλείσουν, επειδή το Δημόσιο τους χρωστάει…

– Ακόμα, μέτρα για τη ρευστότητα. Οι τράπεζες παίρνουν κρατικές εγγυήσεις αλλά έχουν κλείσει τη στρόφιγγα στην πραγματική οικονομία.

Κι αυτό παραλύει την οικονομική δραστηριότητα.

Έχουμε προτείνει τρόπους να ξεπεραστεί κι αυτό. Που επίσης για μένα έχει υψίστη προτεραιότητα. Θα το κάνουμε πολύ σύντομα…

Η Ανάκαμψη – πριν απ’ όλα και πάνω απ’ όλα – απαιτεί ρευστότητα!

Για όλα αυτά υπάρχουν δυσκολίες, αλλά δεν υπάρχουν «δεσμεύσεις»…

Υπάρχουν, όμως, και πράγματα – όντως -

στα οποία, προς το παρόν, αντιτίθεται, η Τρόικα:

Η μείωση των φορολογικών συντελεστών, η αποκατάσταση των συντάξεων των χαμηλοσυνταξιούχων και των πολυτεκνικών επιδομάτων.

Αυτά τα τρία είναι, σε γενικές γραμμές…

Εδώ όμως, η Τρόικα ζητά να βρούμε τρόπο να ισορροπήσουμε τις απώλειες από τέτοια μέτρα, με κάποιες άλλες οικονομίες

και να πιάσουμε τους στόχους της προσαρμογής.

Αλλά εμείς δεν διαφωνούμε με τους στόχους.

Δεν θέλουμε χαλάρωση της προσπάθειας.

Διαφωνήσαμε με τους τρόπους. Και μπορούμε να τους πείσουμε.

Εξασφαλίζοντας ισοδύναμο δημοσιονομικό αποτέλεσμα

για την επίτευξη των δικών μας προτεραιοτήτων.

Έχουμε ήδη προτείνει μέτρα που θα φέρουν χρήματα:

– Όπως η Εφεδρεία που προτείνουμε εμείς και στην οποία ήδη αναφέρθηκα. Θα φέρει σημαντικό περιορισμό του ελλείμματος.

– Όπως η άμεση και οριστική τακτοποίηση των αυθαιρέτων. Η κυβέρνηση προχώρησε σε δισταγμούς σε μερική τακτοποίηση.

Η διαφορά είναι μεγάλη. Η κυβέρνηση διαιωνίζει μιαν εκκρεμότητα.

Εμείς μετατρέπουμε για εκατοντάδες χιλιάδες ανθρώπους,

την περιουσία τους σε πραγματική αξία, σε κεφάλαιο.

Όταν ο κόσμος καταλάβει ότι αποκτά πραγματική αξία το σπίτι του,

τότε θα έλθει να πληρώσει για την οριστική ρύθμιση. Που θα συνοδεύεται με πλήρη πολεοδομική ρύθμιση. Για να είναι σύννομη…

Η δική μας πρόταση δημιουργεί το «ισοδύναμο αποτέλεσμα»

που απαιτείται για να ξεμπλοκάρουν τα υπόλοιπα μέτρα που προτείνουμε.

– Κι ακόμα, επεξεργαζόμαστε λύσεις για τις μεγάλες και ζημιογόνες ΔΕΚΟ που επιβαρύνουν υπέρμετρα – σκανδαλωδώς θα έλεγα – το έλλειμμα.

Όπως ο ΟΣΕ, για παράδειγμα, που φορτώνει τον έλληνα φορολογούμενο με έλλειμμα 1 δισεκατομμυρίου σχεδόν κάθε χρόνο!

Αυτή την απίστευτη αιμορραγία δεν την αντέχει άλλο ο Προϋπολογισμός

Και δεν την αντέχει ο Ελληνικός λαός.

Το οικονομικό μας επιτελείο ετοιμάζει ήδη σχετική πρόταση…

Θα πάρουμε όλα τα απαραίτητα μέτρα ανάκτησης της αξιοπιστίας της χώρας, χωρίς να πλήξουμε άλλο τους πολίτες.

Και χωρίς να διστάσουμε μπροστά στις συντεχνίες.

Θα πάρουμε τη χώρα μας στα χέρια μας.

Όλα αυτά, θα τα ξεκινήσουμε άμεσα και θα μας επιτρέψουν να διαπραγματευθούμε την πλήρη εφαρμογή του προγράμματός μας.

Αυτή η επαναδιαπραγμάτευση είναι πια ρεαλιστική:

– Πρώτον, δεν ζητάμε τίποτε διαφορετικό απ’ ό,τι πέτυχαν ήδη στο δικό τους Μνημόνιο, η Ιρλανδία και η Πορτογαλία μαζί.

Η Ιρλανδία, παρά τις αφόρητες πιέσεις, κράτησε τους φορολογικούς της συντελεστές πολύ χαμηλά στο 12,5%. Εμείς ζητάμε να πάνε στο 15%.

Η Ιρλανδία σήμερα αναπτύσσεται με ρυθμό 1,8% ετησίως, πάνω από το μέσον όρο της Ευρώπης. Ενώ εμείς έχουμε ύφεση πάνω από 6%!

Η Πορτογαλία πέτυχε κράτησε άθικτες τις συντάξεις από 1500 ευρώ και κάτω. Εμείς, ζητάμε να αποκατασταθούν οι συντάξεις που ήταν στα 700 ευρώ.

Και οι δύο αυτές χώρες μείωσαν τις εργοδοτικές εισφορές.

Και τώρα βλέπουν ήδη τα πρώτα θετικά αποτελέσματα…

– Δεύτερον, αυτό που ζητάμε είναι ρεαλιστικό, διότι όλοι παραδέχονται πλέον ότι το Μνημόνιο δεν δούλεψε. Αυτό δεν σημαίνει να παρατήσουμε τους στόχους της προσαρμογής. Πρέπει να διορθώσουμε το πρόγραμμα, ώστε να πιάσουμε τους στόχους και να βγούμε μιαν ώρα αρχύτερα στις αγορές.

– Τρίτον, είναι ρεαλιστικό, γιατί είμαστε αποφασισμένοι να κάνουμε διαρθρωτικές αλλαγές – και μάλιστα πολύ πιο τολμηρές. Κι είμαστε αποφασισμένοι να κάνουμε κάποιες από τις αλλαγές που έχει ήδη δεσμευτεί να κάνει η κυβέρνηση και δεν έκανε.

Όπως, για παράδειγμα, η κατάργηση του καμποτάζ.

Που έγινε… μισή! Και στην πράξη ακυρώθηκε.

Εμείς θα τελειώσουμε με το καμποτάζ άμεσα!

Άλλωστε, εμείς το ζητήσαμε πριν καν εμφανιστεί η Τρόϊκα στο προσκήνιο…

Ακόμα θα καταργήσουμε όσα μέτρα πήρε η κυβέρνηση και δημιουργούν καρτέλ. Ούτε σε αυτό υπάρχει εμπόδιο από την Τρόικα.

Είμαστε κόμμα του Κοινωνικού Φιλελευθερισμού.

Είμαστε εχθροί των καρτέλ. Στόχος είναι να ανοίξουμε τα επαγγέλματα στον ελεύθερο ανταγωνισμό. Όχι να επιβάλουμε συνθήκες ολιγοπωλίου.

Φίλες και φίλοι,

Η επαναδιαπραγμάτευση είναι σήμερα ρεαλιστική,

αλλά δεν είναι εύκολη υπόσχεση.

Είναι δύσκολη δέσμευση.

Δεν είναι θεατρινισμός της μιας μέρας που παίρνεται πίσω την επόμενη…

Επαναδιαπραγμάτευση δεν είναι αυτή η φαρσοκωμωδία που παρακολουθήσαμε τις τελευταίες μέρες…

Είναι δύσκολη κι επίπονη προσπάθεια να αναστηλώσουμε την αξιοπιστία της χώρας και να εξασφαλίσουμε βαθμούς ελευθερίας για την πολιτική μας.

Θέλει υπομονή και σχεδιασμό.

Δεν πρόκειται να τινάξουμε εμείς της Ελλάδα στον αέρα.

Δεν πρόκειται εμείς να βγούμε και να διασύρουμε τη χώρα μας.

Αυτό είναι ειδικότητα άλλων…

Εμείς θα επιμένουμε μέχρι να τους πείσουμε, ότι πρέπει να αλλάξει το πρόγραμμα Προσαρμογής για να πιάσει τους στόχους του.

Δεν είναι και τόσο δύσκολο, άλλωστε.

Το πρόγραμμα αυτό ήδη απέτυχε και απέτυχε πλήρως…

Και το σημαντικότερο: θα έχουμε την ισχυρή εντολή του ελληνικού λαού

να πιάσουμε τους στόχους, χωρίς να διαλύσουμε τη χώρα.

Με δύο λόγια: Αυτά που πρέπει να γίνουν θα τα κάνουμε καλύτερα.

Αυτά που δεν πρέπει να γίνουν, θα τους πείσουμε να τα αλλάξουμε.

Και τους στόχους θα τους πιάσουμε.

Αυτή η επαναδιαπραγμάτευση είναι ρεαλιστική…

Και κάτι ακόμα, φίλες και φίλοι,

Μην υποτιμάμε την Ελλάδα.

Είναι πολύτιμη γεωπολιτικά. Και δυνητικά πλούσια.

Η θέση της δεν άλλαξε, εξ αιτίας της κρίσης που περνάει τώρα.

Ούτε το τεράστιο αναξιοποίητο δυναμικό της…

Οι εταίροι μας τα γνωρίζουν όλα αυτά.

Και σήμερα, με όλα όσα συμβαίνουν γύρω από την Ελλάδα,

το τελευταίο που θέλουν, είναι να τη δουν να παραπαίει ή να λυγίζει.

Η «μεταδοτικότητα» της κρίσης δεν είναι πια θεωρητικό ενδεχόμενο.

Όλη η Ευρώπη, πλέον, βρίσκεται σε κρίση.

Επομένως, μια πρόταση αξιόπιστη απέναντί τους,

την έχουν ανάγκη κι εκείνοι. Κι αυτή την πρόταση φέρνουμε.

Αλλά και μια πρόταση αξιόπιστη απέναντι στον Ελληνικό λαό.

Ώστε να εμπιστευθεί ξανά την ηγεσία του. Και οι θυσίες του να πιάσουν τόπο. Το πρώτο που με ενδιαφέρει είναι η δική σας εμπιστοσύνη:

Μαζί μπορούμε να κάνουμε θαύματα.

Οι Έλληνες μπορούμε!

Η κυβέρνηση Παπανδρέου έχασε την εμπιστοσύνη του λαού οριστικά!

Και γι’ αυτό η μόνη λύση είναι πια οι εκλογές!

Ξέρετε καλά ότι δεν ζητούσα εκλογές από το πρωί ως το βράδυ.

Και δεν εκβίασα εκλογές.

Αλλά – καθαρές κουβέντες –

η μόνη λύση σήμερα είναι να εκφραστεί ο λαός…

Κι όσοι μιλούν για «συναίνεση» και εννοούν συγκυβέρνηση εδώ και τώρα,

να θυμούνται: τέτοιες συγκυβερνήσεις είναι αδύναμες και εύθραυστες!

Λύση σήμερα είναι οι εκλογές,

όπου ο λαός θα δώσει ισχυρή εντολή για καθαρές λύσεις.

Πολύ περισσότερο, που αυτή τη στιγμή

δεν βρίσκεται μόνο η Οικονομία μας σε κρίσιμη κατάσταση.

Υπάρχουν και εντάσεις στα εθνικά θέματα. Δεν πολυμιλάει η κυβέρνηση γι’ αυτά. Ας γνωρίζει ο κ. Παπανδρέου ότι τα παρακολουθώ κάθε μέρα.

Και την αντιδράσεις της Τουρκίας για τα πετρέλαια

και τις αυξανόμενες προκλήσεις των Σκοπιανών,

αλλά και τις νέες ευκαιρίες που ανοίγονται γεωπολιτικά για την Ελλάδα…

Όλα αυτά, κατά μείζονα λόγο απαιτούν ισχυρές κυβερνήσεις.

Κυρίες και κύριοι,

Στις προηγούμενες εκλογές ο λαός ξεγελάστηκε με ψεύτικες υποσχέσεις.

Το «λεφτά υπάρχουν» θα μείνει στην Ιστορία

ως η τελευταία μεγάλη απάτη του μεταπολιτευτικού λαϊκισμού.

Τώρα, όμως, τέλειωσαν τα ψέματα.

Κι είναι ώρα να πάρει ο λαός τη μοίρα του στα χέρια του.

Θα ζητήσω στις εκλογές ισχυρή εντολή για καθαρές λύσεις.

Ξέρετε από πριν τι έχω σκοπό να κάνω.

Και θέλω να με στηρίξετε για να τα κάνω.

Από αυτή τη σχέση εμπιστοσύνης θα ξεκινήσει η Νέα Μεταπολίτευση.

Τέρμα οι εμμονές, τέρμα οι ψευδαισθήσεις,

τέρμα τα φαντάσματα του παρελθόντος.

Τέρμα η κυριαρχία των κυκλωμάτων, των ισχυρών, των επωνύμων,

των συντεχνιών, των «τζακιών» και των «ημετέρων».

Ήλθε η ώρα της Παραγωγής, της Δημιουργίας, της Ανταγωνιστικότητας,

της Δικαιοσύνης, των ευκαιριών για όλους και της Αξιοκρατίας.

Ώστε να πάρουμε, πράγματι, την Ελλάδα στα χέρια μας.

Αυτό είναι η νέα Μεταπολίτευση!

Και οι Έλληνες μπορούμε…

Με απενοχοποίηση της επιχειρηματικότητας!

Γιατί, επί δεκαετίες τώρα,

το επιχειρείν καταδιώκεται και απαξιώνεται στην Ελλάδα

Και με εξωστρέφεια. Κυρίως με εξωστρέφεια! Με έμφαση στις εξαγωγές.

Και το τονίζω αυτό από δω; Από τη Θεσσαλονίκη…

Γιατί οι εξαγωγές είναι, αν θέλετε, και το προσωπικό μου στοίχημα…

Φίλες και φίλοι,

Ο κ. Παπανδρέου, σήμερα και λόγω της κρίσης, καθυστερημένα,

«ανακάλυψε» ότι το εθνικό συμφέρον προηγείται του κομματικού.

Εγώ το ανακάλυψα πριν από πολλά-πολλά χρόνια.

Και το πλήρωσα για πολλά-πολλά χρόνια…

Κύριε Παπανδρέου, δεν είμαστε όλοι ίδιοι!

Το λέω γιατί στην αρχή προσπάθησαν να απαξιώσουν τις προτάσεις μας.

Μετά προσπάθησαν να τις «ενσωματώσουν»,

χωρίς να αλλάξουν τη λάθος Πολιτική τους.

Μετά θέλησαν να βάλουν κι εμάς στο «κάδρο της αποτυχίας».

Τώρα που απέτυχαν, προσπαθούν να πείσουν τον κόσμο ότι «όλοι ίδιοι είναι».

Θέλουν αυτό να πιστέψετε για να μην αλλάξει τίποτε!

Ο κ. Παπανδρέου και το κόμμα του είπαν πολλά ψέματα.

Αυτό είναι το μεγαλύτερο, αλλά και το τελευταίο!

Ξέρουν ότι δεν είμαστε ίδιοι.

Εγώ δεν παίζω τα δικά τους μικροπολιτικά παιγνίδια.

Απευθύνομαι σε σας, σας κοιτάω στα μάτια και σας λέω:

Δεν είμαστε όλοι ίδιοι!

Έχετέ μου εμπιστοσύνη.

Μαζί θα αλλάξουμε την Ελλάδα!

Δεν σκύβουμε το κεφάλι…

Οι Έλληνες μπορούμε!

Φίλες και φίλοι.,

Ήμασταν πάντα ένας υπερήφανος λαός.

Αυτή την υπερηφάνεια κανείς δεν μπορεί να την προσβάλει.

Θα ξαναπάρουμε τη χώρα μας στα χέρια μας.

Θα ξαναστήσουμε την Ελλάδα, όρθια, ανταγωνιστική, ισχυρή και υπερήφανη.

Όλα όσα σας είπα πριν, συνοψίζονται σε αυτό:

Να ξαναπάρουμε τη χώρα μας στα χέρια μας!

Άλλωστε, ο ίδιος ο πατέρας της Πολιτικής Ενοποίησης της Ευρώπης,

ο Ζάκ Ντελόρ, έδωσε την πιο ξεκάθαρη απάντηση

σε όποιους σήμερα ζητούν να σβήσουν την ταυτότητά μας:

Είπε λοιπόν ο Ντελόρ:

«μέσα στην Ευρωπαϊκή Ένωση το κάθε εθνικό κράτος

είναι αναντικατάστατο και αδιαπραγμάτευτο!

Τώρα, λοιπόν, προέχει να ανακαλύψουμε ξανά το δημόσιο συμφέρον,

το εθνικό μας συμφέρον, την ευρωπαϊκή μας προοπτική.

Γιατί όλα αυτά κανείς δεν μπορεί να μας τα αφαιρέσει,

αν εμείς τα κρατήσουμε γερά και τα ξαναστήσουμε στα πόδια τους.

Και αυτό θα κάνουμε. Όλοι μαζί!

Πέρα από τους διαχωρισμούς του παρελθόντος…

Οι Έλληνες μπορούμε!

Απευθύνομαι σε όλους σας, ό,τι κι αν ψηφίζατε στο παρελθόν.

Ξέρω ότι με όλη την οργή που έχετε μέσα σας,

με όλη την απογοήτευση που νιώθετε, αυτό θέλετε πραγματικά:

Να ξαναπάρουμε την Ελλάδα στα χέρια μας!

Να γίνουμε οικονομία ανταγωνιστική, εξωστρεφής και παραγωγική.

Να γίνουμε κοινωνία, δίκαιη, δημιουργική, ανοικτή,

αλλά και με στέρεες αρχές και αξίες.

Αυτό σας υπόσχομαι.

Γι’ αυτά παλεύω. Αυτά μπορώ να σας υποσχεθώ.

Τώρα που γκρεμίστηκαν οι ψευδαισθήσεις

μιας κάλπικης ευημερίας με δανεικά,

αυτό θέλει όλος ο Ελληνικός λαός.

Κι αυτό θα καταφέρουμε όλοι μαζί!

Οι Έλληνες μπορούμε!

Και κάτι ακόμα:

Θα τα καταφέρουμε με τη βοήθεια του Θεού!

Γιατί βρισκόμαστε όλοι σήμερα σε Πόλεμο επιβίωσης.

Κι όπως ξέρετε, στα χαρακώματα δεν υπάρχουν άθεοι.

Όλοι προσεύχονται!

Φίλες και φίλοι,

Με ρώτησαν χθες δύο νέα παιδιά:

– Πρόεδρε, το δικό σου όνειρο για μας ποιο είναι;

Τους απαντώ απόψε:

Το όνειρό μου έχει να κάνει με την Ελευθερία μας.

Σε δέκα χρόνια, θα μας πάει ο χρόνος στο 2021.

Και τότε θα γιορτάζουμε τα 200 χρόνια της Ελευθερίας μας.

Τα 200 χρόνια από το δικό μας ’21,

το 1821 του Έθνους και της καρδιάς μας.

Το ’21 που τότε ύψωσε τη μικρή Ελλάδα

σε άπιαστα επίπεδα δόξας και παγκόσμιου θαυμασμού.

Με ρωτάτε, λοιπόν, για το όνειρό μου. Απαντώ:

Θα επιτρέψουμε ποτέ εμείς, οι πολίτες της ίδιας αυτής Πατρίδας,

θα επιτρέψουμε ποτέ εμείς, αυτόν τον τόπο που άφησαν κληρονομιά

οι γονείς μας και οι δικοί τους γονείς,

θα επιτρέψουμε να γιορτάσει τα 200 χρόνια της Λευτεριάς της η Ελλάδα, οικονομικά δέσμια, κοινωνικά διαλυμένη και ψυχολογικά εξουθενωμένη;

Σας κοιτώ στα μάτια και σας απαντώ: Ποτέ!

Αυτό είναι το δικό μου όνειρο: Αντίσταση όλων των Ελλήνων,

στη μοιρολατρία, στην ηττοπάθεια, στην ταπείνωση και τον εξευτελισμό.

Ένα καινούργιο ξεκίνημα για την Αξιοπρέπεια της Πατρίδα μας:

Για Επανεκκίνηση της Οικονομίας μας σήμερα,

και της Ψυχολογίας της Κοινωνίας,

ώστε να λυτρωθούμε από το χθες,

ώστε τα νέα Ελληνόπουλα να κατακτήσουν

το αύριο της Ελπίδας που τα περιμένει…

Η Επανεκκίνηση δεν αφορά μόνο την Οικονομία.

Αφορά και την Ελλάδα και τους Έλληνες.

Και το ηθικό τους και το φρόνημά τους και τις αξίες τους.

Να ανακαλύψουμε τη δύναμή μας, να ανακαλύψουμε τις αρετές μας,

να ξαναβρούμε τον εαυτό μας και την Ψυχή μας.

να ξαναβρούμε την Ελλάδα που έχουμε μέσα μας!

Ο Οδυσσέας Ελύτης,

για τις σκληρές ώρες που όλοι περνάμε σήμερα,

μας έχει δώσει τη σωστή συμβουλή:

«Από μας θα εξαρτηθεί το τελικό αποτέλεσμα…

Από μας θα εξαρτηθεί ο Παράδεισος ή η Κόλαση που θα χτίσουμε.

Η μοίρα μας βρίσκεται στα χέρια μας!».

Κυρίες και κύριοι,

Οι Έλληνες μπορούμε!

Και το δικαιούμαστε.

Και το αξίζουμε…

Ήλθε η ώρα να πάρουμε τη μοίρα μας στα χέρια μας!

Γι’ αυτό, καλώ σε συστράτευση όλους τους Έλληνες…

Όλους!

Και τον καθένα ξεχωριστά!

ΚΡΑΤΙΚΟ ΠΙΣΤΟΠΟΙΗΤΙΚΟ ΓΛΩΣΣΟΜΑΘΕΙΑΣ

2011-08-31T08:03:00.000-07:00

ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΠΑΙΔΕΙΑΣ,
ΔΙΑ ΒΙΟΥ ΜΑΘΗΣΗΣ ΚΑΙ ΘΡΗΣΚΕΥΜΑΤΩΝ
ΓΕΝΙΚΗ Δ/ΝΣΗ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΑΙ ΔΙΕΘΝΩΝ ΕΚΠ/ΚΩΝ ΘΕΜΑΤΩΝ
Δ/ΝΣΗ ΠΙΣΤΟΠΟΙΗΣΗΣ ΤΗΣ ΓΝΩΣΗΣ ΞΕΝΩΝ ΓΛΩΣΣΩΝ

22/8/2011

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ
________________________________________
Ανακοινώνεται ότι από τη Δευτέρα 12 Σεπτεμβρίου μέχρι την και την Παρασκευή 23 Σεπτεμβρίου 2011 θα υποβάλλονται στις Διευθύνσεις ή Γραφεία Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης της χώρας αιτήσεις για συμμετοχή στις εξετάσεις του Κρατικού Πιστοποιητικού Γλωσσομάθειας εξεταστικής περιόδου Νοεμβρίου 2011.
Οι εξετάσεις θα διεξαχθούν στις 5 και 6 Νοεμβρίου 2011 για τα επίπεδα:
α) Β (Β1 «μέτρια γνώση», Β2 «καλή γνώση») σε ενιαίο διαβαθμισμένο test στις γλώσσες Αγγλική, Γαλλική, Γερμανική, Ιταλική και Ισπανική γλώσσα, και
β) Γ1 «πολύ καλή γνώση» στις γλώσσες Αγγλική, Γαλλική, Γερμανική, Ιταλική και Ισπανική γλώσσα.
Όσοι επιθυμούν να λάβουν μέρος στις εξετάσεις υποβάλουν τα παρακάτω δικαιολογητικά:
Μία φωτογραφία μικρού μεγέθους.
Ένα έντυπο παράβολο δημοσίου :
α. των 80 ευρώ για το επίπεδο Β ( Β1 «μέτρια γνώση» και Β2 «καλή γνώση»),
β. των 80 ευρώ για το επίπεδο Γ1 («πολύ καλή γνώση»).
Σε περίπτωση έλλειψης εντύπων παραβόλων, τα αντίστοιχα ποσά μπορούν να εισπράττονται και με την έκδοση διπλοτύπων είσπραξης από τις Δημόσιες Οικονομικές Υπηρεσίες (Δ.Ο.Υ.). Τα παράβολα ή τα διπλότυπα εισπράττονται υπέρ του Δημοσίου ( Κ.Α.Ε. 3741).
Φωτοαντίγραφο των δύο όψεων της αστυνομικής ταυτότητας. Ελλείψει αυτής, κατατίθεται φωτοαντίγραφο διαβατηρίου ή άλλου νόμιμου αποδεικτικού εγγράφου από το οποίο προκύπτουν τα στοιχεία ταυτοπροσωπίας του υποψηφίου όπως στοιχεία ταυτότητας και φωτογραφία αυτού.
Ειδικό έντυπο «Aίτηση» που διατίθεται προς συμπλήρωση από την επιτροπή συγκέντρωσης δικαιολογητικών, στις κατά τόπους Διευθύνσεις ή Γραφεία Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης.

Οι υποψήφιοι μπορούν να προμηθεύονται το ειδικό έντυπο «Αίτηση» και από την ιστοσελίδα: www.kpg.minedu.gov.gr.

ΜΕΣΑΙΑ ΤΑΞΗ:ΒΑΣΤΑΖΟΣ ΚΑΙ ΟΧΗΜΑ ΕΘΝΙΚΗΣ ΟΝΤΟΤΗΤΟΣ ΔΙΑΦΟΡΟΠΟΙΗΣΗΣ ΚΑΙ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ

2011-08-29T04:35:00.000-07:00

Ο αργός θάνατος της μεσαίας τάξης

Τρία και πλέον χρόνια μετά το ξέσπασμα της διεθνούς οικονομικής κρίσης, ένα νέο φάντασμα στοιχειώνει τις περισσότερες προηγμένες οικονομίες: η προοπτική πολλών ετών μισθολογικής στασιμότητας για τη μεγάλη πλειοψηφία των πολιτών.

Στα μεταπολεμικά χρόνια, επικρατούσε η άποψη στις ανεπτυγμένες οικονομίες ότι κάθε γενιά θα πρέπει να περιμένει να έχει αισθητά καλύτερο βιοτικό επίπεδο σε σχέση με την προηγούμενη. Όμως, οι προοπτικές για τη μισθολογική ανάπτυξη σπάνια ήταν τόσο χάλια όσο είναι σήμερα.

Για ορισμένες ομάδες μεσαίου εισοδήματος, η ιδέα της στασιμότητας ή της μείωσης του εισοδήματος δεν είναι νέα. Οι χειριστές μηχανημάτων στη Βρετανία υπολόγιζαν να πληρώνονται με 19.068 στερλίνες το 2010, περίπου 5% λιγότερα από το 1978, εναρμονισμένα με τον πληθωρισμό.

Το μέσο πραγματικό εισόδημα των ανδρών στις ΗΠΑ δεν έχει αυξηθεί καθόλου από το 1975. Παράλληλα, το μέσο πραγματικό εισόδημα του ιαπωνικού νοικοκυριού μειώθηκε στη δεκαετία έως το 2005 και το γερμανικό εισόδημα μειώνεται τα τελευταία 10 χρόνια.

Κάποιες από αυτές τις πιέσεις στο μεσαίο εισόδημα καλύφθηκαν, τουλάχιστον προσωρινά, από την πιστωτική άνθηση, η οποία έδωσε στις οικογένειες τη δυνατότητα να ξοδεύουν περισσότερα απ’ όσα κέρδιζαν. Σήμερα, όμως, η μεσαία τάξη σε όλο τον πλανήτη νιώθει και πάλι το σφίξιμο, γιατί ταυτόχρονα είναι και υπερχρεωμένη.

Είναι μια κατάσταση που καθόλου δεν αντεπεξέρχεται σε όσα θα επιθυμούσαν οι πολιτικοί, ώστε να μπορέσουν να επιβάλουν αυξήσεις φόρων και περικοπές των δαπανών, για να εξασφαλίσουν δημοσιονομική εξυγίανση. Και αυτή η προσαρμογή είναι απαραίτητο να γίνει, πριν οι χώρες αρχίσουν να επιβάλλουν την ακόμη δυσκολότερη διαδικασία προσαρμογής στην αύξηση του προσδόκιμου ζωής και στη γήρανση του πληθυσμού.

Δύο ερωτήματα εγείρονται από τις τάσεις στους μισθούς και στα έσοδα των νοικοκυριών: Τι ακριβώς συμβαίνει στο εισόδημα των ανεπτυγμένων οικονομιών; Και γιατί;

Οι απαντήσεις έχουν αρχίσει να δίνονται πολύ πρόσφατα. Από το 1975, ο μέσος ανδρικός μισθός στις ΗΠΑ έχει μείνει στάσιμος σε πραγματικούς όρους, ενώ το ΑΕΠ συνέχισε να αυξάνεται ταχέως. Αρχικώς, άλλες χώρες αντιστάθηκαν σε αυτήν την τάση, δημιουργώντας στις ΗΠΑ τον φόβο ότι μια ιδιαίτερη αμερικανική ασθένεια έχει πλήξει τον πολιτισμό και την αγορά εργασίας της Αμερικής.

Η ανάπτυξη στο εθνικό κατά κεφαλήν εισόδημα κάπου πρέπει να πήγε. Στις ΗΠΑ, τα λεφτά πήγαν σχεδόν αποκλειστικά στους πολύ-πολύ πλούσιους. Τα έσοδα των Αμερικανών με προ φόρων εισόδημα στο ανώτατο 1% της εισοδηματικής κλίμακας αντιστοιχούσαν στο 8% του συνόλου το 1974, αλλά είχαν εκτιναχτεί στο 18% το 2008, σύμφωνα με τη βάση δεδομένων για τα ανώτερα εισοδήματα στον κόσμο, που καταρτίζεται με βάση τα φορολογικά στοιχεία.

Όμως, η αύξηση της εισοδηματικής ανισότητας δεν είναι καθόλου μόνο αμερικανικό φαινόμενο. Ο ΟΟΣΑ έχει καταλήξει ότι η ανισότητα αυξήθηκε από το 1985 έως τα τέλη της δεκαετίας του 2000 σε 17 από τις 22 ανεπτυγμένες οικονομίες για τις οποίες υπάρχουν επαρκή στοιχεία. «Υπάρχουν ενδείξεις ότι τα επίπεδα εισοδηματικής ανισότητας συγκλίνουν σε έναν κοινό και υψηλότερο μέσο όρο… Χώρες όπως η Δανία, η Γερμανία και η Σουηδία, που έχουν παραδοσιακά χαμηλά επίπεδα ανισότητας, πλέον δεν γλιτώνουν από το άνοιγμα της ψαλίδας».

Η αυξανόμενη ανισότητα σε όλες σχεδόν τις χώρες καθοδηγείται από τις τάσεις στην αγορά εργασίας. Και διογκώνεται από τον περιορισμό των αναγκών για θέσεις εργασίας οι οποίες απαιτούν «μέτριες» ικανότητες. Σε όλες τις ανεπτυγμένες οικονομίες, οι αγορές εργασίας επικεντρώνονται γύρω από «υπέροχες δουλειές ή απαίσιες δουλειές», όπως αναφέρει ο καθηγητής του Centre for Economic Performance στο London School of Economics, κ. Alan Manning. Μεταξύ του 1993 και του 2006, το ποσοστό των εργασιών στο «μεσαίο» πεδίο μειώθηκε, ενώ η υψηλή και η χαμηλή απασχόληση αυξήθηκαν. Αυτό το συμπέρασμα είναι κοινό σε όλες σχεδόν τις προηγμένες οικονομίες, ανεξαρτήτως οικονομικών χαρακτηριστικών και πολιτικής κουλτούρας.

Η ομοιότητα των τάσεων υποδεικνύει ότι υπάρχουν δυνάμεις μεγαλύτερες από την εθνική πολιτική ή τα χαρακτηριστικά της αγοράς εργασίας. Αν και επικρατούν ποικίλες απόψεις για το τι προκαλεί τις τάσεις στην ανισότητα και τη ζήτηση εργασίας, υπάρχουν και κάποιες συγκεκριμένες τάσεις που ξεχωρίζουν.

Όσον αφορά στην κορυφή της διανομής εισοδήματος, η επανάσταση στις επικοινωνίες έχει δώσει τη δυνατότητα σε αρκετούς κλάδους που διακρίνονται να επεκτείνουν τις πωλήσεις και τα έσοδα από το τοπικό κοινό στο διεθνές. Άλλοι, όπως ο χρηματοοικονομικός, βρήκαν τρόπους για να βγάλουν περιουσίες, τζογάροντας με τα λεφτά των άλλων.

Για πολλούς πανεπιστημιακούς αποφοίτους, οι ηλεκτρονικοί υπολογιστές και το Ίντερνετ βελτιώνουν τις ελαστικές δεξιότητές τους, δίνοντάς τους περισσότερες πληροφορίες. Οι εκδότεςμπορούν να διανέμουν το περιεχόμενό τους διεθνώς, οι λογιστές ή οι αρχιτέκτονες μπορούν να εξυπηρετήσουν πελάτες από μακριά και οι καθηγητές έχουν ένα διεθνές κοινό για τις ιδέες τους στα blogs, αντί να δίνουν διαλέξεις μόνο στους μαθητές τους. Η ζήτηση για υψηλής δεξιότητας δουλειές είναι μεγαλύτερη από την ανάπτυξη των αποφοίτων για παραπάνω από μία γενιά, γεγονός που δημιουργεί αύξηση εισοδημάτων.

Όσον αφορά στις χαμηλότερες βαθμίδες της εισοδηματικής κλίμακας, η τεχνολογία εξακολουθεί να μην έχει επιρροή, αφού ποια χρήση θα μπορούσε να έχει σε δουλειές όπως του καθαρισμού ή της φροντίδας ηλικιωμένων; Όμως, έχει προκαλέσει σοβαρά πλήγματα στη ζήτηση για εργασίες κοινότυπες, αλλά με ιδιαίτερες απαιτήσεις -που κάποτε ήταν η σπονδυλική στήλη της απασχόλησης στις προηγμένες οικονομίες-, από τους εργάτες στα εργοστάσια και τους τραπεζικούς υπαλλήλους μέχρι τους χειριστές μηχανημάτων.

Δεν έχει καθόλου πλάκα να είσαι χειριστής μηχανήματος σε έναν κόσμο αυτοματοποιημένων κέντρων διανομής. Κι αυτό φαίνεται στους μισθούς και στις θέσεις εργασίας της μεσαίας τάξης. Και, δεδομένου ότι είναι η μεσαία τάξη που αποφασίζει τα αποτελέσματα των εκλογών, θα φανεί και στη διαμόρφωση απόψεων των πολιτικών.

Copyright The Financial Times Ltd. All rights reserved.

http://www.euro2day.gr/
olympia.gr.

ΤΡΕΧΑΤΕ ΠΟΔΑΡΑΚΙΑ ΜΟΥ

2011-08-05T02:52:00.000-07:00

Εξεταστέα Υλη Πανελλαδικών εξετάσεων 2011-2012

ΠΑΝΤΑ ΠΡΩΤΟΠΟΡΑ (ΠΑΡ΄ΟΛΑ ΤΑ ΚΕΝΤΡΩΑ ΒΑΡΙΔΙΑ ΤΗΣ)

2011-07-29T10:04:00.000-07:00

Νέο πολίτευμα εισάγει η ΝΔ.

Ένας Αντώνης Σαμαράς από τα παλιά έκανε σήμερα την εμφάνισή του.
Συγκεκριμένα, κατέθεσε 31 προτάσεις για την αναθεώρηση του Συντάγματος της χώρας, οι οποίες αν υλοποιηθούν οδηγούν ευθέως σε άλλο πολιτικό σύστημα και στην ουσία σε άλλο πολίτευμα.

Εμείς, πραγματικά δεν πιστεύαμε ότι θα θυμηθεί τον παλιό επαναστάτη Σαμαρά και είχαμε αρχίσει να γινόμαστε όλο και πιο σκληροί στην κριτική μας. Σήμερα όμως ο Αντώνης Σαμαράς απέδειξε ότι δεν πρόδωσε....
όλους εκείνους που κάποτε τον είχαν πιστέψει.

Οι προτάσεις του πραγματικά βάζουν βόμβα στα θεμέλια του καθεστώτος και αλλάζουν την Ελλάδα συθέμελα. Θα προτιμούσαμε βέβαια να ήταν πιο τολμηρές σε κάποια σημεία, αλλά αυτό σίγουρα θα γίνει στην πορεία προς την αναθεώρηση. Το νερό μπήκε στο αυλάκι.

Παρουσιάζουμε τις 31 προτάσεις της Νέας Δημοκρατίας, αλλά επιφυλασσόμαστε όμως να κάνουμε τις δικές μας επισημάνσεις σε κάθε μία από τις προτάσεις της Νέας Δημοκρατίας.

Οι 31 προτάσεις για την αναθεώρηση του Συντάγματος έχουν ως εξής:

1. Εκλογή και ενίσχυση του ρυθμιστικού ρόλου του Προέδρου της Δημοκρατίας.
2. Θέσπιση χρονικών ορίων ως προς τη θητεία του Πρωθυπουργού.
3. Θέσπιση χρονικών ορίων ως προς τις θητείες των Περιφερειαρχών, των Δημάρχων και των Συνδικαλιστών.
4. Ασυμβίβαστο του αξιώματος του Υπουργού με εκείνο του Βουλευτή.
5. Επανεξέταση του αριθμού των Βουλευτών και των Βουλευτών Επικρατείας.
6. Αναθεώρηση της διάταξης για την αποσβεστική προθεσμία ως προς την ποινική ευθύνη των Υπουργών και ιδίως την κατάργησή της όπως ισχύει σήμερα.
7. Αναθεώρηση της διάταξης για την ασυλία των Βουλευτών, ώστε να περιορισθεί αποκλειστικά στα όρια της άσκησης των κοινοβουλευτικών καθηκόντων τους.
8. Συνταγματική πρόβλεψη για το “πόθεν έσχες” των πολιτικών προσώπων και για την ανάθεση του ελέγχου του σε ειδικό σώμα, αποτελούμενο αποκλειστικά από ανώτατους λειτουργούς των τριών Ανώτατων Δικαστηρίων της Χώρας (πρόταση ΝΔ).
9. Ουσιαστικός εκδημοκρατισμός των Πολιτικών Κομμάτων και εγγυήσεις διαφάνειας στα οικονομικά τους.
10. Κατάργηση των βουλευτικών προνομίων που δεν έχουν σχέση με τα καθήκοντα του Βουλευτή.
11. Καθιέρωση σταθερού εκλογικού συστήματος με την πρόβλεψη ότι η αλλαγή του απαιτεί πλειοψηφία των 3/5 της Βουλής.
12. Ισχυροποίηση των εγγυήσεων για εξάντληση της διάρκειας της κοινοβουλευτικής περιόδου.
13. Ενίσχυση του ρόλου των Βουλευτών τόσο σε νομοθετικό όσο και σε ελεγκτικό επίπεδο.
14. Συνταγματική κατοχύρωση της ακρόασης κοινωνικών φορέων κατά την εξέλιξη της νομοθετικής διαδικασίας.
15. Θεσμοθέτηση συγκεκριμένου κυβερνητικού σχήματος και αντίστοιχου οργανογράμματος με απόφαση των 3/5 της Βουλής. Επίσης θεσμοθέτηση δύο Μόνιμων Υπηρεσιακών Υφυπουργών, Εξωτερικών και επί του Προϋπολογισμού, με 5ετή θητεία και εκλογή τους από τα 3/5 της Βουλής.
16. Παροχή εγγυήσεων του Δημοσίου μόνον με τυπικό νόμο.
17. Υποχρέωση σύνταξης μελέτης σκοπιμότητας για τα μεγάλα δημόσια έργα και προμήθειες του Δημοσίου, εκτός εκείνων του Υπουργείου Εθνικής Άμυνας.
18. Κατάργηση του θεσμού των Γενικών Γραμματέων των Υπουργείων και της αντίστοιχης αναβάθμισης του ρόλου των Γενικών Διευθυντών.
19. Ίδρυση Συνταγματικού Δικαστηρίου.
20. Ίδρυση ειδικού τμήματος στο Συμβούλιο της Επικρατείας για την γρήγορη εκδίκαση υποθέσεων μεγάλων δημόσιων συμβάσεων και ιδιωτικών επενδύσεων.
21. Οριοθέτηση της εν γένει δικαιοδοσίας του Ελεγκτικού Συνεδρίου επί των δημόσιων συμβάσεων , ώστε να μη συγκρούεται με εκείνη του Συμβουλίου της Επικρατείας.
22. Αναθεώρηση του άρθρου 90, προς την κατεύθυνση της ενίσχυσης της ανεξαρτησίας της Δικαιοσύνης και του περιορισμού της διακριτικής ευχέρειας της Εκτελεστικής Εξουσίας ως προς την επιλογή της ηγεσίας της Δικαιοσύνης.
23. Αναθεώρηση του άρθρου 16, για την ίδρυση και λειτουργία μη κρατικών και μη κερδοσκοπικών Ανώτατων Εκπαιδευτικών Ιδρυμάτων.
24. Εξορθολογισμός των διατάξεων για τα Μ.Μ.Ε. προς την κατεύθυνση της ενίσχυσης της διαφάνειας και της αντικειμενικότητάς τους.
25. Αναθεώρηση των περί δημοψηφισμάτων διατάξεων, για την πρόβλεψη διενέργειας δημοψηφίσματος και με λαϊκή πρωτοβουλία.
26. Αναμόρφωση της οικονομικής θεματικής του Συντάγματος και σύνδεσης της αξιοποίησης της δημόσιας περιουσίας με την οικονομική ανάπτυξη και την εξασφάλιση ανάλογης ωφέλειας για το κοινωνικό σύνολο.
27. Πρόβλεψη για την υποχρέωση κατάθεσης ετήσιου αναλυτικού απολογισμού από όλους τους φορείς που χρηματοδοτούνται από το κρατικό προϋπολογισμό.
28. Αναθεώρηση του άρθρου 17, προς την κατεύθυνση της πιο αποτελεσματικής προστασίας του πυρήνα του ατομικού δικαιώματος της ιδιοκτησίας.
29. Αναθεώρηση του άρθρου 24 (και του άρθρου 117 παρ. 3 και 4) προς την κατεύθυνση της πληρέστερης προστασίας του περιβάλλοντος αλλά και της αντιμετώπισης ακραίων καταστάσεων σε βάρος όχι μόνο της ατομικής ιδιοκτησίας αλλά και της περιουσίας του Δημοσίου.
30. Ρητή πρόβλεψη για την προστασία της εθνικής ταυτότητας και της ελληνικής γλώσσας.
31. Εξορθολογισμός της οργάνωσης και λειτουργίας των ανεξάρτητων αρχών.

hasapis-peter

ΑΠΟ ΑΝΑΔΕΛΦΟ ΕΘΝΟΣ ΣΕ ΑΝΑΔΕΛΦΗ ΧΩΡΑ

2011-07-27T09:17:00.000-07:00

Η Ελληνόγλωσση εκπαίδευση στο εξωτερικό προσφέρεται με τους εξής τρόπους:

Αμιγή σχολεία, δηλαδή σχολεία που ακολουθούν το ελληνικό πρόγραμμα σπουδών. Είναι η πιο απλή περίπτωση και σ' αυτά, συνήθως, διδάσκουν εκπαιδευτικοί (όλων των ειδικοτήτων) που αποσπώνται από την Ελλάδα ή (στη Γερμανία) ομογενείς με σύμβαση δύο χρόνων που ανανεώνεται. Λειτουργούν είτε πρωί (αν έχουν κτίριο) είτε απόγευμα (αν χρησιμοποιούν κτίριο άλλου σχολείου).

Δίγλωσσα σχολεία, δηλαδή σχολεία στα οποία κάποια μαθήματα γίνονται στα Ελληνικά ενώ κάποια άλλα στη γλώσσα της χώρας φιλοξενίας. Κι εδώ, συνήθως, διδάσκουν εκπαιδευτικοί (διαφόρων ειδικοτήτων) που αποσπώνται από την Ελλάδα όπως βέβαια και εκπαιδευτικοί της χώρας φιλοξενίας. Το αναλυτικό πρόγραμμα είναι το εκεί αναλυτικό πρόγραμμα.

Ενταγμένα τμήματα. Τμήματα δηλαδή Ελληνικών που λειτουργούν μέσα στο πρόγραμμα των σχολείων της κάθε χώρας, κάπως όπως π.χ. διδάσκονται τα αγγλικά εδώ. Διδάσκουν εκπαιδευτικοί (συνήθως δάσκαλοι και φιλόλογοι) που αποσπώνται από την Ελλάδα. Προφανώς ακολουθείται το εκεί αναλυτικό πρόγραμμα.

Μη ενταγμένα τμήματα ελληνικής γλώσσας (ΤΕΓ). Μερικές φορές χρησιμοποιείται ο παλιός όρος Τμήματα Μητρικής Γλώσσας. Πρόκειται για τμήματα που γίνονται «άτυπα» μαθήματα Ελληνικών (Γλώσσα, Θρησκευτικά, Ιστορία και Γεωγραφία Ελλάδας) με ευθύνη των Προξενείων αλλά και συλλόγων, ενοριών κλπ φορέων και ανήκουν τόσο στην Πρωτοβάθμια όσο και στην Δευτεροβάθμια Εκπαίδευση. Διδάσκουν εκπαιδευτικοί (δάσκαλοι και φιλόλογοι συνήθως) που είτε αποσπώνται από την Ελλάδα ή είναι ομογενείς, είτε προσλαμβάνονται (και πληρώνονται) από την τοπική κοινότητα. Λειτουργούν απογεύματα ή Σάββατα εκτός σχολικού ωραρίου.

Σε Πανεπιστημιακά τμήματα (φιλολογικά ή θεολογικά) όπου διδάσκουν και εκπαιδευτικοί αντίστοιχων ειδικοτήτων που αποσπώνται από την Ελλάδα.

Άλλα.

Ειδική περίπτωση τα Ευρωπαϊκά σχολεία. Μοιάζουν με τα δίγλωσσα αλλά είναι πολύγλωσσα. Τμήματα Ελληνικών λειτουργούν σε ελάχιστα απ' αυτά. Σπάνια αποσπώνται σ' αυτά Έλληνες εκπαιδευτικοί με τη συνήθη διαδικασία .

fotjou(πάμε γι΄άλλα τώρα αποκαλυπτικά της εθνικής μειοδοσίας που συντελείται σε όλα τα επίπεδα)

Κλείνουν 799 τμήματα Ελληνικών στο εξωτερικό !!!

Η κα Φώφη Γεννηματά αποτελεί την προσωποποίηση του νεποτισμού και της αναξιοκρατίας στην πολιτική ζωή της χώρας.

Επιβεβαιώνει πως το οικογενειακό όνομα αποτελεί διαβατήριο για μια εύκολη καριέρα στην πολιτική.

Δεν χρειάζεται κανένα άλλο προσόν!

Απ’ όπου πέρασε δεν θυμάμαι να άφησε κανένα σημαντικό έργο!

Παρ’όλα αυτά παραμένει στο απυρόβλητο!

Στην ελληνική πολιτική ζωή, κάποιοι είναι πιο ….ίσοι από τους άλλους!

Στην πρώτη κυβέρνηση του κ.Παπανδρέου ήταν υφυπουργός Yγείας.

Το μόνο ….έργο της, οι διαφωνίες της με την τότε υπουργό κα Ξενογιαννακοπούλου για το ποια εκ των δύο θα …διορίσει περισσότερους διοικητές Νοσοκομείων.

Στον ανασχηματισμό, προφανώς λόγω του ..έργου της, ..προήχθη σε αναπληρώτρια υπουργό Παιδείας!

Όμως, η κα Γεννηματά, δυστυχώς για μας, αποφάσισε να δείξει έργο…

Δεν καθόταν καλύτερα να απολαμβάνει τα προνόμια της υπουργού;

Ετσι παρουσίασε ένα νομοσχέδιο με το οποίο ουσιαστικά βάζει τέλος στην ελληνική εκπαίδευση στο εξωτερικό, καθώς κλείνει 799 Τμήματα Ελληνικής Γλώσσας που λειτουργούν στα ελληνικά σχολεία του εξωτερικού.

Στα σχολεία αυτά φοιτούν πάνω από 60,000 παιδιά!

Προφανώς και δεν ενδιαφέρει την κυβέρνηση η παιδεία τους!

Με μόνο κριτήριο να μειώσουν τις δαπάνες αφήνουν τα παιδιά των μεταναστών χωρίς εκμάθηση ελληνικής και τα αποκόπτουν από την εθνική παιδεία.

Σημειώνεται ότι στο εξωτερικό λειτουργούν 81 ελληνικά σχολεία, 100 δίγλωσσα και 799 Τμήματα Ελληνικής Γλώσσας.

Με βάση το νομοσχέδιο που ετοιμάζει το Υπουργείο Παιδείας όλα τα τμήματα θα κλείσουν καθώς θα σταματήσουν να δέχονται μαθητές για πρώτη εγγραφή σε κάθε εκπαιδευτική βαθμίδα από το σχολικό έτος 2012 – 2013.

Ο μόνος τρόπος για να παρέχεται ελληνική παιδεία στο εξωτερικό θα είναι η ένταξη του τμήματος στο εκπαιδευτικό σύστημα της χώρας υποδοχής

Ελπίζουμε ότι κάποιοι θα βρεθούν να την εμποδίσουν.

Κυρίως να εμποδίσουν εκείνους που κρύβονται πίσω από τέτοιες πρωτοβουλίες

Αδέξιος Δεξιός

Πηγή : antinews .gr

ΟΛΟΙ ΜΑΖΙ ΚΑΙ Ο ΨΩΡΙΑΡΗΣ ΧΩΡΙΑ

2011-07-21T22:42:00.000-07:00

To κείμενο της απόφασης της Συνόδου Κορυφής

∆ΗΛΩΣΗ ΤΩΝ ΑΡΧΗΓΩΝ ΚΡΑΤΩΝ ΚΑΙ ΚΥΒΕΡΝΗΣΕΩΝ ΤΗΣ ΖΩΝΗΣ ΤΟΥ ΕΥΡΩ ΚΑΙ ΤΩΝ ΘΕΣΜΙΚΩΝ ΟΡΓΑΝΩΝ ΤΗΣ ΕΕ

Επιβεβαιώνουμε εκ νέου τη δέσμευσή μας υπέρ του ευρώ, καθώς και ότι θα καταβάλουμε κάθε αναγκαία προσπάθεια προκειμένου να διασφαλισθεί η χρηματοοικονομική σταθερότητα της ευρωζώνης στο σύνολό της καθώς και των κρατών μελών της. Επαναλαμβάνουμε επίσης ότι είμαστε αποφασισμένοι να ενισχύσουμε τη σύγκλιση, την ανταγωνιστικότητα και τη διακυβέρνηση εντός της ζώνης του ευρώ. Από τις απαρχές της κρίσης του δημόσιου χρέους, ελήφθησαν σημαντικά μέτρα με στόχο τη σταθεροποίηση της ζώνης του ευρώ, τη μεταρρύθμιση των κανόνων και την εκπόνηση νέων εργαλείων σταθεροποίησης. Η ανάκαμψη στην ζώνη του ευρώ ακολουθεί ικανοποιητικούς ρυθμούς και το ευρώ [EUR=X] στηρίζεται σε υγιή βασικά οικονομικά μεγέθη. Αλλά οι προκλήσεις που παρουσιάζονται υπογραμμίζουν την ανάγκη για μέτρα μεγαλύτερης εμβέλειας.

Σήμερα, συμφωνήσαμε όσον αφορά τα ακόλουθα μέτρα:

Ελλάδα:

1. Επικροτούμε τα μέτρα που έλαβε η ελληνική κυβέρνηση με στόχο τη σταθεροποίηση των δημόσιων οικονομικών και τη μεταρρύθμιση της οικονομίας, καθώς και τη νέα δέσμη μέτρων, συμπεριλαμβανομένης της ιδιωτικοποίησης, η οποία θεσπίσθηκε πρόσφατα από το ελληνικό Κοινοβούλιο. Πρόκειται για πρωτοφανείς, αλλά αναγκαίες προσπάθειες προκειμένου να επανέλθει η ελληνική οικονομία σε βιώσιμη πορεία οικονομικής ανάπτυξης. Συνειδητοποιούμε τις προσπάθειες που απαιτούν τα μέτρα προσαρμογής για τους Έλληνες πολίτες και είμαστε βέβαιοι ότι οι θυσίες αυτές είναι αναγκαίες για την οικονομική ανάκαμψη και θα συμβάλουν στη μελλοντική σταθερότητα και ευημερία της χώρας.

2. Συμφωνούμε να στηρίξουμε ένα νέο πρόγραμμα για την Ελλάδα και, από κοινού με το ∆ΝΤ και την εθελοντική συμβολή του ιδιωτικού τομέα, να καλύψουμε πλήρως το χρηματοδοτικό έλλειμμα. Η συνολική επίσημη χρηματοδότηση εκτιμάται ότι θα ανέλθει σε 109 δισ. ευρώ. Το πρόγραμμα αυτό θα σχεδιασθεί, κυρίως με χαμηλότερα επιτόκια και μεγαλύτερες προθεσμίες λήξεως, ώστε να βελτιώσει αποφασιστικά τη βιωσιμότητα του χρέους και τις δυνατότητες αναχρηματοδότησης της Ελλάδας. Καλούμε το ∆ΝΤ να συνεχίσει να συνεισφέρει στη χρηματοδότηση του νέου ελληνικού προγράμματος. Ως μέσο χρηματοδότησης σκοπεύουμε να χρησιμοποιήσουμε το Ευρωπαϊκό Ταμείο Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας (EFSF) για την επόμενη εκταμίευση. Θα παρακολουθήσουμε εκ του σύνεγγυς την αυστηρή υλοποίηση του προγράμματος με βάση τακτική αξιολόγηση από την Επιτροπή σε συνεργασία με την ΕΚΤ και το ∆ΝΤ.

3. Αποφασίσαμε να επιμηκύνουμε την προθεσμία λήξεως των μελλοντικών δανείων του EFSF προς την Ελλάδα κατά το μέγιστο δυνατό διάστημα από τα ισχύοντα 7,5 έτη σε τουλάχιστον 15 έτη και σε 30 έτη κατ’ ανώτατο όριο με περίοδο χάριτος 10 ετών. Στο πλαίσιο αυτό, θα εξασφαλίσουμε την κατάλληλη παρακολούθηση του προγράμματος. Θα παράσχουμε δάνεια του EFSF με επιτόκια δανεισμού ισοδύναμα με τα επιτόκια του Μηχανισμού για τη στήριξη του ισοζυγίου πληρωμών (επί του παρόντος περ. 3,5%), ώστε να πλησιάσουμε το κόστος χρηματοδότησης του EFSF, χωρίς να κατέλθουμε κάτω από αυτό. Αποφασίσαμε επίσης να παρατείνουμε σημαντικά τις προθεσμίες λήξεως του υπάρχοντος ελληνικού μηχανισμού. Η πρωτοβουλία αυτή θα συνοδεύεται από μηχανισμό που διασφαλίζει κατάλληλα κίνητρα για την εκτέλεση του προγράμματος.

4. Ζητούμε την υλοποίηση μιας συνολικής στρατηγικής οικονομικής μεγέθυνσης και επενδύσεων στην Ελλάδα. Επικροτούμε την απόφαση της Επιτροπής να συστήσει ειδική ομάδα η οποία θα συνεργασθεί με τις ελληνικές αρχές προκειμένου να διοχετευθούν οι πόροι των διαρθρωτικών ταμείων προς την ανταγωνιστικότητα και την οικονομική μεγέθυνση, τη δημιουργία θέσεων εργασίας και την κατάρτιση. Θα κινητοποιήσουμε πόρους και θεσμούς της ΕΕ, όπως η ΕΤΕπ προς τον σκοπό αυτό και θα δώσουμε νέα ώθηση στην ελληνική οικονομία. Τα κράτη μέλη και η Επιτροπή θα κινητοποιήσουν αμέσως όλους τους απαραίτητους πόρους προκειμένου να παράσχουν έκτακτη τεχνική βοήθεια στην Ελλάδα για να υλοποιήσει τις μεταρρυθμίσεις της. Η Επιτροπή θα υποβάλει έκθεση για τη σχετική πρόοδο τον Οκτώβριο.

5. Ο χρηματοπιστωτικός τομέας έχει επιδείξει προθυμία να υποστηρίξει την Ελλάδα εθελοντικά αξιοποιώντας διάφορες δυνατότητες προς περαιτέρω ενίσχυση της γενικής βιωσιμότητας. Η καθαρή συνεισφορά του ιδιωτικού τομέα εκτιμάται σε 37 δισ. ευρώ1. Η πιστωτική ενίσχυση θα παρασχεθεί για να στηρίξει την ποιότητα της παροχής ασφάλειας προκειμένου να καταστεί δυνατή η περαιτέρω χρήση της για την πρόσβαση των ελληνικών τραπεζών στις πράξεις εξασφάλισης ρευστότητας του Ευρωσυστήματος. Εν ανάγκη θα παράσχουμε επαρκείς πόρους για την ανακεφαλαιοποίηση των ελληνικών τραπεζών.

Λαμβανομένου υπόψη του κόστους της πιστωτικής ενίσχυσης για την περίοδο 2011-2014. Επιπλέον, ένα πρόγραμμα επαναγοράς του χρέους θα συνεισφέρει κατά 12,6 δισ. ευρώ, με αποτέλεσμα το σύνολο να ανέρχεται σε 50 δισ. ευρώ. Για την περίοδο 2011-2019 η συνολική καθαρή συμβολή από τη συμμετοχή του ιδιωτικού τομέα εκτιμάται σε 106 δισ. ευρώ.

Συμμετοχή του ιδιωτικού τομέα:

6. Όσον αφορά τη γενική προσέγγισή μας για τη συμμετοχή του ιδιωτικού τομέα στην ευρωζώνη, επιθυμούμε να καταστήσουμε σαφές ότι η περίπτωση της Ελλάδας απαιτεί μια λύση έκτακτου και μοναδικού χαρακτήρα.

7. Όλες οι άλλες χώρες της ευρωζώνης επαναλαμβάνουν επισήμως την ακράδαντη αποφασιστικότητά τους να τιμήσουν πλήρως την οικεία κρατική υπογραφή τους, καθώς και όλες τις δεσμεύσεις τους για βιώσιμες δημοσιονομικές συνθήκες και διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις. Οι αρχηγοί κρατών και κυβερνήσεων της ζώνης του ευρώ υποστηρίζουν πλήρως την αποφασιστικότητα αυτή, καθώς η αξιοπιστία όλων των κρατικών υπογραφών τους συνιστά ουσιαστικό στοιχείο για την εξασφάλιση χρηματοοικονομικής σταθερότητας στο σύνολο της ευρωζώνης.

Εργαλεία σταθεροποίησης:

8. Προκειμένου να βελτιωθεί η αποτελεσματικότητα του EFSF και του ΕΜΣ και να αντιμετωπιστεί ενδεχόμενος κίνδυνος εξάπλωσης της κρίσης, συμφωνούμε να αυξηθεί η ευελιξία τους με επιβολή κατάλληλων προϋποθέσεων, ώστε να έχουν τη δυνατότητα:

- να δρουν βάσει προληπτικού προγράμματος·

- να χρηματοδοτούν την ανακεφαλαιοποίηση χρηματοπιστωτικών ιδρυμάτων μέσω της χορήγησης δανείων σε κυβερνήσεις, μεταξύ άλλων και σε χώρες που δεν υπάγονται σε πρόγραμμα·

- να παρεμβαίνει στις δευτερεύουσες αγορές βάσει ανάλυσης της ΕΚΤ που αναγνωρίζει την ύπαρξη εξαιρετικών περιστάσεων στη χρηματοπιστωτική αγορά και κινδύνων για τη δημοσιονομική σταθερότητα και βάσει απόφασης με αμοιβαία συμφωνία των κρατών μελών του EFSF/ΕΜΣ, προκειμένου να αποφευχθεί η εξάπλωση της κρίσης.

Θα δρομολογήσουμε τις αναγκαίες διαδικασίες για την εφαρμογή των αποφάσεων αυτών το συντομότερο δυνατόν.

9. Κατά περίπτωση, θα τεθεί σε εφαρμογή συμφωνία παροχής ασφάλειας ούτως ώστε να καλύπτεται ο κίνδυνος που προκύπτει για τα κράτη μέλη της ευρωζώνης από τις εγγυήσεις τους προς το EFSF.

∆ημοσιονομική εξυγίανση και μεγέθυνση στη ζώνη του ευρώ:

10. Είμαστε αποφασισμένοι να συνεχίσουμε να υποστηρίζουμε τις χώρες που υπάγονται σε προγράμματα έως ότου ανακτήσουν πρόσβαση στις αγορές, με την προϋπόθεση ότι θα εφαρμόσουν επιτυχώς τα προγράμματα αυτά. ∆εχόμαστε με ικανοποίηση την αποφασιστικότητα της Ιρλανδίας και της Πορτογαλίας για την αυστηρή εφαρμογή των προγραμμάτων τους και επαναλαμβάνουμε την ισχυρή μας δέσμευση για την επιτυχία αυτών των προγραμμάτων. Τα επιτόκια δανεισμού και οι προθεσμίες λήξεως του EFSF επί των οποίων συμφωνήσαμε για την Ελλάδα θα ισχύσουν επίσης για την Πορτογαλία και την Ιρλανδία. Εν προκειμένω, σημειώνουμε ότι η Ιρλανδία είναι πρόθυμη να συμμετάσχει εποικοδομητικά στις συζητήσεις για το σχέδιο οδηγίας σχετικά με την κοινή ενοποιημένη βάση φορολογίας εταιρειών (ΚΕΒΦΕ) και στις διαρθρωμένες συζητήσεις για θέματα φορολογικής πολιτικής στο πλαίσιο του Συμφώνου για το ευρώ+.

11. Όλα τα κράτη μέλη της ευρωζώνης θα τηρήσουν αυστηρά τους συμπεφωνημένους δημοσιονομικούς στόχους, θα βελτιώσουν την ανταγωνιστικότητα και θα αντιμετωπίσουν τις μακροοικονομικές ανισορροπίες. Τα δημοσιονομικά ελλείμματα σε όλες τις χώρες εκτός από τις υπαγόμενες σε πρόγραμμα θα μειωθούν κάτω από 3% ως το 2013 το αργότερο. Στο πλαίσιο αυτό, δεχόμαστε με ικανοποίηση τη δημοσιονομική δέσμη που παρουσίασε πρόσφατα η ιταλική κυβέρνηση, βάσει της οποίας θα μπορέσει να μειώσει το έλλειμμα κάτω από 3% το 2012 και να επιτύχει ισοσκελισμένο προϋπολογισμό το 2014. Εκφράζουμε επίσης την ικανοποίησή μας για τις φιλόδοξες μεταρρυθμίσεις που ανέλαβε να πραγματοποιήσει η Ισπανία στο δημοσιονομικό, χρηματοοικονομικό και διαρθρωτικό τομέα. Εν συνεχεία των αποτελεσμάτων των δοκιμών αντοχής των τραπεζών, τα κράτη μέλη θα παράσχουν δίκτυα ασφαλείας στις τράπεζες όταν χρειάζεται.

12. Θα υλοποιήσουμε τις συστάσεις που εγκρίθηκαν τον Ιούνιο σχετικά με μεταρρυθμίσεις για την ενίσχυση της οικονομικής μεγέθυνσης. Καλούμε την Επιτροπή και την Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων να ενδυναμώσουν τις συνέργειες μεταξύ δανειοδοτικών προγραμμάτων και κεφαλαίων της ΕΕ σε όλες τις υπαγόμενες σε προγράμματα συνδρομής ΕΕ/∆ΝΤ χώρες. Στηρίζουμε όλες τις προσπάθειες για βελτίωση της ικανότητας απορρόφησης κεφαλαίων της ΕΕ ώστε να τονωθεί η οικονομική μεγέθυνση και η απασχόληση, μεταξύ άλλων μέσω προσωρινής αύξησης των ποσοστών συγχρηματοδότησης.

Οικονομική διακυβέρνηση:

13. Ζητάμε την ταχεία οριστικοποίηση της νομοθετικής δέσμης και την ενίσχυση του Συμφώνου Σταθερότητας και Ανάπτυξης και το νέο πλαίσιο μακροοικονομικής εποπτείας. Τα μέλη της ευρωζώνης θα στηρίξουν πλήρως της προσπάθειες της πολωνικής Προεδρίας για την επίτευξη συμφωνίας με το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο όσον αφορά τους κανόνες ψηφοφορίας στο προληπτικό σκέλος του συμφώνου.

14. ∆εσμευόμαστε να εισαγάγουμε ως το τέλος του 2012 εθνικά δημοσιονομικά πλαίσια όπως προβλέπεται στην οδηγία για τα δημοσιονομικά πλαίσια.

15. Συμφωνούμε ότι θα πρέπει να περιοριστεί η εξάρτηση από εξωτερικές αξιολογήσεις πιστοληπτικής ικανότητας στο κανονιστικό πλαίσιο της ΕΕ λαμβανομένων υπόψη των πρόσφατων σχετικών προτάσεων της Επιτροπής και αναμένουμε τις προτάσεις της Επιτροπής για τους οργανισμούς αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας.

16. Καλούμε τον Πρόεδρο του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου, σε στενή διαβούλευση με τον Πρόεδρο της Επιτροπής και τον Πρόεδρο της Ευρωομάδας, να υποβάλει ως τον Οκτώβριο συγκεκριμένες προτάσεις για τη βελτίωση των μεθόδων εργασίας και την καλύτερη διαχείριση κρίσεων στην ευρωζώνη.
ΠΗΓΗ:antinews.gr

Sui generis(στο σκοτεινό του) η Ελλάδα.Ανατολικό αποπαίδι της Ευρώπης.Ολα αυτά για να πάρουμε καινούργια δάνεια,να "μειώσουμε" κατα 26 δις τα 300 χρωστούμενα και να ξεπουλήσουμε τη χώρα σώζοντας την υπόλοιπη Ευρώπη απο ντόμινο κατάρρευσης.Θα μας παρουσιάσουν αυτό το πούλημα των επομένων 3-4 γενεών των Ελλήνων σαν επιτυχία, τη στιγμή που κομπλεξικοί ασπρουλιάριδες σαν τους Φιλανδούς και τους Ολλανδούς ζητούν εμπράγματες εγγυήσεις.Την Ακρόπολη μήπως την θέλετε αγόρια;
Πού ακριβώς βρίσκεται η ανάπτυξη σε όλα αυτά,αφού για τα επόμενα 30 χρόνια θα είμαστε όμηροι των τραπεζιτών και των "εθελοντών" ιδιωτών και των διαφόρων οίκων αξιολόγησης .Πόσο ισχυρή θα είναι η θέση της χώρας μας στα μεγάλα Εθνικά θέματα;Μας έφεραν (με μεγάλη ευθύνη όλων, όσων θέλουν σήμερα να μας σώσουν) εκεί που μας ήθελαν.Μας έκαναν "Χετταίους"Αβουλους και βολεμένους με δάνεια απο αυτούς.
Ολοι αυτοί και οι ντόπιοι οσφυοκάμπτες υπηρέτες τους (απο όλες τις πολιτικές παρατάξεις) ξεχνούν ένα πράγμα .Εδώ είναι Ελλάδα .Δεν θα παραιτηθούμε ποτέ.Θα αντιδρούμε εσαεί.
Θα νικήσουμε τελικά διότι έχουμε μέσα μας την "αλαζονεία¨του τεράστιου πολιτισμού μας.Αυτού ,που με νύχια και με δόντια προσπαθούν όλοι αυτοί να μας κάνουν να ξεχάσουμε.
Πρώτο και σημαντικότερο βήμα αποκλειστικά δικής μας ευθύνης(λαού) είναι η ανάδειξη πολιτικού προσωπικού (απο όλες τις πολιτικές δυνάμεις της χώρας) με Ελληνοκεντρικό προσανατολισμό. Πολιτικό προσωπικό με συναίσθηση της καταγωγής ,της ιστορίας και του μεγαλείου μας, απέναντι στους νάνους που προσπαθούν να μας υποδουλώσουν για πάντα.

fotjou.

ΟΙ ΑΝΥΠΑΚΟΥΟΙ ΔΕΝ ΘΑ ΕΙΝΑΙ ΠΑΝΤΑ ΑΠΟΚΛΕΙΣΜΕΝΟΙ

2011-07-20T08:19:00.000-07:00

Οι ρίζες της σημερινής μας οικονομικής χρεοκοπίας βρίσκονται στο μαύρο καλοκαίρι της Κυπριακής Τραγωδίας του 1974
Kίμωνος, του Αθηναίου (γραμμένο αποκλειστικά για το http://www.istorikathemata.com/)

Η μεταπολιτευτική δημοκρατία γεννήθηκε πάνω στα ερείπια μιας μεγάλης εθνικής καταστροφής, την οποία ξεπερνά σε σημασία μόνο ο ξεριζωμός του Ελληνισμού της Ιωνίας, του Πόντου και της Ανατολικής Θράκης. Οι μέρες που διάγουμε σηματοδοτούν την οριστική κατάρρευση της μεταπολίτευσης, υπό το βάρος της οικονομικής χρεωκοπίας της χώρας.

Όμως, πολύ πριν χρεωκοπήσει οικονομικά, η μεταπολιτευτική μας δημοκρατία είχε χρεωκοπήσει ηθικά. Η σημερινή της κατάρρευση, μέσα σε μία ατμόσφαιρα σήψης, αποσύνθεσης και ηθικής παρακμής, ήταν προδιαγεγραμμένη και έχει σε μεγάλο βαθμό τις ρίζες της σε εκείνο το μαύρο καλοκαίρι του 1974. Την προδίκασε η αδυναμία της, ή ακριβέστερα η συνειδητή της άρνηση, να αποκαθάρει το άγος του πραξικοπήματος και της τουρκικής εισβολής και να αποδώσει δικαιοσύνη για την Κυπριακή Τραγωδία.Τιμωρώντας όσους άνοιξαν την Κερκόπορτα στο Πεντεμίλι της Κυρήνειας και τιμώντας όσους προέταξαν τα στήθη τους, υπερασπιζόμενοι τέσσερις χιλιάδες χρόνια ελληνικής ιστορίας στο νησί του Ευαγόρα.
Δεν υπάρχει τίποτα το μεταφυσικό σε αυτή τη διαπίστωση. Ούτε η μοίρα της ελλαδικής κοινωνίας το είχε γραμμένο – για όσους την θεωρούν πλοηγό της ζωής, ούτε ο Θεός μας τιμώρησε – για όσους πιστεύουν στην ύπαρξή Του. Απλά, η ηθική συγκρότηση μιας κοινωνίας, αποτελεί ασφαλή οδηγό και πρόκριμα για την κατάληξή της. Μία κοινωνία που ανέχτηκε τον ενταφιασμό της διερεύνησης των ευθυνών για μία τέτοια εθνική καταστροφή, ήταν θέμα χρόνου να συναντήσει την επόμενη. Τριάντα πέντε (και κάτι) χρόνια μετά, είναι ασήμαντος ιστορικός χρόνος. Θα μπορούσε να είχε συμβεί αργότερα, ή και νωρίτερα, ήταν όμως νομοτελειακό πως η κατάρρευση θα ερχόταν. Τα συμπτώματα της Ύβρεως που διαπράχθηκε ήσαν πολλά και εξόφθαλμα αλλά και το δέλεαρ που έπεισε το κοινωνικό σώμα να ανεχθεί τη συγκάλυψη, κι αυτό ήταν ευδιάκριτο.
Η Ύβρις υπήρξε τεράστια, ανήκουστη. Κανείς δεν τιμωρήθηκε για την ανείπωτη Τραγωδία! Οι στρατηγοί, ναύαρχοι, πτέραρχοι, και ό,τι άλλο τέλος πάντων ήταν τότε, που σχεδίασαν και εκτέλεσαν το πραξικόπημα της 15ης Ιουλίου (ή δεν έκαναν τίποτα για να το εμποδίσουν, αρκούμενοι στο να μιλούν με τους Αμερικανούς και τον ξένο «παράγοντα»), έζησαν – ή ζουν ακόμα – εν τιμή, απολαμβάνοντας τίτλους, συντάξεις και προνόμια. Όσοι ολιγώρησαν μπροστά στον εισβολέα (ενώ ίσως είχαν αποδειχθεί «λιοντάρια» στο πραξικόπημα), δεν ελέγχθηκαν ποτέ. O θλιβερός θίασος που υποδυόταν την «ελληνική κυβέρνηση» κατά το πραξικόπημα και την πρώτη φάση της τουρκικής εισβολής, δεν αντιμετώπισε ποτέ τη δικαιοσύνη. Οι πολιτικοί άνδρες που ανέλαβαν τα ηνία στις 23 Ιουλίου, δεν έδωσαν ποτέ εξηγήσεις για όσα έκαναν ή, το κυριότερο, παρέλειψαν να κάνουν, για να υπερασπιστούν την μεγαλόνησο από την ολοφάνερα επικείμενη δεύτερη φάση των επιχειρήσεων.
Απεναντίας, όσοι ρίχτηκαν στις 20 Ιουλίου στον αγώνα, με το πάθος που πραγματικά ταίριαζε σε όσους αξιώθηκαν τέτοια τιμή, υβρίστηκαν, συκοφαντήθηκαν και αφέθηκαν ανενδοίαστα στη λήθη, στην αδιαφορία και στην απαξίωση. Και όσοι από αυτούς είχαν την ατυχία να απωλέσουν τη σωματική τους αρτιμέλεια ή την ψυχική και σωματική τους υγεία, υπέστησαν απίστευτους εξευτελισμούς από τη μεταπολιτευτική μας δημοκρατία. Οι νεκροί, οι τραυματίες, οι αγνοούμενοι, οι πρόσφυγες, τα ορφανά, οι κακοποιημένες γυναίκες της εισβολής, αφέθηκαν να ξεχαστούν. Τι τύχη είχε μία δημοκρατία που διαπράττει τέτοια ανομία; Δεν ήταν φανερό πού θα κατέληγε;
Η Κυπριακή Τραγωδία του 1974 δεν είναι όμως ένα οποιοδήποτε γεγονός. Πρόκειται για μία πολιτικο-στρατιωτική ήττα που σημαδεύει ανεξίτηλα την Ιστορία του Έθνους και υποθηκεύει το μέλλον του Ελληνισμού σε μία πανάρχαια κοιτίδα του. Τι είδους δημοκρατία είναι αυτή που αρνείται να διερευνήσει τα αίτια ενός τέτοιου εφιάλτη, επικαλούμενη πως θα διαταραχθούν οι σχέσεις της χώρας με τον «ξένο παράγοντα»; Τι είδους κοινωνία είναι αυτή που ανέχεται, λιγότερο από δεκαπέντε χρόνια μετά την τραγωδία, υποκριτικό «άνοιγμα» του φακέλου της Κύπρου για να εξυπηρετηθούν εκλογικές σκοπιμότητες της στιγμής; Δεν της αξίζει να καταρρεύσει μέσα στη γενική καταισχύνη; Μία δημοκρατία που αφήνει άταφους και λησμονημένους τους ήρωές της και ατιμώρητους τους υπεύθυνους μίας ιστορικής καταστροφής, επειδή «…ανακύπτει κίνδυνος να προκύψουν γεγονότα ικανά να διαταράξουν τας διεθνείς σχέσεις της Ελλάδος μετ’ άλλων κρατών…», δεν έχει προδιαγράψει το μέλλον της; Δεν ήταν φανερό πως η κοινωνία της θα άκουγε κάποτε έναν gauleiter από την Εσπερία να δηλώνει ωμά πως «η εθνική κυριαρχία των Ελλήνων θα περιοριστεί σε μεγάλο βαθμό»;
Ξέρω πως πολλοί θα καγχάσουν με όσα υποστηρίζει αυτό το σημείωμα. «Τι σχέση έχει», θα πούν, «η οικονομική μας χρεωκοπία, με τα όσα έγιναν το καλοκαίρι του 1974»; “It’s the economy stupid!”, θα φωνάξουν οι γιάπηδες του LSE και του Harvard. Ποιά Κύπρος; Εδώ μιλάμε για ΑΕΠ, spreads, CDS, το διογκωμένο δημόσιο, τα swaps, τι είναι αυτά που μας λές; Πικρό και παγωμένο θα είναι όμως το γέλιο τους. Γιατί όλοι ξέρουμε πως μία κοινωνία χρεωκοπεί οριστικά, μόνο όταν διαλυθεί το σύστημα αξιών της. Αυτό είναι που της επιτρέπει να σταθεί όρθια και να αντέξει φυσικές και οικονομικές καταστροφές, πολέμους, αναποδιές και δυστυχίες. Η ελλαδική κοινωνία υπονόμευσε το σύστημα αξιών της, όταν απέστρεψε το πρόσωπο από την κυπριακή τραγωδία, για να κυνηγήσει την επίπλαστη οικονομική ευμάρεια της μεταπολίτευσης. Και τώρα είναι γονατισμένη και ανίκανη να αντιδράσει. Θα στοιχημάτιζε κανείς, έστω και μία πεντάρα, πως η ελλαδική κοινωνία έχει τη δύναμη να αντέξει μία πτώχευση; Γιατί, το δίλημμα του αν μπορεί να αντέξει κάτι πιο επώδυνο (όπως π.χ. την ανάγκη να υπερασπιστεί ενόπλως την ανεξαρτησία και την ακεραιότητά της), αρνούμαι ακόμη και να το εκφέρω ....
Πιστεύω πως η προσπάθεια που έκανε η κοινωνία μας να αποστρέψει το πρόσωπο από (τις ευθύνες της και το χρέος της προς) την Κύπρο, οδήγησε σε καταστάσεις περίεργες. Η πολιτική μας ηγεσία, γιορτάζει κάθε χρόνο στις 24 Ιουλίου την επάνοδο της Δημοκρατίας, με μία glamorous (παλαιότερα τουλάχιστον) δεξίωση της Προεδρίας. Η δεξίωση αυτή και ο χρόνος τέλεσής της, ενσαρκώνει την τραγωδία που ανεπίγνωστα μάλλον, έζησε η δική μου γενιά – η γενιά της μεταπολίτευσης, των σημερινών πενηντάρηδων. Ποτέ δεν κατάφερα να συνέλθω από την διαπίστωση πως την ώρα εκείνη, της 23ης Ιουλίου του 1974, που εγώ ανέμιζα μία σημαία στην Αθήνα πανηγυρίζοντας για την κατάρρευση της δικτατορίας, κάποια παιδιά της γειτονιάς μου, της πόλης μου, του συγγενικού μου κύκλου, της διπλανής πόρτας τελικά, πέθαιναν μαχόμενοι στην Κυπριακή Γή, σε μία μάχη αισχρά προδομένη. Την ίδια ακριβώς ώρα που εγώ ανέμιζα τη σημαία και όλοι γύρω μου πανηγύριζαν, στην Κύπρο, η ΕΛΔΥΚ υπερασπιζόταν το στρατόπεδό της και τα όπλα της έπαιρναν φωτιά. Η ελλαδίτικη Α’ Μοίρα Καταδρομών έθαβε 30 καρβουνιασμένα παλικάρια, θύματα της γελοιότητας αυτών που δεν λογοδότησαν ποτέ, και έπαιρνε θέση για τη μάχη που κράτησε ελεύθερο το αεροδρόμιο της Λευκωσίας. Η 33η Μοίρα Καταδρομών είχε παραδώσει στην αγκαλιά του Πενταδάκτυλου τον Ταγματάρχη Κατσάνη και στην Αθανασία τους 120 αξιωματικούς και καταδρομείςη Μοίρα Καταδρομών αγρυπνούσε φυλάγοντας τη της που προσπάθησαν να κλείσουν με τα κορμιά τους το ρήγμα της Κυρήνειας, από όπου έμπαινε σιδερόφρακτος πια ο Αττίλας. Η 31 ρημαγμένη Κυπριακή Γή, ανασταίνοντας με τη λαμπρή της δράση από τον Πενταδάκτυλο ως το Πυρόι, το 5/42 Σύνταγμα Ευζώνων του Πλαστήρα. Και η Δόξα μελετούσε το ανάστημα του Παύλου Κουρούπη, του Ελευθέριου Τσομάκη και των λαμπρών συμμαχητών τους, που διάλεξαν να στοιχειώσουν την Κυρήνεια με τη θυσία τους, παρά να φύγουν. Εμείς όμως στην Αθήνα, εκείνη ακριβώς τη στιγμή, τίποτα από αυτά δεν γνωρίζαμε και τίποτα από αυτά δεν φαινόταν να μας νοιάζει. Το πανηγύρι της Μεταπολίτευσης, μόλις είχε ξεκινήσει. Δεν το σταματούσε ούτε η κλαγγή των όπλων, ούτε ο ορυμαγδός της μάχης από τη μαρτυρική Κύπρο. Δεν το σταμάτησε ούτε ο Αττίλας ΙΙ. Μόνο τώρα πια σταματάει, μάλλον με τον τρόπο που του άξιζε ....
Θα πρότεινα στο σημείο αυτό, πριν αποτιμήσει ο αναγνώστης τα όσα έγραψα σε αυτό το σημείωμα, να κάνει λίγο ακόμα υπομονή, και να γυρίσει τη ματιά του 80 χρόνια πίσω, για να κάνει μία σύγκριση. Για να σκεφτεί, αν ο ισχυρισμός του σημειώματος αυτού πως η ρίζα της χρεωκοπίας βρίσκεται στην απροθυμία της ελλαδικής κοινωνίας να αποκαθάρει το άγος του 1974, έχει κάποια βάση. Το Σεπτέμβρη του 1922, φαινόταν να καταρρέει όχι μόνο η «Μεγάλη Ιδέα» αλλά ολόκληρο το Ελληνικό Κράτος. Τελείωνε με το χειρότερο δυνατό τρόπο μία πολεμική περιπέτεια δέκα ετών. O διπλασιασμός της εδαφικής έκτασης της χώρας (1912-13) κινδύνευε να εξανεμιστεί από την οδυνηρή ήττα στη Μικρά Ασία, που έθετε σε κίνδυνο την ύπαρξη του Έθνους. Τα πάντα κατέρρεαν. Τα θλιβερά απομεινάρια μιας ένδοξης Στρατιάς διέρρεαν σε αποσύνθεση, μαζί με πλήθη προσφύγων που ετοιμάζονταν να περάσουν το Αιγαίο και να έλθουν στην ηπειρωτική Ελλάδα. Ας κάνει τώρα ο αναγνώστης ένα μικρό χρονικό άλμα: μόλις 18 χρόνια μετά, και μάλιστα ύστερα από μία περίοδο ανώμαλου πολιτικού βίου και αλλεπάλληλων στρατιωτικών κινημάτων, μία επίσημη χρεωκοπία (1932) και μία τετράχρονη δικτατορία, το ίδιο Έθνος έγραφε την εποποιία του ’40, γονατίζοντας κυριολεκτικά (τη μία) και ηθικά (την άλλη), δύο αυτοκρατορίες της εποχής. Πώς επετεύχθη αυτό; Θα είχε συμβεί αν δεν είχε αποκαθαρθεί το άγος της Μικρασιατικής Καταστροφής με την δίκη και την εκτέλεση των 6; Θα είχε καταφέρει χωρίς αυτή την κάθαρση, η ηγεσία της εποχής, να συγκροτήσει τη Στρατιά του Έβρου και να επιτύχει τους όρους της Λωζάνης; Θα είχε σταθεί όρθιο το Έθνος; Αμφίβολο. Του «Έθνους η ειμαρμένη» απαίτησε Κάθαρση. Τιμωρία. Για κάποιους ίσως άδικα, αλλά δεν γινόταν αλλιώς.
Ας συγκρίνει λοιπόν τώρα ο αναγνώστης, το τότε και το σήμερα. Η φτωχή, ηττημένη, ταπεινωμένη Ελλάδα του 1922, μετά την Κάθαρση της Μικρασιατικής Τραγωδίας στάθηκε στα πόδια της και ανάγκασε 18 χρόνια μετά όλη την οικουμένη να υποκλιθεί στο μεγαλείο της ελληνικής ψυχής. Αντίθετα, η ευημερούσα Ελλάδα του 1974, «ταϊστηκε» με «δημοκρατία», «σοσιαλισμό» και «οικονομική ανάπτυξη», και αγνόησε την ιστορική αναγκαιότητα και την αδήριτη εσωτερική ανάγκη του κοινωνικού σώματος για τιμωρία των ενόχων της Κυπριακής Τραγωδίας. Τριάντα επτά χρόνια μετά, και αφού είδε να περνά μπροστά της τόσος πλούτος όσος ίσως δεν είχε εμφανιστεί σε καμμία άλλη περίοδο του ελεύθερου βίου της, η Ελλαδική κοινωνία καταρρέει παταγωδώς. Καταρρέει, βασανιστικά και εξευτελιστικά, περίγελως των Εθνών της Γης. Μη έχοντας ηθική πυξίδα, εκμαυλισμένη και αποπροσανατολισμένη, διαλύεται αδυνατώντας να βρεί στήριγμα στην εθελόδουλη μεταπολιτευτική πολιτική elite, αλλά και στη γελοία, νεο-πλουτίστικη οικονομική elite (της οποίας οι «εκλεκτοί», κάποτε διασκέδαζαν εκτοξεύοντας αλλήλοις αστακούς, σε εκείνα τα «υπέροχα» καλοκαιρινά μυκονιάτικα parties της περιόδου του Χρηματιστηρίου, έξοχα δείγματα της αισθητικής μιας μεταπολίτευσης που οικοδομήθηκε πάνω στα ερείπια του Κυπριακού Ελληνισμού). Μετά από αυτή την ιστορική αντίστιξη, ας καγχάσει όποιος θέλει για το περιεχόμενο αυτού του άρθρου. Αν μπορεί, φυσικά. Οι σκιές του Κυπριακού καλοκαιριού του 1974, και το βλέμμα εκείνου του αγοριού μπροστά στον τοίχο που κραυγάζει μέσα στην εκκωφαντική σιωπή της φωτογραφίας «Κανένας δεν ξεχνά, Τίποτα δεν ξεχνιέται!» θα στοιχειώνουν για πάντα τις μέρες μας. Η Κύπρος τιμωρεί διαχρονικά και αυτούς που «εμήδισαν», και αυτούς που την ξέχασαν. Μάλλον, δεν θα καταφέρουμε να μάθουμε με σιγουριά αν κάποιοι «εμήδισαν», απλά το υποπτευόμαστε. Σίγουρα όμως, η ελλαδική κοινωνία επέλεξε να ξεχάσει. Αλλά, όπως μαρτυρά ο σοφός λαός, όπως στρώνει κανείς, έτσι κοιμάται.

istorikathemata.com

ΕΠΙΚΑΙΡΕΣ ΑΠΑΝΤΗΣΕΙΣ ΓΙΑ ΤΙΣ ΘΕΣΕΙΣ ΤΗΣ ΝΔ

2011-07-16T12:15:00.000-07:00

1. Αφού η Τρόικα επιβάλλει τα μέτρα η Νέα Δημοκρατία τι μπορεί να πράξει;

Η κυβέρνηση από την αρχή δεν διαπραγματεύτηκε στο ελάχιστο με την Τρόικα. Αποδέχθηκε κάθε τι που προτάθηκε, χωρίς ίχνος αντίστασης. Αυτό έκανε με το Μνημόνιο, τη δανειακή σύμβαση, τις επικαιροποιήσεις του Μνημονίου, το μεσοπρόθεσμο πρόγραμμα. Δεν αντιπρότεινε τίποτε.

Προχώρησε στις «εύκολες» λύσεις με τις οριζόντιες περικοπές σε μισθούς και συντάξεις και στην εκτεταμένη φοροεπιδρομή που έπληξε τα μεσαία και χαμηλά εισοδήματα. Και κάθε φορά οχυρώνεται πίσω από την Τρόικα για να καλύψει τη δική της ανεπάρκεια και έλλειψη διαπραγματευτικής διάθεσης. Και σαν μην έφτανε αυτό, όταν η Τρόικα διαφωνεί, ο κ. Παπανδρέου πανηγυρίζει γιατί «απορρίπτουν τις προτάσεις μας οι ξένοι».

Η Νέα Δημοκρατία, αν και ευρισκόμενη στην αντιπολίτευση, κατέθεσε τις προτάσεις της, διαπραγματεύτηκε και πέτυχε αρκετές από αυτές - μεγαλύτερη κοινοτική συγχρηματοδότηση
στο ΕΣΠΑ , άντληση 50 δισ. ευρώ από την αξιοποίηση της δημόσιας περιουσίας, προώθηση ώριμων αποκρατικοποιήσεων- να γίνουν αποδεχτές. Απέδειξε, έτσι, ότι έχει τη γνώση, την ευθύνη και την αποφασιστικότητα να επιτύχει προς όφελος της οικονομίας και της κοινωνίας ευνοϊκότερους όρους για την υπέρβαση της κρίσης.

2. Είναι δυνατή η επαναδιαπραγμάτευση του Μνημονίου και του Μεσοπροθέσμου;

Βεβαίως και είναι, εάν υπάρχει πολιτική βούληση και σχέδιο. Η επαναδιαπραγμάτευση είναι απαραίτητη διότι το Μεσοπρόθεσμο είναι ένα ακόμη βήμα σε λανθασμένη κατεύθυνση. Ένα βήμα που μας φέρνει πιο κοντά στη χρεοκοπία.

Όταν εμείς λέμε «επαναδιαπραγμάτευση» εννοούμε την κατάρτιση και υλοποίηση ενός ρεαλιστικού σχεδίου που μπορεί να προκαλέσει Επανεκκίνηση της Οικονομίας, για να βγει η Ελλάδα από την κρίση, για να αποφύγουμε τη χρεοκοπία, π.χ. μείωση των φορολογικών συντελεστών ή κατοχύρωση ειδικού ΦΠΑ στο 4,5% για την τουριστική δραστηριότητα, που είναι το μεγάλο μας συγκριτικό πλεονέκτημα. Το πέτυχε μια νέα κεντροδεξιά κυβέρνηση στην Ιρλανδία. Γιατί όχι και εμείς;

Η επαναδιαπραγμάτευση θα δημιουργήσει, καλύτερο κλίμα στις διεθνείς αγορές αλλά και στο εσωτερικό, και θα επιφέρει αποσυμπίεση στην Ελληνική Οικονομία και στην Κοινωνία.

3. Γιατί η Νέα Δημοκρατία άργησε να ζητήσει εκλογές;

Η στάση της Νέας Δημοκρατίας διακρίνεται για το υψηλό αίσθημα ευθύνης απέναντι στον ελληνικό λαό.

Αποφύγαμε να ζητήσουμε εκλογές, για να μην προκαλέσουμε προβλήματα στην εικόνα της χώρας και συνεπώς στην οικονομία, αντίθετα με ό,τι έκανε μονίμως το ΠΑΣΟΚ, όταν ήταν στην αντιπολίτευση.

Δεν κατεβάσαμε τον κόσμο στα πεζοδρόμια, δεν πρωτοστατήσαμε σε εκδηλώσεις διαμαρτυρίας ώστε να περιμένουμε μικροκομματικά κέρδη.

Ταυτόχρονα, προτείναμε εγκαίρως σειρά μέτρων, που αν η κυβέρνηση τα είχε υιοθετήσει δεν θα φθάναμε στο σημείο που βρισκόμαστε τώρα. Δυστυχώς δεν εισακουστήκαμε. Η κυβέρνηση δεν άλλαξε ρότα. Συνέχισε τα λάθη προσθέτοντας και άλλα. Και έδειξε ότι δεν είναι ικανή νααλλάξει, να γίνει αποτελεσματική και να βγάλει τη χώρα από την κρίση. Γι’ αυτό και κρίναμε ότι η μόνη λύση, πλέον, είναι η προσφυγή στην λαϊκή ετυμηγορία. Οι εκλογές θα κρίνουν τι πορεία πρέπει να ακολουθήσει η χώρα και ταυτοχρόνως θα εκτονώσουν το οξυμένο κοινωνικό κλίμα, έτσι όπως δημοκρατικά επιβάλλεται.

4. Γιατί η Νέα Δημοκρατία δεν στηρίζει τις απαραίτητες αλλαγές που απαιτούνται για το ξεπέρασμα της κρίσης;

Η Νέα Δημοκρατία στήριξε και ψήφισε τα μέτρα, που θεώρησε ότι θα βοηθούσαν την ελληνική οικονομία.

Δεν είναι τυχαίο, και συμβαίνει για πρώτη φορά τις τελευταίες δεκαετίες, η αξιωματική αντιπολίτευση να ψηφίζει τα μισά από τα νομοθετήματα που κατατέθηκαν στη βουλή με το παραπάνω σκεπτικό.

Αντίστοιχα, απέρριψε όλα τα μέτρα τα οποία έκρινε ότι είναι αρνητικά για την ελληνική οικονομία και την κοινωνική συνοχή. Οι εξελίξεις άλλωστε επιβεβαίωσαν, πλήρως τις επιλογές της Νέας Δημοκρατίας.

Στις εκτιμήσεις για την λανθασμένη συνταγή του Μνημονίου και την ανυπαρξία αναπτυξιακής διάστασης των μέτρων συμφώνησαν όλοι, τόσο εντός της χώρας όσο και στο εξωτερικό, ακόμη και οι εμπνευστές του σχεδίου και οι τότε ένθερμοι υπερασπιστές του, στο ΠΑΣΟΚ και στα εξαπτέρυγά του.

5. Γιατί η Νέα Δημοκρατία δεν δίνει συναίνεση;

Συναίνεση στο λάθος δεν δώσαμε και δεν θα δώσουμε σε καμία περίπτωση.

Σήμερα, αν συναινέσουμε στο λάθος θα γίνουμε συνυπεύθυνοι σε ένα σφάλμα που εγκαίρως επισημάναμε και απορρίψαμε και θα ωθήσουμε στην απελπισία την κοινωνία, που σε μας ελπίζει ότι υπάρχει κι άλλος, εναλλακτικός, δρόμος, με θυσίες βεβαίως, που όμως πιάνουν τόπο.

Οι ειλικρινείς προθέσεις μας αποδείχθηκαν όταν αποδεχθήκαμε τον σχηματισμό Κυβέρνησης Εθνικής Σωτηρίας, την οποία αρνήθηκε τελικά ο κ. Παπανδρέου και το ΠΑΣΟΚ, για καθαρά μικροκομματικό όφελος και επειδή δεν άντεχε να διαπραγματευθεί το Μνημόνιο.

Επιπλέον, τη συναίνεση η κυβέρνηση έπρεπε να την κερδίσει πρωτίστως στο εσωτερικό της από τους υπουργούς της και από τους βουλευτές του ΠΑΣΟΚ. Όταν οι ίδιοι διαφωνούν μεταξύ τους, όταν ο πρωθυπουργός κοπιάζει να πείσει τους υπουργούς του, πώς γίνεται να συγκατατεθεί η Νέα Δημοκρατία;

6. Ποιά είναι η θέση της Νέας Δημοκρατίας για το Δημοψήφισμα που έχει εξαγγείλει η κυβέρνηση;

Τα δημοψηφίσματα μπορεί να είναι χρήσιμα. Αν, όμως, τα χρησιμοποιούμε για αλλότριους σκοπούς χάνουν το νόημά τους. Και βέβαια, παραβλέπουν όσοι προωθούν το συγκεκριμένο δημοψήφισμα τον υπαρκτό κίνδυνο ακόμη και προτεινόμενες ορθές μεταρρυθμίσεις να καταψηφιστούν, λόγω του γενικού αρνητικού κλίματος.

Επιπλέον, σε ότι έχει να κάνει με θέματα Συνταγματικής Αναθεώρησης, πολιτικού συστήματος, του αριθμού των βουλευτών, του εκλογικού νόμου, του πολιτικού χρήματος, προκύπτει το ερώτημα: αφού αποτέλεσαν μέρος του προεκλογικού λόγου του ΠΑΣΟΚ γιατί δεν υλοποιήθηκαν στους 21 μήνες που είναι στην κυβέρνηση;

Η κυβέρνηση χρησιμοποιεί το δημοψήφισμα ως ακριβό επικοινωνιακό πυροτέχνημα. Ελπίζει ότι το δημοψήφισμα θα λειτουργήσει εκτονωτικά στη συσσωρευμένη οργή και αγανάκτηση του κόσμου.

Το δημοψήφισμα που απαιτούν οι καιροί είναι οι εκλογές.

7. Η Νέα Δημοκρατία είναι απομονωμένη στο Ε.Λ.Κ. και στην Ευρώπη;

Αντιθέτως, καθώς οι θέσεις μας επιβεβαιώνονται και γίνονται ευρύτερα αποδεκτές.

Η Τρόικα στην τελευταία Έκθεσή της ήδη αποδέχεται μια σειρά από προτάσεις μας για τις διαρθρωτικές αλλαγές, τις αποκρατικοποιήσεις, την εργασιακή εφεδρεία, τον μηχανισμό τεκμαρτής φορολόγησης για τους αυτοαπασχολούμενους, την ανάγκη συμψηφισμού και εξάλειψης των οφειλών του Δημοσίου.

Επιπλέον, δημοσιεύματα στον έγκυρο διεθνή τύπο, όπως στον Guardian, στη Wall Street Journal και στους NY Times επιδοκιμάζουν τη στάση μας και συντάσσονται με την κριτική μας.

Υπογραμμίζεται ότι, η ΕΕ έχει υιοθετήσει πλέον την πρόταση του Προέδρου κ. Αντώνη Σαμαρά, για χρηματοδότηση των έργων του ΕΣΠΑ, με μείωση του ποσοστού της Ελληνικής Συμμετοχής, και με συμφωνία αυτή η συμμετοχή να εκταμιευθεί αργότερα.

8. Τί προτείνει η Νέα Δημοκρατία για τους φορολογικούς συντελεστές;

•Όλα όσα χρειάζονται για να προκληθεί το αναπτυξιακό σοκ που χρειάζεται η οικονομία μας.
•Άμεσα, συντελεστής κερδών 15% για όλες τις Εταιρείες (flat rate).
•Μείωση εργοδοτικών εισφορών κατά 25%.
•Φορολογικός συντελεστής φυσικών προσώπων από 45 στο 40%, με στόχο σε 3 χρόνια να μειωθεί στο 30%.
•Μείωση ΦΠΑ από 23 στο 19%, από 13 στο 9% και 4,5% για τον Τουρισμό (σε ολόκληρο το τουριστικό πακέτο).
•Σταδιακή μείωση φορολογίας καυσίμων και κατάργηση «φόρων υπέρ τρίτων».
•Απενοχοποίηση της Επιχειρηματικότητας, η οποία ουσιαστικά βρίσκεται υπό διωγμό.
Τα μέτρα αυτά βελτιώνουν την ψυχολογία της αγοράς, που είναι το 50% της οικονομίας. Η μείωση των φορολογικών συντελεστών θα βοηθήσει στη μείωση του ελλείμματος. Αντιθέτως, όπως έδειξε η πείρα ενός χρόνου, ενώ αυξήθηκαν οι φόροι μειώθηκαν τα φορολογικά έσοδα και αυξήθηκε το έλλειμμα.

9. Τι προτείνει η Νέα Δημοκρατία για τη φορολογική μεταρρύθμιση;

•Μείωση φορολογικών συντελεστών.
•Απλοποίηση μέσω κωδικοποίησης σε λίγες σελίδες. Ένας νόμος για τα φυσικά πρόσωπα, ένας για τις επιχειρήσεις, ένας για την ακίνητη περιουσία και ένας για τις συναλλαγές.
•Εφαρμογή αυστηρότατων ποινών για όσους φοροδιαφεύγουν.
•Περιορισμό της επαφής φορολογούμενου-εφόρου μέσω δικαιώματος για τις μικρομεσαίες επιχειρήσεις να επιλέγουν τεκμαρτή φορολογία και τη χρήση ελεγκτικών εταιριών ή λογιστικών γραφείων, τα οποία θα είναι κι αυτά υπεύθυνα για την ακρίβεια των στοιχείων που υποβάλλονται.
10. Γιατί η Νέα Δημοκρατία τάχθηκε εναντίον των φορολογικών μέτρων του εφαρμοστικού νόμου;

Οι επαχθείς διατάξεις του Εφαρμοστικού Νόμου αποτελούν την πιο επώδυνη και πιο άδικη φοροεπιδρομή που βίωσε ποτέ η χώρα μετά τη μεταπολίτευση. Η νέα φοροαφαίμαξη, δεν έχειαρχή, μέση και τέλος. Δεν έχει λογική. Μοναδικός στόχος της είναι να πλήξει ξανά συγκεκριμένες κοινωνικές ομάδες φορολογούμενων, ενώ τα επώδυνα αποτελέσματά της θα γίνουν άμεσα ορατά από το μήνα Ιούλιο:

•Σύνθλιψη των μεσαίων και χαμηλών εισοδημάτων.
•Πλήρες τέλμα της ελληνικής οικονομίας.
•Μείωση της κατανάλωσης και επιδείνωση της ύφεσης.
•Ένταση της ροπής για φοροδιαφυγή.
•Αύξηση της εισφοροδιαφυγής.
•Μετατροπή της χώρας μας σε ανεπιθύμητο επενδυτικό προορισμό .
11. Ποιά η θέση της Νέας Δημοκρατίας για το ΕΣΠΑ;

Η Ελλάδα από 3η στην απορρόφηση του ΕΣΠΑ βρίσκεται πια στην 20η θέση μεταξύ των 27
χωρών μελών της ΕΕ, καθώς η απορρόφηση είναι στο 21,8%.

Έχουν αποτύχει τα προγράμματα για τη νεανική και τη γυναικεία επιχειρηματικότητα και τη «ψηφιακή σύγκλιση».

Χρειάστηκαν 18 μήνες για να εισακουστεί η πρόταση της Νέας Δημοκρατίας, για μεγαλύτερη κοινοτική συγχρηματοδότηση στο ΕΣΠΑ και εμπροσθοβαρείς πληρωμές. Έπρεπε το θέμα να το θέσουν κοινοτικοί παράγοντες, όπως ο Γιουνκέρ, για να «ξυπνήσει» η κυβέρνηση που σε αυτή την κρίσιμη συγκυρία άφησε τόσο μεγάλο χρονικό διάστημα ανεκμετάλλευτο.

12. Ποιά η θέση της Νέας Δημοκρατίας για τις αποκρατικοποιήσεις;

Είμαστε υπέρ των αποκρατικοποιήσεων και έχουμε ελέγξει επανειλημμένως την κυβέρνηση για ατολμία, καθώς μέχρι σήμερα δεν έχει κάνει ούτε μια.

Χρειάζεται, όμως, να δούμε σε κάθε περίπτωση τι πουλάμε, σε τι τιμή πουλάμε, με ποιες προοπτικές πουλάμε, πότε πουλάμε. Ειδικότερα:

•ΟΣΕ: οι σιδηροδρομικές μεταφορές αποτελούν το 3% του συνόλου. Στην Ευρώπη το 70% του συνόλου. Τί σχέδιο έχουμε; Μπορούμε να πετύχουμε σημαντικό αναπτυξιακό άλμα με την αποκρατικοποίηση των σιδηροδρόμων.
•Η ΕΥΔΑΠ, η ΕΥΑΘ – προφανώς με τις υποδομές ύδρευσης να μένουν υπό δημόσιο έλεγχο -, τα ΕΛΤΑ, η ΔΕΠΑ, η ΛΑΡΚΟ, τα Καζίνο, τα Λαχεία, ο ΟΔΙΕ, οι Αλυκές και τα Τουριστικά Ακίνητα: άμεση προώθηση της αποκρατικοποίησής τους με στρατηγικό Επενδυτή.
•ΟΠΑΠ: Πρέπει να λάβουμε υπ’ όψιν ότι προσφέρει τεράστια έσοδα στο κράτος, άμεσα και έμμεσα. Δεν μπορούμε να δώσουμε την κρατική συμμετοχή, σε κόστος που ισοδυναμεί με έσοδα δύο-τριών ετών! Αυτό δεν είναι καν ξεπούλημα. Είναι χάρισμα!
Να αλλάξουμε το καθεστώς αφύσικων προνομίων στις ΔΕΚΟ. Κανένα συνδικάτο ΔΕΚΟ δεν είναι «ιδιοκτήτης» ούτε της ενέργειας, ούτε άλλων δημόσιων υποδομών. Τα εργασιακά δικαιώματά τους είναι σεβαστά. Αλλά ιδιοκτησιακά προνόμια δεν έχουν, δεν μπορούν να έχουν, και δεν τους τα αναγνωρίζουμε.

13. Τί πιστεύει η ΝΔ για την πώληση της ΔΕΗ;

Εμείς είμαστε υπέρ της αποκρατικοποίησης της ΔΕΗ με τον πιο σύγχρονο, υγιή, διαφανή και αναπτυξιακό τρόπο: απελευθέρωση της ενέργειας σημαίνει, πριν απ’ όλα, ότι σπάμε το κρατικό μονοπώλιο σε διαφορετικές εταιρείες και ύστερα διαλέγουμε τι πουλάμε.

Τα δίκτυα διανομής και μεταφοράς πρέπει να παραμείνουν υπό εθνικό έλεγχο. Τα υπόλοιπα μπορούν να αποκρατικοποιηθούν.

Θα αναζητήσουμε στρατηγικό επενδυτή, για τα κομμάτια που θα προτείνουμε προς αποκρατικοποίηση. Μόνο έτσι θα έχει και αναπτυξιακό χαρακτήρα.

Θα πρέπει να διαλέξουμε το ενεργειακό μείγμα που θα παράγει η χώρα στο μέλλον. Και το ρυθμιστικό του πλαίσιο. Αυτά θέλουν να γνωρίζουν οι επενδυτές για τέτοιου είδους υποδομές. Γιατί δεν μας ενδιαφέρει μόνο η ταμειακή διάσταση, αλλά και η αναπτυξιακή. Όχι μόνο να εισπράξουμε κάποια χρήματα τώρα, αλλά και να παράγουμε φθηνή ενέργεια στο μέλλον και να διασώσουμε υγιείς θέσεις εργασίας.

Και θα φροντίσουμε με το ρυθμιστικό πλαίσιο να εξασφαλίζεται ο δημόσιος έλεγχος στους κοινωνικούς πόρους, όπως είναι τα υδάτινα αποθέματα, που έχουν και τεράστια σημασία για τους αγρότες μας.

14. Εργασιακή εφεδρεία ή απολύσεις;

Η επιλογή της κυβέρνησης να επιλέξει την απόλυση εργαζομένων κρατικών φορέων, που θα καταργηθούν ή θα συγχωνευθούν, αποκρύπτοντας μάλιστα αρχικά από την ελληνική βουλή τις προθέσεις της, αποδεικνύει ακόμη μια φορά την προχειρότητα και την αναλγησία που τη
χαρακτηρίζει.

Η πρόταση της ΝΔ για ουσιαστική εργασιακή εφεδρεία, ανάλογα με την ηλικία του εργαζόμενου (άνω των 50 ετών εφεδρεία με το βασικό μισθό ως τη σύνταξη, εκτός κι αν βρει δουλειά αλλού, 40-50 ετών δύο τριετίες, 30-40 μια τριετία), θα επιφέρει σημαντική μείωση των δαπανών χωρίς τις οδυνηρές κοινωνικές συνέπειες των απολύσεων, καθώς:

•Δεν θα χρειαστεί να καταβληθούν επιπλέον επιδόματα ανεργίας.
•Δεν θα χρειαστεί να καταβληθεί το υψηλό κόστος αποζημίωσης λόγω απόλυσης σε όσους βρίσκονται κοντά σε ηλικία συνταξιοδότησης.
•Θα μειωθεί το μη μισθολογικό-λειτουργικό κόστος του κάθε φορέα (ενοίκια, θέρμανση, ρεύμα, τηλέφωνο κ.λπ).
•Τα ασφαλιστικά ταμεία δεν θα χάσουν τις εισφορές τους.
•Το κράτος θα συνεχίσει να εισπράττει φόρους μέσω της κατανάλωσης όσων θα βρίσκονται σε εργασιακή εφεδρεία.
Η εργασιακή εφεδρεία θα συνοδευτεί με την εφαρμογή ευρωπαϊκών προγραμμάτων επιμόρφωσης σε νέες δεξιότητες που θα οδηγήσουν στην ευκολότερη επαγγελματική επανένταξη.

Πάγωμα των προσλήψεων για 3 χρόνια, που θα έχει αποτέλεσμα τη μείωση του προσωπικού κατά 75.000, ενώ στη συνέχεια να εφαρμοστεί ο κανόνας: μία πρόσληψη για κάθε πέντε συνταξιοδοτήσεις.

15. Γιατί η Νέα Δημοκρατία στηρίζει το Ταμείο Αξιοποίησης Ιδιωτικής Περιουσίας του Δημοσίου;

Η Νέα Δημοκρατία εγκαίρως είχε αναδείξει, στο πλαίσιο μιας αναπτυξιακής πολιτικής, την αναγκαιότητα ενός ολοκληρωμένου σχεδίου αξιοποίησης της δημόσιας περιουσίας. Δυστυχώς η κυβέρνηση αγνόησε τις προτάσεις μας, οχυρωμένη πίσω από τη μνημονιακή πολιτική των οριζόντιων περικοπών μισθών και συντάξεων και της φοροαφαίμαξης των αδύνατων οικονομικά στρωμάτων, και οδηγηθήκαμε σε νέο μνημόνιο, μεσοπρόθεσμο.

Η στήριξη της Νέας Δημοκρατίας στο Ταμείο Αξιοποίησης Ιδιωτικής Περιουσίας του Δημοσίου αποτελεί μια φυσιολογική συνέχεια της συνεπούς και σταθερής στάσης του κόμματος στην ανάγκη περιορισμού του σπάταλου κράτους και της δημιουργίας του κατάλληλου επενδυτικού κλίματος.

16. Ποιές είναι οι θέσεις της Νέας Δημοκρατίας για τη συνταγματική αναθεώρηση;

•Οι κατευθυντήριες γραμμές μας για τη συνταγματική αναθεώρηση είναι:
•Ο ρόλος και οι αρμοδιότητες του Προέδρου της Δημοκρατίας.
•Ο ουσιαστικός διαχωρισμός της εκτελεστικής από τη νομοθετική εξουσία.
•Ο εκλογικός νόμος.
•Τα οικονομικά των κομμάτων και του πολιτικού προσωπικού («πόθεν έσχες»).
•Η ποινική ευθύνη των υπουργών και των βουλευτών.
•Η αποκομματικοποίηση της Δημόσιας Διοίκησης.
•Η συμβολή και όχι η αντιπαλότητα του κράτους στην ανάπτυξη της υγιούς ιδιωτικής πρωτοβουλίας και επιχειρηματικότητας.
17. Ποιά είναι η θέση της Νέας Δημοκρατίας στο νέο νόμο για την εκπαίδευση που προωθεί το Υπουργείο Παιδείας;

Έχει στάση υπεύθυνη στηρίζοντας τις ορθές αλλαγές και ασκώντας εποικοδομητική κριτική σε αυτά που θεωρεί αρνητικά – σε αντίθεση με το ΠΑΣΟΚ που πολέμησε κάθε προσπάθεια
μεταρρύθμισης της κυβέρνησης της Ν.Δ.

Συντασσόμαστε με το αίτημα της Ακαδημαϊκής Κοινότητας να τους δοθεί ο χρόνος προκειμένου να εκτιμήσουν σωστά το Σχέδιο Νόμου, έτσι ώστε από Σεπτέμβρη να μπορούν να καταθέσουν συγκεκριμένες απόψεις και θέσεις.

Με το Σχέδιο Νόμου προτείνονται μέτρα που καταστρατηγούν τη διοικητική αυτοτέλεια και αυτονομία των Πανεπιστημίων, όπως κατοχυρώνονται από το Σύνταγμα.

Αναδεικνύονται δίπολα που, πολλές φορές, δημιουργούν σύγχυση αρμοδιοτήτων.

Απαιτείται περαιτέρω εξέταση σχετικά με το ζήτημα για τα τρία έτη σπουδών, όπως επίσης και για τα ζητήματα με τα συγγράμματα και την κατάργηση του θεσμού των λεκτόρων.

18. Ποιά η θέση της Νέας Δημοκρατίας για την «απελευθέρωση» του κλάδου των ταξί;

Αν και ο προηγούμενος υπουργός Μεταφορών κ. Δ. Ρέππας έχει στείλει, ύστερα από επίπονη διαβούλευση με τον ενδιαφερόμενο κλάδο, προς επεξεργασία στο Συμβούλιο της Επικρατείας σχετικό σχέδιο Προεδρικού Διατάγματος, ο σημερινός αρμόδιος υπουργός κ. Γ. Ραγκούσης αρνείται την υπογραφή του, αλλάζοντας πλήρως τακτική και πολιτική.

Η Νέα Δημοκρατία καλεί τον σημερινό υπουργό Μεταφορών ν’ αλλάξει αμέσως στάση και ν’ αποδείξει ότι υπάρχει στοιχειώδης κυβερνητική συνέχεια και συνέπεια. Υπό διαφορετική εκδοχή, η Νέα Δημοκρατία θα εξαντλήσει -και μάλιστα αμέσως- κάθε μέσο κοινοβουλευτικού ελέγχου, προκειμένου ν’ ανακόψει την κυβερνητική παλινωδία και ασυνέπεια και στον τομέα των ταξί.

19. Ποιές είναι οι θέσεις της Νέας Δημοκρατίας για το μεταναστευτικό;

Η κυβέρνηση με το νόμο για την ιθαγένεια που έσπευσε να ψηφίσει, σε έκτακτες συνθήκες οικονομικής κρίσης, κατέστησε την Ελλάδα πόλο έλξης για νέους δυστυχείς μετανάστες από την Ασία και την Αφρική. Είναι έτσι πύλη εισόδου για την Ευρώπη, και τελικά «χωματερή» ανθρώπων και ονείρων…

Η Νέα Δημοκρατία απορρίπτει τη μισαλλοδοξία και την ξενοφοβία και ζητά την ενσωμάτωση των μεταναστών που εργάζονται για χρόνια στην πατρίδα μας, θεωρώντας την παιδεία ως τον καθοριστικό παράγοντα για την ένταξη των μεταναστών και των παιδιών τους στην ελληνική κοινωνία.

Ταυτόχρονα, όμως, απαιτεί μια συνολική μεταναστευτική πολιτική με στόχευση, χωρίς αποσπασματικό χαρακτήρα για επικοινωνιακούς λόγους:

•κατάργηση του νόμου για την απόδοση της ελληνικής ιθαγένειας,
•ενίσχυση της φύλαξης των συνόρων,
•πίεση προς την Τουρκία να σεβαστεί τις υποχρεώσεις της που απορρέουν από το πρωτόκολλο επανεισδοχής,
•αλλαγή του ετεροβαρούς κανονισμού Δουβλίνο ΙΙ,
•πάταξη του παρεμπορίου που οδηγεί στο κλείσιμο χιλιάδων επιχειρήσεων,
•εκκένωση των κτιρίων του κέντρου που έχουν καταληφθεί παράνομα.
20. Ποιά είναι η θέση της Νέας Δημοκρατίας για την εγκληματικότητα;

Η εγκληματικότητα στη χώρα βρίσκεται, δυστυχώς σε έξαρση, με ευθύνη και της κυβερνητικής απραξίας. Η δράση των οργανωμένων ομάδων του εγκλήματος ή και μεμονωμένων κακοποιών εκτείνεται πλέον από το κέντρο της Αθήνας έως και σε κάθε γωνιά της επαρχίας.

Ειδικά στο κέντρο της πρωτεύουσας, η κατάσταση έχει ξεφύγει από κάθε έλεγχο, με νησίδες ανομίας. Συγκεκριμένες γειτονιές της πόλης είναι απροσπέλαστες για τους πολίτες και ιδιαίτερα επικίνδυνες για τους ανυποψίαστους τουρίστες.

Η κατάσταση αυτή έχει επιδράσει αρνητικά στην οικονομική ζωή στην περιοχή του κέντρου, όπου η κίνηση της αγοράς τείνει στο μηδέν, ενώ ξενοδοχεία κλείνουν το ένα μετά το άλλο.

Την ίδια ώρα αυξάνονται τα προβλήματα της Ελληνικής Αστυνομίας από τον ανεπαρκή αριθμό μάχιμων αστυνομικών –μετά τις αθρόες συνταξιοδοτήσεις λόγω του νέου ασφαλιστικού και τις πολλές αποστρατεύσεις για κομματικούς λόγους– των ελλείψεων σε υλικοτεχνικό εξοπλισμό, τη μεγάλη μείωση χρηματοδότησης της ΕΛ.ΑΣ. και τα κρούσματα έλλειψης συνεργασίας μεταξύ των αστυνομικών υπηρεσιών.

Η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ, δεν συνειδητοποιεί το αυτονόητο: ότι μείωση της επιχειρησιακής ικανότητας της Αστυνομίας συνεπάγεται ενίσχυση των εγκληματιών και της ανομίας.

Αποδεικνύεται και στον τομέα πάταξης της εγκληματικότητας ότι η κυβέρνηση δεν είχε κανένα σχέδιο και βαδίζει στα «τυφλά» με επικοινωνιακούς όρους.

21. Τί πιστεύει η Νέα Δημοκρατία για τις συγκεντρώσεις των αγανακτισμένων;

Για εβδομάδες, χιλιάδες πολίτες βρέθηκαν στις πλατείες κρατώντας ελληνικές σημαίες, με πρόθεση να διαμαρτυρηθούν ειρηνικά, κυρίως για την οικονομική πολιτική της κυβέρνησης, και στο Μνημόνιο, που πλήττει τα αδύναμα κοινωνικά στρώματα.

Δυστυχώς, αυτές τις ειρηνικές διαμαρτυρίες τις αμαύρωσαν ελάχιστοι, μερικές δεκάδες «γνωστοί-άγνωστοι» κουκουλοφόροι που έδρασαν προβοκατόρικα.

Την ευθύνη για αυτή την κατάληξη έχει αποκλειστικά η Κυβέρνηση διότι τελικά στάθηκε ανίκανη να προστατέψει το δημοκρατικό δικαίωμα διαμαρτυρίας των εκατοντάδων χιλιάδων πολιτών αλλά και την εύρυθμη λειτουργία του κέντρου της πρωτεύουσας με καταστροφικά αποτελέσματα για την οικονομία και τον τουρισμό.

ΠΗΓΗ: ΝΔ

Αγαπητή "Μάνα" θυμάμαι πάλι αυτούς τους ελάχιστους "γνωστούς -άγνωστους" να καίνε την Αθήνα και επί Κ.Κ.Τι έγινε τότε για να σταματήσει αυτό το νοσηρό φαινόνενο; Τίποτα.Είπαμε αν κάποτε αναλάβεις, πρέπει να κυβερνήσεις και όχι να διαχειριστείς την εξουσία προς όφελος διαφόρων λαμόγιων.Θα περιμένουμε
και θα κρίνουμε καθημερινά.Πρώτα απ΄όλα αγαπάμε την πατρίδα.

fotjou

ΠΟΥ ΠΗΓΑΝ ΩΡΕ ΤΑ ΛΕΦΤΑ

2011-07-13T12:33:00.000-07:00

Εκατομμύρια σε ΜΚΟ για να σώσει τον… Ινδικό Ωκεανό!

Ο «χορός» εκατομμύριων ευρώ σε ανύπαρκτες και ... απίθανες ΜΚΟ κρατάει χρόνια, περίπου από τη δεκαετία του '90. Στην πραγματικότητα κανένας εκ των βουλευτών και οι περισσότεροι από τους πολίτες δεν εξεπλάγησαν στο άκουσμα του κατα τα άλλα υπέρογκου ποσού των 100.000.000 ευρώ που διατέθηκαν όλα αυτά τα χρόνια ( κυρίως την τελευταία δεκαετία) σε Μη Κυβερνητικές Οργανώσεις που είτε υπήρχαν μόνο στα χαρτιά, είτε το αντικείμενό τους δεν είχε καμία συνάφεια με την Ελλάδα- κυρίως με την ελληνική πραγματικότητα.

Ενδεικτικά, την περίοδο 1999 - 2003 οι ΜΚΟ 68.971.978 ευρώ, ενώ μόνο το 2007 εβδομήντα πέντε ΜΚΟ πήραν από το Υπουργείο Εξωτερικών το αστρονομικό ποσό των 9.513.922,99 ευρώ.

Ωστόσο, ο παντοκράτορας των «αμύθητων» απολαβών από χρηματοδοτήσεις Μη Κερδοσκοπικών Οργανισμών έχει ανακυρηχθεί ο δημιουργός της ΜΚΟ «ΚΕΣΣΑ Δήμητρα», που έχει έδρα τη Λάρισα και υποκατάστημα στην Αθήνα.

Την περίοδο 1999 - 2003 έλαβε συνολικά 2.357.486 ευρώ! Ενώ το 2005 έλαβε μεγάλο μέρος της ανθρωπιστικής βοήθειας του ελληνικού λαού που συγκέντρωσε το Υπουργείο Εξωτερικών για τα θύματα του τσουνάμι που έπληξε τη Σρι Λάνκα!

Στις πιο πρόσφατες «περίεργες» χρηματοδοτήσεις πρωτοστατεί η... Επιτροπή Ινδικού Ωκεανού. Στις 26 Δεκεμβρίου 2010 και ενώ από το Υπουργείο Εξωτερικών (επί θητείας Δρούτσα) είχε ανακοινωθεί ότι δεν θα δοθεί καμία χρηματοδότηση σε ΜΚΟ λόγω των οικονομικών συγκυριών της χώρας, δόθηκαν παρόλα αυτά 1.000.000 ευρώ για την παντελώς άγνωστη στους έλληνες( και μάλλον και στο ίδιο το υπουργείο) Επιτροπή Ινδικού Ωκεανού με σκοπό την ενίσχυση δράσεων αντιμετώπισης της κλιματικής αλλαγής. Μάλιστα, υπεγράφη συμφωνία χρηματοδότησης της εν λόγω ΜΚΟ από το ελληνικό ΥΠΕΞ η οποία ορίστηκε σε δύο δόσεις. Το συνολικό ποσό δηλαδή συμμετοχής της χώρας μας για να ερευνηθεί η κλιματική αλλαγή στον Μαυρίκιο(!) ήταν 2.000.000 ευρώ, ενώ την Επιτροπή Ινδικού Ωκεανού ενισχύσε οικονομικά μόνον η χώρα μας και φυσικά η Γαλλία λόγω των εκεί αποικιών της.

Μάλλον…. διακοπές στο Μαυρίκιο ονειρευόταν ο κ. Δρούτσας και δεν κατάφερε να αντισταθεί στην τόσο δελεαστική για τη χώρα μας συνδρομή στη διάσωση του θαλάσσιου περιβάλλοντος της νήσου...

Αναστασία Γαλάνη

ΚΑΘΕ ΜΕΡΑ ΥΠΟ ΤΗΝ ΚΡΙΣΗ ΜΑΣ

2011-07-13T12:01:00.000-07:00

Ομιλία του Προέδρου της Νέας Δημοκρατίας,
κ. Αντώνη Σαμαρά
στην Πολιτική Επιτροπή του κόμματος

Φίλες και φίλοι,

Εκφράζοντας όλους σας στέλνω μήνυμα συμπαράστασης αλληλεγγύης και αγάπης στα αδέλφια μας της Κύπρου που άλλη μια φορά δοκιμάζονται. Ο νους μας και η καρδιά μας είναι δίπλα τους.
Οι στιγμές είναι κρίσιμες. Κι είναι ώρα η Πολιτική να μιλήσει στο λαό με τρόπο σαφή – όχι με μισόλογα – με τρόπο ευθύ – όχι με περιφράσεις και με λόγο αλήθειας – όχι με… «μισές αλήθειες».
Αυτό κάνω πάντα. Αλλά τώρα χρειάζεται περισσότερο από κάθε άλλη φορά. Γι’ αυτό και θα ξεκινήσω λέγοντας κάποια πράγματα με το όνομά τους.
Η λέξη «χρεοκοπία» απαγορεύεται στο λεξιλόγιό μας. Δεν την θέλουμε. Δεν τη χρησιμοποιούμε. Δεν την επιτρέπουμε καν, ως σκέψη.
Η εκφορά της και μόνο μπορεί να έχει καταστροφικά αποτελέσματα. Μπορεί να γίνει αυτοεπιβεβαιούμενη προφητεία. Δηλαδή, κάτι που δεν θα έλθει γιατί είναι, τάχα, «αναπόφευκτο», αλλά επειδή πολλοί το μελετάνε μεγαλόφωνα…
Η λέξη «χρεοκοπία», λοιπόν, απαγορεύεται. Κι αυτό ισχύει για όλες τις παραλλαγές της. Και η ελεγχόμενη και η επιλεκτική και η περιορισμένη. Ακόμα και στην αγγλική εκφορά του όρου, το λεγόμενο selected default.
Κι ας μη ξεχνά ο κ. Παπανδρέου, πως κατηγορούσε μέχρι χθες όποιους χρησιμοποιούν τη λέξη «χρεοκοπία», ότι εξυπηρετούν όσους θέλουν να κερδίσουν από την κατάρρευση της χώρας. Τώρα που το λέει ο κ. Βενιζέλος, ο Αντιπρόεδρος της κυβέρνησής του, τι έχει να πει ο κ. Παπανδρέου;
Άλλοι αυτή τη λέξη μπορεί να τη χρησιμοποιούν και να τη σκέφτονται. Εμείς δεν τη χρησιμοποιούμε και κάνουμε ό,τι μπορούμε να την αποτρέψουμε.

Δεν προσπαθούμε να την εξωραΐσουμε, να την εμφανίσουμε ως κάτι, δήθεν, «όχι και τόσο κακό»…

Βεβαίως, υπάρχουν διαβαθμίσεις στο κακό. Αλλά ένα μικρότερο κακό, μπορεί πολύ εύκολα να οδηγήσει στο πολύ μεγαλύτερο…
Κι εδώ η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα έχει δικαίως προειδοποιήσει ότι μια λεγόμενη επιλεκτική χρεοκοπία μιας χώρας, ακόμα κι αν δεν θεωρηθεί αρχικά «πιστωτικό γεγονός» από τους οίκους αξιολόγησης, τελικά θα σταματήσει την ροή ρευστότητας προς το τραπεζικό σύστημα της χώρας αυτής. Δηλαδή οι τράπεζες της χώρας δεν θα μπορούν να δίνουν κρατικά ομόλογα που έχουν στο χαρτοφυλάκιό τους, ως εγγυήσεις για να πάρουν δάνεια σε ρευστότητα.
Κι αν μειωθεί απότομα η ρευστότητα σε μια χώρα, τότε η ύφεση θα μεγαλώσει απότομα, η οικονομική παράλυση θα ξεπεράσει κάθε προηγούμενο και η υποτιθέμενη επιλεκτική χρεοκοπία θα πάψει να είναι επιλεκτική. Αυτό δεν ισχύει, ασφαλώς για χώρες που έχουν δικό τους νόμισμα. Αλλά χώρες που μετέχουν σε νομισματική ένωση, έχουν τελείως διαφορετικούς περιορισμούς ρευστότητας. Και εκεί ένα μικρό κακό, μπορεί να οδηγήσει, πολύ σύντομα, σε πολύ μεγαλύτερο.
Κι εκείνο που αυξάνει την αβεβαιότητα είναι ότι κάτι τέτοιο – επιλεκτική χρεοκοπία – δεν έχει γίνει ποτέ σε χώρα μέλος της Ευρωζώνης…
Πρέπει, λοιπόν, να υπάρχει ένα κριτήριο σύνεσης σε αυτά που λέμε όταν κορυφώνεται μια κρίση…
Η σύνεση επιβάλλει να βλέπουμε το επόμενο βήμα – ή τα επόμενα βήματα – εκείνου που μας «σερβίρουν». Κι όχι να υιοθετούμε το «μικρότερο κακό» που, όμως, είναι πολύ πιθανό να φέρει το μεγαλύτερο.
Υπάρχει και το κριτήριο αποφασιστικότητας που συμπληρώνει το κριτήριο σύνεσης:
Όταν κάποιοι εταίροι μας εμφανίζονται να παίζουν με την ιδέα της «επιλεκτικής χρεοκοπίας» εμείς τι οφείλουμε να κάνουμε;
Οφείλουμε να τους πούμε ότι αυτό είναι πολύ επικίνδυνο κι ότι μπορεί να οδηγήσει σε πολύ χειρότερα.
Και τέλος υπάρχει το κριτήριο ρευστότητας:
Ο,τιδήποτε θέτει σε κίνδυνο τον ομαλό εφοδιασμό της ελληνικής οικονομίας με ρευστότητα, πρέπει να απορρίπτεται. Γιατί χωρίς ρευστότητα παραλύουν τα πάντα.
Στο βαθμό που η λεγόμενη «επιλεκτική χρεοκοπία» θέτει σε άμεσο κίνδυνο τον ομαλό εφοδιασμό σε ρευστότητα, την απορρίπτουμε. Δεν την εξωραΐζουμε. Δεν την ωραιοποιούμε…
Και κάτι ακόμα: Μπορούμε να την αποφύγουμε. Αυτή είναι η αλήθεια.
Ο Διοικητής της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας εξήγησε πώς: Με έκδοση ευρω-ομολόγων, ή με νέο δάνειο αποκλειστικά από τα κράτη-μέλη.
Άλλες ιδέες μπορούν να βοηθήσουν λίγο ή πολύ: Όπως η δυνατότητα επαναγοράς ελληνικών ομολόγων, είτε από την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα, είτε απευθείας από τη δευτερογενή αγορά, με χρηματοδότηση από τον Προσωρινό Μηχανισμό Στήριξης.
Τα ευρώ-ομόλογα τα έχω ήδη υποστηρίξει από πέρσι. Και τη δυνατότητα επαναγοράς. Αλλά η συμμετοχή ιδιωτών στο ρίσκο των κρατικών ομολόγων, δημιούργησε τεράστια προβλήματα. Διότι έβαλε τους περιβόητους οίκους αξιολόγησης απευθείας στο παιγνίδι των αγορών. Και τα κρατικά ομόλογα στο παιγνίδι της διεθνούς κερδοσκοπίας.
Κι είναι οξύμωρο από τη μια να συμφωνεί κανείς με τη συμμετοχή των ιδιωτών, και από την άλλη να καταγγέλλει τα παιγνίδια των κερδοσκόπων. Αυτό ακριβώς έκανε στην τελευταία επιστολή του προς τον κ. Γιούνκερ, ο Πρωθυπουργός.
Όπως είναι επίσης οξύμωρο και αντιφατικό, από τη μια πλευρά, να θεωρούμε απαραίτητη τη συμμετοχή των ιδιωτών στο ρίσκο των κρατικών ομολόγων, κι από την άλλη να καταγγέλλουμε τους οίκους αξιολόγησης και τα παιγνίδια τους. Κι αυτό ακριβώς κάνουν τώρα ορισμένοι αξιωματούχοι τις Ευρωζώνης. Μα οι ιδιώτες, στους οίκους αξιολόγησης θα απευθυνθούν για να αγοράσουν πλέον κρατικά ομόλογα…
Η έκδοση ευρώ-ομολόγων είναι η μόνη υγιής λύση από πλευράς Ευρωπαϊκής Ένωσης. Αυτή ξεπερνά την κρίση. Αυτή ενισχύει την Ένωση. Αυτή αποκαθιστά ευρύτατη εμπιστοσύνη ξανά. Άρα λύση υπάρχει και δεν κοστίζει. Απλά πρέπει να ξεπεραστούν κάποιες ισχυρές εμμονές…
Να σας πω και κάτι ακόμα: Εκεί, κάποια στιγμή, θα οδηγηθούν τα πράγματα: Στην έκδοση ευρώ-ομολόγων! Η μεγάλη αγωνία μας είναι να επωφεληθεί απ’ αυτό η Ελλάδα. Να μη γίνει αφότου έχουν στο μεταξύ οδηγήσει σε καταστροφή τον τόπο.
Πρωταρχική μας επιδίωξη η Ελλάδα να επωφεληθεί πρώτη από τις ευρωπαϊκές εγγυήσεις. Δηλαδή, είτε το πούμε ευρω-ομόλογο, είτε το πούμε αλλιώς, το Ελληνικό χρέος να κερδίσει σοβαρή επιμήκυνση, μικρότερο επιτόκιο και στήριξη από ευρωπαϊκές εγγυήσεις, ώστε το συνολικό χρέος και η δυναμική του, να γίνουν βιώσιμα.
Με μια ουσιώδη προϋπόθεση: να αποδεχθεί τις τελικές ρυθμίσεις η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα. Και να εξακολουθήσει η παροχή ρευστότητας στην Ελλάδα. Η λέξη που χωρίζει τη σωτηρία από την καταστροφή είναι η ρευστότητα.
Πράγματι: Το κυρίως πρόβλημα για μας στην απόφαση της Ευρώπης λέγεται: ρευστότητα. Που, να το καταλάβει ο καθένας: είναι ο μεγάλος «μοχλός» της Ανάπτυξης! Και η ρευστότητα είναι ταυτισμένη με την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα. Δεν πρέπει ποτέ να ξεχνάμε, ότι το «αίμα» της Οικονομίας μας περνάει από τις αποφάσεις της ΕΚΤ και του κ. Τρισέ. Εκεί βρίσκεται το θέμα. Ο Τρισέ απειλεί ότι η ρευστότητα θα σταματήσει, αν η Ευρώπη επιμείνει στο γερμανικό σχέδιο συμμετοχής του ιδιωτικού τομέα στη χρηματοδότηση του ελληνικού χρέους.
Οι εσωτερικές διαιρέσεις και αντιφάσεις που χαρακτηρίζουν σήμερα την άλλοτε «Ευρώπη της Συνοχής», ασφαλώς προβληματίζουν κι εμάς, όπως προβληματίζουν κάθε ένθερμο Ευρωπαίο.
Όμως σήμερα για τους Έλληνες σημασία έχει να μην κλείσει η στρόφιγγα ρευστότητας από την ΕΚΤ προς την Ελλάδα. Και σε αυτό συνιστώ στην κυβέρνηση να δώσει όλη την προσοχή της…
Και κάτι τελευταίο: να αποφεύγουμε οτιδήποτε καλλιεργεί ανησυχίες στο κοινό. Αν όλα γίνουν σωστά μπορούν να αποφευχθούν τα χειρότερα. Ακόμα κι αν άργησαν να πάρουν αποφάσεις, ακόμα κι αν πήραν τις λάθος αποφάσεις, υπάρχουν περιθώρια να αποφευχθούν τα χειρότερα. Αυτή είναι αλήθεια για το ζήτημα του χρέους, της διαχείρισης του χρέους και της βιωσιμότητας του χρέους.
Αλλά το χρέος είναι μόνο η μία πλευρά. Οι αντοχές της ελληνικής οικονομίας και η ικανότητά της να μειώσει το έλλειμμα και να καλύπτει τα ελλείμματά της είναι η άλλη.
Ολόκληρη η αλήθεια, λοιπόν, είναι ότι ως τώρα βρισκόμασταν σε λάθος δρόμο. Σε εντελώς λάθος δρόμο…
Και μη μας λέτε, κάθε λίγο και λιγάκι κ. Παπανδρέου, ότι δεν είχατε άλλο δρόμο να διαλέξετε. Είχατε και παραείχατε…
Όμως κάνατε ό,τι μπορούσατε για να μας οδηγήσετε εδώ.
Τότε που διασύρατε τη χώρα ως «την πιο διαφθαρμένη» στον κόσμο. Τότε που βαφτίζατε την Οικονομία της Ελλάδας, «Τιτανικό». Τότε που σας έλεγα να «ξεκολλήσετε» και αρνιόσασταν να πάρετε μέτρα.
Αλλά κι αργότερα:
Κάθε τόσο η κυβέρνησή σας επέβαλε μια λάθος πολιτική επικαλούμενη έναν ανοικτό εκβιασμό:
Πέρσι μας έλεγαν ότι αν δεν στηριχθεί το Μνημόνιο θα χρεοκοπήσει η χώρα.
Ψηφίστηκε το Μνημόνιο, εφαρμόστηκε το Μνημόνιο, αλλά η χώρα δεν σώθηκε όπως μας έλεγαν. Ήλθε πιο κοντά στη χρεοκοπία. Το χρέος διογκώθηκε. Το έλλειμμα φέτος μεγαλώνει παρά τα μέτρα που επιβλήθηκαν και τις θυσίες που υφίσταται ο ελληνικός λαός. Μας είπαν ότι το 2011 θα βγαίναμε στις αγορές να δανειστούμε κανονικά. Τώρα παραδέχονται πως ούτε το 2015 θα καταφέρουμε να βγούμε στις αγορές…
Φέτος, όταν άρχισαν να διαπιστώνουν την αποτυχία του Μνημονίου, μας έφεραν το Μεσοπρόθεσμο Πρόγραμμα: Ίδια λανθασμένη συνταγή. Που οδηγεί στην ίδια αποτυχία.
Πάλι – για δεύτερη φορά – έθεσαν το δίλημμα, αν δεν ψηφίσουμε το Μεσοπρόθεσμο θα χρεοκοπήσει η χώρα. Και μόλις ψηφίστηκε το Μεσοπρόθεσμο και οι εφαρμοστικοί νόμοι, άρχισαν να μας προετοιμάζουν για την λεγόμενη… «επιλεκτική χρεοκοπία»!
Τι άλλο θέλει κανείς για να πειστεί ότι μας οδήγησαν σε απίστευτο αδιέξοδο;
Ότι, ό,τι προέβλεψαν ήταν λάθος; Κι ότι κάθε τους λάθος γινόταν χειρότερο από το προηγούμενο; Κι ότι όλα τα λάθη τους μαζί έχουν οδηγήσει σε φτώχεια, σε απόγνωση και στη διάλυση της κοινωνικής μας Συνοχής;
Τι άλλο θέλει κανείς για να καταλάβει, ότι όλη αυτή η πολιτική πρέπει να αλλάξει, να αλλάξει αμέσως και να αλλάξει δραστικά;
Όχι να αλλάξει μόνον σε ό,τι αφορά στους όρους δανεισμού, δηλαδή στη διάρκεια αποπληρωμής και στο επιτόκιο. Να αλλάξει και εσωτερικά. Στην οικονομική πολιτική που εφαρμόζεται. Και που πρέπει πια να δώσει προτεραιότητα στην Ανάκαμψη και στην Ανάπτυξη. Όχι στη συρρίκνωση της Οικονομίας.
Πρέπει να υπάρξει άμεσα Επανεκκίνηση του δυναμισμού της Ελληνικής Οικονομίας. Όχι κι άλλη ασφυξία.
Ακόμα κι αν ληφθούν τελικά οι καλύτερες αποφάσεις για την αποπληρωμή του χρέους, αν η Ελλάδα έχει, στο μεταξύ, παραλύσει, δεν θα μπορεί ούτε τέτοιους – ευνοϊκότερους – όρους να εξυπηρετήσει.
Ακόμα και με μηδενικά επιτόκια να μας δανείζουν – που λέει ο λόγος – αν η Ελλάδα έχει γίνει, στο μεταξύ, «έρημος», πάλι δεν θα μπορούμε να ξεπληρώσουμε…
Πέρα, λοιπόν, από τα τρία κριτήρια πολιτικής που ανέφερα ήδη:
Το κριτήριο σύνεσης, το κριτήριο αποφασιστικότητας και το κριτήριο ρευστότητας, υπάρχει και ένα τέταρτο, ακόμα πιο σημαντικό: Το κριτήριο της Ανάκαμψης, της Επανεκκίνησης.
Χωρίς αυτό, όλα τα άλλα που συζητάμε δεν έχουν νόημα. Και δεν θα έχουν διάρκεια, όποιες λύσεις. Ακόμα και καλές λύσεις. Πολλώ μάλλον οι μέτριες ή κακές…
Βρισκόμαστε σήμερα σε ένα κρίσιμο – ίσως το πιο κρίσιμο τα τελευταία χρόνια – μεταίχμιο της πολιτικής ζωής της Ελλάδας.
Αληθινό ορόσημο: Ολοκληρώσαμε μια σειρά από πολιτικές μάχες. Και, χωρίς σχεδόν καθόλου ενδιάμεση ανάπαυλα, ετοιμαζόμαστε για ακόμα μεγαλύτερες πολιτικές μάχες από το Σεπτέμβριο.
Με την επικαιροποιημένη πρόταση που καταθέσαμε στις αρχές Μαΐου, το Ζάππειο-ΙΙ, δείξαμε ότι υπάρχει άλλος δρόμος να βγούμε από την κρίση. Με επανεκκίνηση της Οικονομίας.
Κάποια απ’ αυτά που προτείναμε τα αποδέχθηκαν ήδη. Κάποια απ’ αυτά τα δέχθηκαν με στρεβλό τρόπο. Άλλα τα απέρριψαν. Κυρίως σε ό,τι αφορά στη μείωση των φορολογικών συντελεστών και την αλλαγή του φορολογικού συστήματος. Τώρα, επαναλήφθηκε αυτό που είχαμε δει και πέρσι, όταν απέρριψαν τις προτάσεις μας για αξιοποίηση της ακίνητης περιουσίας του δημοσίου κι ύστερα από αρκετούς μήνες και χαμένο χρόνο, την αποδέχθηκαν. Και τώρα προσπαθούν να την υλοποιήσουν με τον πιο στρεβλό τρόπο…
Έτσι έγινε και τώρα: απέρριψαν αρχικά τις προτάσεις μας για μείωση των φορολογικών συντελεστών. Μας είπαν ότι κάτι τέτοιο δεν μπορούσε να γίνει άμεσα γιατί θα εκτόξευε το έλλειμμα. Και τώρα διαβάζουμε διαρροές στον Τύπο ότι τελικά αποδέχονται κοινό φορολογικό συντελεστή για τις επιχειρήσεις 15%! Και μείωση ΦΠΑ. Και κάποιες ακόμα αλλαγές για απλούστερο φορολογικό σύστημα. Δηλαδή αυτά ακριβώς που έχουμε προτείνει, και που μέχρι χθες τα παρουσίαζαν σαν τρέλες, σαν «μαγικά του Χάρρυ Πότερ», σαν «λαϊκισμούς του Σαμαρά»…
Δεν ξέρουμε τι θα αποφασίσουν τελικά. Πολύ φοβόμαστε ότι και αυτή τη φορά θα γίνουν αποσπασματικά, πολύ αργά και πολύ στρεβλά, αυτά που εμείς προτείναμε αρχικά και που τότε τα αποκήρυσσαν.
Όπως έγινε πολλές φορές ως τώρα…
Θέλετε κλασικό παράδειγμα; τα ταξί, όπου σε όλη την Ευρώπη ισχύει η απελευθέρωση των μεταφορών με πληθυσμιακά κριτήρια, δηλαδή ένα ταξί ανά 1000 κατοίκους. Ενώ στην Ελλάδα υπάρχουν 4 ταξί ανά 1000 κατοίκους.
Η Νέα Δημοκρατία πιστεύει στην απελευθέρωση με αρχές και κανόνες που διασφαλίζουν, αύξηση προσφοράς, υγιή ανταγωνισμό και αποτροπή μονοπωλιακών καταστάσεων ή καρτέλ.
Αν σε κλάδους που υπάρχει ήδη υπερπροσφορά, έχουμε άναρχη χορήγηση αδειών, θα επιδεινωθεί το κυκλοφοριακό πρόβλημα, θα επιβαρυνθεί το περιβάλλον, ενώ θα προκύψουν τελικά μονοπωλιακές καταστάσεις και καρτέλ, σε βάρος του κοινού, αλλά και σε βάρος των επαγγελματιών.
Συμπέρασμα: αν σωστές μεταρρυθμίσεις εφαρμοστούν με λάθος τρόπο, οδηγούν σε λάθος αποτελέσματα.
Τους προειδοποιούμε ξανά: Όσα προτείναμε δεν θα δουλέψουν αν γίνουν μισά κι αν δεν γίνουν σωστά.
Αλλά η αλλαγή στάσης απέναντι στις προτάσεις μας αποτελεί ήδη μια μεγάλη δικαίωση της πολιτικής μας.
Όμως, δυστυχώς, η πιο μεγάλη δικαίωση είναι τα αποτελέσματα του τρέχοντος Προϋπολογισμού:
Στο πρώτο εξάμηνο, το έλλειμμα, που είχαν στόχο να το ρίξουν κατά 4% αυξήθηκε – αν είναι δυνατόν – στο 28!
Κι αν δεν έκοβαν δραστικά το Πρόγραμμα Δημοσίων Επενδύσεων, το έλλειμμα θα εκτοξευόταν στο 70!
Αυτό δεν είναι απλή αστοχία. Αυτό δεν είναι απλή αποτυχία. Αυτό είναι πλήρης κατάρρευση πολιτικής.
Τι εξυγίανση είναι αυτή, επί ένα χρόνο να ανεβάζεις τους φόρους, να απογειώνονται οι τιμές, να πέφτουν τα εισοδήματα, να εκτοξεύεται το ΦΠΑ, να συρρικνώνεται η Οικονομία, να κλείνουν μαγαζιά και επιχειρήσεις, η μία μετά την άλλη, και παρ’ όλα αυτά να χειροτερεύει η θέση σου;
Τους είχαμε προειδοποιήσει ότι με αυτά τα μέτρα, αν δεν υπάρξει Ανάκαμψη, δεν θα μειωθεί το έλλειμμα, θα επιδεινωθεί η ύφεση, θα πολλαπλασιαστούν η ανεργία και τα λουκέτα.
Κι όπως αποδείχθηκε, είχαμε δίκιο. Δυστυχώς…

Αυτά βέβαια, μέσα στην Ελλάδα…
Αλλά έχουμε αντίστοιχα φαινόμενα δικαίωσης και στο Εξωτερικό.
Πριν λίγες εβδομάδες, όπως γνωρίζετε, παραβρέθηκα σε Σύνοδο Κορυφής του ΕΛΚ, του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος. Εκεί μας ασκήθηκαν πιέσεις να ψηφίσουμε το Μεσοπρόθεσμο Πρόγραμμα. Τους απάντησα ότι μέχρι τώρα η πολιτική αυτή αποδείχθηκε λάθος, ότι είχα εγκαίρως επισημάνει αυτό το λάθος κι ότι δεν μπορώ να δεχθώ τη συνέχισή του. Δηλαδή νέες οριζόντιες περικοπές και νέες φορολογικές επιδρομές, που δεν μειώνουν το έλλειμμα, αυξάνουν την ύφεση και την ανεργία.
Τους επισήμανα, ακόμα, ότι τα αποτελέσματα της φετινής χρονιάς επιβεβαιώνουν ότι η πολιτική αυτή ήταν πέρα για πέρα εσφαλμένη. Κι ότι η συνέχισή της θα φέρει τα αντίθετα αποτελέσματα.
Όταν κάποιοι επέμειναν ότι έπρεπε να στηρίξουμε το λάθος απάντησα, ότι αν έχω άδικο δεν πρόκειται να βλάψει η δική μας αντίρρηση την εφαρμογή της οικονομικής πολιτικής. Αν όμως, αποδειχθεί ότι έχω δίκιο, τότε θα προκύψει η ανάγκη μιας άλλης πολιτικής, και μιας άλλης αξιόπιστης κυβέρνησης που θα την εφαρμόσει. Κι αυτά τα δύο τα παρέχει πια η Νέα Δημοκρατία. Ακριβώς γιατί είχε την προβλεπτικότητα και το θάρρος να διαφωνήσει και με το Μνημόνιο και με το Μεσοπρόθεσμο. Γι’ αυτό και ζητάει τη δραστική αλλαγή τους.
Πολύ σύντομα δικαιωθήκαμε και σε αυτό. Και στο εξωτερικό: μετά από ένα πρώτο κύμα δημοσιευμάτων σε ξένες εφημερίδες που διαστρέβλωναν τις θέσεις μας, ακολούθησε ένα δεύτερο κύμα δημοσιευμάτων που αποκαθιστούσε την αλήθεια, πρόβαλλε τις θέσεις και σε αρκετές περιπτώσεις τις επικροτούσε. Είναι μάλιστα χαρακτηριστικό ότι τα δημοσιεύματα αυτά εμφανίστηκαν τόσο από τις στήλες Κεντροαριστερών όσο και από τις στήλες Κεντροδεξιών εφημερίδων. Και από τις δύο πλευρές του Ατλαντικού.
Η πολιτική μας για ενίσχυση της Ανάκαμψης, ώστε να μπορέσει να σταθεί στα πόδια της η Ελληνική Οικονομία βρίσκει υποστήριξη σήμερα απ’ όλες τις πλευρές. Και η εφαρμοζόμενη πολιτική της συνεχούς ύφεσης αποδοκιμάζεται από όλο και περισσότερους.
Κι ακόμα: μας ζητούσαν να δείξουμε «συναίνεση στο σφάλμα», υπογραμμίζοντας την περίπτωση της Πορτογαλίας και της Ιρλανδίας. Βέβαια, η αλήθεια είναι ότι στην Ιρλανδία δεν υπήρξε καμία συναίνεση. Και στην Πορτογαλία υπήρξε συμφωνία στα βασικά μεταξύ των δύο βασικών κομμάτων, διότι η χώρα εντάχθηκε στο Μηχανισμό Στήριξης, ενώ βρισκόταν σε προεκλογική περίοδο.
Τους είχα απαντήσει τότε, ότι τα Μνημόνια των δυο αυτών χωρών είναι πολύ διαφορετικά από το δικό μας. Κι ότι εμείς ουσιαστικά ζητάμε – και μας αρνούνται – το συνδυασμό εκείνων που ήδη δέχθηκαν τόσο στο Μνημόνιο της Ιρλανδίας (π.χ. χαμηλούς φορολογικούς συντελεστές), όσο και στο Μνημόνιο της Πορτογαλίας (π.χ. προστασία των χαμηλοσυνταξιούχων και προγράμματα για τους νέους ανέργους).
Τώρα, όμως, προέκυψε ένα καινούργιο στοιχείο: Οι διεθνείς Οίκοι υποβάθμισαν την Πορτογαλία, παρά το γεγονός ότι το πρόγραμμά της έχει διακομματική στήριξη. Πράγμα που σημαίνει ότι δεν αρκεί η διακομματική στήριξη, πρέπει να αλλάξει και η κατεύθυνση πολιτικής.
Ρωτάω: Αν εμείς είχαμε στηρίξει το λάθος, θα ήταν καλύτερα σήμερα τα αποτελέσματα της Ελληνικής Οικονομίας;
Όταν μια πολιτική είναι λάθος, το ζήτημα είναι να την αλλάξεις έγκαιρα. Όχι να εξασφαλίσεις διακομματική στήριξη σε ό,τι δεν τραβάει, δεν βγαίνει και ήδη αποτυγχάνει…
Έτσι σήμερα οι θέσεις μας κερδίζουν έδαφος σταθερά και παντού. Κι αυτό είναι εξαιρετικά σημαντικό, διότι η ελληνική κρίση βρίσκεται πλέον στον πυρήνα μιας ευρύτερης κρίσης της Ευρώπης. Και πέραν την Ευρώπης. Και μια εναλλακτική πολιτική για να ξεπεραστεί το ολοφάνερο αδιέξοδο, δεν είναι πια μόνο εσωτερική ελληνική υπόθεση. Αφορά κι όλους τους άλλους.
Αυτόν το διαφορετικό δρόμο διεξόδου από την κρίση, με Ανάκαμψη, Ανάπτυξη και Κοινωνική Συνοχή, αλλά και με περισσότερη κοινοτική Αλληλεγγύη, τον χαράξαμε στην Ελλάδα, τον προχωρήσαμε βήμα-βήμα, συγκρουστήκαμε και στο εσωτερικό και διεθνώς και τώρα αρχίζει να αναγνωρίζεται η πρότασή μας παντού.
Ό,τι κριτική κάναμε επαληθεύθηκε. Συχνά νωρίτερα απ’ ό,τι περιμέναμε κι εμείς οι ίδιοι. Δυστυχώς για τον τόπο…
Ό,τι προτείναμε στην αρχή το απέρριψαν κι ύστερα άρχισαν να το συζητούν και δειλά-δειλά να το υιοθετούν.
Ό,τι μας κατηγόρησαν ή μας ειρωνεύθηκαν γύρισε μπούμερανγκ εναντίον τους.
Όμως, μισό «συγγνώμη» ακόμα δεν μπόρεσαν να ψελλίσουν…
Ούτε μισό «συγγνώμη»…
Δεν πειράζει, αυτοί είναι ΠΑΣΟΚ. Εμείς ΠΑΣΟΚ δεν είμαστε…
Είμαστε η Παράταξη του Θάρρους και της Αλήθειας.
Είμαστε η Νέα Δημοκρατία.

Στο αμέσως επόμενο διάστημα έχουμε να αντιμετωπίσουμε τις εξής προκλήσεις:
* Τα δημοψηφίσματα που πρόκειται να φέρει το Σεπτέμβριο ο κ. Παπανδρέου. Δεν ξέρουμε τι ακριβώς θα είναι. Ξέρουμε, ωστόσο, ότι θα πρόκειται για μια προσπάθεια εκτόνωσης της λαϊκής αγανάκτησης με ένα παραπλανητικό τρόπο.

Έχουμε εκφράσει την ανάγκη να υπάρξει θεσμική και συνταγματική ρύθμιση για τα δημοψηφίσματα. Ώστε να εκφράζεται η λαϊκή βούληση άμεσα σε μείζονα θέματα.

Αλλά χωρίς τέτοια ρύθμιση, δημοψηφίσματα σήμερα μπορούν να αποδειχθούν επικίνδυνα. Γιατί αν θέτουν με εκβιαστικά τρόπο λάθος διλήμματα, αυτό μπορεί να οδηγήσει σε ένταση της λαϊκής οργής. Αλλά κι αν αναδείξουν σωστά αιτήματα αλλαγής και τα θέσουν με σωστό τρόπο, ακόμα κι αυτό μπορεί να οδηγήσει στο αντίθετο αποτέλεσμα. Και να «κάψουν», πριν την ώρα της, μια πιθανώς σωστή μεταρρύθμιση.

Σε κάθε περίπτωση, μπορούν, αντί να εκτονώσουν, να πυροδοτήσουν τη λαϊκή οργή.

Το έχουμε πει ήδη, το επαναλαμβάνουμε και τώρα: Το καλύτερο δημοψήφισμα είναι οι ίδιες οι εκλογές!

* Άλλη πρόκληση είναι η ίδια η επαναδιαπραγμάτευση. Η κυβέρνηση μέχρι τώρα μας εμφάνιζε ως αλλαγή κάθε διόρθωση που αποφάσιζαν οι δανειστές, όταν έβλεπαν ότι το πρόγραμμα που εφαρμόζεται δεν βγαίνει. Για παράδειγμα, είδαν ότι η Ελλάδα δεν μπορεί να βγει στις αγορές το 2011. Ούτε το 2012. Ούτε το ’13. Ούτε το ’14…

Και μας έδωσαν τον περασμένο Μάρτιο την επιμήκυνση και τη μείωση του επιτοκίου. Αλλά αυτό δεν ήταν αποτέλεσμα επαναδιαπραγμάτευσης. Ήταν κάτι που οι δανειστές μας αναγκάστηκαν να μας δώσουν γιατί έπεσαν έξω και οι δικές τους προβλέψεις.

Επαναδιαπραγμάτευση είναι να τους ζητάς αυτά που δεν θέλουν αρχικά να σου δώσουν. Και να τους πείσεις ότι πρέπει να στα επιτρέψουν, γιατί έχεις δίκιο και γιατί αλλιώς θα πέσουν ακόμα περισσότερο έξω οι στόχοι του προγράμματος.

Εμείς προβάλλουμε τις διαφορετικές θέσεις που οδηγούν σε επαναδιαπραγμάτευση. Προβάλαμε πέρσι την αξιοποίηση της ακίνητης περιουσίας του δημοσίου. Και φέτος μπήκε στο πρόγραμμα, αν και προωθείται με τον πιο λάθος τρόπο. Προβάλαμε το συμψηφισμό οφειλών από και προς το δημόσιο. Και τώρα η Τρόϊκα αναφέρει ότι το αποδέχεται. Μένει να δούμε πότε θα το αποδεχθεί πλήρως και η κυβέρνηση. Προβάλαμε ακόμα τη μείωση των φορολογικών συντελεστών. Στην αρχή την αρνήθηκαν, τώρα αρχίζουν να τη συζητούν.

Εμείς θέτουμε τους στόχους – την Επανεκκίνηση της οικονομίας και τη μείωση του χρέους – εμείς θέτουμε και τους τρόπους για την επίτευξη των στόχων. Η κυβέρνηση απλώς περιμένει να δει τι θα απαντήσει η Τρόϊκα. Πανηγυρίζει όταν η Τρόϊκα απορρίπτει τις θέσεις μας. Κι ύστερα σπεύδει να υιοθετήσει τις θέσεις μας, μόνον όταν και η Τρόϊκα τις υιοθετήσει…

Επαναδιαπραγμάτευση δεν μπορεί να γίνει απ’ όσους προσυπέγραψαν το λάθος, απ’ όσους δεν αντιστέκονται σε πιέσεις κι απ’ όσους καταφεύγουν σε συνεχείς εκβιασμούς του λαού.

Επαναδιαπραγμάτευση μπορεί να γίνει μόνο απ’ όσους ξέρουν που πατάνε, ξέρουν που πάνε, ξέρουν να διεκδικούν το δίκιο τους, να αντιστέκονται στις πιέσεις και να προωθούν το δημόσιο συμφέρον…

Μια ακόμα πρόκληση είναι το κίνημα των Αγανακτισμένων. Το οποίο διογκώνεται…

Από την αρχή χαιρετίσαμε το ειρηνικό, μαζικό, ακομμάτιστο και ακηδεμόνευτο χαρακτήρα του. Και το γεγονός ότι συσπειρώνονται κρατώντας, όχι κομματικά λάβαρα, αλλά Ελληνικές σημαίες.

Με ανησυχία βλέπουμε κάποια πολύ ανησυχητικά σημάδια εκτροπής σε βία. Η βία είναι τυφλή και άδικη. Και την καταδικάζουμε με τον πιο άμεσο, απερίφραστο και αυστηρό τρόπο.

Αν το κίνημα των αγανακτισμένων χάσει τον ειρηνικό χαρακτήρα του, θα εκφυλιστεί πολύ γρήγορα και θα προσφέρει μεγάλη υπηρεσία στους αντιπάλους του.

Το ότι η κοινωνία αφυπνίζεται και αντιδρά είναι αληθινά ελπιδοφόρο.

Αν, όμως, αυτή τη αντίδραση μετατραπεί σε τυφλή και καταστροφική οργή, αυτό θα αποδειχθεί μοιραίο.

Η Δημοκρατία προχωράει με λόγο, όχι με άναρθρες κραυγές. Η Δημοκρατία προχωράει ενώνοντας, όχι διασπώντας. Ξεπερνώντας εμπόδια, όχι πέφτοντας στις παγίδες των αντιπάλων της.

Καμία ανοχή σε φαινόμενα βίας!

Και κάθε προσπάθεια η αγανάκτηση να μετατραπεί σε δημιουργική ορμή για να ξαναφτιάξουμε την Ελλάδα της Δικαιοσύνης, της Ανάπτυξης και της Αξιοπρέπειας.

Και να θυμάστε: Δεν είμαστε όλοι ίδιοι!

Αυτοί που επέβαλαν εκβιαστικά διλήμματα, δεν είναι ίδιοι με εκείνους που αντιστάθηκαν στους εκβιασμούς.

Αυτοί που υποχώρησαν σε κάθε είδους πιέσεις, δεν είναι ίδιοι με εκείνους που αντιστέκονται στις πιέσεις.

Κι αυτοί που είδαν εγκαίρως τα αδιέξοδα, δεν είναι ίδιοι με εκείνους που οδήγησαν στα αδιέξοδα.

Ευθύνες υπάρχουν παντού.

Αλλά την μεγαλύτερη ευθύνη την έχουμε απέναντι στην Πατρίδα μας και στα παιδιά μας. Αν αφήσουμε την αγανάκτηση να γίνει μισαλλοδοξία, θα προσφέρουμε τις χειρότερες υπηρεσίες και στην Πατρίδα μας και στα παιδιά μας.

Κάθαρση ναι. Αλλά ισοπέδωση των πάντων, όχι!

Σεβασμός στο πνεύμα αγανάκτησης της κοινωνίας, ναι.

Ανοχή στην πολιτική βία, όχι.

Ορισμένες ακόμα κρίσιμες παρατηρήσεις:

* Ακούσαμε να γίνεται λόγος για «εμπράγματες εγγυήσεις» στο νέο ελληνικό χρέος. Να το πούμε ξεκάθαρα. Τις θεωρούμε απαράδεκτες. Ούτε καν τις συζητούμε.

Μέχρι τώρα νομίζαμε ότι σε αυτό τουλάχιστον συμφωνούσαμε με την κυβέρνηση. Ο κ. Παπανδρέου, μάλιστα, είχε δημόσια δηλώσει ότι η μόνη εγγύηση που δίνει είναι το σπίτι του στο Καστρί! Τώρα το ξέχασε; Αν το ξέχασε εκείνος, εμείς δεν το ξεχάσαμε…

Καμία, λοιπόν, συζήτηση για εμπράγματες εγγυήσεις στο δημόσιο χρέος! Τώρα βλέπουμε κάποια διάθεση υπαναχώρησης στο θέμα αυτό. Ελπίζουμε να το μαζέψουν.

Η Ελλάδα δεν είναι ο «αποδιοπομπαίος τράγος» της Ευρώπης. Είναι ο αδύνατος κρίκος μιας πανευρωπαϊκής κρίσης. Που πρέπει να στηριχθεί για να βγει όλη η Ευρώπη ισχυρότερη.

* Αντισταθήκαμε στις πιέσεις να υιοθετήσουμε μια πολιτική που βλάπτει την Ελλάδα, για δύο λόγους, όχι για ένα μόνο: Αντισταθήκαμε ως Έλληνες, γιατί δεν ανεχόμαστε ότι βλάπτει τη χώρα μας. Αλλά αντισταθήκαμε και ως Ευρωπαίοι, γιατί καταλαβαίνουμε πως ό,τι βλάπτει την Ελλάδα, αποδυναμώνει πια και άλλα κράτη μέλη και βλάπτει την ίδια την Ένωση. Αποδείχθηκε ότι είχαμε δίκιο. Και τώρα αρχίζουν να το καταλαβαίνουν πολύ περισσότεροι…

* Αντιλαμβάνομαι ότι από δω και στο εξής πρέπει να παρθούν πολλές δύσκολες αποφάσεις. Και πολλές θα κληθούμε να τις πάρουμε εμείς. Ξέρω ότι για να βγούμε τελικά από την κρίση, θα υπάρξουν και δύσκολα και οδυνηρά μέτρα. Είμαι έτοιμος να προχωρήσω, αν υπάρχει σαφής και ορατή προοπτική. Όχι αν μας βυθίζουν σε χειρότερο αδιέξοδο…

Για να το πω αλλιώς: έχω το ρεαλισμό της δύσκολης διαχείρισης σε στιγμές κρίσης. Αλλά διατηρώ και τον ιδεαλισμό της Ελπίδας. Χωρίς την οποία κανείς λαός δεν αντέχει τις δυσκολίες.

Και γι’ αυτό, παράλληλα με τη στρατηγική διεξόδου από την κρίση που προτείναμε – το Ζάππειο-ι και Ζάππειο-ΙΙ – θα φέρουμε σύντομα και τις συνταγματικές αλλαγές που προτείνουμε. Ώστε η κοινωνία να αντιληφθεί ότι δεν πάμε σε απλή διαχείριση, αλλά σε μεγάλη αλλαγή μοντέλου, αλλαγή «υποδείγματος». Σε αληθινή Επανεκκίνηση, όχι μόνο για την Οικονομία μας, αλλά και για τη Δημοκρατία μας.

* Εξ άλλου, τα προβλήματα που αντιμετωπίζουμε σήμερα δεν είναι μόνο ούτε κυρίως Οικονομικά. Ούτε οφείλονται αποκλειστικά στην οικονομική κρίση.

Για παράδειγμα έχουμε προτείνει την ψήφιση ενός νόμου για την πολιτική κάθαρση. Να ελεγχθεί από σώμα ανεξάρτητων δικαστών το «πόθεν έσχες» όλων αυτών που διετέλεσαν υπουργοί, υφυπουργοί κ.λπ. από το 1974. Και να διαπιστωθεί σε ποιες περιπτώσεις υπάρχει αδικαιολόγητος πλουτισμός.

Τι απλούστερο για να καθαρίσει «η ήρα από το στάρι»; Τι σαφέστερο για να υπάρξει άμεση κάθαρση. Κι όμως δεν το φέρνει η Κυβέρνηση για ψήφιση. Γιατί;

* Ακόμα, η υποδομή στην Περιφέρεια διαλύεται με τον «Καλλικράτη».

Εντάξει, καταλαβαίνουμε ότι η κρίση έχει βαριές συνέπειες. Αλλά – πώς να το κάνουμε; – η πυροπροστασία πρέπει να εξαιρεθεί από την λιτότητα!

Η Ελλάδα πληρώνει κάθε χρόνο βαρύ τίμημα από τις πυρκαγιές. Αν δεν καταβάλουμε τα ελάχιστα για την πυροπροστασία, θα μας κοστίσει πανάκριβα η πύρινη καταστροφή. Και μερικά πράγματα δεν μετριούνται μόνο με χρήματα.

Αυτό δεν είναι διαπίστωση. Είναι προειδοποίηση προς την κυβέρνηση. Που είναι «ακριβή στα πίτουρα» των ΜΚΟ και «φτηνή στ’ αλεύρια» της πυροπροστασίας.

*Ακόμα: Παλαιότερα η κυβέρνηση μας έβριζε και μας ειρωνευόταν. Τώρα ξαφνικά μας κάνει καθημερινές «επιθέσεις φιλίας» και εκκλήσεις «συναίνεσης».

Εμείς κι έτσι κι αλλιώς την ίδια γραμμή κρατάμε. Στα σωστά στηρίζουμε, στα λάθη αντιστεκόμαστε.

Αν θέλουν συναίνεση αυτό δεν εξαρτάται από μας. Εξαρτάται από τους ίδιους. Να διορθώσουν τα λάθη τους! Όχι να επιμένουν στα ίδια λάθη και να μας ζητούν «στήριξη». Όπως τους έχω πει πολλές φορές: στήριξη στο λάθος δεν δίνω.

Το κομματικό λάθος του ΠΑΣΟΚ θα το διορθώσω.

Δεν θα το κάνω εθνικό λάθος!

Και κάτι τελευταίο για μας, για τη Νέα Δημοκρατία:

Δεν αρκεί να πείσουμε ότι η Κυβέρνηση έχει πλήρως αποτύχει. Αυτό είναι πια εύκολο.

Πρέπει να αποδείξουμε κι εμείς ότι έχουμε κάνει την τομή με το δικό μας παρελθόν. Και πώς όταν κυβερνήσουμε θα κάνει και ο τόπος τη ρήξη του με το κακό παρελθόν.

Περιμένω από τους ευρωβουλευτές μας συστηματική προβολή των θέσεών μας.

Δεν θα είμαστε εμείς η συνέχεια του χθες. Θα είμαστε η ρήξη με το χθες. Που θα θεμελιώσει ένα πολύ διαφορετικό αύριο.

Κι αυτό πρέπει να το δείξουμε με κάθε τρόπο. Και κυρίως με καθημερινή επαφή, με τον κόσμο.

Η Νεολαία μας το κάνει ήδη. Με συνεχείς πρωτοβουλίες που ξεδιπλώνονται σε 13 Περιφέρειες της χώρας, αγκαλιάζει ολόκληρη τη νεολαία και δίνει δημιουργική διέξοδο στο ριζοσπαστισμό της. Έτσι καταφέρνουμε να πολιτικοποιήσουμε ξανά την νεολαία. Να την πολιτικοποιήσουμε σωστά, χωρίς να την καπελώσουμε.

Αντίστοιχα πρέπει να κάνουν και οι υπόλοιπες οργανώσεις μας:

Οι τομεάρχες, οι γραμματείς, τα στελέχη, μετά τις 5 το απόγευμα – το λέω και το εννοώ – να καλούν τον κόσμο και να του εξηγούν την πολιτική. Επικοινωνία με τον κόσμο.

Επικοινωνία άμεση, προσωπική.

Η κοινωνία περιμένει να μας δει και να αλλάζουμε και να την πλησιάσουμε.

Ξέρει ότι από μας θα έλθει η εναλλακτική λύση. Κι αν δεν το ξέρει ακόμα, σίγουρα το υποπτεύεται. Να πλησιάσουμε την κοινωνία σε κάθε γωνιά της χώρας.

Αυτό πια εξαρτάται από μας.

Οι απόψεις μας δικαιώθηκαν σε όλα τα επίπεδα, το δίκιο μας αναγνωρίζεται και διεθνώς, κάναμε τη διαφορά και πήραμε κεφάλι στις δημοσκοπήσεις. Ο τύπος μας αντιμετωπίζει πια πιο φιλικά. Δεν μένει παρά να κάνουμε το τελευταίο μεγάλο βήμα. Το πιο αποφασιστικό: να πλησιάσουμε εμείς οι ίδιοι τον κόσμο. Προσωπικά. Και να τον κερδίσουμε…

Το πολιτικό πλεονέκτημα το κερδίσαμε απέναντι στο ΠΑΣΟΚ.

Το δημοσκοπικό πλεονέκτημα το κερδίσαμε επίσης.

Τώρα μένει να κερδίσουμε το πιο αποφασιστικό: το ηθικό πλεονέκτημα. Να δείξουμε στην πράξη ότι δεν είμαστε όλοι ίδιοι. Και να πείσουμε ότι η δική μας διακυβέρνηση θα είναι η πρώτη φάση μιας νέας Μεταπολίτευσης.

Όχι η τελική φάση μιας παρακμής.

Θα είμαστε η ρήξη με το παλιό.

Αυτό πρώτοι πρέπει να το πιστέψουμε εμείς οι ίδιοι. Κι ύστερα να πείσουμε κι όλους τους γύρω μας.

Αυτό είναι το μεγάλο στοίχημα για όλους μας τους επόμενους μήνες. Κι αυτό το στοίχημα οφείλουμε να το κερδίσουμε

Δεν έχουμε πολύ χρόνο. Τις εκλογές τις ζητήσαμε ήδη. Και οι εκλογές πλησιάζουν.

Δεν πρέπει να χάσουμε λεπτό…

Πρέπει να είμαστε έτοιμοι για όλα. Και θα είμαστε…

ΝΕΟ ΛΥΚΕΙΟ 2011

2011-07-04T11:59:00.000-07:00

ΝΕΟ ΛΥΚΕΙΟ 2011

ΑΝΑΒΑΘΜΟΛΟΓΗΣΕΙΣ ΓΡΑΠΤΩΝ ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΩΝ

2011-07-03T22:23:00.000-07:00

ΑΝΑΒΑΘΜΟΛΟΓΗΣΕΙΣ 2011

ΠΡΟΣΕΛΕΥΣΗ ΜΑΘΗΤΩΝ ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΩΝ 2011

2011-07-03T22:09:00.000-07:00

ΠΡΟΣΕΛΕΥΣΗ 2011

ΕΙΜΑΣΤΕ Ο ΣΠΟΡΟΣ ΠΟΥ ΔΕΝ ΠΕΘΑΙΝΕΙ

2011-06-30T03:14:00.000-07:00

ΤΗ ΡΩΜΙΟΣΥΝΗ ΜΗΝ ΤΗN ΚΛΑΙΣ

ΑΛΛΑΓΕΣ ΣΤΗΝ ΑΛΛΑΓΗ -Β΄ ΞΕΝΗ ΓΛΩΣΣΑ

2011-06-27T23:58:00.000-07:00

ΘΕΜΑ: «ΔΙΔΑΣΚΑΛΙΑ ΤΩΝ ΞΕΝΩΝ ΓΛΩΣΣΩΝ ΣΤΟ ΓΥΜΝΑΣΙΟ»

Έχοντας υπόψη:

1. Τις διατάξεις του Ν. 1566/85 (ΦΕΚ Α΄167) «Δομή και λειτουργία της Α/θμιας και Β/θμιας Εκπ/σης και άλλες διατάξεις».

2. Τις διατάξεις του Ν. 2525/1997 (ΦΕΚ Α΄ 188) «Ενιαίο Λύκειο, Πρόσβαση των Αποφοίτων στην Τριτοβάθμια Εκπαίδευση, Αξιολόγηση του Εκπαιδευτικού Έργου και άλλες διατάξεις».

3. Τη με αρ. πρωτ. 105954/Γ2/03-09-2009 (ΦΕΚ Β΄ 1890) Υπουργική Απόφαση που καθορίζει το Ωρολόγιο Πρόγραμμα του Ημερησίου Γυμνασίου.

4. Την 1120/H/7-1-2010 (ΦΕΚ Β1) κοινή Απόφαση του Πρωθυπουργού και της Υπουργού Παιδείας, Δια Βίου Μάθησης και Θρησκευμάτων με θέμα: «Καθορισμός αρμοδιοτήτων των Υφυπουργών του Υπουργείου Παιδείας, Δια Βίου Μάθησης και Θρησκευμάτων».

5. Τις διατάξεις του άρθρου 90 του κώδικα Νομοθεσίας για την Κυβέρνηση και τα Κυβερνητικά όργανα που κυρώθηκε με το άρθρο πρώτο του Π.Δ. 63/2005 (ΦΕΚ Α΄ 98).

6. Το γεγονός ότι από την παρούσα απόφαση δεν προκαλείται δαπάνη εις βάρος του κρατικού Προϋπολογισμού.

Αποφασίζουμε

1) Οι μαθητές της Α΄ τάξης Γυμνασίου θα διδάσκονται ως β΄ ξένη γλώσσα την Γαλλική ή την Γερμανική ή την Ιταλική ή την Ισπανική (παράλληλη διδασκαλία).

Η δημιουργία τμημάτων παράλληλης διδασκαλίας ξένης γλώσσας θα γίνεται με τις εξής προϋποθέσεις:

α) Ο ελάχιστος αριθμός μαθητών που απαιτείται για τη δημιουργία τμήματος είναι δεκαπέντε (15). Σε περιπτώσεις ειδικών λειτουργικών συνθηκών (νησιωτικότητα, ορεινότητα, δυσχέρειες πρόσβασης, κλπ.) μπορούν να λειτουργήσουν τμήματα με ελάχιστο αριθμό δώδεκα (12) μαθητών μετά από απόφαση του Περιφερειακού Διευθυντή Εκπαίδευσης και β) Η ύπαρξη οργανικής θέσης εκπαιδευτικού της ξένης γλώσσας που θα διδάσκονται οι μαθητές.

Για την Α΄ τάξη του Γυμνασίου, οι Διευθυντές θα συγκεντρώσουν τα ενυπόγραφα σημειώματα των μαθητών που φοιτούν στη ΣΤ΄ Δημοτικού για τη γλώσσα που επιθυμούν να διδαχθούν και λαμβάνοντας υπόψη τις ανωτέρω προϋποθέσεις θα προβούν στη δημιουργία τμημάτων παράλληλης διδασκαλίας.

2) Οι μαθητές της Β΄ και Γ΄ τάξης του Γυμνασίου του σχολικού έτους 2011-2012 θα συνεχίσουν να διδάσκονται τη γλώσσα που έχουν διδαχθεί κατά το σχολικό έτος 2010-2011 με τις εξής προϋποθέσεις:

α) Ο ελάχιστος αριθμός μαθητών που απαιτείται για τη δημιουργία τμήματος είναι δεκαπέντε (15). Σε περιπτώσεις ειδικών λειτουργικών συνθηκών (νησιωτικότητα, ορεινότητα, δυσχέρειες πρόσβασης, κλπ.) μπορούν να λειτουργήσουν τμήματα με ελάχιστο αριθμό δώδεκα (12) μαθητών μετά από απόφαση του Περιφερειακού Διευθυντή Εκπαίδευσης και β) Η ύπαρξη οργανικής θέσης εκπαιδευτικού της ξένης γλώσσας που διδάσκονται οι μαθητές.

Εφόσον, σύμφωνα με τα ανωτέρω, δε δημιουργηθούν τμήματα για τους μαθητές της Β΄ και Γ΄ τάξης του Γυμνασίου του σχολικού έτους 2011-2012, οι μαθητές έχουν τις εξής δυνατότητες:

• ή να ισχύσει το Π.Δ. 188/1985 (άρθρο 2, παρ. 1)

• ή μετεγγραφή του μαθητή σε όμορο Γυμνάσιο που θα διδάσκεται η ίδια γλώσσα που διδασκόταν ο μαθητής.

Οι με αρ. πρωτ. 66302/Γ2/10-06-2011, 62780/Γ2/02-06-2011, 85970/Γ2/29-08-2006 (ΦΕΚ Β΄1415) και 89409/Γ2/08-07-2008 (ΦΕΚ Β΄ 1351) Υπουργικές Αποφάσεις και η με αρ. πρωτ. Γ2/4637/04-09-2001 απόφαση καταργούνται.

Η ισχύς της παρούσης αρχίζει από το σχολικό έτος 2011-12.

Η παρούσα να δημοσιευθεί στην Εφημερίδα της Κυβέρνησης.

Η ΥΦΥΠΟΥΡΓΟΣ

ΕΥΗ ΧΡΙΣΤΟΦΙΛΟΠΟΥΛΟΥ

"ΑΣΕ ΜΕ ΝΑ ΚΑΝΩ ΛΑΘΟΣ"

2011-06-27T23:49:00.000-07:00

NEA ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ : «ΓΚΑΦΑ» του υπουργείου Παιδείας στο Μηχανογραφικό

ΡΕΠΟΡΤΑΖ:esos.gr

Απίστευτο κι όμως αληθινό. Το υπ. Παιδείας συμπεριέλαβε στα μηχανογραφικά δελτία που συμπληρώνουν αυτές τις ημέρες οι υποψήφιοι για τα ΑΕΙ 25 νέες θέσεις για την Ειδικής Παιδαγωγικής Ακαδημίας Θεσσαλονίκης ΕΠΑΘ, για το νέο ακαδημαϊκό έτος 2011-2012, τη στιγμή που πριν μερικές εβδομάδες η κυβέρνηση ψήφισε νόμο που καταργεί τη συγκεκριμένη σχολή.

Στην δια νόμου καταργηθείσα σχολή φοιτούσαν παιδιά της μουσουλμανικής μειονότητας και αποφοιτούσαν ως δάσκαλοι. Με την κατάργηση της σχολής είχε συμφωνήσει και η Νέα Δημοκρατία η οποία σήμερα με ανακοίνωσή της κάνει λόγο για «παλινωδίες και το αλαλούμ της κυβέρνησης που αγνοεί ή λησμονεί τα νομοθετήματα που η ίδια ψήφισε, βάλλεται η αξιοπιστία ακόμα και του θεσμού των πανελλαδικών εξετάσεων».

Επίσης σσε σχετική ανακοίνωση η ΝΔ σημειώνει τα εξής: « Ένα επιπλέον ζήτημα που αναδείχθηκε μέσα από τη συμπλήρωση των μηχανογραφικών δελτίων είναι το γεγονός, ότι πριν από λίγες εβδομάδες ψηφίστηκε από το ΠΑΣΟΚ νομοσχέδιο για την κατάργηση της Ειδικής Παιδαγωγικής Ακαδημίας Θεσσαλονίκης (ΕΠΑΘ), όπου μέχρι σήμερα φοιτούσαν παιδιά της μουσουλμανικής μειονότητας και αποφοιτούσαν ως δάσκαλοι. Στόχος της κατάργησης αποτέλεσε η αναβάθμιση της σε Ανώτατο Πανεπιστημιακό Τμήμα, για το οποίο συμφωνήσαμε όλοι.

Τελικά ως δια μαγείας, υπόπτως και περιέργως στα μηχανογραφικά δελτία προβλέπονται 25 νέες θέσεις για την ΕΠΑΘ, για το νέο ακαδημαϊκό έτος 2011-2012.

Τα ερωτηματικά που εγείρονται είναι πολλά. Το σίγουρο είναι ότι προκύπτει μείζον ζήτημα πολιτικής αξιοπιστίας και σημαντικότατες πολιτικές ευθύνες, καθώς τα μηχανογραφικά δελτία εμπεριέχουν σχολή που έχει δια νόμου καταργηθεί.

Καλούμε την πολιτική ηγεσία του ΥΠΕΠΘ να σοβαρευτεί, να αναλάβει τις ευθύνες της και επιτέλους να απαντήσει αν αυτό έγινε λόγω της συνηθισμένης προχειρότητας τους ή κρύβεται κάποια άλλη σκοπιμότητα».

ΣΤΑΤΙΣΤΙΚΑ ΒΑΘΜΟΛΟΓΙΩΝ ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΩΝ ΕΞΕΤΑΣΕΩΝ 2011

2011-06-27T07:36:00.000-07:00

ΣΤΑΤΙΣΤΙΚΑ ΒΑΘΜΟΛΟΓΙΩΝ ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΩΝ 2010-2011

ΩΡΟΛΟΓΙΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΜΑΘΗΜΑΤΩΝ Α΄ΛΥΚΕΙΟΥ

2011-06-25T23:29:00.000-07:00

ΩΡΟΛΟΓΙΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ Α΄ΛΥΚΕΙΟΥ

ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΚΟ ΛΥΚΕΙΟ

2011-06-25T23:10:00.000-07:00

ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΠΑΙΔΕΙΑΣ:Απαντήσεις σε απορίες για το Τεχνολογικό Λύκειο

Επιπλέον διευκρινίσεις σε θέματα που ενδεχομένως υπάρχουν απορίες για το Τεχνολογικό Λύκειο εξέδωσε σήμερα το υπ. Παιδείας, σύμφωνα με τις οποίες:

Αναλογία μαθημάτων γενικής παιδείας στο Τεχνολογικό Λύκειο και στο ΕΠΑ.Λ

Αποτελεί κοινή διαπίστωση ότι η πλειονότητα των μαθητών που, μέχρι τώρα, επιλέγουν την Τεχνική - Επαγγελματική εκπαίδευση παρουσιάζει σημαντικά μαθησιακά κενά, κυρίως στην Ελληνική Γλώσσα και στα Μαθηματικά, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι αυτοί οι μαθητές στερούνται ικανοτήτων και δεν έχουν δυνατότητες εξέλιξης, μέσω του τυπικού εκπαιδευτικού συστήματος.
Αυτές όμως οι μαθησιακές ελλείψεις αποτελούν σημαντική τροχοπέδη στην πρόοδο των μαθητών. Δεν είναι λίγες οι περιπτώσεις όπου οι καθηγητές ειδικοτήτων αναγκάζονται να διδάξουν απλά μαθηματικά, προκειμένου οι μαθητές τους να κατανοήσουν την ύλη του μαθήματος ειδικότητας.Με άλλα λόγια, θα λέγαμε ότι δεν έχει κανένα νόημα να προσπαθούμε να διδάξουμε συστήματα εξισώσεων με πολλούς αγνώστους, σε μαθητές που δεν έχουν κατανοήσει την διαδικασία επίλυσης μιας εξίσωσης πρώτου βαθμού.
Για τον λόγο αυτό τα Μαθήματα Υποστήριξης στην Ελληνική Γλώσσα και στα Μαθηματικά, ενταγμένα στο ωρολόγιο πρόγραμμα της Α’ και Β’ τάξης, αποτελούν βασικό δομικό συστατικό των προγραμμάτων σπουδών του Τεχνολογικού Λυκείου. Όπως έχει αναφερθεί, στη διδακτέα ύλη αυτών των μαθημάτων θα περιλαμβάνονται και επιλεγμένα κεφάλαια από διδαχθείσα ύλη προηγούμενων εκπαιδευτικών βαθμίδων.
Τα Μαθήματα Υποστήριξης δεν ενισχύουν μόνο τη γενικότερη μόρφωση των μαθητών, αλλά αποτελούν προϋπόθεση για την κατανόηση και των άλλων μαθημάτων, είτε πρόκειται για μαθήματα γενικής παιδείας, είτε πρόκειται για μαθήματα ειδικοτήτων. Επομένως, γίνεται εμφανές ότι η προστιθέμενη αξία αυτών των μαθημάτων είναι μέγιστη.
Εκτιμάται ότι οι περισσότεροι μαθητές των Τεχνολογικών Λυκείων θα συμμετέχουν στα Μαθήματα Υποστήριξης, μέχρι το Νέο Σχολείο να επιτύχει τον περιορισμό των μαθησιακών κενών, των αποφοίτων της υποχρεωτικής εκπαίδευσης, μέσα από τα νέα προγράμματα σπουδών και τις ενδεδειγμένες παιδαγωγικές διαδικασίες. Για τον λόγο αυτό τα Μαθήματα Υποστήριξης συνυπολογίζονται στα μαθήματα γενικής παιδείας, τα οποία, πρακτικά, θα τα παρακολουθούν σχεδόν όλοι οι μαθητές του Τεχνολογικού Λυκείου, για μια μεταβατική τουλάχιστον χρονική περίοδο.
Τα Μαθήματα Υποστήριξης θα μπορούσαν να χαρακτηριστούν ως υποχρεωτικά με διαβαθμισμένη διδακτέα ύλη, ανάλογα με το επίπεδο γνώσεων των μαθητών. Στην περίπτωση αυτή όμως θα αφαιρούσαμε ένα σημαντικό κίνητρο για τους μαθητές, το οποίο τους βοηθά να δείξουν την απαιτούμενη επιμέλεια και το ενδιαφέρον για την επιτυχία τους σε αυτά τα βασικά μαθήματα.
Παρατηρώντας τον παρακάτω πίνακα διαπιστώνουμε ότι, στην Α’ τάξη του Τεχνολογικού Λυκείου, τα μαθήματα Γενικής Παιδείας διδάσκονται 19 ώρες, συν δύο ώρες το μάθημα «Αρχές Οικονομίας» που έχει ενταχθεί στα Μαθήματα Βασικών Δεξιοτήτων, συν τέσσερις ώρες τα Μαθήματα Υποστήριξης, σύνολο 25 ώρες την εβδομάδα. Αντίστοιχα στο ΕΠΑ.Λ τα μαθήματα Γενικής Παιδείας διδάσκονται επίσης 25 ώρες, μέσα στις οποίες συμπεριλαμβάνεται και το δίωρο μάθημα «Αρχές Οικονομίας».
Στη Β’ τάξη του Τεχνολογικού Λυκείου διδάσκονται ένδεκα ώρες την εβδομάδα μαθήματα Γενικής Παιδείας, συν τέσσερις ώρες Μαθήματα Υποστήριξης, σύνολο 15 ώρες.

Μαθήματα Γενικής Παιδείας στο Τεχνολογικό Λύκειο και στα ΕΠΑ.Λ

Α’ Τάξη Β’ Τάξη Γ’ Τάξη Δ’ Τάξη ΣΥΝΟΛΑ

Τεχνολογικό Λύκειο 19 + 2 + 4 11 + 4 8 6 48 + 6 = 54

ΕΠΑ.Λ 25 17 12 - 54

Όπως φαίνεται και από τον πίνακα, μέσα στην τριετία, το Τεχνολογικό Λύκειο, σε σχέση με το ΕΠΑ.Λ, παρουσιάζει ένα έλλειμμα έξι ωρών (αναλογικά δύο ώρες ανά έτος) στα Μαθήματα Γενικής Παιδείας. Αυτό το έλλειμμα καλύπτεται πλήρως, για όσους μαθητές θα συνεχίσουν και στο 4ο έτος. Σε καμία περίπτωση δεν μπορεί να θεωρηθεί δραματική η μείωση των ωρών, αυτών των μαθημάτων ή να υποστηριχθεί ότι οδηγεί σε υποβάθμιση της γενική παιδείας στο Τεχνολογικό Λύκειο.

Εβδομαδιαίο Ωράριο Διδασκαλίας Τεχνολογικού Λυκείου.

Το εβδομαδιαίο ωράριο διδασκαλίας του Τεχνολογικού Λυκείου, όπως φαίνεται και από τον πίνακα που ακολουθεί, είναι σε σχετική αντιστοιχία με αυτό του Νέου Λυκείου και δεν ξεπερνάει τις 35 ώρες εβδομαδιαίως.

Εβδομαδιαίο Ωράριο Διδασκαλίας

Α’ Τάξη Β’ Τάξη Γ’ Τάξη

Τεχνολογικό Λύκειο 31 + 4 31 + 4 35

Νέο Λύκειο 32 33 35

Τυχόν αύξηση του διδακτικού ωραρίου πέρα από τις 35 ώρες την εβδομάδα, αφενός θα δημιουργούσε πρόβλημα στις σχολικές μονάδες, αφετέρου θα περιόριζε τον ελεύθερο χρόνο των μαθητών, που είναι απαραίτητος τόσο για τις κοινωνικές τους δραστηριότητες, όσο και για την ανάπαυσή τους.

Τα μαθήματα της Φυσικής, της Χημείας και της Βιολογίας στο Τεχνολογικό Λύκειο

Οι μαθητές στο Γυμνάσιο αποκτούν τις βασικές γνώσεις Φυσικής και Χημείας, τις οποίες ολοκληρώνουν στην Α’ τάξη λυκείου.

Η Α΄ τάξη του Τεχνολογικού Λυκείου, εναρμονισμένη σε μεγάλο βαθμό με την Α’ τάξη του Νέου Λυκείου, αποτελεί μια τάξη γενικής παιδείας και προσανατολισμού. Στην Β΄ και Γ’ τάξη του Τεχνολογικού Λυκείου οι μαθητές έχοντας επιλέξει Τομέα και Ειδικότητα προετοιμάζονται για τον επαγγελματικό στίβο, ενώ παράλληλα λαμβάνουν τις απαραίτητες γνώσεις γενικής μόρφωσης.

Στην Τεχνική - Επαγγελματική Εκπαίδευση τα περισσότερα από τα γνωστικά αντικείμενα των διαφόρων Ειδικοτήτων εδράζουν σε αντίστοιχα επιστημονικά πεδία, των φυσικών, οικονομικών και παιδαγωγικών επιστημών. Οι μαθητές της κάθε ειδικότητας διδάσκονται με επάρκεια εφαρμοσμένες επιστημονικές γνώσεις, οι οποίες είναι προσαρμοσμένες στα διδακτικά αντικείμενα των ειδικοτήτων και στο επίπεδο σπουδών αυτής της εκπαιδευτικής βαθμίδας.

Για παράδειγμα, σε ειδικότητες του Τομέα Υγείας υπάρχουν μαθήματα στα οποία διδάσκεται εφαρμοσμένη Βιολογία, Χημεία αλλά και Φυσική, σε ειδικότητες του Τομέα Μηχανολογίας διδάσκεται εφαρμοσμένη Μηχανική και Θερμοδυναμική, σε ειδικότητες του Τομέα Ηλεκτρονικής υπάρχουν μαθήματα που διδάσκονται Ηλεκτρισμός, Ηλεκτρομαγνητισμός, Οπτική κοκ.

Επομένως, η θεωρητική διδασκαλία επιπλέον Φυσικής, Χημείας και Βιολογίας θα ήταν πλεονασμός, αφού τα μαθήματα αυτά διδάσκονται σε εφαρμοσμένη μορφή, στο μέτρο και στον βαθμό που σχετίζονται με την κάθε ειδικότητα.

Κάτι αντίστοιχο συμβαίνει και στο Νέο Λύκειο, όπου στην Κατεύθυνση Β, της Β’ τάξης λυκείου διδάσκεται μόνο ένα δίωρο το μάθημα «Αρχές Φυσικών και Περιβαλλοντικών Επιστημών», ενώ στις Κατευθύνσεις Β και ΑΒ, της Γ’ τάξης, δεν διδάσκονται καθόλου μαθήματα Φυσικής, Χημείας ή Βιολογίας, λόγω της διαφορετικής εξειδίκευσης που υπάρχει σε αυτές τις Κατευθύνσεις. Κατ’ αναλογία μπορούμε να πούμε λ.χ. ότι ο μαθητής του Τομέα Οικονομίας Διοίκησης δεν χρειάζεται επιπλέον γνώσεις Φυσικής, ούτε ο μαθητής της Ειδικότητας Βρεφονηπιοκόμων επιπλέον γνώσεις Χημείας.

Σε ότι αφορά στην πρόσβαση στα Τ.Ε.Ι. με Ειδικές Εξετάσεις, ως γνωστόν, οι μαθητές δεν εξετάζονται στα μαθήματα της Φυσικής, της Χημείας ή της Βιολογίας.

Για όσους μαθητές εισαχθούν στα Τ.Ε.Ι. και εφόσον η ειδικότητά τους σχετίζεται με αυτά τα μαθήματα, η διδασκαλία τους ξεκινά από τα βασικά κεφάλαια, αλλά σε πολύ μεγαλύτερη εμβάθυνση, πράγμα που απαιτεί καλή γνώση μαθηματικών.

Το τμήμα «Γενικής Παιδείας» του Τεχνολογικού Λυκείου

Το Τεχνολογικό Λύκειο έχει σχεδιαστεί αφενός για να προσφέρει γενική μόρφωση και αφετέρου για να εκπαιδεύει τα στελέχη μεσαίου επιπέδου προσόντων, ώστε οι απόφοιτοί του, έχοντας αποκτήσει ειδίκευση, να μπορούν να διεκδικήσουν αντίστοιχες θέσεις εργασίας.

Στο πνεύμα όμως των ανοικτών εκπαιδευτικών διαδρομών το Τεχνολογικό Λύκειο παρέχει επίσης τρεις διαφορετικούς τρόπους πρόσβασης στην τριτοβάθμια εκπαίδευση, μια εκ των οποίων είναι το τμήμα «Γενικής Παιδείας». Αυτή η επιλογή ουσιαστικά εντάσσεται στη φιλοσοφία της οριζόντιας μετακίνησης, βάσει της οποίας σχεδιάστηκε το Τεχνολογικό Λύκειο και δίνει τη δυνατότητα στους μαθητές να διαφοροποιούν τους εκπαιδευτικούς τους στόχους.
Τα τμήματα «Γενικής Παιδείας» ιδρύονται και λειτουργούν στο πλαίσιο της δομής του Τεχνολογικού Λυκείου. Στα τμήματα αυτά εφαρμόζονται ειδικά προγράμματα σπουδών με εμπλουτισμένη διδακτέα ύλη, για την ολοκληρωμένη προετοιμασία των μαθητών για τις πανελλαδικές εξετάσεις.

Η εισαγωγή στα πανεπιστήμια απαιτεί σοβαρή προετοιμασία και σε καμία περίπτωση οι εκπαιδευτικές ανάγκες των μαθητών δεν μπορούν να καλυφθούν με 5+5 ώρες Μαθηματικά και 3+3 ώρες Φυσική την εβδομάδα, που διδάσκονται σήμερα όσοι επιλέγουν την ομάδα Β, των ΕΠΑ.Λ. Άλλωστε είναι γνωστό ότι το ποσοστό των μαθητών που εισάγονται στα πανεπιστήμια, από την ομάδα Β των ΕΠΑ.Λ είναι εξαιρετικά μικρό.

Η προσπάθεια προετοιμασίας για τις πανελλαδικές εξετάσεις, με παράλληλη επαγγελματική εκπαίδευση που οδηγεί σε απόκτηση πτυχίου ειδικότητας δεν πέτυχε, αφού οι απόφοιτοι των ΕΠΑ.Λ ούτε στα πανεπιστήμια κατορθώνουν να εισαχθούν, ούτε επάρκεια γνώσεων έχουν, για να μπορέσουν να σταδιοδρομήσουν ως επαγγελματίες.

Τα τμήματα «Γενικής Παιδείας» δεν αποτελούν την κύρια κατεύθυνση του Τεχνολογικού Λυκείου, όμως εκτός από τη σωστή προετοιμασία, προσφέρουν στους μαθητές που δεν θα πετύχουν στις εισαγωγικές εξετάσεις, τη δυνατότητα να εγγράφουν στο «Τμήμα Ειδίκευσης» της Γ’ τάξης του Τεχνολογικού Λυκείου και να αποκτήσουν πτυχίο ειδίκευσης.

Τα μαθήματα Επιλογής /Προσανατολισμού

Τα μαθήματα Επιλογής/Προσανατολισμού που εισάγονται στο ωρολόγιο πρόγραμμα της Α’ τάξης του Τεχνολογικού Λυκείου, λειτουργούν στη λογική ενός ενεργού επαγγελματικού προσανατολισμού, όπου ο μαθητής καλείται να επιλέξει χονδρικά δύο επαγγελματικά πεδία. Με τον τρόπο αυτό ο κάθε μαθητής αφενός έχει την ευκαιρία να διερευνήσει περισσότερο τα ενδιαφέροντα και τις κλίσεις του, προκειμένου να κάνει τη σωστή επιλογή και αφετέρου ωθείται στη λήψη μιας προσωπικής απόφασης, πράγμα που ενισχύει την υπευθυνότητά του. Επιπλέον, θα έχει περισσότερα κίνητρα για ενεργή συμμετοχή, αφού τα μαθήματα αυτά δεν θα του έχουν επιβληθεί, αλλά θα τα έχει επιλέξει μόνος του.

Τα μαθήματα Επιλογής/Προσανατολισμού έχουν σαν σκοπό να φέρουν τον μαθητή σε μια πρώτη επαφή με το αντικείμενο του Τομέα, χωρίς να εμβαθύνουν σε γνώσεις και δεξιότητες, γιατί δεν είναι δεδομένο ότι ο μαθητής θα επιλέξει τελικά αυτόν τον Τομέα.

Τα μαθήματα αυτά είναι προσανατολισμένα σε πρακτικές εφαρμογές, πράγμα που σημαίνει ότι, ανάλογα με το μάθημα, οι μαθητές θα έχουν τη δυνατότητα να κατασκευάζουν απλά έργα, να καλλιεργούν φυτά, να σχεδιάζουν κλπ. Επειδή δε, θα περιλαμβάνουν και πρακτικό μέρος, επιβάλλεται τα μαθήματα αυτά να είναι τρίωρης διάρκειας.

Ο αριθμός των μαθημάτων Επιλογής/Προσανατολισμού είναι κρίσιμος. Τα πολλά μαθήματα επιλογής δημιουργούν πρόβλημα στην διαμόρφωση του εβδομαδιαίου προγράμματος των σχολικών μονάδων και ενδεχομένως σε κάποιες περιπτώσεις να οδηγήσουν σε ολιγομελή τμήματα. Για τον λόγο αυτό έχει γίνει μια ομαδοποίηση διδακτικών αντικειμένων, χωρίς αυτή η ομαδοποίηση να συναρτάται με τον καθορισμό των Τομέων. Το ίδιο ισχύει και για τα μαθήματα Βασικών Δεξιοτήτων (εκτός της Ερευνητικής Εργασίας), τα οποία δεν περιελήφθησαν για δεύτερη φορά και στα Μαθήματα Επιλογής/Προσανατολισμού.

Επισημάνσεις για το 4ο έτος

Στο ωρολόγιο πρόγραμμα του τμήματος Ειδίκευσης Τεχνικής Επαγγελματικής Εκπαίδευσης, έχουν προστεθεί και δύο μαθήματα γενικής παιδείας, διότι το τμήμα αυτό εξακολουθεί να είναι τμήμα εκπαίδευσης και όχι τμήμα κατάρτισης ή εξειδίκευσης. Άλλωστε, η προοπτική πρόσβασης στα Τ.Ε.Ι., δικαιολογεί την ύπαρξη και αυτών των μαθημάτων.

Σε ό,τι αφορά στις εξετάσεις Πιστοποίησης από κρατικό φορέα, μελετάται το ενδεχόμενο να συνδυαστούν και με την απόκτηση αδειών ασκήσεως επαγγέλματος, για τις Ειδικότητες που απαιτούνται εξετάσεις, ώστε οι μαθητές να απαλλάσσονται από την υποχρέωση να δίνουν διπλές εξετάσεις.

Πρακτική Άσκηση – Μαθητεία

Η εισαγωγή της Πρακτικής Άσκησης και τις Μαθητείας είναι ένα πάγιο αίτημα της τεχνικής - επαγγελματικής εκπαιδευτικής κοινότητας και έχει αναδειχθεί ως μείζον ζήτημα τόσο από την έρευνα αποτύπωσης της υφιστάμενης κατάστασης στα ΕΠΑ.Λ – ΕΠΑ.Σ., όσο και από δημοσκοπική έρευνα.

Λόγω των πολλών ιδιαιτεροτήτων που παρουσιάζει το θέμα αυτό, απαιτείται η ενδελεχή επεξεργασία του, ώστε να μην καταλήξει ο θεσμός της πρακτικής άσκησης και της μαθητείας ανενεργός, ούτε να προκύψουν θέματα εργασιακών σχέσεων.

Μελετάται η δυνατότητα συνδυασμού της πρακτικής άσκησης ή της μαθητείας, με την απόκτηση αδειών ασκήσεως επαγγέλματος, για τις Ειδικότητες που απαιτείται εργασιακή εμπειρία. Έτσι η όλη διαδικασία θα αποβαίνει προς όφελος του μαθητή και της κοινωνίας.

esos.gr